Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Birthday Kicks. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Birthday Kicks. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2016

Birthday Kicks / Screaming Dead Balloons - Split

 
Δυο εξαιρετικές μπάντες από την Λάρισα ένωσαν πρόσφατα τις μουσικές τους δυνάμεις και με την αρωγή της ανερχόμενης Vault Relics, που στηρίζει άνευ όρων και περιορισμών τον εγχώριο underground ήχο, πρόκειται στα μέσα του ερχόμενου Νοέμβρη να κυκλοφορήσουν σε 7" βινύλιο την Split δουλειά τους, που περιέχει από ένα κομμάτι αμφότερων των συγκροτημάτων.
 
Πρόκειται για μια συνεργασία των σχηματισμένων στον θεσσαλικό κάμπο Birthday Kicks και Screaming Dead Balloons, αμφότεροι εκ των οποίων απαρτίζονται από τρεις ταλαντούχους κι εξόχως έμπειρους μουσικούς, που πριν από τέσσερα περίπου χρόνια χαρίσανε σάρκα και οστά σε δυο πραγματικά εξαίρετες, πολλά υποσχόμενες κι άκρως ελπιδοφόρες rock μπάντες.
 
Με μια διασκευή από τους εξαιρετικούς Birthday Kicks, που στην αρχή της τρέχουσας χρονιάς έβγαλαν τη δεύτερη συνολικά και ντεμπούτο full length τους δουλειά με τίτλο Black Echo Trap, στο κομμάτι She Talks To Rainbows των θρυλικών Ramones ξεκινά τούτο το υπέροχο Split, το οποίο κλείνει με το κομμάτι Last Minute Hero από τους έξοχους Screaming Dead Ballons.
 
Κάτι παραπάνω από αρκετά για να κολλήσουμε και να αφεθούμε στις ανόθευτα λάγνες rock προθέσεις και των δύο, αποδεικνύονται τα έξι λεπτά συνολικής διάρκειας του Split από τους Birthday Kicks και τους Screaming Dead Balloons, μιας κι αυτά τους είναι αρκετά για να αποτυπώσουν το μεστό κι ατίθασο garage στίγμα τους και συνάμα να μας ξεσηκώσουν.
 
Βαρύς και μελωδικός είναι συγχρόνως ο στιβαρός fuzz χαρακτήρας των Birthday Kicks σε τούτο το Split, το οποίο και πνίγουν σε garage αναθυμιάσεις heavy rock εκτοπίσματος, ενώ σε λιγότερα από 150 δευτερόλεπτα οι τρομεροί Screaming Dead Balloons μας ταξιδεύουν στα βάθη της noise ψυχεδέλειας μες από kraut rock ατραπούς και ξεθωριασμένα punk σοκάκια.
 
Ταλέντο και μεράκι περισσεύουν σε τούτο το έξοχο Split, που μας υπενθυμίζει το πόσο καλός είναι ο ιδιαιτέρως απολαυστικός ντεμπούτο δίσκος των εξαιρετικών Birthday Kicks και συνάμα μας προϊδεάζει για την επερχόμενη κι ευρισκόμενη στα σκαριά εάν οι πληροφορίες μου είναι σωστές νέα full length δουλειά από τους φοβερούς Screaming Dead Balloons. Υπέροχο.
 
Birthday Kicks: Bandcamp / Facebook
Screaming Dead Balloons: Bandcamp / Facebook
Vault Relics: Big Cartel / Blogspot
 

Τρίτη 1 Μαρτίου 2016

Birthday Kicks - Black Echo Trap

 
Πριν από περίπου τέσσερα χρόνια σχηματίστηκαν στην Λάρισα οι ανερχόμενοι και ταλαντούχοι Birthday Kicks, που απαρτίζουν ένα ιδιαιτέρως δυναμικό rock τρίο, το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα την παρθενική full length δουλειά του με τίτλο Black Echo Trap, που περιέχει οχτώ συνθέσεις, τρεις εκ των οποίων αποτελούν διασκευές, συνολικής διάρκειας περίπου 35 λεπτών.
 
Κομμάτια των Jesus and Mary Chain, Willie Dixon και Pink Fits έχουν αποκτήσει την ηχητική ταυτότητα των Birthday Kicks στο λυρικά εκρηκτικό Black Echo Trap κι αυτό μάλλον οφείλεται στην εκτελεστική και συνθετική δεινότητα τους, που σε συνδυασμό με την αχαλίνωτη έμπνευση τους, μας ταξιδεύουν στα βάθη της αχανούς heavy ψυχεδέλειας και της rock 'n' roll ευδαιμονίας.
 
