Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Top Jams - 2015

 
Το γεμάτο κακοτοπιές 2015 πνέει τα λοίσθια κι αυτή είναι θαρρώ η κατάλληλη στιγμή για να ξαναθυμηθούμε κάποιες από τις εκλεκτές κυκλοφορίες, που έβγαλαν στην διάρκεια του μερικές ήδη γνωστές μπάντες, οι οποίες μου κράτησαν εξαιρετική συντροφιά τους περασμένους μήνες, ενώ κάπου εδώ θα ήθελα να ευχηθώ το 2016 να είναι όσο το δυνατό καλύτερο κι ευχάριστο για όλες κι όλους κι είθε να μας προσφέρει την ίδια ποιότητα και ποσότητα μουσικής με την απαίσια και θνήσκουσα χρονιά, που σε λίγες ώρες ευτυχώς μας αποχαιρετά. Άντε και καλή μας χρονιά!
 
 
XV: Mammoth Storm - Fornjot
 
 
Το μαγευτικό Fornjot από τους εξαιρετικούς Mammoth Storm διακρίνεται για την εύθραυστη funeral αύρα και τον ευαίσθητο metal χαρακτήρα του, που με δεξιοτεχνία μας παρουσιάζουν σε όλο του το μεγαλείο την ανόθευτη και παραδοσιακή doom αισθητική του. Περισσότερα εδώ.
 
XIV: Ufomammut - Ecate
 
 
Η μυθική θεά Εκάτη ενέπνευσε τους Ufomammut στον όγδοο δίσκο τους κι αυτός ήταν ο λόγος, που το εφιαλτικά θελκτικό Ecate δανείστηκε τον τίτλο του από το όνομα της, το οποίο θαρρώ ότι τιμά στον απόλυτο βαθμό, χάρη στην χθόνια γοητεία των συνθέσεων του. Περισσότερα εδώ.
 
XIII: Seremonia - Kristalliarkki
 
 
Τα παραμυθένια ηχοτοπία του Kristalliarkki από τους ραγδαίως ανερχόμενους Seremonia είναι ένα πλούσιο heavy άκουσμα με τεράστια ποικιλία ήχων από τον ευρύτερο rock χώρο κι όχι μόνο, που γεννά τεράστιες προσδοκίες για τους εξαίρετους δημιουργούς του. Περισσότερα εδώ.
 
XII: Arenna - Given To Emptiness
 
 
Ο λεπτεπίλεπτος heavy χαρακτήρας του εξόχως χορταστικού Given To Emptiness μαρτυρά το τεράστιο συνθετικό κι εκτελεστικό ταλέντο των Arenna και μας υπενθυμίζει με περισσή μαεστρία ότι ο rock ήχος μπορεί να είναι απαλός και συνάμα βίαιος συναισθηματικά. Περισσότερα εδώ.
 
XI: Spelljammer - Ancient Of Days
 
 
Το σαγηνευτικό Ancient Of Days από τους φοβερούς Spelljammer αποτελεί έναν υπέροχο heavy δίσκο, καθώς επενδύει σωστά την απόκοσμη doom ψυχεδέλεια με ισχυρά stoner στοιχεία κι απογειώνει τις πυκνές fuzz αναθυμιάσεις της αμαρτωλής space υφής του. Περισσότερα εδώ.
 
X: Ruby The Hatchet - Valley Of The Snake
 
 
Τα πολύχρωμα heavy ηχοτοπία του Valley Of The Snake είναι γοητευτικά σαν αμαρτία κι αυτό μάλλον οφείλεται στο δυναμικό κι αγνό μεράκι των έξοχων Ruby The Hatchet για τον rock ήχο, τον οποίο έχουν στολίσει επιτυχώς με την αστείρευτη psych φαντασία τους. Περισσότερα εδώ.
 
IX: Saturnalia Temple - To The Other
 
 
Οι Saturnalia Temple με το συναρπαστικά βορβορώδες To The Other υποχθόνια λέρωσαν δια μέσω των αποκρουστικά τους όμορφων συνθέσεων όλα τα βαφτισμένα στον ακραίο metal ήχο heavy ηχοτοπία και μας ρίχνουν βαθιά μες τα έγκατα μιας extreme αβύσσου. Περισσότερα εδώ.
 
VIII: Uncle Acid & The Deadbeats - The Night Creeper
 
 
Το εκπληκτικό The Night Creeper αποπνέει rock φρεσκάδα και heavy οικειότητα με κάθε νότα του κι αυτό πρέπει να πιστωθεί στο πλούσιο ταλέντο των φονικά ικανών Uncle Acid, οι οποίοι χάρη στα πονηρά τους τεχνάσματα μας καθηλώνουν για ακόμη μια φορά. Περισσότερα εδώ.
 
VII: The Heavy Eyes - He Dreams Of Lions
 
 
Η έμφυτη ευωδία πυρίτιδας, που διαπερνά τη μουσική των ταλαντούχων The Heavy Eyes, αποτυπώνει στον έσχατο δίσκο τους, He Dreams Of Lions, με περισσή πειθώ το στιβαρό κι ατόφιο rock 'n' roll τσαγανό, που χαρακτηρίζει το heavy ταμπεραμέντο τους. Περισσότερα εδώ.
 
VI: Dopethrone - Hochelaga
 
 
Οι αναιμικές blues αποχρώσεις της ισχνής black ψευδαίσθησης του Hochelaga μαρτυρά την αβυσσαλέα και βλοσυρή sludge χροιά και τις έντονες doom πινελιές με τις οποίες έχουν σωστά εμπλουτίσει την αγριωπή και τραχιά heavy νοοτροπία τους οι Dopethrone. Περισσότερα εδώ.
 
V: Monolord - Vaenir
 
 
Τα διακριτικά heavy psych στοιχεία μαζί με την υφέρπουσα doom ψυχεδέλεια του έξοχου Vaenir αποτελούν αδιαμφισβήτητα πειστήρια της διαστημικής sludge αισθητικής του και μαρτυρούν τις ασθενικές stoner αναθυμιάσεις από τις βάρβαρες πινελιές των Monolord. Περισσότερα εδώ.
 
IV: Royal Thunder - Crooked Doors
 
 
Οι εκπληκτικοί Royal Thunder με το καταπληκτικό Crooked Doors όχι μόνο επιβεβαίωσαν εκκωφαντικά τις ελπίδες, που είχανε καλλιεργήσει με τις παλαιότερες δουλειές τους, αλλά μας χάρισαν συνάμα έναν δίσκο μνημείο για τη rock και metal μουσική γενικότερα. Περισσότερα εδώ.
 
