Mesarthim - Isolate

 

Μια μυστηριώδης μπάντα και ραγδαίως ανερχόμενη από την Αυστραλία με όνομα Mesarthim, που σχηματίστηκε σχετικά πρόσφατα από δυο εξόχως ταλαντούχους μουσικούς, έκανε τρομερό θόρυβο στα μέσα του περασμένου καλοκαιριού γύρω από το όνομα της, όταν και κυκλοφόρησε το μαγευτικό και μελαγχολικά λάγνο ντεμπούτο full length άλμπουμ της υπό τον τίτλο: Isolate.

 

Οπότε με αφορμή την κυκλοφορία του από την Avantgarde Music σε φυσικές κόπιες, θαρρώ, πως ήρθε η ώρα να του δώσω την προσοχή, που του αξίζει έστω και με μπόλικη καθυστέρηση, μιας και τα έξι κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 43 λεπτών, που περιέχει το παραμυθένια φρικιαστικό Isolate, μαρτυρούν εύγλωττα την ατίθαση και νοσηρή φαντασία των Mesarthim.

 

Ενώ μας παρουσιάζουν σε όλο του το μεγαλείο το τεράστιο συνθετικό κι εκτελεστικό ταλέντο τους, στα οποία χρωστά το εξόχως απολαυστικό Isolate την ονειρική black metal αύρα του και τα έντονα κι άκρως εθιστικά ambient ηχοχρώματα του, που χάρη στις αχνές post αναφορές και τα ισχυρά space στοιχεία των Mesarthim μας ταξιδεύουν σε ατμοσφαιρικά extreme ηχοτοπία.

 

Σημαντικό ρόλο όμως στο γενικότερα μεθυστικό κλίμα του Isolate εκτός από την αχαλίνωτη έμπνευση και την τεχνική αρτιότητα των Mesarthim παίζει και το πανέμορφο artwork του, που είναι δανεισμένο από τη NASA και φυσικά η αψεγάδιαστη του παραγωγή, που κολακεύει τα πανέμορφα κομμάτια του με την αλαβάστρινη noise αισθητική και τα διαυγή της dark αρώματα.

 

Δηλητηριώδεις ambient ευωδίες αναδύονται συνεχώς μες από τα κυρίαρχα στο Isolate πλήκτρα και μας πλημμυρίζουν με την εκκωφαντική synth γοητεία και την ατμοσφαιρική pop σαγήνη τους, ενώ σε συνδυασμό με τις αχνές electro αναθυμιάσεις και τα εύθραυστα space rock αύρας leads και solos από τα έγχορδα των Mesarthim, καθιστούν το Isolate σχεδόν αβάσταχτα θελκτικό.

 

Αρκούντως heavy και με ισχνά doom ψήγματα είναι τα riffs στο εξόχως διασκεδαστικό Isolate, τα οποία συνήθως είναι σε κλασσικό black ύφος, παρά τις σχεδόν ανεπαίσθητες progressive ατασθαλίες τους, ενώ η πυκνή depressive σκόνη των Mesarthim αποτυπώνεται με περισσή πειθώ στα σχιστά brutal ουρλιαχτά τους, που μαρτυρούν απόγνωση κι extreme απελπισία.

 

Ρόλο κομβικό σχεδόν στην ομαλή ροή του εξαίρετου Isolate παίζουν και τα δυναμικά κρουστά, που χωρίς να κάνουν το κάτι παραπάνω ή/και διαφορετικό πετυχαίνουν και το εμπλουτίζουν με σχεδόν διάφανα κλασσικής rock υφής ρινίσματα κι εντείνουν έτσι την ήδη πλούσια metal ποικιλία του, που χάρη στην μαεστρία των Mesarthim βρίθει ατμόσφαιρας και ξεχειλίζει συναισθήματα.

 

Ισχνές prog αποχρώσεις έχει ο θολός electro του Isolate, που σε πλήρη αρμονία με τα δυναμικά και σχεδόν αβυσσαλέα synth στοιχεία του, καθιστά τρομακτικά όμορφα τα κομμάτια του, που με την έμφυτη black κουλτούρα και τις αχνές τους doom πινελιές μας βυθίζουν σε μια δίνη space ψυχεδέλειας και μας γεμίζουν υψηλότατες προσδοκίες για το μέλλον των Mesarthim. Υπέροχο.

 

Mesarthim: Bandcamp / Facebook

Avantgarde Music: Official Website

 

The Fifth Alliance - Death Poems

 

Αργά μες το 2006 σχηματίστηκαν στην Ολλανδία και πιο συγκεκριμένα στην πόλη Μπρέντα οι The Fifth Alliance, που απαρτίζονται από την Silvia στην φωνή, τους Niels και Matthijs στις κιθάρες, τον Ashwin στα ντραμς και τον Ruud στο μπάσο, οι οποίοι στα τέλη του περασμένου έτους κυκλοφόρησαν την τέταρτη συνολικά μα δεύτερη δουλειά τους με full length μορφή.

 

Σχεδόν 36 λεπτά είναι η διάρκεια των μόλις τεσσάρων κομματιών, που περιέχει ο περί ου ο λόγος δίσκος, που φέρει τον τίτλο Death Poems, ενώ ειδικής μνείας αξίζουν οι Brad Boatright και Lander Cluyse, που με την εξαιρετική τους δουλειά σε mastering και μίξη αντίστοιχα πέτυχαν κι ανέδειξαν εντυπωσιακά και στιβαρά το περίσσιο μουσικό ταλέντο των The Fifth Alliance.

