Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011

Kalkh-In(Joy) Erode


The Way Of Another Way & The Xmas Chaos


Kalkh-In(Joy) Erode, αυτό το δύσκολο, ως προς την προφορά του ονόματος του, αλλά και ως προς το άκουσμα του, συγκρότημα, αποτελείται μόνο από ένα μέλος κι έχει ως βάση του, την χώρα της Γαλλίας. Η μουσική του κινείται στα απόκοσμα μονοπάτια της space dark ambient και της ψυχεδελικής drone ενώ, το experimental στοιχείο, είναι διαυγές. Οι σκοτεινές μελωδίες της μπάντας, είναι εμπνευσμένες από την σκληρή μας καθημερινότητα, κι αυτό νομίζω πως αρκεί για να χαρακτηριστεί η μουσική της, ως το ιδανικό soundtrack ενός βάναυσου κόσμου, κύριο χαρακτηριστικό του οποίου, είναι η έλλειψη συναισθημάτων.

Τούτο το γαλλικό one-man-band σχήμα, έχει κυκλοφορήσει δύο δουλειές ως τώρα, μια το 2010 με τίτλο The Xmas Chaos και μια το 2011 με τίτλο The Way Of Another Way. Και οι δυο κυκλοφορίες αποτελούνται από δέκα κομμάτια ενώ, οι συνολικές τους διάρκειες είναι λίγο πάνω ή λίγο κάτω από τα 45 λεπτά. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί, πως και οι δυο κυκλοφορίες έχουν ηχογραφηθεί εξ ολοκλήρου, στον προσωπικό χώρο του μουσικού αλχημιστή, που κρύβεται πίσω από τούτη την μπάντα.


Το The Xmas Chaos, που είναι η πρώτη χρονικά, κυκλοφορία των Kije, κοσμείται, από ένα πανέμορφα παραμορφωμένο εξώφυλλο, που ταιριάζει γάντι, με τους αλλόκοτους ήχους που περιέχει. Οι συνθέσεις του, που ακροβατούν ανάμεσα στην drone και την ambient αισθητική, είναι ικανές να σε οδηγήσουν βαθιά μέσα στον λαβύρινθο του μυαλού σου, αλλά καθόλου πρόθυμες να σε βοηθήσουν να ξαναβρείς τον δρόμο του γυρισμού από εκεί, μιας και σκοπός τους δεν είναι να σε διασκεδάσουν, αλλά να σε κάνουν να καταλάβεις, πως για το σημερινό χάλι στο οποίο βρίσκεσαι, δεν φταίνε μόνο οι άλλοι που σε περιβάλλουν, αλλά πρωτίστως, φταις εσύ ο ίδιος. Καλή σου τύχη.





Το The Way Of Another Way, που κυκλοφόρησε στις 13 του περασμένου Σεπτέμβρη, κινείται στα ίδια ηχοτοπία με τον προκάτοχο του, αν και το μουσικό του περιεχόμενο, είναι λιγάκι πιο κοντά στον μινιμαλισμό, μιας και οι συνθέσεις του, είναι ωμές. Η περιγραφή που τους δίνει ο ίδιος ο δημιουργός τους, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο: σκληρές, ακαθόριστες μελωδίες, η ακρόαση των οποίων σε εξαντλεί, ακριβώς όπως και η γκρίζα καθημερινή ρουτίνα, την οποία επέλεξες για τον εαυτό σου. Η προτροπή του καλλιτέχνη για ακρόαση του δίσκου με ακουστικά και σε περιβάλλον που το σκοτάδι κυριαρχεί, δεν θα μπορούσε να είναι πιο έγκυρη, μιας και αυτές οι συνθήκες, είναι οι ιδανικές για το συγκεκριμένο άκουσμα.



ΥΓ. Πρέπει να αναφέρω πως και οι δύο κυκλοφορίες είναι διαθέσιμες για δωρεάν κατέβασμα από την σελίδα της μπάντας στο Bandcamp ενώ, σύντομα θα είναι διαθέσιμες -αν και σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό, σε μορφή ψηφιακού δίσκου. Τέλος, οφείλω να ευχαριστήσω τον Thibaut, ο οποίος είναι ο άνθρωπος που τόλμησε να μετατρέψει σε νότες το υποσυνείδητο του, που δεν αρνήθηκε να απαντήσει σε κάποιες διευκρινιστικές ερωτήσεις που του έθεσα, σχετικά με το μουσικό του έργο.

Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011

Oneirism - Conquering The Waves


Οι Oneirism είναι μια νέα μπάντα, που όμως αποτελείται από αρκετά έμπειρους μουσικούς. Η βάση του συγκροτήματος είναι μοιρασμένη ανάμεσα στον Καναδά και την Αγγλία, αν και η καταγωγή των μελών του συγκροτήματος είναι Κυπριακή. Η μουσική της νεότευκτης αυτής μπάντας, κινείται στον rock χώρο, με τα progressive και post στοιχεία να κυριαρχούν ενώ, τα metal ψήγματα δεν λείπουν από τον ήχο τους.

Πρόσφατα, η νέα αυτή μπάντα, κυκλοφόρησε τον ντεμπούτο δίσκο της, ο οποίος τιτλοφορείται Conquering The Waves ενώ, αποτελείται από 7 κομμάτια, συνολικής διάρκειας περίπου 38 λεπτών. Η παραγωγή του δίσκου είναι εξαιρετική, κι αυτό νομίζω πως οφείλεται στο ότι την επιμελήθηκε η ίδια η μπάντα ενώ, το εξώφυλλο σε βάζει για τα καλά στο κλίμα του άλμπουμ, οι συνθέσεις του οποίου, αν είναι και πολύπλοκες, δεν στερούνται της αμεσότητας.

Η κιθαριστική δουλειά είναι πολύ καλή, μιας και τα δυναμικά riffs εναλλάσσονται άψογα με όμορφα leads ενώ, η συνεργασία τους με το φανταστικό rythm section της μπάντας, είναι συγκλονιστική, αφού αφήνουν χώρο για πρωτοβουλίες, τόσο στο μπάσο, όσο και στα ντραμς. Το κερασάκι στην τούρτα όμως, νομίζω πως είναι η καταπληκτική δουλειά που γίνεται στα πλήκτρα, μιας και οι μελωδίες που αυτά πλάθουν, είναι απλά, ονειρικές. Τέλος, η σποραδική χρήση των φωνητικών, θαρρώ πως δεν αποτελεί τροχοπέδη για το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, αντιθέτως, νομίζω πως λειτουργεί προς όφελος της ροής του δίσκου.

Εν κατακλείδι, πιστεύω πως το Conquering The Waves, το οποίο μπορείτε να αποκτήσετε έναντι λογικού αντιτίμου, εάν κάνετε ένα κλικ εδώ, είναι ένας πολύ καλός δίσκος της ατμοσφαιρικής rock μουσικής. Οι Oneirism, κατάφεραν να τιθασεύσουν το πλούσιο ταλέντο τους και να το χρησιμοποιήσουν προς όφελος των συνθέσεων τους, μιας και δεν κατέφυγαν σε τεχνικές εύκολου εντυπωσιασμού. Anyway, το σημαντικό είναι πως τούτη η μπάντα, κατάφερε να δημιουργήσει έναν όμορφο μουσικό δίσκο, ο οποίος, θαρρώ, πως έχει ξεπηδήσει μέσα από τις σελίδες κάποιου συναρπαστικού και περιπετειώδους, ηχητικού παραμυθιού, κι αυτός είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.



Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Samsara Blues Experiment - Revelation & Mystery


Το καλοκαίρι του 2007 στο Βερολίνο της Γερμανίας δημιουργήθηκαν οι Samsara Blues Experiment, οι οποίοι -με πολύ όμορφο τρόπο, συνδυάζουν στην μουσική τους -η οποία στηρίζεται στον αυτοσχεδιασμό και το jamάρισμα, στοιχεία από stoner, blues, ψυχεδέλεια, space rock, krautrock ενώ, δεν λείπουν οι Ινδιάνικες ηχητικές πινελιές, αλλά ούτε και τα heavy περάσματα. Όλα αυτά, τα πολύ ενδιαφέροντα μουσικά στοιχεία, τα συναντάμε τόσο στα δύο τους demo, όσο και στο περσινό ντεμπούτο άλμπουμ τους, το οποίο, τοποθέτησε τον πήχη των προσδοκιών για την μπάντα, σε δυσθεώρητα ύψη.

