Alunah - White Hoarhound

Από τα βροχερά Midlands της Αγγλίας και πιο συγκεκριμένα από την πόλη, που κατά γενική παραδοχή, γέννησε τον doom ήχο, Birmingham, προέρχονται οι γεννημένοι το 2006, Alunah, οι οποίοι θεωρούνται ως μια τεράστια ελπίδα για το μέλλον του ευρωπαϊκού κι όχι μόνο, heavy ήχου. Και δικαίως, κατά την ταπεινή μου γνώμη, καθώς οι εκρηκτικές live εμφανίσεις τους, αλλά και οι δίχως ελαττώματα, studio δουλειές τους, είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετικές.

Για του λόγου το αληθές, δεν έχετε παρά να τσεκάρετε το δεύτερο full length άλμπουμ τούτης της ραγδαίως ανερχόμενης μπάντας, White Hoarhound, που κυκλοφόρησε στις αρχές του μήνα από την Psychedoomelic Records. Ο εν λόγω δίσκος, ο οποίος αποτελείται από 7 κομμάτια συνολικής διάρκειας 47 περίπου λεπτών, διακρίνεται για την αψεγάδιαστη και γεμάτη ηχητική θέρμη παραγωγή του, στην οποία συνεργάστηκαν δυο καταξιωμένοι άνθρωποι του χώρου.

Ο γνωστός για τις συνεργασίες του με μπάντες όπως οι Serpentcult, Esoteric και Moss μεταξύ άλλων, Greg Chandler, ήταν επικεφαλής της διαδικασίας ηχογραφήσεων, ενώ ο Tony Reed, στο βιογραφικό του οποίου, υπάρχουν μπάντες όπως οι Saint Vitus, Trippy Wicked, αλλά και Wight μεταξύ άλλων, ανέλαβε να φέρει εις πέρας την μίξη και το mastering του δίσκου κι όπως πολύ σωστά μαντεύετε, τα κατάφερε περίφημα, μιας κι ο ήχος του δίσκου, βρίθει διαύγειας.

Τα riffs από τις κιθάρες του ζεύγους στη ζωή, Dave και Soph Day, άλλοτε θυμίζουν doom μελωδίες της δεκαετίας του '70 κι άλλοτε έχουν μια άκρως κολακευτική για τις συνθέσεις του εκπληκτικού White Hoarhound, stoner αισθητική, ενώ μια μεθυστική vintage αύρα, διακρίνει τόσο τα εθιστικά solos, όσο και τα μαγευτικά leads τους, τα οποία πλαισιώνουν με υπέροχο πραγματικά τρόπο, την εκφραστική κι εξόχως θεατρική ερμηνεία της πολυτάλαντης Soph.

Το μεστό μπάσο του Gaz Imber συνοδεύει υπέροχα τα άκρως δυναμικά τύμπανα του δίσκου, ενώ ενισχύει σημαντικά το fuzz στοιχείο του τελικού ηχητικού αποτελέσματος. Ο ντράμερ, Jake Mason, κλέβει την παράσταση με την απόδοση του, καθώς τα γεμίσματα του είναι σωστά χρονικά, ενώ οι γενναίες ποσότητες groove, που προσδίδει με το ατίθασο, μα τεχνικό παίξιμο του, στις συνθέσεις του White Hoarhound, είναι άκρως κολακευτικές για αυτές.

Οι σφόδρα επηρεασμένοι από την μυθολογία, την φύση, αλλά και κάθε είδους μαγεία, στίχοι, ταιριάζουν υπέροχα με την παγανιστική ατμόσφαιρα του σαγηνευτικού White Hoarhound, που αν δεν το καταλάβατε ήδη από τα γραφόμενα μου ως τώρα, είναι ένας υπέροχος δίσκος, ο οποίος κοσμεί τον ευρύτερο heavy χώρο, ενώ θαρρώ, πως αποτελεί την απόδειξη, για το ότι οι Alunah, έχουν όλα τα φόντα για να ξεχωρίσουν στην αγαπημένη μας μουσική σκηνή.