 

Μάλλον απέριττο, αλλά με μπόλικους συμβολισμούς είναι το artwork του εξόχως χορταστικού Death Poems, που πλαισιώνει περίφημα την δηλητηριώδη και κλειστοφοβική του μουσική υπόσταση, η οποία πατά στην ενδεδυμένη με τα δυνατά doom στοιχεία των The Fifth Alliance, συμπαγή post hardcore νοοτροπία τους, που διακρίνει το blackened sludge υπόβαθρο τους.

 

Ορμητικά riffs κι απαλά leads, άλλοτε σε διάφορους χειμαρρώδεις heavy ρυθμούς κι άλλοτε σε νοσηρά μελωδικό black ύφος γεννούν οι δυο κιθάρες των The Fifth Alliance, το μεστό μπάσο των οποίων σιγοντάρει με τον όγκο και το βάθος του, τόσο τις κιθάρες, όσο και τα δυναμικά ντραμς, τα οποία στολίζουν το ιδιαιτέρως απολαυστικό Death Poems με το τραχύ τους groove.

 

Κατάθλιψη κι οδύνη μαρτυρούν σχεδόν αβίαστα τα σπαραχτικά ουρλιαχτά και τα διακριτικά καθαρά φωνητικά των έξοχων The Fifth Alliance, το βάρβαρο sludge μοτίβο των οποίων, είναι διανθισμένο με doom οργή και post rock θυμό, ενώ η post hardcore νοσταλγία τους μαζί με την black μελαγχολία του Death Poems, συνοδεύουν αρμονικά την αχνή του heavy ψυχεδέλεια.

 

Εν ολίγοις, τρομακτικά όμορφος κι αποκρουστικά θελκτικός είναι ο νέος δίσκος από τους άκρως ταλαντούχους The Fifth Alliance, μιας και το φρικιαστικά σαγηνευτικό Death Poems θαρρώ ότι μαγνητίζει με τη μυστηριώδη κι extreme αύρα του, καθώς και με την ακραία του και βίαιη metal υφή, ενώ κάτι μου λέει ότι θα σας καθηλώσει με την ατόφια του heavy δυσωδία. Φανταστικό.

 

The Fifth Alliance: Bandcamp / Facebook

 

Echoes Of Yul - The Healing

 

Δραστήριοι παραμένουν οι προερχόμενοι από την Πολωνία όπου και σχηματίστηκαν σχεδόν επτά χρόνια νωρίτερα Echoes Of Yul, που προς τα τέλη του περασμένου έτους επανήλθαν στο μουσικό προσκήνιο με τη νέα τους δουλειά υπό τον τίτλο The Healing ως one man band πλέον, μιας και το μοναδικό σταθερό τους μέλος τούτη τη στιγμή είναι ο πολυτάλαντος Michal Sliwa.

 

Οχτώ κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 40 λεπτών αποτελούν όλο το μουσικό περιεχόμενο του σκοτεινού The Healing, το οποίο διακρίνεται για την αψεγάδιαστη και διαυγή παραγωγή του, στην οποία εκτός από το μοναδικό άτομο, που απαρτίζει τους Echoes Of Yul, πολύ σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε κι ο ιδιαίτερα γνωστός και ίσως κορυφαίος στον τομέα του, James Plotkin.

 

Ατμοσφαιρικά το μάλλον λιτό, μα συνάμα κι εξόχως εύγλωττο artwork του The Healing, ταιριάζει απόλυτα με τον experimental και μινιμαλιστικό μουσικό χαρακτήρα του, ο οποίος αποτυπώνεται ιδιαιτέρως απολαυστικά μες από τις αβυσσαλέες post rock μελωδίες, που σέρνονται κάτω από το βαρύ κι ερεβώδες ambient κουφάρι των Echoes Of Yul, το οποίο ζέχνει doom πειραματισμό.

 

Σχεδόν αποπνικτικά drone ηχοτοπία σκεπάζουν αρμονικά σαν άλλο πέπλο το ζοφερό ambient άρωμα των Echoes Of Yul και συντροφεύουν διακριτικά τις διάφανες doom αναθυμιάσεις τους, χαρίζοντας έτσι μια δυνατή αύρα metal απειλής στο post rock υπόβαθρο του The Healing κι απογειώνοντας συγχρόνως την σχεδόν εθιστική του, κινηματογραφικής υφής rock υπόσταση.

 

Ηλεκτρονικά doom στοιχεία με στιγμιαίες kraut εκρήξεις και δυνατή post rock ευωδία συνθέτουν ένα σχεδόν εξολοκλήρου, αν φυσικά παραβλέψουμε τα μάλλον διάφανα samples φωνητικών, instrumental σκηνικό στο χορταστικό The Healing, που χάρη στην απόκοσμη έμπνευση των Echoes Of Yul αποτελεί ένα μυστηριώδες και γαλήνια θορυβώδες ambient ποίημα. Μαγευτικό.

 

Echoes Of Yul: Official Website / Facebook

 

Yidhra - Cult Of Bathory

 

Εν έτη 2008 σχηματίστηκαν στο Λος Άντζελες οι σταθερά ανερχόμενοι Yidhra, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν μέσω της Black Voodoo Records το νέο πόνημα τους, που έχει την μορφή EP, καθώς περιέχει μόλις τέσσερα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 27 λεπτών.