Οι διθυραμβικές κριτικές του περσινού τους ντεμπούτου, οδήγησαν την μπάντα στο σανίδι μερικών εκ των μεγαλύτερων και πλέον φημισμένων φεστιβάλ της Ευρώπης, όπως τα Roadburn, Duna Jam, Santorock, Yellowstock κ.α., στα οποία, η μπάντα κέρδισε τις εντυπώσεις με τις δυναμικές της εμφανίσεις, ο μεγάλος αριθμός των οποίων, δεν αποτέλεσε τροχοπέδη για την ηχογράφηση ενός δεύτερου full length δίσκου. Έτσι, ένα χρόνο μετά το ντεμπούτο της, η μπάντα κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες, την δεύτερη δουλειά της, η οποία τιτλοφορείται: Revelation & Mystery και περιέχει 8 κομμάτια ενώ, διαρκεί περίπου 48 λεπτά.

Το εξώφυλλο του δίσκου είναι εντυπωσιακό, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το αν αντιπροσωπεύει το μουσικό του περιεχόμενο ή όχι. Anyway, η παραγωγή είναι για ακόμη μια φορά πολύ καλή, καθώς, τα πάντα ακούγονται όπως πρέπει ενώ, οι συνθέσεις της μπάντας, έχουν γίνει πιο άμεσες, αν και δεν έχουν απολέσει τις πειραματικές τους ανησυχίες. Οι διάρκειες τους έχουν μειωθεί, όχι όμως και οι μουσικές ιδέες που τα αποτελούν. Αυτό, έχει ως αποτέλεσμα η ροή του άλμπουμ να μην είναι τόσο ομαλή, μιας και κάποια τραγούδια υπόκεινται σε δραστικές αλλαγές κατά τη διάρκεια τους. Έχω την εντύπωση, ότι η μπάντα μας τα χαλάει λίγο στην χημεία, διότι οι πολλές κι όμορφες μουσικές της ιδέες, θα μπορούσαν να έχουν φιλτραριστεί περισσότερο.

Εν κατακλείδι, το Revelation & Mystery, μπορεί να μην φθάνει τον πήχη που ο προκάτοχος του είχε θέσει, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι κακός ή μέτριος δίσκος -κάθε άλλο. Πρόκειται για έναν καλό δίσκο, που απαντά στις προσδοκίες που η ίδια η μπάντα δημιούργήσε, αλλά θαρρώ, πως τελικά δεν τις ξεπερνά. Όμως, είμαι σίγουρος ότι οι Samsara Blues Experiment, δεν θα αργήσουν να δημιουργήσουν την κυκλοφορία εκείνη, που θα μας κάνει να παραμιλάμε. Ως τότε, σας προτείνω χωρίς ίχνος δισταγμού -αφού δώσετε τις απαραίτητες ακροάσεις στο φετινό τους πόνημα, να στραφείτε στις πρώτες τους κυκλοφορίες.

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2011

Hallucinatory Nuances Of A Tidal Sonic Quicksand [Gr]

Μια Συνέντευξη με τους Arenna

Από τον Βορρά της Ισπανίας προέρχονται οι Arenna,  οι οποίοι είναι από τις καλύτερες και πλέον ελπιδοφόρες μπάντες του stoner/heavy χώρου. Πρόσφατα, κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, Beats Of Olarizu, το οποίο έτυχε πολύ καλής υποδοχής, τόσο από τους οπαδούς, όσο και από τον μουσικό τύπο. Έτσι, μιας και θεωρώ τον εαυτό μου οπαδό της heavy μουσικής, αποφάσισα να επικοινωνήσω με την μπάντα, ώστε να μάθω περισσότερα γι' αυτούς. Ας δούμε λοιπόν, τι απάντησε στα ερωτήματα που του τέθηκαν, ο μπασίστας της μπάντας, Javi.