III: Elder - Lore
 
 
Το φανταστικό Lore καθιστά σαφές το στάτους των Elder ως μια από τις πλέον εκλεκτές heavy μπάντες της εποχής μας, καθώς βρίθει φαντασίας και μαρτυρά την αστείρευτη έμπνευση με την οποία έχουν επενδύσει την οργιαστική και θηριώδη τους rock φαντασία. Περισσότερα εδώ.
 
II: Ragana - Wash Away
 
 
Οι σαγηνευτικές και μαγευτικές συνθέσεις του εξόχως απολαυστικού Wash Away είναι μια ωδή στην απελπιστική κι ανείπωτη ομορφιά της αβυσσαλέας extreme μελαγχολίας και της ακραίας heavy απόγνωσης, που πηγάζουν από τα σωθικά των εξαίρετων Ragana. Περισσότερα εδώ.
 
I: Windhand - Grief's Infernal Flower
 
 
Το βίαια όμορφο κι αμαρτωλά θελκτικό Grief's Infernal Flower άνθισε φέτος στους ανήλιαγους doom κήπους και μας έριξε βαθιά μες την ψυχεδελική άβυσσο των φανταστικών Windhand, οι οποίοι μας χάρισαν μια εξόχως heavy δουλειά συναρπαστική κι ακαταμάχητη. Περισσότερα εδώ.

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

The Hidden Gems

 
Το επιεικώς ακατονόμαστο 2015 βαδίζει με σταθερά βήματα προς τον αγύριστο και με αυτήν την αφορμή για μια ακόμη χρονιά τούτο το κείμενο εν είδη υπενθύμισης θα προσπαθήσει να φέρει ξανά στην επιφάνεια μερικές θαυμάσιες μουσικές κυκλοφορίες, που θαρρώ ότι καλό θα ήτανε να τους δώσετε την δέουσα προσοχή, καθώς είμαι σίγουρος, πως θα σας σαγηνεύσουν, αλλά και θα σας ανταμείψουνε και με το παραπάνω με την ατόφια και γνήσια heavy γοητεία τους. Όπως πάντα με τις κάθε λογής λίστες εδώ στο Phantasmagoria έτσι και η παρακάτω είναι δομημένη με μοναδικό κριτήριο το πόσο πολύ έχω ακούσει τον εκάστοτε δίσκο, καθώς και το πόσο καλή συντροφιά μου κράτησαν οι εν λόγω κυκλοφορίες. Ας περάσουμε όμως στο παρασύνθημα:
 
 
XV: Batushka - Litourgiya
 
 
Οι εξαιρετικοί και μυστηριώδεις Batushka έβγαλαν στις αρχές του τρέχοντος μήνα το παρθενικό τους άλμπουμ με τον εξόχως ταιριαστό στην αισθητική του γενικότερα τίτλο Litourgiya κι όμως είναι σε τούτη τη λίστα διότι το μεθυστικό τους ντεμπούτο είναι ακαταμάχητο. Περισσότερα εδώ.
 
XIV: Grusom - S/T
 
 
Το ντεμπούτο κι ομώνυμο άλμπουμ των άκρως ελπιδοφόρων Grusom αποτελεί ένα μαγευτικό μείγμα εκρηκτικού blues λυρισμού και γαλήνιας heavy αλητείας κι έτσι δεν είναι έκπληξη το ότι μας ταξιδεύει σε rock ηχοτοπία βάναυσης γοητείας κι ανείπωτης ομορφιάς. Περισσότερα εδώ.
 
XIII: Spacement - Ascend To Freedom
 
 
Η εγχώρια σκηνή οφείλει στο εκπληκτικό Ascend To Freedom από τους Αθηναίους και πολλά υποσχόμενους Spacement αρκετή από την απαράμιλλη σαγήνης της, καθώς ξεχειλίζει doom μεράκι και στάζει sludge τσαγανό και stoner αδρεναλίνη με κάθε του νότα. Περισσότερα εδώ.
 
XII: Jody Seabody & The Whirls - Holographic Slammer
 
 
Το ευρύτερο rock πανδαιμόνιο, που έχουν στήσει με περισσή μαεστρία οι επιεικώς εξαίρετοι Jody Seabody & The Whirls στο ιδιαιτέρως απολαυστικό Holographic Slammer αποτελεί αποθέωση της ωμής έμπνευσης και της αχαλίνωτης μουσικής φαντασίας. Περισσότερα εδώ.
 
XI: Coat - Doomsdays
 
 
Η αλήθεια είναι ότι η μοναδική μπάντα εκ Λευκορωσίας, που γνωρίζω, είναι οι τρομεροί Coat, το χορταστικό Doomsdays των οποίων, υποδειγματικά συνδυάζει την υποτονική doom ψυχεδέλεια με τον σπιρτόζικο stoner ήχο και την αχνή sludge αύρα με τη space ομορφιά. Περισσότερα εδώ.
 
X: Horse Lung - Gethsemane Haze
 
 
Η εξολοκλήρου instrumental πανδαισία του Gethsemane Haze από τους Horse Lung είναι ένα εξαιρετικό πρώτο δείγμα γραφής από μέρους τους, μιας και μας παρουσιάζει με πειστικό τρόπο το εξόχως δυναμικό rock τσαγανό και το σκανδαλιάρικο heavy μπρίο τους. Περισσότερα εδώ.
 
IX: Clouds Taste Satanic - Your Doom Has Come
 
 
Οι ανερχόμενοι και φοβερά ταλαντούχοι Clouds Taste Satanic επέστρεψαν φέτος έπειτα από το περσινό τους έξοχο ντεμπούτο με την δεύτερη δουλειά τους και με τα στιβαρά ηχοχρώματα του περί ου ο λόγος Your Doom Has Come σκλαβώνουν τις αισθήσεις μας. Περισσότερα εδώ.
 
VIII: Red Mountains - Down With The Sun
 
 
Ο παγωμένος Βορράς της Ευρώπης από όπου προέρχονται οι ανερχόμενοι Red Mountains μας προσέφερε φέτος μες από το μεστό ντεμπούτο τους Down With The Sun ίσως την πιο θερμή πνοή και παραμυθένια αύρα heavy ζεστασιάς, που έχει υπάρξει ποτέ. Περισσότερα εδώ.
 
VII: Godsleep - Thousand Sons Of Sleep
 
 
Οι πολλά υποσχόμενοι Godsleep είναι μια από τις πιο ελπιδοφόρες μπάντες της εγχώριας rock σκηνής κι αυτό γίνεται εύκολα κατανοητό και μάλιστα με ιδιαιτέρως πειστικό τρόπο μες από το έξοχο Thousand Sons Of Sleep, που μαρτυρά το heavy ταμπεραμέντο τους. Περισσότερα εδώ.
 
