Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Exile On Mainstream. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Exile On Mainstream. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

Obelyskkh - Hymn To Pan


Το 2008 δημιουργήθηκαν οι άκρως ταλαντούχοι και προερχόμενοι από την πόλη Fürth της Βαυαρίας Obelyskkh, οι οποίοι κυκλοφόρησαν πριν από λίγες εβδομάδες μέσω της επίσης γερμανικής δισκογραφικής, Exile On Mainstream, την τρίτη full length δουλειά τους, με τίτλο: Hymn To Pan, η οποία αποτελείται από 6 κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 67 λεπτών.
 
Η θεματολογία του εν λόγω δίσκου θαρρώ, πως είναι προφανής, αλλά όχι και το μουσικό του περιεχόμενο, το οποίο αποτελεί ένα από τα συναρπαστικότερα heavy ακούσματα της χρονιάς, καθώς συνδυάζει μελαγχολικά sludge ηχοχρώματα με ιδιαιτέρως έντονες post rock πινελιές, αλλά και μουντά doom ηχοτοπία με αρμονικές ψυχεδελικές μελωδίες σε αχνό ambient φόντο.
 
Τα θηριώδη μα και πληγωμένα συνάμα riffs της κιθάρας, σέρνονται σαν γιγαντιαία ερπετά και σφιχταγκαλιάζουν τις εύθραυστες νότες του μοναχικού πιάνου, τις οποίες διανθίζουν με leads και solos, που βρίθουν συναίσθημα, δημιουργώντας έτσι το κατάλληλο ηχητικό μοτίβο πάνω στο οποίο τα δυναμικά ντραμς και το μεστό μπάσο έρπουν, χορεύοντας σε μεθυστικούς ρυθμούς.
 
Τα samples ντύνουν υπέροχα τις συνθέσεις του υποφαινόμενου δίσκου συμβάλλοντας σημαντικά στην ομαλή του ροή, την οποία απογειώνουν τα άλλοτε καθαρά κι άλλοτε αγριεμένα φωνητικά, που ερμηνεύουν με περισσή πειστικότητα τους βουκολικούς στίχους του, ενώ η αψεγάδιαστη παραγωγή του, απογειώνει την απαράμιλλου κάλλους ηχητική του ποιότητα.
 
Το βαθύ doom υπόβαθρο των εξαιρετικών Obelyskkh υποστηρίζεται από μια άκρως θελκτική κι ευαίσθητη sludge ατμόσφαιρα, ενώ οι έντονες post rock ανησυχίες τους, δένουν υπέροχα με τις υφέρπουσες ψυχεδελικές τους αναζητήσεις, καθιστώντας έτσι το ήδη γοητευτικό κι εξόχως εθιστικό, Hymn To Pan, καθηλωτικό. Λάτρεις της συναισθηματικής βαρβαρότητας, σπεύσατε.

Obelyskkh: Facebook
Exile On Mainstream: Official Website

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012

Stinking Lizaveta - 7th Direction


Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα rock μπάντα γεννήθηκε το μακρινό 1994 στη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβανίας, η οποία στα 18 ως τώρα χρόνια της πορείας της, έχει αποδείξει, πως οι ταμπέλες στην μουσική και στην συγκεκριμένη περίπτωση, στον rock ήχο, μάλλον δεν είναι και τόσο χρηστικές, όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Αλλά αυτή η κουβέντα, δεν είναι της παρούσης, οπότε ας περάσουμε στο παρασύνθημα, που δεν είναι άλλο από τον νέο δίσκο των περί ου ο λόγος, εξαιρετικά ταλαντούχων, Stinking Lizaveta, ο οποίος φέρει τον τίτλο: 7th Direction.
 