 

Η περί ου ο λόγος κυκλοφορία φέρει τον τίτλο Cult Of Bathory και πλαισιώνεται από ένα σκοτεινό artwork, που μαρτυρά τις έντονες occult αναφορές του, ενώ διακρίνεται για την live ηχογράφηση του και την αψεγάδιαστη του παραγωγή, που απογειώνουν την ωμή του διαύγεια.

 

Το διαβολικό κι αλλόκοτο στιχουργικό περιεχόμενο του Cult Of Bathory ερμηνεύεται επιτυχώς από την γεμάτη γρέζι και βραχνή φωνή των Yidhra, που του χαρίζει άλλοτε ισχνές epic doom πινελιές κι άλλοτε με περισσή μαεστρία ενισχύει την σκαιή και υφέρπουσα sludge τους ευωδία.

 

Οι δηλητηριώδες μελωδίες από τις κιθάρες και τα βαλτώδη κι ορμητικά riffs τους πασπαλίζουν αρμονικά με αχνά sludge ηχοχρώματα το ερεβώδες stoner υπόβαθρο των Yidhra και διανθίζουν συνάμα το έξοχο Cult Of Bathory με doom νοσταλγία και σχεδόν ανεπαίσθητη blues αλητεία.

 

Τα δυναμικά ντραμς κρατούν επιτυχώς και με δεξιοτεχνία τα μπόσικα του Cult Of Bathory, ενώ συμβάλουν σημαντικά στην ομαλή του ροή με το σπιρτόζικο τους groove και συνθέτουν ένα στιβαρό rythm section με το μεστό μπάσο των Yidhra, το οποίο ζέχνει heavy metal αλκοόλ.

 

Ο συμπαγής doom χαρακτήρας του εξόχως απολαυστικού Cult Of Bathory αναδύεται μες από πυκνές horror αισθητικής metal αναθυμιάσεις, που μαρτυρούν εύγλωττα τα έντονα stoner στοιχεία των Yidhra και καθιστούν έτσι σχεδόν εθιστικό το μάλλον λυρικό sludge μοτίβο τους.

 

Εν ολίγοις, εδώ πρόκειται για ένα χορταστικό κι εξαιρετικά διασκεδαστικό EP, που επιβεβαιώνει συνάμα την δυναμική των εξαίρετων Yidhra, οι οποίοι θέλω να ελπίζω ότι με το έξοχο κι άρτιο Cult Of Bathory μας προετοιμάζουν για κάποια επερχόμενη full length δουλειά. Ωραιότατο.

 

Yidhra: Bandcamp / Facebook

Black Voodoo Records: Official Website

 

Top Jams - 2015

 

Το γεμάτο κακοτοπιές 2015 πνέει τα λοίσθια κι αυτή είναι θαρρώ η κατάλληλη στιγμή για να ξαναθυμηθούμε κάποιες από τις εκλεκτές κυκλοφορίες, που έβγαλαν στην διάρκεια του μερικές ήδη γνωστές μπάντες, οι οποίες μου κράτησαν εξαιρετική συντροφιά τους περασμένους μήνες, ενώ κάπου εδώ θα ήθελα να ευχηθώ το 2016 να είναι όσο το δυνατό καλύτερο κι ευχάριστο για όλες κι όλους κι είθε να μας προσφέρει την ίδια ποιότητα και ποσότητα μουσικής με την απαίσια και θνήσκουσα χρονιά, που σε λίγες ώρες ευτυχώς μας αποχαιρετά. Άντε και καλή μας χρονιά!

 

 

XV: Mammoth Storm - Fornjot

 

 

Το μαγευτικό Fornjot από τους εξαιρετικούς Mammoth Storm διακρίνεται για την εύθραυστη funeral αύρα και τον ευαίσθητο metal χαρακτήρα του, που με δεξιοτεχνία μας παρουσιάζουν σε όλο του το μεγαλείο την ανόθευτη και παραδοσιακή doom αισθητική του. Περισσότερα εδώ.

 

XIV: Ufomammut - Ecate

 

 

Η μυθική θεά Εκάτη ενέπνευσε τους Ufomammut στον όγδοο δίσκο τους κι αυτός ήταν ο λόγος, που το εφιαλτικά θελκτικό Ecate δανείστηκε τον τίτλο του από το όνομα της, το οποίο θαρρώ ότι τιμά στον απόλυτο βαθμό, χάρη στην χθόνια γοητεία των συνθέσεων του. Περισσότερα εδώ.

 

XIII: Seremonia - Kristalliarkki

 

 

Τα παραμυθένια ηχοτοπία του Kristalliarkki από τους ραγδαίως ανερχόμενους Seremonia είναι ένα πλούσιο heavy άκουσμα με τεράστια ποικιλία ήχων από τον ευρύτερο rock χώρο κι όχι μόνο, που γεννά τεράστιες προσδοκίες για τους εξαίρετους δημιουργούς του. Περισσότερα εδώ.

 

XII: Arenna - Given To Emptiness

 

 

Ο λεπτεπίλεπτος heavy χαρακτήρας του εξόχως χορταστικού Given To Emptiness μαρτυρά το τεράστιο συνθετικό κι εκτελεστικό ταλέντο των Arenna και μας υπενθυμίζει με περισσή μαεστρία ότι ο rock ήχος μπορεί να είναι απαλός και συνάμα βίαιος συναισθηματικά. Περισσότερα εδώ.