Χαίρεται! Καταρχάς, συγχαρητήρια για το ντεμπούτο άλμπουμ σας! Είναι πραγματικά εκπληκτικό!
Γεια! Ευχαριστούμε πολύ. Είμαστε πραγματικά πολύ χαρούμενοι για τον δίσκο, όπως και για την υποδοχή που του επιφυλάχθηκε.


Μιας και είστε μια νέα σχετικά μπάντα, θα είχες την καλοσύνη να μας δώσεις ένα μίνι βιογραφικό του συγκροτήματος;
Οι Arenna ξεκίνησαν στις αρχές του 2005. Οι Kike (κιθάρα), Rober (κιθάρα) και Javi (μπάσο), αποφάσισαν να παίξουν μουσική παρέα, για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο για την ευχαρίστηση τους. Αλλά η στιγμή που θεωρήσαμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι με τη μουσική μας δεν άργησε να έρθει, οπότε, αποφασίσαμε να το δούμε λίγο πιο σοβαρά: αρχίσαμε τακτικές πρόβες, ψάξιμο για να παίξουμε ζωντανά... Κι έτσι, απ' τη μια ψάχναμε για ντράμερ, κι απ΄την άλλη για τραγουδιστή, τα φωνητικά του οποίου, θα μας άφηναν όλους ικανοποιημένους (μέχρι να γίνει αυτό, αναγκάστηκε να αναλάβει ο Rober τα φωνητικά, δίχως να το θέλει). Όμως, κάποια στιγμή βρήκαμε τον τραγουδιστή στο πρόσωπο του Txus και έπειτα από μερικές πρόβες με διάφορα άτομα, ο Guille ανέλαβε τελικά τα ντραμς.


Πως ξεκίνησαν όλα; Εννοώ, ποιος ήταν ο λόγος που σας οδήγησε στο να παίξετε και τελικά, να ηχογραφήσετε μουσική;
Ο μοναδικός λόγος, είναι η αγάπη μας για την μουσική. Αυτή είναι που σε κάνει να ασχοληθείς με κάποιο μουσικό όργανο, να το μάθεις και να δημιουργήσεις τους δικούς σου ήχους με αυτό. Μόλις το κάνεις αυτό, θα θελήσεις να το ακούσει ο κόσμος, οπότε αυτό σε οδηγεί στην σκηνή. Κι όταν ο κόσμος σου δώσει θετικά μηνύματα, τότε σκέφτεσαι την ηχογράφηση.


Ποιες είναι οι αγαπημένες σας μπάντες και ποιες οι κύριες επιρροές σας;
Όλοι έχουμε τις αγαπημένες μας μπάντες, αλλά νομίζω πως όλοι συμφωνούμε στους Kyuss, Colour Haze, Black Sabbath, Clutch, Earthless.. Αυτές οι μπάντες, νομίζω, πως είναι και οι μεγαλύτερες επιρροές μας.



Γιατί επιλέξατε το όνομα Arenna για την μπάντα; Και τι είναι το Olarizu;
'Arena' στα ισπανικά σημαίνει άμμος. Πάντα θέλαμε να έχουμε έναν αμμώδη ήχο, που να παραπέμπει σε desert ηχοτοπία, κι αυτή η θέληση ήταν τόσο ισχυρή, που τελικά αποφασίσαμε να ονομάσουμε έτσι την μπάντα, κι απλώς προσθέσαμε ένα 'n' ακόμη, απλά για να το διαφοροποιήσουμε λιγάκι. Το Olarizu είναι ένας λόφος στα περίχωρα της πόλης μας, όπου εκεί κοντά, έχουμε το προβάδικο μας. Θέλαμε απλώς να αποδώσουμε φόρο τιμής στον τόπο, στον οποίο, ανδρωθήκαμε μουσικά. Το Olarizu όμως, στην Βασκωνία, χρησιμοποιείται κι ως γυναικείο όνομα, οπότε θεωρήσαμε ότι ταιριάζει και με την θηλυκή ύπαρξη του εξωφύλλου.


Σχετικά με τους στίχους. Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη θεματολογία ή κάθε τραγούδι καταπιάνεται με διαφορετικό θέμα;
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεματολογία στον δίσκο, μιας και κάθε τραγούδι καταπιάνεται με διαφορετικό θέμα, αν και υπάρχει κάποια αφηρημένη σύνδεση μεταξύ τους.


