The Gates Of Slumber - Stormcrow

Οι γεννημένοι το 1998 στην Ινδιανάπολη, The Gates Of Slumber, επιστρέφουν ύστερα από το πολύ καλό full length του 2011 στα heavy δρώμενα με το ep, Stormcrow, που κυκλοφορεί από την Scion Audio Visual, η οποία το διαθέτει στην ολότητα του προς δωρεάν download μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα της. Τα πέντε τραγούδια συνολικής διάρκειας 31 λεπτών περίπου, που αποτελούν το εν λόγω ep, αναδεικνύονται από την εξαιρετική παραγωγή του γνωστού για την συνεργασία του με μπάντες όπως οι Yob, Rwake, Cough μεταξύ άλλων, Sanford Parker, ο οποίος κράτησε την απόλυτη ισορροπία μεταξύ βρωμιάς και διαύγειας, καθιστώντας έτσι το εντυπωσιακό Stormcrow, άκρως σαγηνευτικό για τους φίλους του παραδοσιακού doom.

 

Την διαφορά βέβαια την κάνουν οι συνθέσεις αυτές καθαυτές, καθώς η μουσική παρέα του ιδρυτή της μπάντας, Karl Simon, που για ακόμη μια φορά δίνει ρέστα, τόσο στα φωνητικά, όσο και στην κιθάρα, αποτελείται εκτός από τον σταθερό στο πόστο του μπάσου, Jason McCash και από τον Iron Bob Fouts, που επέστρεψε στην μπάντα ύστερα από δύο χρόνια απουσίας. Τα riffs του αρχηγού της μπάντας μοιάζουν βγαλμένα από το βιβλίο των κρυμμένων θησαυρών του doom ήχου, καθώς δεν υπάρχει ούτε ένα, που να υστερεί σε δυναμική και συναίσθημα, ενώ τα φωνητικά ερμηνεύουν με περισσή πειστικότητα του αλληγορικούς κι εξόχως ταιριαστούς με το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, που αποτίει φόρο τιμής στο αγνό, ωμό κι ανόθευτο doom.

 

Τα χαρακτηριστικά χτυπήματα του προσφάτως επιστρέψαντα στη μπάντα ντράμερ προσδίδουν στις συνθέσεις του Stormcrow μια ιδιαιτέρως κολακευτική για αυτές σπιρτάδα, ενώ η στιβαρή τους υφή, συμπληρώνει με τον καλύτερο τρόπο το πρωταγωνιστικό σε αυτό το άκουσμα μπάσο, το οποίο προς μεγάλη και θετική μου έκπληξη, βρίσκεται αρκετά μπροστά στη μίξη του άλμπουμ, γεγονός, που καθιστά το νέο πόνημα των The Gates Of Slumber ακόμη πιο heavy κι ογκώδες. Τα solos της κιθάρας πρέπει να είναι τα καλύτερα, που είχε ποτέ τούτη η μπάντα, καθώς βοηθούν τα μέγιστα στην σωστή ροή των κομματιών, ενώ προδίδουν συνθετικό οίστρο, εκτελεστική δεινότητα κι αναδεικνύουν την τρομερή απόδοση και των τριών μουσικών.

 

Οι επιρροές της μπάντας έχουν πλέον απορροφηθεί από την δική της μοναδική ηχητική ταυτότητα, εξού και λειτουργούν πλέον ως μουσική πυξίδα για αυτήν και ουχί ως ευκαιρία για αντιγραφή, ενώ η μουσική της εξέλιξη, γίνεται εύκολα ευδιάκριτη από τις αποπνέουσες μελαγχολία συνθέσεις της, που έχουν κάτι από την μαγεία των παλαιότερων δίσκων της. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει, πως οι The Gates Of Slumber αναμασούν ιδέες του παρελθόντος τους, αλλά αντιθέτως, το Stormcrow αποτελεί κάτι σαν φάρο για τις επερχόμενες κυκλοφορίες τους, μιας και παρουσιάζει σαφείς ενδείξεις του ηχητικού τους μέλλοντος. Όσοι λοιπόν, αρέσκεστε σε παραδοσιακούς doom ήχους, δεν έχετε παρά να απολαύσετε τούτο το υπέροχο άκουσμα.