 

XI: Spelljammer - Ancient Of Days

 

 

Το σαγηνευτικό Ancient Of Days από τους φοβερούς Spelljammer αποτελεί έναν υπέροχο heavy δίσκο, καθώς επενδύει σωστά την απόκοσμη doom ψυχεδέλεια με ισχυρά stoner στοιχεία κι απογειώνει τις πυκνές fuzz αναθυμιάσεις της αμαρτωλής space υφής του. Περισσότερα εδώ.

 

X: Ruby The Hatchet - Valley Of The Snake

 

 

Τα πολύχρωμα heavy ηχοτοπία του Valley Of The Snake είναι γοητευτικά σαν αμαρτία κι αυτό μάλλον οφείλεται στο δυναμικό κι αγνό μεράκι των έξοχων Ruby The Hatchet για τον rock ήχο, τον οποίο έχουν στολίσει επιτυχώς με την αστείρευτη psych φαντασία τους. Περισσότερα εδώ.

 

IX: Saturnalia Temple - To The Other

 

 

Οι Saturnalia Temple με το συναρπαστικά βορβορώδες To The Other υποχθόνια λέρωσαν δια μέσω των αποκρουστικά τους όμορφων συνθέσεων όλα τα βαφτισμένα στον ακραίο metal ήχο heavy ηχοτοπία και μας ρίχνουν βαθιά μες τα έγκατα μιας extreme αβύσσου. Περισσότερα εδώ.

 

VIII: Uncle Acid & The Deadbeats - The Night Creeper

 

 

Το εκπληκτικό The Night Creeper αποπνέει rock φρεσκάδα και heavy οικειότητα με κάθε νότα του κι αυτό πρέπει να πιστωθεί στο πλούσιο ταλέντο των φονικά ικανών Uncle Acid, οι οποίοι χάρη στα πονηρά τους τεχνάσματα μας καθηλώνουν για ακόμη μια φορά. Περισσότερα εδώ.

 

VII: The Heavy Eyes - He Dreams Of Lions

 

 

Η έμφυτη ευωδία πυρίτιδας, που διαπερνά τη μουσική των ταλαντούχων The Heavy Eyes, αποτυπώνει στον έσχατο δίσκο τους, He Dreams Of Lions, με περισσή πειθώ το στιβαρό κι ατόφιο rock 'n' roll τσαγανό, που χαρακτηρίζει το heavy ταμπεραμέντο τους. Περισσότερα εδώ.

 

VI: Dopethrone - Hochelaga

 

 

Οι αναιμικές blues αποχρώσεις της ισχνής black ψευδαίσθησης του Hochelaga μαρτυρά την αβυσσαλέα και βλοσυρή sludge χροιά και τις έντονες doom πινελιές με τις οποίες έχουν σωστά εμπλουτίσει την αγριωπή και τραχιά heavy νοοτροπία τους οι Dopethrone. Περισσότερα εδώ.

 

V: Monolord - Vaenir

 

 

Τα διακριτικά heavy psych στοιχεία μαζί με την υφέρπουσα doom ψυχεδέλεια του έξοχου Vaenir αποτελούν αδιαμφισβήτητα πειστήρια της διαστημικής sludge αισθητικής του και μαρτυρούν τις ασθενικές stoner αναθυμιάσεις από τις βάρβαρες πινελιές των Monolord. Περισσότερα εδώ.

 

IV: Royal Thunder - Crooked Doors

 

 

Οι εκπληκτικοί Royal Thunder με το καταπληκτικό Crooked Doors όχι μόνο επιβεβαίωσαν εκκωφαντικά τις ελπίδες, που είχανε καλλιεργήσει με τις παλαιότερες δουλειές τους, αλλά μας χάρισαν συνάμα έναν δίσκο μνημείο για τη rock και metal μουσική γενικότερα. Περισσότερα εδώ.

 

III: Elder - Lore

 

 

Το φανταστικό Lore καθιστά σαφές το στάτους των Elder ως μια από τις πλέον εκλεκτές heavy μπάντες της εποχής μας, καθώς βρίθει φαντασίας και μαρτυρά την αστείρευτη έμπνευση με την οποία έχουν επενδύσει την οργιαστική και θηριώδη τους rock φαντασία. Περισσότερα εδώ.

 

II: Ragana - Wash Away

 

 

Οι σαγηνευτικές και μαγευτικές συνθέσεις του εξόχως απολαυστικού Wash Away είναι μια ωδή στην απελπιστική κι ανείπωτη ομορφιά της αβυσσαλέας extreme μελαγχολίας και της ακραίας heavy απόγνωσης, που πηγάζουν από τα σωθικά των εξαίρετων Ragana. Περισσότερα εδώ.

 

I: Windhand - Grief's Infernal Flower

 

 

Το βίαια όμορφο κι αμαρτωλά θελκτικό Grief's Infernal Flower άνθισε φέτος στους ανήλιαγους doom κήπους και μας έριξε βαθιά μες την ψυχεδελική άβυσσο των φανταστικών Windhand, οι οποίοι μας χάρισαν μια εξόχως heavy δουλειά συναρπαστική κι ακαταμάχητη. Περισσότερα εδώ.