VI: Snowy Dunes - S/T
 
 
Το παρθενικό κι ομώνυμο πόνημα των Snowy Dunes αποτελεί την πεμπτουσία του rock ήχου, καθώς η δυνατή blues ευωδία των εξαιρετικά πυκνών garage αναθυμιάσεων του και το αχνό heavy psych άρωμα της υφέρπουσας stoner αύρας του, παραλύει το σώμα. Περισσότερα εδώ.
 
V: The Heavy Minds - Treasure Coast
 
 
Το εξαιρετικό Treasure Coast των άκρως ελπιδοφόρων The Heavy Minds υπέροχα συνδυάζει την doom ψυχεδέλεια με την ατόφια σπιρτάδα των blues και την space rock αλητεία με την hard rock γαλήνη, γεμίζοντας μας έτσι με τεράστιες προσδοκίες για το μέλλον τους. Περισσότερα εδώ.
 
IV: Sator - S/T
 
 
Η παρθενική κι ομώνυμη δουλειά των Sator αποπνέει heavy φρεσκάδα χάρη στην doom/death δυσωδία και τις ισχυρές funeral αναθυμιάσεις του sludge αρώματος και της αποπνικτικής doom αύρας των αβυσσαλέα όμορφων κι αποκρουστικά θελκτικών συνθέσεων του. Περισσότερα εδώ.
 
III: Naught - S/T
 
 
Οι μυστηριώδεις κι εξαιρετικά ελπιδοφόροι Naught αποτελούν ένα από τα πιο γερά χαρτιά της ακραίας έκφανσης του heavy ήχου και το πρώτο κι ομώνυμο άλμπουμ τους είναι ένας δίσκος φρικιαστικά όμορφος, που θα σας καθηλώσει με την ερεβώδη του γοητεία. Περισσότερα εδώ.
 
II: Church - Unanswered Hymns
 
 
Ο μουντός κι αποπνικτικός heavy κόσμος των Church είναι βυθισμένος σε μια funeral δίνη, που με περίσσιο μεράκι πασπαλίζει τα sludge στοιχεία τους με βαλτώδεις space πινελιές κι αναδύει έτσι το δηλητηριώδες doom άρωμα του φανταστικού Unanswered Hymns. Περισσότερα εδώ.
 
I: Naxatras - S/T
 
 
Η ομώνυμη δουλειά των ορμώμενων εκ Θεσσαλονίκης Naxatras, που ηχογραφήθηκε live και με αναλογικό τρόπο, μαρτυρά heavy ειλικρίνεια και ξεχειλίζει ατόφιο rock τσαγανό κι έτσι αποτελεί τον ίσως πιο απολαυστικό κι αυθεντικό δίσκο τούτης της χρονιάς κι όχι μόνο. Περισσότερα εδώ.

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Doom Charts - Best Of 2015

 
Η προσπάθεια χαρτογράφησης του ευρύτερου heavy χώρου και της αδιάλειπτης τροφοδότησης του με νέες κυκλοφορίες, που ξεκίνησε ο φίλος μας ο LK Ultra μες από το τότε blog του, φέτος συνεχίστηκε πιο δυνατά κι οργανωμένα από ποτέ χάρη στην συλλογική προσπάθεια σχετικά με τα περί ου ο λόγος, Doom Charts, τα οποία έχουν σκοπό να συγκεντρώσουν και να συστήσουν όλες τις νέες δουλειές από μεγαθήρια κι από underground σχήματα, καθώς κι από φτασμένες ή άβγαλτες μπάντες. Τούτη λοιπόν η παρέα, μέλος της οποίας έχω την τιμή να είμαι από το ξεκίνημα της, αποχαιρετά το 2015 και ποιος καλύτερος τρόπος να το κάνει αυτό από μια μεγάλη και χορταστική τελική λίστα με τις πιο εκλεκτές κι απολαυστικές κυκλοφορίες της χρονιάς. Πάμε.
 
Doom Charts: Best Of 2015

Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Low Flying Hawks - Kofuku


Οι μυστηριώδεις Low Flying Hawks είναι μια μάλλον αρκετά νέα και φιλόδοξη μπάντα και οι πληροφορίες όσον αφορά την ταυτότητα τους είναι περιορισμένες προς το παρόν στα απολύτως απαραίτητα, καθώς το μόνο σίγουρο είναι ότι απαρτίζονται από δυο μουσικούς και ότι στο ντεμπούτο πόνημα τους, που πρόκειται να κυκλοφορήσει από την Magnetic Eye Records στα μέσα του ερχόμενου Φλεβάρη συμμετέχουν ακόμη δυο εξαιρετικά γνωστοί κι έμπειροι μουσικοί.
 
Το περί ου ο λόγος άλμπουμ φέρει τον τίτλο Kofuku και περιέχει δέκα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 53 λεπτών, ενώ πλαισιώνεται από ένα πολύχρωμο και συνάμα μακάβριο artwork, που ταιριάζει γάντι στην υφέρπουσα heavy ψυχεδέλεια και στον υγρό και μουντό rock χαρακτήρα των Low Flying Hawks, ενώ ειδικής μνείας αξίζει η ωμή παραγωγή του, η οποία ενισχύει με την θολή της fuzz διαύγεια την αποπνικτική metal υφή των post τους ηχοτοπίων.
 
Η σχεδόν ονειρική χροιά της καθαρής φωνής των Low Flying Hawks πασπαλίζει με shoegaze χρυσόσκονη το μελαγχολικά θορυβώδες noise rock υπόβαθρο τους, το οποίο χρωστά τη low fi αισθητική του, τόσο στην έμφυτη παραμόρφωση των εγχόρδων, όσο και στην αρρωστημένη φαντασία τους, που έχει επιτυχώς επενδύσει με σχεδόν ανεπαίσθητα funeral doom ρινίσματα τα drone και sludge ψήγματα του Kofuku, απογειώνοντας το σκαιό του post hardcore μοτίβο.
 
Τα μονολιθικά ντραμς ενισχύουν σημαντικά την ομαλή ροή του Kofuku με το τραχύ τους κι αργόσυρτο groove, χαρίζοντας έτσι μια σχεδόν ανεπαίσθητη stoner αύρα στο τελικό μουσικό σύνολο, το οποίο χρωστά στις κιθάρες των Low Flying Hawks τις πυκνές doom αναθυμιάσεις του, καθώς και τα παραμυθένια post rock ηχοχρώματα του, τα οποία οφείλουν στο υπόκωφο κι αιχμηρό τους μπάσο την εφιαλτική sludge ευωδία του σαπισμένου τους hard rock αρώματος.
 