Πως δημιουργείτε την μουσική σας; Με jamάρισμα στο στούντιο ή ο καθένας δουλεύει ατομικά, πάνω σε δικές του ιδέες;
Γενικά, τα τραγούδια μας βασίζονται στον αυτοσχεδιασμό. Δουλεύουμε πάνω στις ιδέες που προκύπτουν μέχρι να καταλήξουμε σε κάτι καλό. Βέβαια, μερικές φορές δουλεύει ο καθένας μόνος του, αλλά συνήθως, δουλεύουμε όλοι μαζί στο προβάδικο.


Η παραγωγή του δίσκου είναι πολύ καλή. Μπορείς σε παρακαλώ, να μας δώσεις μερικές λεπτομέρειες σχετικά; Σε ποιο στούντιο έγινε η ηχογράφηση, ποιος συμμετείχε στις σχετικές διαδικασίες και κατά πόσο μείνατε ικανοποιημένοι από το τελικό αποτέλεσμα;
Παραγωγός και ηχολήπτης μας, ήταν ο Jose Lopez Gil, ένας φίλος μας, ο οποίος είχε συνεργαστεί στο παρελθόν με κάποιες μπάντες που γνωρίζαμε. Το αποτέλεσμα, πραγματικά μας άρεσε. Η ηχογράφηση έγινε σε δύο σαββατοκύριακα: το πρώτο από αυτά, βρεθήκαμε στα K Studios στην Παμπλόνα, όπου ηχογραφήσαμε τα ντραμς, το μπάσο και τις ρυθμικές κιθάρες. Το δεύτερο από αυτά, το περάσαμε στη Μαδρίτη, στα στούντιο όπου εργάζεται ο Jose, κι εκεί ηχογραφήσαμε τα φωνητικά, τα solos, καθώς και κάποιες άλλες λεπτομέρειες. Αργότερα, ο Billy Anderson έκανε το mastering. Του στείλαμε την ηχογράφηση, του άρεσε η μουσική μας, οπότε δέχτηκε να συνεργαστεί μαζί μας, κι αυτό πραγματικά, αποτέλεσε το κερασάκι στην τούρτα.


Οφείλω να ομολογήσω ότι το εξώφυλλο ήταν αυτό που με οδήγησε στο να ακούσω τον δίσκο σας. Είναι πραγματικά όμορφο, κι αναρωτιέμαι ποιος το εμπνεύστηκε και επίσης, αυτή η όμορφη ύπαρξη που απεικονίζεται σε αυτό, είναι απλά ένα δημιούργημα της φαντασίας του σχεδιαστή;
Υπεύθυνη είναι μια καλλιτέχνης από το Βιετνάμ, η Khoa Le, την οποία ανακαλύψαμε μέσω διαδικτύου. Μας άρεσαν πολύ οι δουλειές της, κι έτσι της ζητήσαμε να ασχοληθεί με το εξώφυλλο μας. Της στείλαμε τα τραγούδια μας και της αναλύσαμε το μουσικό μας όραμα κι έπειτα, της δώσαμε πλήρη ελευθερία κινήσεων, ώστε να δημιουργήσει οτιδήποτε ήθελε.


Ο δίσκος κυκλοφόρησε μέσω της Nasoni Records. Είστε ικανοποιημένοι από την προώθηση, την διανομή κλπ του δίσκου και υπάρχει κάποιο συμβόλαιο μαζί τους, ή συνεργασία αυτή ήταν κατά παραγγελία;
Η Nasoni προσφέρθηκε να εκδώσει τη μουσική μας σε CD και βινύλιο. Εμείς αντιπροτείναμε, το CD να βγει ως τριπλό digipack και το βινύλιο σε διπλή έκδοση και εκείνοι δέχτηκαν, κι αυτό μας χαροποίησε πολύ. Οπότε, όχι δεν έχουμε συμβόλαιο, ήταν μια απλή συνεργασία για αυτό το δίσκο, αλλά είμαστε πάρα πολύ ικανοποιημένοι και από την δουλειά τους, αλλά και από την υποστήριξη που μας παρείχαν.