The Hidden Gems

 

Το επιεικώς ακατονόμαστο 2015 βαδίζει με σταθερά βήματα προς τον αγύριστο και με αυτήν την αφορμή για μια ακόμη χρονιά τούτο το κείμενο εν είδη υπενθύμισης θα προσπαθήσει να φέρει ξανά στην επιφάνεια μερικές θαυμάσιες μουσικές κυκλοφορίες, που θαρρώ ότι καλό θα ήτανε να τους δώσετε την δέουσα προσοχή, καθώς είμαι σίγουρος, πως θα σας σαγηνεύσουν, αλλά και θα σας ανταμείψουνε και με το παραπάνω με την ατόφια και γνήσια heavy γοητεία τους. Όπως πάντα με τις κάθε λογής λίστες εδώ στο Phantasmagoria έτσι και η παρακάτω είναι δομημένη με μοναδικό κριτήριο το πόσο πολύ έχω ακούσει τον εκάστοτε δίσκο, καθώς και το πόσο καλή συντροφιά μου κράτησαν οι εν λόγω κυκλοφορίες. Ας περάσουμε όμως στο παρασύνθημα:

 

 

XV: Batushka - Litourgiya

 

 

Οι εξαιρετικοί και μυστηριώδεις Batushka έβγαλαν στις αρχές του τρέχοντος μήνα το παρθενικό τους άλμπουμ με τον εξόχως ταιριαστό στην αισθητική του γενικότερα τίτλο Litourgiya κι όμως είναι σε τούτη τη λίστα διότι το μεθυστικό τους ντεμπούτο είναι ακαταμάχητο. Περισσότερα εδώ.

 

XIV: Grusom - S/T

 

 

Το ντεμπούτο κι ομώνυμο άλμπουμ των άκρως ελπιδοφόρων Grusom αποτελεί ένα μαγευτικό μείγμα εκρηκτικού blues λυρισμού και γαλήνιας heavy αλητείας κι έτσι δεν είναι έκπληξη το ότι μας ταξιδεύει σε rock ηχοτοπία βάναυσης γοητείας κι ανείπωτης ομορφιάς. Περισσότερα εδώ.

 

XIII: Spacement - Ascend To Freedom

 

 

Η εγχώρια σκηνή οφείλει στο εκπληκτικό Ascend To Freedom από τους Αθηναίους και πολλά υποσχόμενους Spacement αρκετή από την απαράμιλλη σαγήνης της, καθώς ξεχειλίζει doom μεράκι και στάζει sludge τσαγανό και stoner αδρεναλίνη με κάθε του νότα. Περισσότερα εδώ.

 

XII: Jody Seabody & The Whirls - Holographic Slammer

 

 

Το ευρύτερο rock πανδαιμόνιο, που έχουν στήσει με περισσή μαεστρία οι επιεικώς εξαίρετοι Jody Seabody & The Whirls στο ιδιαιτέρως απολαυστικό Holographic Slammer αποτελεί αποθέωση της ωμής έμπνευσης και της αχαλίνωτης μουσικής φαντασίας. Περισσότερα εδώ.

 

XI: Coat - Doomsdays

 

 

Η αλήθεια είναι ότι η μοναδική μπάντα εκ Λευκορωσίας, που γνωρίζω, είναι οι τρομεροί Coat, το χορταστικό Doomsdays των οποίων, υποδειγματικά συνδυάζει την υποτονική doom ψυχεδέλεια με τον σπιρτόζικο stoner ήχο και την αχνή sludge αύρα με τη space ομορφιά. Περισσότερα εδώ.

 

X: Horse Lung - Gethsemane Haze

 

 

Η εξολοκλήρου instrumental πανδαισία του Gethsemane Haze από τους Horse Lung είναι ένα εξαιρετικό πρώτο δείγμα γραφής από μέρους τους, μιας και μας παρουσιάζει με πειστικό τρόπο το εξόχως δυναμικό rock τσαγανό και το σκανδαλιάρικο heavy μπρίο τους. Περισσότερα εδώ.

 

IX: Clouds Taste Satanic - Your Doom Has Come

 

 

Οι ανερχόμενοι και φοβερά ταλαντούχοι Clouds Taste Satanic επέστρεψαν φέτος έπειτα από το περσινό τους έξοχο ντεμπούτο με την δεύτερη δουλειά τους και με τα στιβαρά ηχοχρώματα του περί ου ο λόγος Your Doom Has Come σκλαβώνουν τις αισθήσεις μας. Περισσότερα εδώ.

 

VIII: Red Mountains - Down With The Sun

 

 

Ο παγωμένος Βορράς της Ευρώπης από όπου προέρχονται οι ανερχόμενοι Red Mountains μας προσέφερε φέτος μες από το μεστό ντεμπούτο τους Down With The Sun ίσως την πιο θερμή πνοή και παραμυθένια αύρα heavy ζεστασιάς, που έχει υπάρξει ποτέ. Περισσότερα εδώ.

 

VII: Godsleep - Thousand Sons Of Sleep

 

 

Οι πολλά υποσχόμενοι Godsleep είναι μια από τις πιο ελπιδοφόρες μπάντες της εγχώριας rock σκηνής κι αυτό γίνεται εύκολα κατανοητό και μάλιστα με ιδιαιτέρως πειστικό τρόπο μες από το έξοχο Thousand Sons Of Sleep, που μαρτυρά το heavy ταμπεραμέντο τους. Περισσότερα εδώ.