Ο βαρύς κι ασήκωτος noise χαρακτήρας του Kofuku συνοδεύεται από γκρίζες πινελιές post rock ψυχεδέλειας, που καλύπτουν σαν άλλο πέπλο το τερατώδες doom κουφάρι του, το οποίο ζέχνει funeral νοσταλγία και πένθιμη drone οδύνη, ενώ οι πολλά υποσχόμενοι Low Flying Hawks υφαίνουν sludge ηχοτοπία με hardcore άρωμα, σκλαβώνοντας την ψυχή κι αιχμαλωτίζοντας μυαλό και σώμα με την εφιαλτική shoegaze και την ονειρική τους heavy υπόσταση. Εξαιρετικό.
 
Low Flying Hawks: Facebook
Magnetic Eye Records: Official Website
 

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Maieutiste

 
Οι τρομερά ταλαντούχοι Maieutiste προέρχονται από το Σεντ Ετιέν της Γαλλίας όπου και το 2007 σχηματίστηκαν από έξι φοβερά ικανούς μουσικούς, οι οποίοι στα τέλη του περασμένου Σεπτέμβρη κυκλοφόρησαν δια μέσω της Les Acteurs de L'Ombre Productions την ομώνυμη και δεύτερη συνολικά δουλειά τους, που τυγχάνει να είναι η πρώτη τους με full length μορφή.
 
Το εν λόγω εξόχως χορταστικό άλμπουμ περιέχει 11 κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 77 λεπτών, ενώ διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που αναδεικνύει την εξαιρετικά πλούσια μουσική του υπόσταση σε όλο το μεγαλείο της και ξεχωρίζει για το σκοτεινό της artwork, που πλαισιώνει άψογα το στιχουργικό κι ηχητικό περιεχόμενο του έξοχου Maieutiste
 
Η εμπνευσμένη από τους αρχαίους φιλοσόφους θεματική τούτης της φανταστικής κυκλοφορίας αποτυπώνεται σωστά κι άκρως απολαυστικά μες από τα πολύπλοκα ηχοτοπία των Maieutiste, τα οποία πότε μας ταξιδεύουν στα βάθη της αχανούς black αβύσσου και πότε μας οδηγούν σε ανήλιαγα σοκάκια doom υφής με την experimental αύρα και το έντονο τους progressive άρωμα.
 
Τα ισχυρά extreme metal στοιχεία των Maieutiste φιλοξενούν στην ακάνθινη αγκαλιά τους, τόσο τα ισχνά jazz ψήγματα τους, που παρασιτούν στο doom κουφάρι τους, όσο και τις βαριές folk rock αναθυμιάσεις τους, που σκεπάζουν σαν αόρατο πέπλο την αβυσσαλέα black μανία με την οποία καμουφλάρουν επιτυχώς τα βίαια death ευωδίας, περιπετειώδη τους prog ξεσπάσματα.
 
Ο συνθετικός κι εκτελεστικός οίστρος των Maieutiste καθιστά εξόχως εθιστικό το τελικό μουσικό σύνολο, η συναρπαστική και μεγαλειώδης extreme υφή του οποίου, το χρίζει ως ένα από τα πλέον ονειρικά black ακούσματα της χρονιάς και σε συνδυασμό με τον doom λυρισμό και τις παραμυθένιες prog και folk πινελιές του, απογειώνει την αρχοντική του metal αύρα. Υπέροχο.
 
Maieutiste: Facebook
Les Acteurs de L'Ombre Productions: Official Website
 

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Egypt - Endless Flight

 
Οι έξοχοι Egypt σχηματίστηκαν στην Βόρεια Ντακότα το 2003 κι έπειτα από περιπέτειες ως προς την ίδια την υπόσταση τους και μερικές αλλαγές στην σύνθεση τους αργότερα, πρόσφατα κυκλοφόρησαν δια μέσω της Doomentia Records την δεύτερη full length δουλειά τους με τίτλο Endless Flight, πιστοποιώντας έτσι την άκρως δυναμική τους επιστροφή στα heavy δρώμενα.
 
Το εξαίρετο Endless Flight περιέχει πέντε κομμάτια συνολικής διάρκειας 35 λεπτών, ενώ ξεχωρίζει για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, στην οποία συμμετείχαν ενεργά όπως ακριβώς και στο artwork του οι Egypt, που κολακεύει την αρχέγονη blues αύρα και τα πρωτόγονα rock στοιχεία τους, αναδεικνύοντας περίφημα τον εξόχως heavy και τραχύ doom metal κορμό τους.
 
Η φωνή του Aaron Esterby εμπλουτίζει με την έμφυτη βραχνάδα και το σχιστό της γρέζι το τελικό μουσικό σύνολο, το οποίο και διανθίζει άλλοτε με epic doom ψήγματα κι άλλοτε με proto metal πινελιές, ενώ το μεστό του μπάσο βρίσκεται σε πρώτο πλάνο στο Endless Flight, το οποίο χρωστά στην ατίθαση και πλούσια rock έμπνευση των Egypt την ηχητική του ποικιλία.
 
Τα δυναμικά ντραμς του Chad Heille πασπαλίζουν αρμονικά με παλαιάς κοπής blues υφής groove την αλήτικη μουσική υπόσταση του χορταστικού Endless Flight, ενώ συνεργάζονται σωστά με τα έγχορδα των Egypt, αναδεικνύοντας έτσι τόσο την υφέρπουσα stoner ψυχεδέλεια, που διαπερνά την doom metal αύρα τους, όσο και τα σχεδόν διάφανα τους desert ηχοτοπία.
 
Ο νοσταλγικός doom rock χαρακτήρας του Endless Flight οφείλει στην στιβαρή κι ανέμελη κιθάρα του Neal Stein την αρχέγονη proto metal γοητεία της, με την οποία σαγηνεύει τα blues των Egypt και τα χρησιμοποιεί έτσι ώστε μες από τα ρωμαλέα της riffs και τα μεθυστικά της leads να μας συναρπάσει με τα πυκνά stoner αρώματα και τις παχιές της desert αναθυμιάσεις.
 