Alunah: Official Website / Facebook / Bandcamp
Psychedoomelic Records: Official Website

 

Affordable Caskets - Affordable Caskets

Μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια ξεκίνησε πριν λίγο καιρό από τον έχων αρκετά γεμάτο παρελθόν στον heavy ήχο, πολυπράγμων και πολυτάλαντο μουσικό, Jason Eikner, ο οποίος πρόσφατα δημιούργησε ένα προσωπικό project. Το εν λόγω μουσικό σχήμα, φέρει το κατάλληλο δια να περιγράψει την doomy και σκοτεινή ηχητική του κατεύθυνση, όνομα: Affordable Caskets.

Η πρώτη δουλειά τούτης της μπάντας, που τυγχάνει να είναι και ομώνυμη, κυκλοφορεί εδώ και λίγες εβδομάδες σε digital μορφή, ενώ διατίθεται για δωρεάν ακρόαση και download, μέσα από την σελίδα της στο bandcamp. Τα έξι κομμάτια, που την αποτελούν, έχουν συνολική διάρκεια περίπου 43 λεπτών, ενώ διακρίνονται για την heavy, μα μελαγχολική, αισθητική τους.

Τα riffs της κιθάρας ακροβατούν μεταξύ doom και stoner ήχου, ενώ τα solos και leads της, έχουν έντονες κι άκρως κολακευτικές για το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, post rock πινελιές. Το μπάσο, ακολουθεί πιστά τα δυναμικά τύμπανα, που κρατούν με μαεστρία τα μπόσικα του δίσκου, ενώ τα αιθέρια πλήκτρα προσδίδουν μια noise αύρα στο αρκούντως heavy, ηχητικό του μοτίβο.

Η παντελής απουσία φωνητικών, που προσδίδει instrumental υπόσταση στον δίσκο, εντείνει την αποπνικτική του ατμόσφαιρα, ενώ τα ελάχιστα samples, που βρίσκονται διάσπαρτα στο εν λόγω άκουσμα, εντείνουν τα ψυχεδελικά του ψήγματα, που είναι απόρροια της lo-fi παραγωγής, η οποία αναδεικνύει με υπέροχο τρόπο, τη νοσταλγία των ταξιδιάρικων συνθέσεων του.

Ο προερχόμενος από το Austin του Texas, Jason Eikner, που ήδη δουλεύει πάνω σε νέο υλικό, αποδεικνύει με την πρώτη προσωπική του δουλειά, πως οι μουσικές του ιδέες είναι άκρως ενδιαφέρουσες, ενώ αφήνει πολλές υποσχέσεις για το ηχητικό του μέλλον, καθώς το Affordable Caskets, κρύβει κάποιες πραγματικά μαγευτικές μελωδίες στο παραμορφωμένο του κορμί.

Affordable Caskets: Bandcamp / Facebook / Twitter

 

In The Company Of Serpents

Το 2011 δημιουργήθηκαν οι προερχόμενοι από το Denver των Η.Π.Α., In The Company Of Serpents, οι οποίοι τον περασμένο Γενάρη κυκλοφόρησαν την ομώνυμη, ντεμπούτο δουλειά τους, που λογικά, θα κατακτήσει αρκετές κορυφές στις λίστες των καλύτερων κυκλοφοριών του έτους από τα έντυπα κι ηλεκτρονικά μέσα, που ασχολούνται με τον αγαπημένο μας ήχο, μιας και το περιεχόμενο του, είναι εξαιρετικό. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Η εν λόγω άκρως ταλαντούχα μπάντα, ιδρύθηκε από τους Grant Netzorg (κιθάρες, φωνητικά) και JJ Anselmi (τύμπανα), σύνθεση, με την οποία ηχογράφησε την αποτελούμενη από 6 κομμάτια, ένα εκ των οποίων, αποτελεί διασκευή στο Vinum Sabbathi του δίσκου Dopethrone των Βρετανών heavy μεγαθηρίων, Electric Wizard, συνολικής διάρκειας 37 λεπτών, παρθενική της κυκλοφορία, η οποία είναι διαθέσιμη εκτός από digital μορφή και σε μορφή κασέτας.