 

VI: Snowy Dunes - S/T

 

 

Το παρθενικό κι ομώνυμο πόνημα των Snowy Dunes αποτελεί την πεμπτουσία του rock ήχου, καθώς η δυνατή blues ευωδία των εξαιρετικά πυκνών garage αναθυμιάσεων του και το αχνό heavy psych άρωμα της υφέρπουσας stoner αύρας του, παραλύει το σώμα. Περισσότερα εδώ.

 

V: The Heavy Minds - Treasure Coast

 

 

Το εξαιρετικό Treasure Coast των άκρως ελπιδοφόρων The Heavy Minds υπέροχα συνδυάζει την doom ψυχεδέλεια με την ατόφια σπιρτάδα των blues και την space rock αλητεία με την hard rock γαλήνη, γεμίζοντας μας έτσι με τεράστιες προσδοκίες για το μέλλον τους. Περισσότερα εδώ.

 

IV: Sator - S/T

 

 

Η παρθενική κι ομώνυμη δουλειά των Sator αποπνέει heavy φρεσκάδα χάρη στην doom/death δυσωδία και τις ισχυρές funeral αναθυμιάσεις του sludge αρώματος και της αποπνικτικής doom αύρας των αβυσσαλέα όμορφων κι αποκρουστικά θελκτικών συνθέσεων του. Περισσότερα εδώ.

 

III: Naught - S/T

 

 

Οι μυστηριώδεις κι εξαιρετικά ελπιδοφόροι Naught αποτελούν ένα από τα πιο γερά χαρτιά της ακραίας έκφανσης του heavy ήχου και το πρώτο κι ομώνυμο άλμπουμ τους είναι ένας δίσκος φρικιαστικά όμορφος, που θα σας καθηλώσει με την ερεβώδη του γοητεία. Περισσότερα εδώ.

 

II: Church - Unanswered Hymns

 

 

Ο μουντός κι αποπνικτικός heavy κόσμος των Church είναι βυθισμένος σε μια funeral δίνη, που με περίσσιο μεράκι πασπαλίζει τα sludge στοιχεία τους με βαλτώδεις space πινελιές κι αναδύει έτσι το δηλητηριώδες doom άρωμα του φανταστικού Unanswered Hymns. Περισσότερα εδώ.

 

I: Naxatras - S/T

 

 

Η ομώνυμη δουλειά των ορμώμενων εκ Θεσσαλονίκης Naxatras, που ηχογραφήθηκε live και με αναλογικό τρόπο, μαρτυρά heavy ειλικρίνεια και ξεχειλίζει ατόφιο rock τσαγανό κι έτσι αποτελεί τον ίσως πιο απολαυστικό κι αυθεντικό δίσκο τούτης της χρονιάς κι όχι μόνο. Περισσότερα εδώ.

Doom Charts - Best Of 2015

 

Η προσπάθεια χαρτογράφησης του ευρύτερου heavy χώρου και της αδιάλειπτης τροφοδότησης του με νέες κυκλοφορίες, που ξεκίνησε ο φίλος μας ο LK Ultra μες από το τότε blog του, φέτος συνεχίστηκε πιο δυνατά κι οργανωμένα από ποτέ χάρη στην συλλογική προσπάθεια σχετικά με τα περί ου ο λόγος, Doom Charts, τα οποία έχουν σκοπό να συγκεντρώσουν και να συστήσουν όλες τις νέες δουλειές από μεγαθήρια κι από underground σχήματα, καθώς κι από φτασμένες ή άβγαλτες μπάντες. Τούτη λοιπόν η παρέα, μέλος της οποίας έχω την τιμή να είμαι από το ξεκίνημα της, αποχαιρετά το 2015 και ποιος καλύτερος τρόπος να το κάνει αυτό από μια μεγάλη και χορταστική τελική λίστα με τις πιο εκλεκτές κι απολαυστικές κυκλοφορίες της χρονιάς. Πάμε.

 

Doom Charts: Best Of 2015

Low Flying Hawks - Kofuku

Οι μυστηριώδεις Low Flying Hawks είναι μια μάλλον αρκετά νέα και φιλόδοξη μπάντα και οι πληροφορίες όσον αφορά την ταυτότητα τους είναι περιορισμένες προς το παρόν στα απολύτως απαραίτητα, καθώς το μόνο σίγουρο είναι ότι απαρτίζονται από δυο μουσικούς και ότι στο ντεμπούτο πόνημα τους, που πρόκειται να κυκλοφορήσει από την Magnetic Eye Records στα μέσα του ερχόμενου Φλεβάρη συμμετέχουν ακόμη δυο εξαιρετικά γνωστοί κι έμπειροι μουσικοί.

 

Το περί ου ο λόγος άλμπουμ φέρει τον τίτλο Kofuku και περιέχει δέκα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 53 λεπτών, ενώ πλαισιώνεται από ένα πολύχρωμο και συνάμα μακάβριο artwork, που ταιριάζει γάντι στην υφέρπουσα heavy ψυχεδέλεια και στον υγρό και μουντό rock χαρακτήρα των Low Flying Hawks, ενώ ειδικής μνείας αξίζει η ωμή παραγωγή του, η οποία ενισχύει με την θολή της fuzz διαύγεια την αποπνικτική metal υφή των post τους ηχοτοπίων.