Στην σφαίρα του διαδικτύου, το 99% των σχολίων για το Beats Of Olarizu είναι πραγματικά θετικό. Περιμένατε αυτήν την επιτυχία και πως αισθάνεστε για όλα αυτά τα όμορφα λόγια που έχουν ειπωθεί και γραφθεί για το ντεμπούτο άλμπουμ σας;
Όταν ολοκληρώσαμε τον δίσκο, ήμασταν πραγματικά χαρούμενοι με το αποτέλεσμα και αυτό είναι το σημαντικότερο. Φυσικά, το να δέχεσαι καλές κριτικές είναι άκρως ικανοποιητικό και ένας είδος επιβεβαίωσης για τη δουλειά σου, αλλά νομίζω ότι αυτό που μετράει περισσότερο, είναι το να είσαι εσύ ικανοποιημένος με αυτό που έχεις δημιουργήσει.


Απ' όσο γνωρίζω, δώσατε κάποιες συναυλίες εντός των ισπανικών συνόρων φέτος, αλλά υπήρξε κάποια περιοδεία για την προώθηση του δίσκου εκτός Ισπανίας και αν όχι, σχεδιάζεται κάποια περιοδεία εκτός συνόρων στο εγγύς μέλλον;
Μετά την κυκλοφορία του δίσκου, οι ζωντανές μας εμφανίσεις στην Ισπανία ήταν περίπου είκοσι τον αριθμό, κι αυτόν τον αριθμό, μέχρι το τέλος της χρονιάς, ευελπιστούμε να τον αυξήσουμε όσο τον δυνατόν περισσότερο. Θα θέλαμε πολύ να παίξουμε ζωντανά σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, αλλά είναι δύσκολο να κανονίσουμε συναυλίες εκτός συνόρων, εξαιτίας των επαγγελματικών μας υποχρεώσεων. Πάντως, είναι στα σκαριά κάποιες εμφανίσεις στην Γερμανία για τον ερχόμενο Δεκέμβρη, αν και τίποτε δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη.



Ποια είναι τα γενικότερα σχέδια σας για το μέλλον της μπάντας; Έχετε θέσει κάποιον συγκεκριμένο στόχο, τον οποίο ονειρεύεστε να κατακτήσετε;
Στόχος μας είναι να συνεχίσουμε να παίζουμε την μουσική που μας αρέσει, για όσο αυτό θα μας προσφέρει ευχαρίστηση. Όνειρο μας είναι να μπορέσουμε να παίξουμε ζωντανά, σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη και φυσικά, να εμφανιστούμε ζωντανά σε κάποια φεστιβάλ, όπως τα Roadburn, Yellowstock, Stoned From The Underground, Duna Jam...


Αυτό ήταν παιδιά! Ευχαριστώ για τη συνέντευξη! Ο επίλογος σας ανήκει.
Ευχαριστούμε πολύ για την υποστήριξη! Ελπίζω κάποια μέρα να μπορέσουμε να επισκεφθούμε για συναυλίες την Ελλάδα. Ευχαριστούμε εσένα, αλλά κυρίως, τους αναγνώστες σου!




Myspace / Facebook / Bandcamp / Nasoni Records



Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

Hallucinatory Nuances Of A Tidal Sonic Quicksand [Eng]

An Interview With Arenna

Hailing from the North of Spain, Arenna, is one of the best and most promising newcomers in the heavy/stoner universe. They recently released their debut album, Beats Of Olarizu, an album, that received very positive responce, both from the fans and music press. Being one of those that consider themselves huge fan of heavy music, I couldn't resist to contact the band and find out a bit more about them. Let's see what the band's bassist, Javi, told us.


Hello! First of all, congratulations on your debut album! It's really awesome!
Hello! Thank you very much . We truly are very happy with the album and the response it´s getting.

Since you're quite a new band, would you be kind enough to provide us with a mini-biography of the band?
Arenna started off in early 2005. Kike (guitar), Rober (guitar) and Javi (bass) had been playing together with no greater reason than to have a good time. But the time came when we were happy with what we were doing, and so decided to take a more serious approach: regular rehearsals, the possibility of playing a gig… so on one hand we looked for a drummer and on the other a singer who we would all really like (up until that time Rober had filled in the vocals, not much to his desire). This way Txus came into the band as the singer and after a few people, Guille on drums.