Εν ολίγοις, πρόκειται για έναν εξαιρετικά διασκεδαστικό heavy δίσκο κι αποτελεί την ως τώρα πιο μεστή δουλειά των Egypt, καθώς τα περιπετειώδη doom ηχοτοπία του Endless Flight είναι εύστοχα διανθισμένα με τα πλέον απολαυστικά desert ρινίσματα και με παιχνιδιάρικα blues ηχοχρώματα, που καθιστούν εθιστική την συμπαγή και διακριτική του stoner ευωδία. Έξοχο.
 
Egypt: Bandcamp / Facebook
Doomentia Records: Official Website
 

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Chronoboros - Dialing Up The Cutter

 
Οι ανερχόμενοι Chronoboros πήρανε σάρκα και οστά το Νοέμβρη του 2014 από τον Νίκο σε κιθάρα και φωνητικά, τον Γιάννη στο μπάσο και τον Ιάσονα στα ντραμς, οι οποίοι έναν χρόνο αργότερα και πιο συγκεκριμένα τον περασμένο Νοέμβρη κυκλοφόρησαν την παρθενική τους δουλειά, η οποία έχει την μορφή EP και προς το παρόν διατίθεται μονάχα σε digital έκδοση.
 
Το περί ου ο λόγος άκουσμα φέρει τον τίτλο Dialing Up The Cutter και περιέχει πέντε επιεικώς εκρηκτικά κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 15 λεπτών, ενώ συνοδεύεται από ένα υπέροχα νοσηρό artwork, που ταιριάζει γάντι τόσο στους αρρωστημένους στίχους των Chronoboros, όσο και στην διαολεμένα σαγηνευτική και φρικιαστικά γοητευτική μουσική τους υπόσταση.
 
Η τραχιά φωνή των Chronoboros, που διακρίνεται για την έμφυτη βραχνάδα της, δεν χάνει το σκαιό γρέζι και την brutal υφή της ούτε στα πιο χαμηλά σημεία της κι αναδεικνύει έτσι υπέροχα την sludge σαπίλα του Dialing Up The Cutter, καθώς και την υφέρπουσα crust αλητεία του, ενώ μαρτυρά και την έντονη και πυκνή post hardcore αύρα, που διαπερνά το heavy κουφάρι του.
 
Τα δυναμικά ντραμς με μαεστρία κρατούν τα μπόσικα του Dialing Up The Cutter και σημαντικά συνεισφέρουν στην ομαλή του ροή με το βαρύ κι αιχμηρό τους groove, ενώ το μεστό μπάσο εντείνει τις βαλτώδεις και υγρές sludge αναθυμιάσεις των Chronoboros, την ίδια στιγμή που η μανιασμένη κιθάρα τους εξαπολύει ακάνθινα και θηριώδη riffs και δηλητηριώδεις μελωδίες.
 
Ο παχύς noise καπνός, που καλύπτει το εξόχως απολαυστικό, Dialing Up The Cutter, σκεπάζει αρμονικά το βάναυσο post hardcore σκαρί του και ρίχνει σχεδόν ανεπαίσθητους κόκκους grind αλατιού στις ανοικτές του sludge πληγές, αναδεικνύοντας έτσι περίφημα την αρχέγονη και βίαιη punk αδρεναλίνη, που διαπερνά το πλούσιο metal ταλέντο των Chronoboros. Τα σέβη μου.
 
Chronoboros: Bandcamp / Facebook
 

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Tombstones - Vargariis

 
Εν έτη 2006 σχηματίστηκαν στο Όσλο της Νορβηγίας οι ταλαντούχοι Tombstones, οι οποίοι απαρτίζονται από 3 άκρως ικανούς κι έμπειρους μουσικούς, που πρόσφατα έκαναν διαθέσιμη τη νέα τους δουλειά στην σελίδα τους στο bandcamp, αν και η επίσημη κυκλοφορία του νέου τους δίσκου είναι προγραμματισμένη από την Soulseller Records για τα τέλη του ερχόμενου Γενάρη.
 
Ο εν λόγω δίσκος φέρει τον τίτλο Vargariis και περιέχει 6 κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 57 λεπτών, ενώ πλαισιώνεται από ένα σκοτεινό και λεπτομερές artwork, που ταιριάζει υπέροχα με την ερεβώδη μουσική του υπόσταση και διακρίνεται για την αψεγάδιαστη κι ογκώδη παραγωγή του, που αναδεικνύει σωστά την live ηχογράφηση και το τερατώδες του εκτόπισμα.
 
Το γεγονός, πως το χορταστικό Vargariis γράφτηκε ζωντανά στο στούντιο χαρίζει μια σχεδόν ανεπαίσθητη αίσθηση heavy περιπέτειας στα συμπαγή του κομμάτια και καθιστά έτσι εξόχως απολαυστικά τα βίαια και τραχιά black ξεσπάσματα των Tombstones, τα οποία συνοδεύουν φανταστικά τα stoner στοιχεία, την αρχέγονη doom νοοτροπία και το σκαιό τους sludge μοτίβο.
 
Η φωνή άλλοτε φέρει μια δηλητηριώδη και σχιστή brutal υφή, που πασπαλίζει με λίγη crust σκόνη το βάναυσο black ταμπεραμέντο των Tombstones κι άλλοτε διακρίνεται για το έμφυτο γρέζι της καθαρής της χροιάς, που διανθίζει τα πυκνά doom ηχοχρώματα του Vargariis με μια ισχνή και σχεδόν διάφανη southern αύρα, που απογειώνει τα στιβαρά τους sludge ηχοτοπία.
 
Τα δυναμικά ντραμς πλημμυρίζουν μανιωδώς με γενναίες ποσότητες groove το τελικό μουσικό σύνολο κι εντείνουν έτσι την υφέρπουσα stoner ψυχεδέλεια του Vargariis, το οποίο χρωστά στο μεστό μπάσο των Tombstones τις παχιές του fuzz αναθυμιάσεις, ενώ ειδικής μνείας αξίζει η ατίθαση κιθάρα τους, που θαρρώ ότι αποτελεί την κινητήριο δύναμη της νέας τους κυκλοφορίας.
 
Οι διαβολικά όμορφες κι αμαρτωλά σαγηνευτικές της μελωδίες, όπως αυτές αποτυπώνονται στα μεθυσμένα solos της και στα εθιστικά της leads, αναδεικνύουν αρμονικά την αβυσσαλέα stoner ευωδία του Vargariis και το στολίζουν συγχρόνως με πυκνές blackened doom πινελιές, δίνοντας στα θηριώδη κι άγρια riffs των Tombstones μια σχεδόν απόκοσμη και βαλτώδη sludge ορμή.
 