 

Η σχεδόν ονειρική χροιά της καθαρής φωνής των Low Flying Hawks πασπαλίζει με shoegaze χρυσόσκονη το μελαγχολικά θορυβώδες noise rock υπόβαθρο τους, το οποίο χρωστά τη low fi αισθητική του, τόσο στην έμφυτη παραμόρφωση των εγχόρδων, όσο και στην αρρωστημένη φαντασία τους, που έχει επιτυχώς επενδύσει με σχεδόν ανεπαίσθητα funeral doom ρινίσματα τα drone και sludge ψήγματα του Kofuku, απογειώνοντας το σκαιό του post hardcore μοτίβο.

 

Τα μονολιθικά ντραμς ενισχύουν σημαντικά την ομαλή ροή του Kofuku με το τραχύ τους κι αργόσυρτο groove, χαρίζοντας έτσι μια σχεδόν ανεπαίσθητη stoner αύρα στο τελικό μουσικό σύνολο, το οποίο χρωστά στις κιθάρες των Low Flying Hawks τις πυκνές doom αναθυμιάσεις του, καθώς και τα παραμυθένια post rock ηχοχρώματα του, τα οποία οφείλουν στο υπόκωφο κι αιχμηρό τους μπάσο την εφιαλτική sludge ευωδία του σαπισμένου τους hard rock αρώματος.

 

Ο βαρύς κι ασήκωτος noise χαρακτήρας του Kofuku συνοδεύεται από γκρίζες πινελιές post rock ψυχεδέλειας, που καλύπτουν σαν άλλο πέπλο το τερατώδες doom κουφάρι του, το οποίο ζέχνει funeral νοσταλγία και πένθιμη drone οδύνη, ενώ οι πολλά υποσχόμενοι Low Flying Hawks υφαίνουν sludge ηχοτοπία με hardcore άρωμα, σκλαβώνοντας την ψυχή κι αιχμαλωτίζοντας μυαλό και σώμα με την εφιαλτική shoegaze και την ονειρική τους heavy υπόσταση. Εξαιρετικό.

 

Low Flying Hawks: Facebook

Magnetic Eye Records: Official Website

 

Maieutiste

 

Οι τρομερά ταλαντούχοι Maieutiste προέρχονται από το Σεντ Ετιέν της Γαλλίας όπου και το 2007 σχηματίστηκαν από έξι φοβερά ικανούς μουσικούς, οι οποίοι στα τέλη του περασμένου Σεπτέμβρη κυκλοφόρησαν δια μέσω της Les Acteurs de L'Ombre Productions την ομώνυμη και δεύτερη συνολικά δουλειά τους, που τυγχάνει να είναι η πρώτη τους με full length μορφή.

 

Το εν λόγω εξόχως χορταστικό άλμπουμ περιέχει 11 κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 77 λεπτών, ενώ διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που αναδεικνύει την εξαιρετικά πλούσια μουσική του υπόσταση σε όλο το μεγαλείο της και ξεχωρίζει για το σκοτεινό της artwork, που πλαισιώνει άψογα το στιχουργικό κι ηχητικό περιεχόμενο του έξοχου Maieutiste. 

 

Η εμπνευσμένη από τους αρχαίους φιλοσόφους θεματική τούτης της φανταστικής κυκλοφορίας αποτυπώνεται σωστά κι άκρως απολαυστικά μες από τα πολύπλοκα ηχοτοπία των Maieutiste, τα οποία πότε μας ταξιδεύουν στα βάθη της αχανούς black αβύσσου και πότε μας οδηγούν σε ανήλιαγα σοκάκια doom υφής με την experimental αύρα και το έντονο τους progressive άρωμα.

 

Τα ισχυρά extreme metal στοιχεία των Maieutiste φιλοξενούν στην ακάνθινη αγκαλιά τους, τόσο τα ισχνά jazz ψήγματα τους, που παρασιτούν στο doom κουφάρι τους, όσο και τις βαριές folk rock αναθυμιάσεις τους, που σκεπάζουν σαν αόρατο πέπλο την αβυσσαλέα black μανία με την οποία καμουφλάρουν επιτυχώς τα βίαια death ευωδίας, περιπετειώδη τους prog ξεσπάσματα.

 

Ο συνθετικός κι εκτελεστικός οίστρος των Maieutiste καθιστά εξόχως εθιστικό το τελικό μουσικό σύνολο, η συναρπαστική και μεγαλειώδης extreme υφή του οποίου, το χρίζει ως ένα από τα πλέον ονειρικά black ακούσματα της χρονιάς και σε συνδυασμό με τον doom λυρισμό και τις παραμυθένιες prog και folk πινελιές του, απογειώνει την αρχοντική του metal αύρα. Υπέροχο.

 

Maieutiste: Facebook

Les Acteurs de L'Ombre Productions: Official Website

 

Egypt - Endless Flight

 

Οι έξοχοι Egypt σχηματίστηκαν στην Βόρεια Ντακότα το 2003 κι έπειτα από περιπέτειες ως προς την ίδια την υπόσταση τους και μερικές αλλαγές στην σύνθεση τους αργότερα, πρόσφατα κυκλοφόρησαν δια μέσω της Doomentia Records την δεύτερη full length δουλειά τους με τίτλο Endless Flight, πιστοποιώντας έτσι την άκρως δυναμική τους επιστροφή στα heavy δρώμενα.

