Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Wight. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Wight. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012

Wight - Through The Woods Into Deep Water


Ο νέος δίσκος των γεννημένων το 2008 στη Γερμανία, Wight, που φέρει τον τίτλο: Through The Woods Into Deep Water, αναμενόταν από πολλούς με μεγάλη αγωνία, καθώς ο ψυχεδελικός doom χαρακτήρας του περσινού τους ντεμπούτου, είχε αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις.

Έτσι, το αποτελούμενο από 9 κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 58 λεπτών, δεύτερο full length άλμπουμ της μπάντας, το οποίο πλαισιώνεται υπέροχα από το εξαιρετικό artwork, που φιλοτέχνησε ο Arik Roper, απέκτησε κομβικής σημασίας υπόσταση, για το μέλλον της.

Η ηχητική παρέα των Rene Hofmann (κιθάρα, φωνητικά), Peter-Philipp Schierhorn (μπάσο, σαξόφωνο) και Michael Kluck (ντραμς), έχοντας γνώση της δυναμικής, που δημιούργησε για την μπάντα τους, το παρθενικό τους άλμπουμ, έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες.

Εν αρχή είναι η παραγωγή του άλμπουμ, στην οποία εκτός του frontman της μπάντας, πήραν μέρος οι Jorge Medina και Lorenz Blümler, που ηγήθηκαν των ηχογραφήσεων κι ανέλαβαν την μίξη αντίστοιχα, ενώ σημαντικό ρόλο έπαιξε ο Tony Reed, που φρόντισε για το mastering.

Αποτέλεσμα της καλής δουλειάς όλων των παραπάνω, είναι ο ήχος του Through The Woods Into Deep Water, να διακρίνεται για τον όγκο και το βάθος του, αλλά και να ξεχωρίζει συνάμα, για την γλυκιά τονικότητα του, η οποία είναι απόρροια της διαυγούς, οργανικής του αύρας.

Το 60's ψυχεδελικό στοιχείο έχει υποχωρήσει στον ήχο της μπάντας, αν και στο δεύτερο πόνημα της, συνδυάζεται υπέροχα με τις 70's space πινελιές, με τις οποίες επιτυχώς διάνθισε, τα vintage ηχοχρώματα των στηριζόμενων σε ένα 80's doom metal μοτίβο, heavy psych συνθέσεων της.

Η παιχνιδιάρικη κιθάρα πλέκει υπέρβαρα riffs σε doom ύφος κι υφαίνει ψυχεδελικά solos με έντονες space αναφορές, ενώ συμβάλει τα μέγιστα στην πλούσια ηχητική ποικιλία του άλμπουμ, με τις φέρουσες μια σχεδόν ανεπαίσθητη post αύρα, ηλεκτρισμένες blues μελωδίες της.
 
Τα ακουστικά της περάσματα προσδίδουν μια άκρως γοητευτική για το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, folk αισθητική σε αυτό, ενώ εντείνουν την υφέρπουσα ανατολίτικη αύρα, που διακρίνουν τα σχεδόν tribal τεχνοτροπίας, χτυπήματα, των περιπετειωδών κρουστών.

Τα εξόχως δυναμικά ντραμς κρατούν τα μπόσικα του Through The Woods Into Deep Water με μαεστρία, καθώς παρά τις πολλές ηχητικές αλλαγές, που τα έγχορδα του προσφέρουν, αυτά παραμένουν έγκυρα χρονικά, ενώ συνεργάζονται αρμονικά μαζί τους, στην ολότητα του.

Το όργανο συμβάλει στην retro ατμόσφαιρα του δίσκου και το σαξόφωνο προσφέρει ηχητικούς οργασμούς και μουσικό πλουραλισμό με τις αιθέριες νότες του, ενώ τα φωνητικά, που μαρτυρούν βελτίωση κι ωριμότητα, διακρίνονται για την θεατρικότητα και το πάθος τους.

Την παράσταση όμως θαρρώ, πως κλέβει το μεστό μπάσο, το οποίο εκτός από τις γενναίες ποσότητες groove, που προσδίδει στον ήχο των Wight, συμβάλει τα μέγιστα στη καλή ροή του Through The Woods Into Deep Water, με τα fuzz περάσματα του και τα solos του.

Η μουσική ποικιλία των Wight δεν συνοδεύεται κι από πρωτοτυπία, καθώς οι αναφορές σε άλλες μπάντες του ευρύτερου heavy ήχου είναι πολλές και διόλου καμουφλαρισμένες, αλλά αυτό δεν σημαίνει, πως το Through The Woods Into Deep Water δεν αξίζει προσοχής.