Αβυσσαλέα fuzz ηχοχρώματα σκεπάζουν αρμονικά το έξοχο Black Echo Trap κι αναδεικνύουν την έμφυτη και σχεδόν ανεπαίσθητη συνάμα garage ευωδία της αχνής desert υφής του, ενώ τα έντονα space rock στοιχεία των Birthday Kicks είναι επιτυχώς διανθισμένα με ασθενικά και σχεδόν διάφανα stoner ψήγματα που καθιστούν ονειρική την ατόφια rock 'n' roll τους υπόσταση.
 
Όλα τα παραπάνω βέβαια δεν θα ήταν δυνατά εάν η παραγωγή του Black Echo Trap δεν ήταν αψεγάδιαστη προσφέροντας μια έξτρα δυναμική στα ήδη χειμαρρώδη και παραμυθένιας garage ομορφιάς κομμάτια των Birthday Kicks, τα οποία ζέχνουν retro φρεσκάδα σε κάθε νότα τους και μας οδηγούν σε rock σοκάκια heavy δροσιάς, που ευωδιάζουν αρώματα fuzz ψυχεδέλειας.
 
Ελαφρύ γρέζι κι αχνή βραχνάδα χαρακτηρίζουν την καθαρή κι αισθαντική φωνή των εξαίρετων Birthday Kicks, η κιθάρα των οποίων είναι βαφτισμένη σε οπιούχα fuzz ύδατα κι έτσι δεν είναι έκπληξη το γεγονός, πως τα μεθυστικά της riffs ξεχειλίζουν ηχητική θέρμη και χαρίζουν στο ιδιαιτέρως απολαυστικό κι αρκούντως χορταστικό Black Echo Trap μια μαγική rock ζεστασιά.
 
Στιβαρό είναι το rythm section με το μεστό μπάσο να σιγοντάρει με την θολή και βραχνιασμένη του υπόσταση την κιθάρα και συνάμα να πλαισιώνει φανταστικά τα δυναμικά ντραμς των Birthday Kicks, τα οποία χαρίζουν στιγμές groove αδρεναλίνης και rock 'n' roll ανεμελιάς στο νωχελικό και συγχρόνως άκρως σπιρτόζικο Black Echo Trap, που ξεχειλίζει space φαντασία.
 
Τρομερό είναι και το artwork, που συνοδεύει το θαυμάσιο Black Echo Trap, καθώς μας βάζει για τα καλά στο γλυκό fuzz κλίμα του και μαρτυρά την αχνή vintage ψυχεδέλεια των συνθέσεων του, ενώ εντείνει τόσο τα σπινθηροβόλα garage στοιχεία των Birthday Kicks, όσο και την έντονη κι ατίθαση rock 'n' roll μορφή της desert ραθυμίας, που διαπερνά το stoner τσαγανό τους.
 
Εν ολίγοις, με περισσή πειθώ το πραγματικά υπέροχο Black Echo Trap μας παρουσιάζει το πλούσιο ταλέντο των δημιουργών του μες από τις γοητευτικές του συνθέσεις, οι οποίες έχουν αφομοιώσει πλήρως την οργασμική rock 'n' roll νοοτροπία των Birthday Kicks, καθιστώντας έτσι σχεδόν ακαταμάχητη την fuzz ψυχεδέλεια και το heavy ταμπεραμέντο τους. Φανταστικό.
 
Birthday Kicks: Bandcamp / Facebook
 

Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013

Everybody Must Get Stoned Festival

 
Μια πολύ ωραία συναυλία έλαβε χώρα το βράδυ της Παρασκευής 11 Ιανουαρίου του 2013 στο Stage Club στην Λάρισα, όπου στα πλαίσια της εγχώριας περιοδείας τους οι Κορίνθιοι 1000mods, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν κι ένα Ep με τίτλο Valley Of Sand, μοιράστηκαν τη σκηνή με τους Birthday Kicks από την Λάρισα και τους Βολιώτες Lizardia.
 