Εν ολίγοις, θαρρώ, πως οι μάλλον αναιμικές funeral και οι σχεδόν αόρατες drone αναθυμιάσεις των Tombstones, καθιστούν συναρπαστικό το χειμαρρώδες τους doom υπόβαθρο, μιας κι απογειώνουν το αργόσυρτο sludge τσαγανό, καθώς και τα βαριά κι ανήλιαγα stoner στοιχεία τους, που χαρίζουν αρμονία και heavy γαλήνη στο black σκαρί του έξοχου Vargariis. Ωραιότατο.
 
Tombstones: Bandcamp / Facebook
Soulseller Records: Official Website
 

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Mammothwing - Morning Light

 
Οι ανερχόμενοι Mammothwing σχηματίστηκαν στο Νότιγχαμ το 2013 από τα αδέρφια Billy και Marty Fisher σε μπάσο και κιθάρα αντίστοιχα, ενώ οι δυο τους μοιράζονται και τα φωνητικά κι από τον Kev Richardson Jr στα ντραμς, οι οποίοι τούτες τις μέρες κυκλοφορούν δια μέσω της γερμανικής Bilocation Records την παρθενική τους δουλειά υπό τον τίτλο Morning Light.
 
Το χορταστικό κι εξόχως απολαυστικό Morning Light, το οποίο περιέχει πέντε κομμάτια συνολικής διάρκειας 34 λεπτών, πλαισιώνεται από ένα ιδιαιτέρως ατμοσφαιρικό artwork, που κολακεύει τον αισθαντικό ήχο του και διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που χαρίζει στο θερμό retro άρωμα των Mammothwing μια έντονη αίσθηση vintage φρεσκάδας.
 
Η κιθάρα πότε σκαρώνει πελώρια riffs σε παραδοσιακό doom metal ύφος και πότε υφαίνει σπαρακτικές μελωδίες σε blues μοτίβο, προσφέροντας έτσι έναν εθιστικό heavy λυρισμό στο περιπετειώδες rock υπόβαθρο του Morning Light, ενώ τα φωνητικά των Mammothwing ξεχειλίζουν συναίσθημα κι ερμηνεύουν με περίσσιο πάθος τους εξαιρετικούς τους στίχους.
 
Τα δυναμικά τύμπανα των άκρως ελπιδοφόρων Mammothwing κρατούν με μαεστρία τα μπόσικα του εξαίρετου Morning Light και συνεισφέρουν σημαντικά στο τελικό μουσικό σύνολο με το παλιομοδίτικης rock υφής groove τους, ενώ το μεστό μπάσο με την αχνή fuzz αύρα του, χαρίζει βάθος κι όγκο στα κομμάτια τους κι αναδεικνύει σωστά την βαριά τους stoner ευωδία.
 
Ο μελαγχολικός blues καμβάς του μεθυστικού Morning Light μας παρουσιάζει το πλούσιο ταλέντο των Mammothwing σε όλο το μεγαλείο του, καθώς είναι εύστοχα διανθισμένος με ισχνά stoner ηχοχρώματα και υπέρβαρες doom rock πινελιές, που καθιστούν σχεδόν ακαταμάχητη την υφέρπουσα rock ψυχεδέλεια τους κι αποθεώνουν συνάμα το heavy psych υπόβαθρο τους.
 
Εν ολίγοις, θαρρώ ότι το συναρπαστικό Morning Light αποτελεί ένα εξαίρετο δείγμα γραφής από τους πολλά υποσχόμενους και ιδιαιτέρως ταλαντούχους Mammothwing, καθώς μαρτυρά με τρόπο πειστικό τον συνθετικό τους οίστρο και την εκτελεστική δεινότητα τους, ενώ συνάμα είναι ένα άκρως διασκεδαστικό rock άκουσμα, που ζέχνει blues και doom νοσταλγία. Υπέροχο.
 
Mammothwing: Bandcamp / Facebook
Bilocation Records: Official Website
 

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

Regarde Les Hommes Tomber - Exile

 
Εν έτη 2011 σχηματίστηκαν στην δυτική Γαλλία οι ταλαντούχοι Regarde Les Hommes Tomber, οι οποίοι δυο χρόνια αργότερα κυκλοφόρησαν δια μέσω της επίσης γαλλικής και ειδικευόμενης σε extreme metal κυκλοφορίες Les Acteurs de l'Ombre Productions την ομώνυμη δουλειά τους, η οποία είχε δικαίως προκαλέσει μπόλικο θόρυβο γύρω από το όνομα τους, ενώ το φετινό τους πόνημα ήρθε τον περασμένο Σεπτέμβρη για να επιβεβαιώσει τις τεράστιες προσδοκίες.
 
Η αλήθεια είναι βέβαια ότι το περί ου ο λόγος Exile μάλλον δεν επιβεβαιώνει απλά τις μεγάλες προσδοκίες, που με το εντυπωσιακό τους ντεμπούτο δημιούργησαν οι ραγδαίως ανερχόμενοι Regarde Les Hommes Tomber, αλλά τις ξεπερνά με χαρακτηριστική ευκολία και πειστικό τρόπο, καθώς τα 43 λεπτά συνολικής διάρκειας των εφτά κομματιών του, είναι αρκετά για να μας βυθίσουν σε μια συμπαγή κι αέναη σκοτεινή metal δίνη, που όμοια της δεν έχουμε ξαναδεί.
 
Το σκοτεινό artwork κολακεύει την αβυσσαλέα και βίαιη μουσική μελαγχολία του Exile και πλαισιώνει περίφημα τους όχι και τόσο θετικούς κι αισιόδοξους στίχους του, ενώ το εξόχως χορταστικό νέο πόνημα των Regarde Les Hommes Tomber οφείλει στην στιβαρή παραγωγή το τερατώδες εκτόπισμα του, το οποίο αναδεικνύει υπέροχα το εφιαλτικό doom πέπλο, που σκεπάζει το black σκαρί του και μας κυκλώνει απειλητικά από τις πρώτες του κιόλας νότες.
 
Ο σκαιός χαρακτήρας των δυναμικών φωνητικών ενισχύει την ήδη πλούσια ποικιλία του Exile και του χαρίζει την απαραίτητη θεατρικότητα με την άλλοτε καθαρή και σε στυλ απαγγελίας υφή τους και με την άλλοτε σχιστή brutal χροιά τους, ενώ οι δυναμικές κιθάρες των ελπιδοφόρων Regarde Les Hommes Tomber, πότε σκαρώνουν ορμητικά riffs με ισχυρό black άρωμα και νοσταλγικούς doom ρυθμούς και πότε υφαίνουν εθιστικές μελωδίες με δυνατή post ευωδία.
 