Αμέσως μετά τις ηχογραφήσεις της ομώνυμης δουλειάς τους, οι ραγδαίως ανερχόμενοι, In The Company Of Serpents, βρέθηκαν προ των πυλών της διάλυσης, καθώς ο ντράμερ τους έπρεπε να μετακομίσει από την γενέτειρα τους, εξαιτίας επαγγελματικών υποχρεώσεων. Ο ίδιος όμως, πίεσε, αλλά και φρόντισε, ώστε να μην διαλυθεί η μπάντα, καθώς έφερε σε αυτήν τον αντικαταστάτη του, τον ικανό, όπως μαρτυρούν τα πρώτα lives της, Joseph Weller Myer.

Η μουσική των In The Company Of Serpents, έχει τις ρίζες της στο αγνό, αρχέγονο κι ακατέργαστο doom, ενώ περιέχει κάμποσα sludge στοιχεία, τα οποία πλαισιώνονται υπέροχα από τα black ψήγματα, που κάνουν την ισχνή τους εμφάνιση σε κάποια από τα κομμάτια τους, τα οποία κολακεύονται από την τραχιά παραγωγή, που προσδίδει βάθος, αλλά κι όγκο στο υπέρ του δέοντος heavy, αλλά κι αρκούντως πιασάρικο, τελικό ηχητικό αποτέλεσμα.

Τα riffs της χαμηλά κουρδισμένης και βαρύτονης κιθάρας είναι εξόχως groovy και το αργό τους tempo δεν αλλάζει ταχύτητα παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές του ηχητικού θηρίου, που φέρει τον τίτλο: In The Company Of Serpents, ενώ η έλλειψη μπάσου δεν επηρεάζει στο παραμικρό την heavy υπόσταση του εν λόγω εκπληκτικού ακούσματος, καθώς η πνιγμένη στο fuzz σε αρκετά του σημεία, κιθάρα, "γεμίζει" με άκρως πειστικό τρόπο το ηχητικό του μοτίβο.

Τα παραμορφωμένα φωνητικά, που δένουν υπέροχα με την δηλητηριώδη ατμόσφαιρα του δίσκου, διακρίνονται, τόσο για το γρέζι τους, όσο και για την σκοτεινή τους αύρα, ενώ αποδίδουν με μεγάλη πειστικότητα και περισσή θεατρικότητα τους στίχους του In The Company Of Serpents, το οποίο αν και φέρει ανάγλυφη την ηχητική σφραγίδα των δημιουργών του, είναι σφόδρα επηρεασμένο από μπάντες όπως οι Electric Wizard, Yob, Black Sabbath, κ.α..

Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει, πως οι In The Company Of Serpents αντέγραψαν τις όποιες επιρροές τους, μιας και κάτι τέτοιο σαφώς και δεν συνέβη, αφού οι συνθέσεις τους έχουν την δική τους μοναδική ταυτότητα, κι αυτό εκτός όλων των άλλων, φαίνεται ξεκάθαρα κι από τα άκρως δυναμικά και σε μερικές στιγμές, καταιγιστικά ντραμς, τα οποία δεν στερούνται τεχνικής και σωστού τονισμού, ενώ είμαι σίγουρος, ότι πολλοί ντράμερ εκεί έξω, θα τα ζήλευαν.

Εν ολίγοις, εάν θεωρείται εαυτόν φίλο της heavy μουσικής, καλά θα κάνετε να ακούσετε και γιατί όχι, να αποκτήσετε τούτο το ειλικρινά, φανταστικό άκουσμα, που περιέχει άκρως ενδιαφέρουσες κι έξοχος heavy, με όλη τη σημασία της λέξης, συνθέσεις. Δεν ξέρω αν το κατέστησα σαφές ως τώρα, αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε, πως κρίνοντας από το καταπληκτικό τους ντεμπούτο, οι In The Company Of Serpents, μοιάζουν και είναι έτοιμοι, να αφήσουν εποχή. Σπεύσατε!

In The Company Of Serpents: Bandcamp / Facebook

 

Serial Hawk - Buried In The Gray

Από το εξόχως βροχερό Seattle προέρχονται οι ανερχόμενοι Serial Hawk, οι οποίοι απαρτίζονται από τους ταλαντούχους Will Bassin σε κιθάρες και φωνή, Adam Holbrook σε μπάσο και Justin Rodda σε τύμπανα. Πρόσφατα, τούτη η νεότευκτη μπάντα, κυκλοφόρησε την πρώτη επίσημη δουλειά της, Buried In The Gray, η οποία έχει την μορφή EP, καθώς αποτελείται από μόλις τέσσερα κομμάτια, συνολικής διάρκειας περίπου 27 λεπτών.