Ο εν λόγω δίσκος, που διαρκεί συνολικά 52 λεπτά, αποτελείται από 13 κομμάτια, ενώ οφείλει την πραγματικά αψεγάδιαστη και σχεδόν τέλεια παραγωγή του, στον φημισμένο και ιδιαιτέρως γνωστό για την συνεργασία του με μπάντες όπως οι Minsk, Pelican, Rwake, Unearthly Trance, μεταξύ άλλων, Sanford Parker, ο οποίος εκτός από διαύγεια, προσέδωσε στον πολυποίκιλο ήχο του σπιρτόζικου, 7th Direction, μια έξτρα δυναμική, η οποία κολακεύει τις αλανιάρικες συνθέσεις των Stinking Lizaveta κι απογειώνει τον εξόχως εκρηκτικό τους χαρακτήρα.

Η punk νοοτροπία της μπάντας έχει μπολιαστεί με τις blues ρίζες της μουσικής της, κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα ιδιαιτέρως ενδιαφέρον μείγμα jazz και heavy rock ήχου, που μαγνητίζει τις ηχητικές αισθήσεις. Η κιθάρα του βιρτουόζο κι ελληνικής καταγωγής, Yanni Papadopoulos, άλλοτε δημιουργεί επιβλητικά, stoner υφής, riffs κι άλλοτε μας μεθάει με τα τρελαμένα της leads και τα hard rock αισθητικής, solos της, ενώ οι ηλεκτρισμένες μελωδίες, που γεννιούνται από τις τρεμάμενες χορδές της, δίνουν δικαίως, στον δαμαστή της, τον τίτλο του διακριθέντος.  
 
Βέβαια, η απαράμιλλη μουσικότητα του 7th Direction δεν στηρίζεται μόνο στο απύθμενο ταλέντο του κιθαρίστα της μπάντας, αλλά και στην αξία τόσο του αδερφού του, Alexi Papadopoulos, που χειρίζεται με περισσή ικανότητα το διπλό ηλεκτρικό του μπάσο, προσδίδοντας, βάθος, όγκο και γενναίες ποσότητες groove στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, όσο και της εξαιρετικά ταλαντούχας Cheshire Agusta, που χτυπά με ζηλευτή μαεστρία τα δυναμικά της ντραμς, συμβάλλοντας έτσι, στην αυξομείωση της έντασης του άλμπουμ.
 
Η έλλειψη φωνητικών, όπως ποτέ στο ηχητικό παρελθόν των Stinking Lizaveta, δεν αποτελεί ούτε και τώρα ψεγάδι για τον ήχο τους, αλλά αντιθέτως, η απουσία τους συνιστά κομπλιμέντο για αυτόν, μιας κι αφήνει τις πολλαπλές του στρώσεις να αναπτυχθούν σωστά κι ολοκληρωμένα, ενώ σε αυτό συμβάλει και το απίστευτο δέσιμο της μπάντας, που αποτελεί τον κύριο λόγο, για τον οποίο η απόδοση της φτάνει για ακόμη μια φορά εξωπραγματικά επίπεδα. Απόρροια όλων αυτών, ο έβδομος δίσκος της, να αποθεώνει την μαγεία του μουσικού αυτοσχεδιασμού.
 
Δεν ξέρω αν το κατέστησα σαφές έως τώρα, αλλά οφείλω να ομολογήσω, πως το 7th Direction, αποτελεί έναν από τους καλύτερους Instrumental δίσκους του 2012, καθώς μαρτυρά, συνθετικό οίστρο, ηχητική πολυμορφία και μουσική φαντασία, σε ποσότητα και ποιότητα, που ελάχιστες μπάντες διαθέτουν στις μέρες μας. Η prog τεχνική, η punk νοοτροπία, οι blues ρίζες, η jazz τεχνοτροπία, ο αχαλίνωτος αυτοσχεδιασμός κι η rock 'n' roll φιλοσοφία των Stinking Lizaveta, θαρρώ, πως ενώνουν επιτυχώς, το χθες, το σήμερα και το αύριο, της heavy μουσικής.

Stinking Lizaveta: Official Website
Exile On Mainstream: Official Website