Η συναυλία άρχισε γύρω στις 21:45 όταν και οι αποτελούμενοι από τρία άτομα, κιθάρα/φωνή, μπάσο/φωνή και ντραμς, Birthday Kicks ανέβηκαν σκηνή, αναγκάζοντας έτσι την πλειοψηφία του κόσμου, που μέχρι εκείνη την ώρα βρισκόταν εκτός του club, να εγκαταλείψει την ψιλή κουβέντα και το κρύο και να εισέλθει σε αυτό, για να ξεκινήσει έτσι η βραδιά.
 
Στην περίπου μια ώρα, κατά την οποία οι Birthday Kicks βρέθηκαν στη σκηνή του Stage, κατάφεραν να ζεστάνουν τον κόσμο με τα κομμάτια, κυρίως διασκευές, που έπαιξαν. Η εμφάνιση τους ήταν αρκετά καλή, παρά το εμφανές τρακ, που τους διέκρινε στην ολότητα της, μιας και φάνηκαν ιδιαιτέρως δεμένοι, ενώ έδειξαν να κατέχουν τα μουσικά τους όργανα.
 
Το μόνο κακό, που διέκρινα σε αυτούς, ήταν η έλλειψη της δική τους μοναδικής ηχητικής ταυτότητας, αλλά νομίζω, πως για μια τόσο νέα μπάντα, αυτό είναι λογικό και με τον καιρό θα έρθει, ενώ σίγουρα ρόλο έπαιξε κι ο όχι και τόσο καλός ήχος, που είχαν, ο οποίος δυστυχώς δεν βελτιώθηκε και πολύ στην πορεία, καθώς η βαβούρα κράτησε πρωταγωνιστικό ρόλο.
 
Οι Lizardia όμως δεν πτοήθηκαν από αυτό, καθώς παρά τα όποια προβλήματα στον ήχο, τα οποία όσον αφορά τα φωνητικά, ήταν ιδιαιτέρως ενοχλητικά, μιας και αυτά ακουγόταν μετά βίας, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό, ενώ στα 60 λεπτά, που βρέθηκαν στην σκηνή, παρουσίασαν κάμποσα κομμάτια από αυτά, που προορίζονται για τον ντεμπούτο δίσκο τους.
 
Η απόδοση τους ήταν εξαιρετική, όπως ακριβώς και το δέσιμο τους, ενώ οφείλω να ομολογήσω, πως τα νέα τους κομμάτια, τα οποία έχουν λιγότερο stoner και περισσότερο doom χαρακτήρα, κατέστησαν την αναμονή για την πρώτη τους full length δουλειά σχεδόν ανυπόφορη, καθώς η δυναμική τους ήταν τέτοια, που γνωστές μπάντες του χώρου, θα ζήλευαν. Άξιοι. 
 
Όταν το ρολόι έδειξε μεσάνυχτα, οι οικοδεσπότες της βραδιάς, 1000mods ανέβηκαν στο σανίδι, από όπου για τα επόμενα 90 περίπου λεπτά, μας ταξίδεψαν στις αχανείς ηχητικές ερήμους της heavy rock μουσικής, μιας και ως συνήθως, τούτοι οι Κορίνθιοι εμφανίστηκαν κεφάτοι στη σκηνή, αλλά και αποφασισμένοι να ικανοποιήσουν ακόμη και τον πιο απαιτητικό από το κοινό.
 
Όπως κι έγινε, καθώς το setlist τους περιείχε διάφορες εκπλήξεις, που σίγουρα δεν θα άφησαν κανένα παράπονο στον κόσμο, που σχεδόν γέμισε το Stage. Τα προβλήματα στον ήχο έκαναν την εμφάνιση τους και στους 1000mods, καθώς φωνητικά ζήτημα κι αν ακούσαμε σε 2-3 κομμάτια, αλλά αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο ούτε για την μπάντα, αλλά ούτε για το κοινό.
 
Η μεν μπάντα έδωσε και πάλι τον καλύτερο εαυτό της, αποδεικνύοντας έτσι περίτρανα, γιατί θεωρείται, αλλά και είναι, μια από τις πλέον ελπιδοφόρες μπάντες της ελληνικής κι ευρωπαϊκής heavy σκηνής και το δε κοινό, έμοιαζε να απολαμβάνει κάθε της νότα. Όπως όλα τα ωραία όμως, έτσι κι αυτή βραδιά έφτασε στο τέλος της, αφήνοντας μας διψασμένους για περισσότερο.