How did all start? I mean, what was the incentive that lead you to play and finally, record music?
The reason is no other than love for music. This is what makes you pick up an instrument, learn and create your own stuff. When you have it you want people to listen to it, and that drives you onto the stage. When people give you good feedback you think about recording.

Which are your favourite bands and what are your main influences?
We all have our own favourite bands but I guess we would all agree on Kyuss, Colour Haze, Black Sabbath, Clutch, Earthless… they would be our biggest influences, I suppose.



Why you chose the name Arenna for the band? And What's Olarizu?
´Arena´ in spanish means sand. We always used to say we wanted a sandy sound, referring to a desert sound, so much that we just ended up calling the band arena, adding an ´n´ to make it different. Olarizu is a hill on the outskirts of our town and nearby we have our rehearsal space. We wanted to pay homage to this place that had seen us evolve musically. Olarizu is also a girl´s name in this part of the Basque Country, so we also thought she could be the girl in cover.

About the lyrics now. Is there any concept or each song is about a different theme?
It´s not a conceptual album, each song has a different theme but there is a certain connection between them.

How do you create music? You're just jaming in the studio or you work individually on your parts?
Overall our songs come from improvisation. Then we work on it until we´ve got what we want. Sometimes there is individual work but normally we all work together at rehearsals.

The production of the album is really good. Can you please give us some more detailed information on this? In which studio did it happen, who participated on the proccedings, how happy you're with the final result?
Jose Lopez Gil was our producer and sound engineer, a friend of ours who had previously recorded with other bands we know. We really liked the results. We recorded it in two weekends: the first one at K studios in Pamplona, where we recorded drums, bass and rhythm guitars. The second, we recorded in Madrid, at the studio where Jose works, and there we recorded the vocals, solos and other arrangements. It was later mastered by Billy Anderson. We had sent him the recording; he liked it and accepted to do it, and that was the real cherry on the top.

I have to admit that the cover was the reason that lead me to listen to your music. It is really cool and i'm wondering who's the guy that inspired it and the pretty creature on the cover represents something or is just a creation of the artist's imagination?
It´s Khoa Le´s, a Vietnamese artist who we discovered on the internet. We liked her work a lot, so we asked her to think of something for the cover. We sent her the tracks and the concepts we had of our music, and gave her complete freedom to create anything she wanted.


The album's out on Nasoni Records. Are you pleased with their work regarding the promotion, distribution etc of the album and are you under a contract with them, or it was a one-off collaboration?
Nasoni offered us to publish a CD and vinyl. We suggested the possibility of having a triptych digipack CD and a double vinyl and they accepted, so we were very happy. So we don´t have a contract, it´s a one-off collaboration but we´re very happy with their work and their support.

In the internet-sphere, about 99% of the feedback on Beats Of Olarizu, is trully positive. Did you expect such a success and how you feel about all those posivite words said and written about your debut album?
When we finished the album we were satisfied with the results, and that´s the most important thing. Getting good reviews is reassuring and makes you feel good, but what really matters is how you feel with what you´ve done.

As far as i know, you played live in the Spanish region this year but was there a tour to support the album outside the Spanish borders or are you planning such a tour for the forseeable future?
Since the album was released we´ve played about twenty shows in Spain and we´ll continue doing so until the end of the year. We would really like to play in other European countries but it´s difficult to arrange gigs on our personal working schedules. We might be doing some shows in Germany in December but nothing´s sure yet. 


What are your general plans for the future of the band? Is there something specific you're dreaming to achieve?
Our plans are to keep on having fun while we play the music we like. Our dream would be to be able to play all over the place, specially some festivals like Roadburn, Yellowstock, Stoned from the Underground or Duna Jam…

That's all guys! Thank you for the interview! It's closure belongs to you.
Thank you very much for your support! Hopefully one day we shall play in Greece. Thanks to you and all your readers!




Myspace / Facebook / Bandcamp / Nasoni Records