 

Το εξαίρετο Endless Flight περιέχει πέντε κομμάτια συνολικής διάρκειας 35 λεπτών, ενώ ξεχωρίζει για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, στην οποία συμμετείχαν ενεργά όπως ακριβώς και στο artwork του οι Egypt, που κολακεύει την αρχέγονη blues αύρα και τα πρωτόγονα rock στοιχεία τους, αναδεικνύοντας περίφημα τον εξόχως heavy και τραχύ doom metal κορμό τους.

 

Η φωνή του Aaron Esterby εμπλουτίζει με την έμφυτη βραχνάδα και το σχιστό της γρέζι το τελικό μουσικό σύνολο, το οποίο και διανθίζει άλλοτε με epic doom ψήγματα κι άλλοτε με proto metal πινελιές, ενώ το μεστό του μπάσο βρίσκεται σε πρώτο πλάνο στο Endless Flight, το οποίο χρωστά στην ατίθαση και πλούσια rock έμπνευση των Egypt την ηχητική του ποικιλία.

 

Τα δυναμικά ντραμς του Chad Heille πασπαλίζουν αρμονικά με παλαιάς κοπής blues υφής groove την αλήτικη μουσική υπόσταση του χορταστικού Endless Flight, ενώ συνεργάζονται σωστά με τα έγχορδα των Egypt, αναδεικνύοντας έτσι τόσο την υφέρπουσα stoner ψυχεδέλεια, που διαπερνά την doom metal αύρα τους, όσο και τα σχεδόν διάφανα τους desert ηχοτοπία.

 

Ο νοσταλγικός doom rock χαρακτήρας του Endless Flight οφείλει στην στιβαρή κι ανέμελη κιθάρα του Neal Stein την αρχέγονη proto metal γοητεία της, με την οποία σαγηνεύει τα blues των Egypt και τα χρησιμοποιεί έτσι ώστε μες από τα ρωμαλέα της riffs και τα μεθυστικά της leads να μας συναρπάσει με τα πυκνά stoner αρώματα και τις παχιές της desert αναθυμιάσεις.

 

Εν ολίγοις, πρόκειται για έναν εξαιρετικά διασκεδαστικό heavy δίσκο κι αποτελεί την ως τώρα πιο μεστή δουλειά των Egypt, καθώς τα περιπετειώδη doom ηχοτοπία του Endless Flight είναι εύστοχα διανθισμένα με τα πλέον απολαυστικά desert ρινίσματα και με παιχνιδιάρικα blues ηχοχρώματα, που καθιστούν εθιστική την συμπαγή και διακριτική του stoner ευωδία. Έξοχο.

 

Egypt: Bandcamp / Facebook

Doomentia Records: Official Website

 

Chronoboros - Dialing Up The Cutter

 

Οι ανερχόμενοι Chronoboros πήρανε σάρκα και οστά το Νοέμβρη του 2014 από τον Νίκο σε κιθάρα και φωνητικά, τον Γιάννη στο μπάσο και τον Ιάσονα στα ντραμς, οι οποίοι έναν χρόνο αργότερα και πιο συγκεκριμένα τον περασμένο Νοέμβρη κυκλοφόρησαν την παρθενική τους δουλειά, η οποία έχει την μορφή EP και προς το παρόν διατίθεται μονάχα σε digital έκδοση.

 

Το περί ου ο λόγος άκουσμα φέρει τον τίτλο Dialing Up The Cutter και περιέχει πέντε επιεικώς εκρηκτικά κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 15 λεπτών, ενώ συνοδεύεται από ένα υπέροχα νοσηρό artwork, που ταιριάζει γάντι τόσο στους αρρωστημένους στίχους των Chronoboros, όσο και στην διαολεμένα σαγηνευτική και φρικιαστικά γοητευτική μουσική τους υπόσταση.

 

Η τραχιά φωνή των Chronoboros, που διακρίνεται για την έμφυτη βραχνάδα της, δεν χάνει το σκαιό γρέζι και την brutal υφή της ούτε στα πιο χαμηλά σημεία της κι αναδεικνύει έτσι υπέροχα την sludge σαπίλα του Dialing Up The Cutter, καθώς και την υφέρπουσα crust αλητεία του, ενώ μαρτυρά και την έντονη και πυκνή post hardcore αύρα, που διαπερνά το heavy κουφάρι του.

 

Τα δυναμικά ντραμς με μαεστρία κρατούν τα μπόσικα του Dialing Up The Cutter και σημαντικά συνεισφέρουν στην ομαλή του ροή με το βαρύ κι αιχμηρό τους groove, ενώ το μεστό μπάσο εντείνει τις βαλτώδεις και υγρές sludge αναθυμιάσεις των Chronoboros, την ίδια στιγμή που η μανιασμένη κιθάρα τους εξαπολύει ακάνθινα και θηριώδη riffs και δηλητηριώδεις μελωδίες.

 

Ο παχύς noise καπνός, που καλύπτει το εξόχως απολαυστικό, Dialing Up The Cutter, σκεπάζει αρμονικά το βάναυσο post hardcore σκαρί του και ρίχνει σχεδόν ανεπαίσθητους κόκκους grind αλατιού στις ανοικτές του sludge πληγές, αναδεικνύοντας έτσι περίφημα την αρχέγονη και βίαιη punk αδρεναλίνη, που διαπερνά το πλούσιο metal ταλέντο των Chronoboros. Τα σέβη μου.

 

Chronoboros: Bandcamp / Facebook