Το εν λόγω άκουσμα, που συνοδεύεται από ένα άκρως ταιριαστό με το μουντό του ηχητικό περιεχόμενο, artwork, ηχογραφήθηκε στα Toadhouse Studios με την πολύτιμη βοήθεια του πολύ καλού στο είδος του, Adam Pike, που έχει συνεργαστεί με μπάντες όπως οι Red Fang, ενώ το mastering έκανε ο Levi Seitz του Black Belt Mastering. Άρα, όπως μάλλον σωστά μαντεύετε, η παραγωγή του εξαιρετικού, Buried In The Gray, είναι κάτι παραπάνω από πολύ καλή.

Ο ήχος είναι όσο καθαρός, αλλά και όσο βρώμικος θα ήθελα για μια sludge κυκλοφορία, ενώ reverb και fuzz, που στο Buried In The Gray βρίθουν, δεν επηρεάζουν αρνητικά την όλη ακουστική του εμπειρία, αλλά αντιθέτως, συμβάλουν στην απόλαυση της, καθώς προσδίδουν μια χαοτική υπόσταση στις γεμάτες οδύνη κι οργή συνθέσεις της μπάντας, οι οποίες δεν στερούνται doom στοιχείων, ενώ το heavy εκτόπισμα τους, μοιάζει με μανιασμένο μαμούθ.

Τα αργόσυρτα riffs της κιθάρας ξεχωρίζουν για τον άμεσο χαρακτήρα τους, ενώ σε στιγμές μοιάζουν απειλητικά, καθώς κάθε τους νότα θαρρείς, πως θα σε φέρει ένα βήμα πιο κοντά στον όλεθρο, που γλαφυρά οι στίχοι περιγράφουν. Το μπάσο παραδίδει μαθήματα heavy μελωδιών, καθώς συνθλίβει τα ηχητικά μας κύτταρα με το απύθμενο βάθος και τον αχαλίνωτο όγκο του, ενώ τα άκρως τσαμπουκαλεμένα ντραμς, δεν θα μπορούσαν να είναι περισσότερο δυναμικά.

Όπως σωστά υποψιάζεστε, οι άκρως ελπιδοφόροι Serial Hawk πραγματοποιούν εξαιρετικά ορμητικό μπάσιμο στα heavy μουσικά δρώμενα, καθώς το ντεμπούτο EP τους, Buried In The Gray, ξεχειλίζει από πάθος, αλλά και μουσικό ταλέντο. Με άλλα λόγια, νομίζω, πως τούτη η μπάντα, είναι ικανή για πολύ όμορφα πράγματα στο μέλλον, καθώς η μοναδική ηχητική τους ταυτότητα, αλλά και το μεράκι τους, δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Επενδύστε άφοβα.

Serial Hawk: Official Website / Bandcamp / Facebook

 

Nataraya - Demo

Ζούμε σε μια εποχή και κατοικούμε σε μια χώρα, όπου το τραγελαφικό στοιχείο έχει γίνει πλέον ρουτίνα της καθημερινότητας μας, καθώς οι κάθε λογής "υπεύθυνοι", που για τον έναν ή τον άλλο λόγο, μας περιτριγυρίζουν και συνήθως, με απειλητικές διαθέσεις για την ψυχική μας υγεία και όχι μόνο, έχουν βαλθεί να αποτελειώσουν οτιδήποτε κινείται, ακόμη, κι αν πρόκειται για μια απλή κι αθώα αμοιβάδα -σαν και του λόγου τους. Το κακό για αυτούς όμως είναι, πως δεν είμαστε όλοι όμοιοι τους, ευτυχώς, αλλά υπάρχουν αρκετοί ανάμεσά μας, που προσπαθούν με τις δικές τους δυνάμεις και χωρίς μοιρολατρικές ή/και κάθε λογής φθηνές δικαιολογίες, να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν, δίχως όμως, να ενοχλούν ή/και να εμποδίζουν, τους υπόλοιπους.