Άλλωστε, δεν είναι και πολλές οι μπάντες, που στις μέρες μας πρωτοτυπούν σε τούτο τον ήχο, ενώ είμαι βέβαιος, πως οι περισσότερες εξ αυτών, δύσκολα θα κυκλοφορήσουν έναν τόσο γεμάτο ηχητικά δίσκο, όσο το άκρως ενδιαφέρον: Through The Woods Into Deep Water.

Όπως και να' χει όμως, οι ταλαντούχοι Wight, οι οποίοι προσφέρουν το Through The Woods Into Deep Water, προς download έναντι οποιουδήποτε αντιτίμου εσείς επιθυμείτε, μέσω της σελίδας τους στο bandcamp, αποδεικνύουν με αυτό, πως ήρθαν για να μείνουν στον heavy ήχο.



Τρίτη 26 Ιουλίου 2011

Wight - Wight Weedy Wight


Το 2008, κάπου στη Γερμανία, δημιουργήθηκαν οι Wight. Ένα συγκρότημα, αποτελούμενο από τρεις ανθρώπους, που αγαπούν πολύ την μουσική περασμένων δεκαετιών, όπως π.χ. τη μουσική των 60's και των 70's. Η πρωτοεμφανιζόμενη τριάδα, κυκλοφόρησε το αυτοχρηματοδοτούμενο ντεμπούτο της, Wight Weedy Wight, τον περασμένο Γενάρη, κάνοντας εντυπωσιακότατο μπάσιμο στα heavy μουσικά δρώμενα καθώς, τα 46 λεπτά που διαρκεί ο αποτελούμενος από 6 κομμάτια δίσκος, είναι αρκετά για να σε μεταφέρουν σε κάποια άλλη, πολύχρωμη, αλλά και πιο μακρινή διάσταση του χωροχρόνου, εκεί όπου τα ανθισμένα λουλούδια, κελαηδούν.

Το τρίο είναι απίστευτα καλά δεμένο και αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό από τις πρώτες κιόλας νότες του δίσκου, η παραγωγή του οποίου είναι πολύ καλή, μιας και το παραισθησιογόνο σύννεφο που την καλύπτει, ευνοεί τον ήχο της μπάντας. Οι κιθάρες, παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο γι' αυτό το συγκρότημα καθώς, αυτές είναι που χτίζουν θεόρατους doom τείχους και το καλύπτουν με ένα ψυχεδελικό πέπλο, φτιαγμένο από κάνναβη ενώ, τα blues δεν θα μπορούσαν να λείπουν από την εξίσωση. Το μπάσο, είναι η ήρεμη δύναμη αυτής της δουλειάς, αλλά νομίζω, πως εδώ, βρίσκει απόλυτη εφαρμογή το γνωστό ρητό, που λέει για τα σιγανά ποταμάκια. Κάπως έτσι το μπάσο, κλέβει την παράσταση, χωρίς όμως να απαιτεί την προσοχή μας, αφού έτσι κι αλλιώς, ξέρει ότι θα την έχει. Τα ντραμς, κρατούν με απόλυτη ακρίβεια τον ρυθμό ενώ, το σαξόφωνο, που κάνει την εμφάνιση του για πολύ λίγο, προς το τέλος του δίσκου, είναι απλά εξωπραγματικά όμορφο καθώς, τα λίγα δευτερόλεπτα, στα οποία ακούγεται, μπορούν άνετα να χαρακτηριστούν ως μαγικά, διότι, το jazzy feeling που προσδίδει, είναι απλά μαγευτικό. Όπως και τα φωνητικά καθώς, αν και χρησιμοποιούνται ελάχιστα, κάνουν τη διαφορά. Η φωνή του παλικαριού δεν είναι η καλύτερη από τεχνικής πλευράς, αλλά από πλευράς feeling, νομίζω, πως είναι από τις λίγες του χώρου, που ξεχωρίζουν.

Το Wight Weedy Wight, δεν είναι απλά ένα πολλά υποσχόμενο ντεμπούτο, αλλά ένα πάρα πολύ καλό ντεμπούτο, μιας και είναι από αυτούς τους δίσκους, που σκάνε από το πουθενά και σε συναρπάσουν. Οι Wight φαίνεται πως θα μας απασχολήσουν πολύ στο μέλλον, κι αυτό είναι κάτι πολύ καλό, τόσο για το ιδίωμα, μέσα στα όρια του οποίου κινούνται, όσο και για τα αυτάκια μας, τα οποία, μόλις ακούσουν τον συγκεκριμένο δίσκο, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα μας παρασύρουν κι εμάς, ως ολότητα, σε μια μουσική δίνη, μέσα από την οποία, δεν θα θέλουμε να βγούμε.

Wight Weedy Wight by Wight