Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Lento. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Lento. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012

Lento - Anxiety Despair Languish

 
Δυναμικά επιστρέφουν, έπειτα από μόλις ένα χρόνο απουσίας, στα heavy δρώμενα οι Ιταλοί Lento, οι οποίοι κυκλοφορούν αυτές τις μέρες μέσω της Devonali Records, την πέμπτη συνολικά, μα τρίτη full length δουλειά τους, η οποία φέρει τον άκρως ταιριαστό με την μουσική της, αλλά και με τους χαλεπούς καιρούς, που διανύουμε, τίτλο: Anxiety Despair Languish.
 
Ο εν λόγω δίσκος, ο οποίος διαρκεί 41 περίπου λεπτά, αποτελείται από 13 κομμάτια, ενώ διακρίνεται για την εξολοκλήρου instrumental υπόσταση του. Την εξόχως δυναμική και διακριθείσα, τόσο για την διαύγεια της, όσο και για τον οργανικό της χαρακτήρα, παραγωγή του, επιμελήθηκαν ο Matteo Spinazzè κι ο κιθαρίστας της μπάντας, Lorenzo Stecconi. 
 
Το line up της συμπληρώνουν οι ταλαντούχοι Emanuele Massa σε μπάσο, Federico Colella σε ντραμς, Donato Loia σε κιθάρα και Giuseppe Caputo, επίσης στην κιθάρα, ενώ θαρρώ, πως ειδικής μνείας αξίζει ο Matthias Grünewald, ο οποίος με μεράκι επιμελήθηκε το πανέμορφο και με πολλές λεπτομέρειες artwork, που πλαισιώνει με υπέροχο τρόπο τον νέο της δίσκο.
 
Το sludge μοτίβο, των δημιουργημένων στη Ρώμη το 2004, Lento, συνεχίζει να κυριαρχεί στον ήχο τους και τα doom στοιχεία τους, έχουν συνδυαστεί υπέροχα με τις progressive πινελιές, με τις οποίες τον στόλισαν, ενώ τα hardcore αισθητικής ξεσπάσματα τους, συνυπάρχουν αρμονικά με τα ακουστικά κι ambient στοιχεία, τα οποία επιτυχώς, διανθίζουν την metal αύρα τους.

Οι χαμηλά κουρδισμένες κιθάρες άλλοτε παράγουν πελώρια κι ενίοτε κοφτά, riffs, κι άλλοτε σκαρώνουν leads και solos σαγηνευτικής ομορφιάς και post rock αρώματος. Το μπάσο κάνει πραγματικά, εξαιρετικά τη δουλειά του, ενώ τα καταιγιστικά ντραμς, διαδραματίζουν ρόλο πρωταγωνιστικό στο εκρηκτικό κι ισοπεδωτικό σε στιγμές, Anxiety Despair Languish.
 
Reverb και διάφορα εφέ εμπλουτίζουν τον ήχο του δίσκου, ενώ αποτελούν σημαντικό συστατικό για την σωστή ροή του, την οποία απογειώνουν τα λιγοστά, μα εξόχως χρήσιμα για την ομαλή του εξέλιξη, ακουστικά περάσματα, που θαρρώ, ότι είναι περιττό να αναφερθεί, πως οι Lento, τα έχουν τοποθετήσει με τον πλέον έξυπνο και κολακευτικό για τις συνθέσεις τους, τρόπο.
 
Η άκρως περιπετειώδης υπόσταση των κομματιών του πολύ καλού, Anxiety Despair Laguish, αναδεικνύει την σκοτεινή του ατμόσφαιρα, ενώ μαρτυρά ηχητική πρόοδο και συνθετικό οίστρο εκ μέρους της μπάντας, καθώς οι μουσικές ιδέες, που οι Lento εκφράζουν μέσω αυτών, καθιστούν το μέλλον τους στο heavy χώρο ιδιαιτέρως ελπιδοφόρο και το παρόν, εξόχως ενδιαφέρον.
 