Ένα εξαιρετικό παράδειγμα σχετικά, είναι οι δημιουργημένοι στην Θεσσαλονίκη, κάπου προς τα τέλη του 2010, Nataraya, οι οποίοι ασπάζονται τις D.I.Y. αρχές. Η εν λόγω μπάντα, η οποία απαρτίζεται από τους Αποστόλη, Δημήτρη και Κωστή, γεννήθηκε όταν τούτοι οι τρεις μουσικοί, ύστερα από την διάλυση της τότε μπάντας τους, March Into The Void. αποφάσισαν να μην σταματήσουν τις ηχητικές τους περιπλανήσεις. Κι ορθώς έπραξαν, όπως αποδεικνύεται από την παρθενική τους κυκλοφορία, που έχει την μορφή demo, μιας και το εν λόγω άκουσμα, που αποτελείται από έξι κομμάτια συνολικής διάρκειας 48 λεπτών, καταδεικνύει με τον πλέον εύγλωττο τρόπο, πως η underground σκηνή αυτής της χώρας, δύσκολα θα αποδημήσει.

To πλαισιωμένο από black ψήγματα κι έντονα sludge ηχοχρώματα, post rock ηχητικό μοτίβο του Demo των Nataraya, μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως το πιο ταιριαστό soundtrack των όχι και τόσο χαρούμενων καιρών, που διανύουμε, ενώ δεν θα ήταν υπερβολή, αλλά ούτε κι έκπληξη, εάν κάποιος ισχυριζόταν, πως θα αποτελούσε ένα εξαιρετικό ηχητικό συνοδευτικό της όχι και τόσο μακρινής, αν κρίνω από τα όσα συμβαίνουν εσχάτως, Αποκάλυψης, μιας και οι φαρμακερές μελωδίες, που τα μαγευτικά έγχορδα, αλλά και τα εξόχως δυναμικά τύμπανα, με περισσή μαεστρία υφαίνουν, κόβουν την ανάσα με την άλλοτε εύθραυστη κι άλλοτε οργισμένη υπόσταση τους, η οποία φέρνει στο νου, πληγωμένο κι επικίνδυνο θεριό, σε κατάσταση λύσσας.

Τα post rock αύρας riffs, πότε μας βυθίζουν σε μια εξαιρετικά σαγηνευτική ηχητική δίνη και πότε μας γονατίζουν με το ξεχειλίζων sludge δηλητήριο τους, ενώ τα απαράμιλλης ομορφιάς, leads και solos της κιθάρας, γοητεύουν την ψυχή και μεθούν τις ηχητικές μας αισθήσεις. Τα τύμπανα είναι κάτι παραπάνω από σημαντικά για το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, καθώς συμβάλουν τα μέγιστα στην αποπνικτική σε στιγμές ατμόσφαιρα του Demo των Nataraya, μιας και τα σε στιγμές black αισθητικής, χτυπήματα τους, παρότι καταιγιστικά, είναι  σωστά χρονικά, ενώ η απουσία φωνητικών, από το εν λόγω πολύ καλό άκουσμα, δεν αποδυναμώνει, αλλά αντιθέτως, εντείνει και μάλιστα, σε βαθμό απελπισίας, την αρρωστημένα γοητευτική του αύρα.

Εν κατακλείδι, ο εξαιρετικά δραστήριος σε όλα τα επίπεδα, D.I.Y. χώρος της Ελλάδας, γέννησε ακόμη ένα εξόχως ελπιδοφόρο συγκρότημα, που καλό θα ήταν, όσοι γουστάρουν την ακραία και σκοτεινή μουσική, να τσεκάρουν το συντομότερο δυνατόν, μιας και το εκπληκτικό Demo των Nataraya, το οποίο μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν από το blog της μπάντας, αλλά και να αποκτήσετε φυσική του κόπια, ερχόμενοι απλώς, σε επικοινωνία μαζί της, περιέχει άκρως ενδιαφέρουσες μελωδίες, η περιπετειώδης υπόσταση των οποίων, είναι σίγουρο, πως θα ταξιδέψει την φαντασία σας σε μέρη, που ποτέ ξανά δεν είχε βρεθεί, καθώς όλες ανεξαιρέτως οι συνθέσεις του, ξεχειλίζουν από μεράκι, καθιστώντας έτσι, την όλη ακουστική εμπειρία, καθηλωτική.

Nataraya: Official Blog