Τα ρωμαλέα ντραμς από τους πολλά υποσχόμενους Regarde Les Hommes Tomber συμβάλουν σημαντικά στην ομαλή ροή του νέου τους δίσκου, καθώς πλημμυρίζουν σταθερά και με μανία το ιδιαιτέρως απολαυστικό Exile με το τραχύ τους groove, ενώ συνθέτουν ένα μεστό rythm section με το καταχθόνιο μπάσο, το οποίο γεμίζει σωστά τον ήχο των συνθέσεων του κι αναδεικνύει έτσι φανταστικά τα post hardcore ψήγματα και τις αχνές τους sludge αναθυμιάσεις.
 
Οι δηλητηριώδεις μελωδίες των έξοχων Regarde Les Hommes Tomber μας ταξιδεύουν χάρη στον ακανθώδη και παχύ post ιστό τους βαθιά μέσα σε έναν ανήλιαγο black λαβύρινθο, που μας οδηγεί άλλοτε σε καταραμένα sludge σοκάκια κι άλλοτε σε υγρούς και οπιούχους post hardcore βάλτους, ενώ τα σχεδόν ανεπαίσθητα avantgarde στοιχεία της αχαλίνωτης extreme ψυχεδέλειας του Exile, μας βυθίζουν σε απαράμιλλα ηχοτοπία doom αισθητικής και διαβολικής γοητείας.
 
Εν ολίγοις, θαρρώ, πως το εξαιρετικό Exile αποτελεί έναν από τους καλύτερους extreme metal δίσκους της χρονιάς και μια από τις πιο μεθυστικές post black δουλειές των τελευταίων ετών, καθώς οι τρομεροί και φοβεροί Regarde Les Hommes Tomber αποδεικνύουν εδώ ότι όχι μόνο έχουν όλα τα φόντα για να κυριαρχήσουν στο είδος τους και γενικότερα στον ακραίο ήχο, άλλα είναι κι αποφασισμένοι να το κάνουν αυτό με τον πλέον έξοχο και πειστικό τρόπο. Φανταστικό.
 
Regarde Les Hommes Tomber: Bandcamp / Facebook
Les Acteurs de l'Ombre Productions: Official Website
 

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2015

Batushka - Litourgiya

 
Εν έτη 2015 και πιο συγκεκριμένα στις 4 του Δεκέμβρη κυκλοφόρησε από την δραστήρια δισκογραφική Witching Hour Productions ένας επιεικώς καταπληκτικός δίσκος υπό τον τίτλο Litourgiya από μια μυστηριώδη και τρομακτικά ταλαντούχα μπάντα με όνομα Batushka για την οποία το μόνο, που είναι γνωστό και σχετικά σίγουρο, είναι το γεγονός ότι προέρχεται από την Πολωνία κι ότι τα ικανά κι έμπειρα μέλη της είναι ήδη καταξιωμένα στον ακραίο metal χώρο.
 
Η αλήθεια είναι ότι τούτη η χώρα μας έχει χαρίσει κατά καιρούς μερικά extreme αριστουργήματα και μάλιστα κάποια από αυτά θεωρούνται και μάλλον είναι κλασσικά πλέον έργα της σκληρής μουσικής, οπότε το ότι το παρθενικό άλμπουμ από τους αόρατους κι ανερχόμενους Batushka είναι σχεδόν η επιτομή του black λυρισμού και της doom μελαγχολίας, μόνο έκπληξη δεν θα πρέπει να προκαλεί, καθώς το φανταστικό Litourgiya ξεχειλίζει από βαθιά συναισθήματα.
 
Το φέροντα μια στυγερή και βλάσφημη γοητεία artwork του Litourgiya μας βάζει για τα καλά στο βάναυσα γοητευτικό κι απόκοσμο μουσικό του περιεχόμενο, ενώ σε συνδυασμό με τους μάλλον ανίερους στίχους των 8 κομματιών συνολικής διάρκειας περίπου 42 λεπτών, που το αποτελούν, μας οδηγεί στα πλέον ανήλιαγα σοκάκια της ορθοδοξίας μες από τα οποία φαίνεται να έχουν αντλήσει την αστείρευτη τους έμπνευση, οι ευρισκόμενοι σε συνθετικό οίστρο, Batushka.
 
Ο στιβαρός κι ομιχλώδης χαρακτήρας του χορταστικού Litourgiya οφείλει την συμπαγή του υπόσταση στην αψεγάδιαστη παραγωγή του, η οποία καθιστά καθαρά όλα τα μουσικά όργανα με την ωμή διαύγεια της κι αναδεικνύει έτσι περίφημα την εύθραυστη αύρα θρησκευτικότητας, που διαπερνά τούτο τον εξαίρετο δίσκο, ενώ οι φοβεροί Batushka χρησιμοποιούν έξυπνα τα διακριτικά εφέ τους, τα οποία παραπέμπουν σε καμπάνες και θλιμμένους εκκλησιασμούς.
 
Τα ποικίλα φωνητικά των Batushka άλλοτε έχουν υφή brutal κραυγών και σχιστών ουρλιαχτών κι άλλοτε φέρουν στο νου ψαλμωδίες με την ογκώδη και καθαρή χροιά τους και πλαισιώνονται επιτυχώς από σχεδόν διάφανα γυναικεία φωνητικά, που προδίδουν εύγλωττα την θολή αίσθηση μυσταγωγίας του Litourgiya, ενώ τα πλήκτρα με σεβασμό κρατούν σφιχτά στην αγκαλιά τους, τόσο την ονειρική doom ευωδία σαπίλας, όσο και την αβυσσαλέα του black metal αισθητική.
 
Οι κιθάρες μανιωδώς υφαίνουν ορμητικά riffs σε κλασσικό black μοτίβο και σε doom ύφος και συνάμα σκαρώνουν solos και leads, που καθιστούν εθιστικό το extreme πλαίσιο του Litourgiya με την αρμονική και συγχρόνως λυσσαλέα σαγήνη τους, ενώ τα ρωμαλέα ντραμς πασπαλίζουν groove αδρεναλίνη κι εντείνουν χάρη στα blast beats τους σημαντικά τα βίαια ξεσπάσματα των Batushka, το μεστό μπάσο των οποίων κλέβει την παράσταση με την υπόκωφη του γοητεία.
 