Εν ολίγοις, όσοι τυχαίνει να είστε φίλοι του ατμοσφαιρικού, αλλά κι ακραίου συγχρόνως, heavy ήχου, καλό θα ήταν να μην χάσετε το έσχατο χρονικά πόνημα των Lento, καθώς οι νοσηρές του μελωδίες, που τυγχάνει να είναι κι αρρωστημένα όμορφες, καθιστούν το αψεγάδιαστο σε κάθε του τομέα, Anxiety Despair Languish, ως ένα εξαιρετικά θελκτικό, heavy άκουσμα.

Denovali Records: Official Website

Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011

Lento - Icon


Το 2004, δημιουργήθηκαν οι Ιταλοί, Lento, που έχουν σαν βάση τους τη Ρώμη. Δυο κυκλοφορίες είχαν έως τώρα, μια full length κι ένα split album, μοιρασμένο με τους συμπατριώτες τους Ufomammut. Πριν λίγες εβδομάδες, η πεντάδα, κυκλοφόρησε την τρίτη συνολικά και δεύτερη full length δουλειά της με τίτλο: Icon, μέσω της γερμανικής εταιρίας Denovali, η οποία διαθέτει δωρεάν τον -αποτελούμενο από 10 κομμάτια και διαρκείας 37 λεπτών, δίσκο, μέσω του website της, τόσο για download, όσο και για streaming.

Η μουσική των Lento μπορεί να χαρακτηριστεί: ατμοσφαιρικό sludge, αλλά ίσως αυτό να μην είναι αρκετό για να περιγράψει με σαφήνεια τον ήχο τους καθώς, η ambient και το drone δηλώνουν παρών, όπως επίσης τα hardcore και τα progressive στοιχεία. Λένε πως η τεχνική, αρκετές φορές δεν έχει χώρο σε μια κατά βάση doom μπάντα, όμως οι συγκεκριμένοι Ιταλοί, ήρθαν να θέσουν εν αμφιβόλω την παραπάνω άποψη. Η απόδοση τους είναι καταπληκτική, όπως και οι ιδέες τους. Οι συνθέσεις τους είναι τόσο πολύπλοκες, αλλά και τόσο απλές συνάμα, που σε καθηλώνουν με την Αποκαλυπτική τους ατμόσφαιρα ενώ, η παραγωγή είναι αρκετά δυνατή και καθαρή. Τα χρώματα που έχουν επιλεγεί για το artwork και το εξώφυλλο του δίσκου, δεν θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν καλύτερα τη μουσική που περιέχει ο δίσκος. Μουσική μουντή, γκρίζα, σκυθρωπή, ζοφερή, μελαγχολική μα και συνάμα όμορφη.

Χαμηλά κουρδισμένες κιθάρες, γεμάτο μπάσο, δυνατά ντραμς, ψυχεδελικά ambient σημεία, hardcore ξεσπάσματα, επαναλαμβανόμενα μοτίβα: μια δίνη μουσική, που φέρνει στο μυαλό εικόνες από εν εξελίξει ανεμοστρόβιλο, που καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του ενώ, η θέα από τα συντρίμμια που αφήνει πίσω του συνοδεύεται εξαίσια από το ακαπέλα κλείσιμο του δίσκου -πρώτο κομμάτι τους αν δεν απατώμαι, που ακούγονται φωνητικά, χωρίς όμως να υπάρχουν και στίχοι, αφού τα σε στυλ ψαλμωδία φωνητικά μας θυμίζουν: πως ναι, έχουμε φτάσει στο σημείο μηδέν, αλλά αυτό ήταν απαραίτητο για να μπορέσουμε να πάρουμε ώθηση και να ξανασηκωθούμε και να σταθούμε δυνατοί στα πόδια μας. Μέσα από κάτι κακό άλλωστε, πάντα γεννιέται και κάτι καλό. Αυτό το καλό, στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι πάρα πολύ καλό και έχει και όνομα και δημιουργό: Icon και Lento, αντίστοιχα.