The Gates Of Slumber: Official Website / Facebook

Scion Audio Visual: Official Website

Stormcrow: Download

The Gates Of Slumber - The Wretch

Οι Αμερικάνοι, The Gates Of Slumber, γεννήθηκαν το 1998 στην Ινδιανάπολη και καταπιάνονται με το αγαπημένο μου παρακλάδι της metal μουσικής, το Doom και δη, το παραδοσιακό Doom. Έως πρόσφατα είχαν στο ενεργητικό τους τέσσερις full length δίσκους, μερικά demos, αρκετά splits και μπόλικα EP. Όμως, πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε κι επίσημα το πέμπτο τους άλμπουμ που τιτλοφορείται, The Wretch. Το νεότευκτο άλμπουμ, αποτελείται από 8 τραγούδια ενώ η διάρκειά του αγγίζει τα 56 λεπτά.

Η παραγωγή του The Wretch είναι η καλύτερη που είχε ως τώρα η μπάντα, καθώς όλα -η φωνή, τα ντραμς, το μπάσο, οι κιθάρες, ακούγονται όπως πρέπει, δίχως το ένα να υπερκαλύπτει το άλλο -όπως συνέβαινε σε προηγούμενες δουλειές τους. Άρα, η αλλαγή studio και παραγωγού κρίνεται άκρως επιτυχημένη, διότι πέρα απ' την διαύγεια στον ήχο, ο Jaime Gomez Arellano -που ανέλαβε την ευθύνη της παραγωγής, έχει δώσει και μια πυκνότητα στον ήχο, άκρως ευνοϊκή για τις νέες συνθέσεις της μπάντας. Συνθέσεις πιο απλοϊκές απ' ότι στο παρελθόν, λιγότερο επικές, μα περισσότερο συναισθηματικές.

Ο κιθαρίστας/τραγουδιστής και δημιουργός της μπάντας, Karl Simon, κάνει εξαιρετική δουλειά τόσο στις κιθάρες όσο και στα φωνητικά. Παράγει γεμάτα, αργόσυρτα και heavy riffs, τα οποία και ντύνει υπέροχα με τα απολαυστικά του solos. Τα βουτηγμένα στην πίκρα φωνητικά, διηγούνται (αυτό-)σαρκαστικές ιστορίες μέσω των στίχων. Κάτι μου λέει πως όταν τα ηχογραφούσε, κάποιος είχε ρίξει αλκοόλ στον καφέ του κι ενώ ο ίδιος το αντελήφθη αυτό, δεν έκανε κάτι για να το αλλάξει. Πολύ ορθή απόφαση θα έλεγα. Το μπάσο του Jason McCash είναι ευδιάκριτο και πολύ σημαντικό στην -όχι και τόσο πολύπλοκη, δομή των κομματιών. Προσδίδει το απαραίτητο groove στα κομμάτια, ενώ, πολλές φορές αντι να κράτα τον ρυθμό, τον αλλάζει. Κάτι που κάνει με την πολύτιμη βοήθεια που του παρέχει ο ντράμερ, Clyde Paradis -μέσω των έγκυρων γεμισμάτων του. Ο οποίος ντράμερ, παίζει λες κάποιος του είπε ότι αυτός θα είναι ο τελευταίος του δίσκος, καθώς, τα χτυπήματα που επιχειρεί είναι σε στιγμές, κατακλυσμικά. Πέρα όμως από την φανταστική απόδοση όλων, είναι πολύ σημαντικό για ένα άλμπουμ τα τραγούδια που το αποτελούν να είναι στη σωστή σειρά. Και ναι, σωστά μαντέψατε. Σε αυτό τον δίσκο, το track listing είναι άψογο. Κάτι που προσδίδει extra δυναμική στο τελικό αποτέλεσμα, διότι ως γνωστόν, η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά.

Νομίζω ότι αυτός ο δίσκος είναι ο καλύτερος που έχει βγάλει ποτέ το συγκρότημα. Το gloomy doom που παίζουν σ' αυτό το άλμπουμ, ίσως σας φέρει στο νου μπάντες όπως οι Lord Vicar, Pagan Altar ή Saint Vitus. Κάτι καθόλου πρωτότυπο για μπάντα που παίζει αυτού του είδους τη μουσική, θα σκεφτεί κάποιος και δίκαια. Καθόλου άσχημο στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, διότι αν και θυμίζει τις παραπάνω μπάντες -κυρίως ως προς την ατμόσφαιρά και όχι τόσο ως προς τη μουσική αυτή καθαυτή, το κάνει με τέτοιο τρόπο, που είσαι σίγουρος ότι αυτό, δεν έγινε επιτηδευμένα. Παραδοσιακό Doom Metal παιγμένο υποδειγματικά από μια μπάντα, που γνωρίζει το παρελθόν και όπως αποδεικνύεται, ξέρει να το τιμά χωρίς να καταφεύγει σε αντιγραφές. Must, για όλους τους φαν του είδους κι όχι μόνο.