Εν ολίγοις, το ιδιαιτέρως απολαυστικό Litourgiya, που έχει κολλήσει στο repeat από την πρώτη μου ακρόαση του, θαρρώ ότι αποτελεί ένα μεθυστικό κι άκρως ποιοτικό extreme metal άκουσμα χάρη στην απαράμιλλη post black ομορφιά και την αρχοντική doom ευωδία του, ενώ καθιστά πολλά υποσχόμενους τους Batushka, καθώς είναι το metal απαύγασμα της πλέον ακραίας κι ατμοσφαιρικής heavy μουσικής κι αποτελεί συνάμα μια σκαιή black πανδαισία. Ακαταμάχητο.
 
Witching Hour Productions: Official Website
 

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

The Morphine Social Club - Radioactive

 
Οι νεότευκτοι και ταλαντούχοι The Morphine Social Club προέρχονται από την Θεσσαλονίκη όπου και σχηματίστηκαν τον Απρίλη του τρέχοντος έτους κι απαρτίζονται από το Νίκο σε κιθάρα και φωνή, τον Χρήστο σε ντραμς και φωνή, τον Βασίλη στο μπάσο και τον Γιάννη στην κιθάρα, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν σε digital μορφή μονάχα την παρθενική τους δουλειά.
 
Το εν λόγω άκουσμα φέρει τον τίτλο Radioactive και περιέχει μόλις 4 κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 17 λεπτών, ενώ πλαισιώνεται από ένα εξόχως ταιριαστό με την εκρηκτική rock υπόσταση του artwork και διακρίνεται από την ηχητική θέρμη του, που είναι απόρροια της έξοχης παραγωγής του, η οποία κολακεύει το ντεμπούτο των The Morphine Social Club.
 
Ο βραχνός ήχος του Radioactive προδίδει το μονολιθικό rock 'n' roll ταμπεραμέντο του και μαρτυρά την αγάπη των άκρως ελπιδοφόρων The Morphine Social Club για την αρχέγονη garage αλητεία και τα πρωτόγονα stoner ηχοχρώματα, που σε συνδυασμό με τις σχεδόν ανεπαίσθητες shoegaze πινελιές τους, αναδεικνύουν υπέροχα την έμφυτη ψυχεδέλεια τους.
 
Τα ντραμς διανθίζουν επιτυχώς με το σκανδαλιάρικο τους groove τα δυναμικά κομμάτια των The Morphine Social Club και συνθέτουν ένα στιβαρό rythm section με το βαφτισμένο σε θολά fuzz ύδατα μπάσο τους, ενώ το ισχνό γρέζι των φωνητικών τους, πασπαλίζει με λίγη southern μαγεία το απολαυστικό Radioactive κι εμπλουτίζει έτσι σημαντικά την ήδη πλούσια rock του ποικιλία.
 
Η βαριά rock ευωδία πυρίτιδας του χορταστικού, παρά το μικρό του δέμας, Radioactive, χρωστά την συμπαγή της υπόσταση στις δυο ρωμαλέες κιθάρες των άκρως ελπιδοφόρων και πολλά υποσχόμενων The Morphine Social Club, οι όποιες άλλοτε σκαρώνουν εθιστικά riffs σε διάφορους heavy ρυθμούς κι άλλοτε υφαίνουν solos και leads, που μεθούν αισθήσεις και μυαλό.
 
Εν ολίγοις, το ισχνό metal άρωμα του Radioactive συνυπάρχει αρμονικά με το μονολιθικό του rock 'n' roll μοτίβο και κολακεύει την αβυσσαλέα garage ψυχεδέλεια και την ευωδία stoner πυρίτιδας των The Morphine Social Club, ενώ τα διάφανα shoegaze στοιχεία και τα southern ρινίσματα τους, μαρτυρούν αστείρευτη έμπνευση κι αγνό κι ατόφιο heavy μεράκι. Εξαιρετικό.
 
The Morphine Social Club: Bandcamp / Facebook
 

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

Oak


Ο περασμένος Απρίλης είναι ο μήνας γέννησης των σχηματισμένων στο Λονδίνο κι έξοχων Oak, οι οποίοι απαρτίζονται από τον Andy στην φωνή, τον Kevin στην κιθάρα, τον Scott στο μπάσο και τον Sergiu στα ντραμς, ο τελευταίος εκ των οποίων ανέλαβε το πόστο του αφότου ο Rob έπαιξε στο ντεμπούτο κι ομώνυμο EP τους, το οποίο είναι και η αφορμή για τούτες τις γραμμές.
 
Το περί ου ο λόγος άκουσμα περιέχει μόλις τέσσερα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 20 λεπτών, ενώ ο χειμαρρώδης και βρώμικος ήχος του είναι αποτέλεσμα της εξαίρετης παραγωγής του, την οποία κι επιμελήθηκαν οι ίδιοι οι Oak με περίσσιο μεράκι, προσφέροντας έτσι μια έξτρα δυναμική στα ήδη εκρηκτικά κι ορμητικά κομμάτια τους, τα οποία ευωδιάζουν fuzz πυρίτιδα.
 
Η καθαρή και σε στιγμές τραχιά χροιά της φωνής πασπαλίζει άλλοτε με σχεδόν ανεπαίσθητα sludge ψήγματα τις συνθέσεις των Oak κι άλλοτε τους χαρίζει μια εξαιρετικά εθιστική epic doom αύρα, που κολακεύει το τραχύ stoner ταμπεραμέντο τους, το οποίο χρωστά το σκαιό του groove στα ρωμαλέα τους ντραμς και το τερατώδες κι ογκώδες του εκτόπισμα στο μεστό τους μπάσο.
 
Τα βραχνά φωνητικά και το στιβαρό rythm section των ανερχόμενων Oak πλαισιώνουν υπέροχα την ατίθαση κιθάρα τους και τους θορυβώδεις βρυχηθμούς της, οι οποίοι άλλοτε μας ταξιδεύουν σε ανήλιαγα και βαλτώδη desert ηχοτοπία κι άλλοτε μας επιτίθενται με τα δυναμικά stoner ύφους riffs τους, τα οποία συνοδεύουν υπέροχα τα doom ψήγματα και την υπόκωφη ψυχεδέλεια τους.
 
Οι δηλητηριώδεις κι αρκούντως heavy μελωδίες των άκρως ταλαντούχων Oak συνθέτουν ένα εξαιρετικά διασκεδαστικό άκουσμα κι αποτελούν συνάμα ένα εξαίρετο πρώτο δείγμα γραφής από μέρους τους, μιας και μαρτυρούν εύγλωττα την stoner αγριάδα και τον desert τσαμπουκά τους, ενώ καθιστούν εθιστική την fuzz ψυχεδέλεια και την αρχέγονη doom ευωδία τους. Έξοχο.