Judd Madden - Doomgroove

Ο νεαρός καλλιτέχνης Judd Madden προέρχεται από την Μελβούρνη της Αυστραλίας και πέραν των design ανησυχιών του, είναι ιδιαίτερα δραστήριος και στον φιλόξενο χώρο της μουσικής τα τελευταία χρόνια, μιας και έχει ηχογραφήσει κάποιες αρκετά ενδιαφέρουσες δουλειές. Η τελευταία χρονικά εξ αυτών τιτλοφορείται Doomgroove κι έγινε διαθέσιμη προς ακρόαση, αλλά και προς download σε όποια τιμή εσείς επιθυμείτε μέσω του bandcamp του, μόλις σήμερα.

Ο εν λόγω δίσκος αποτελείται από επτά κομμάτια συνολικής διάρκειας 57 περίπου λεπτών, ενώ την ολοκληρωτική ευθύνη για το οπτικό, αλλά και ακουστικό του μέρος, έχει ο ίδιος ο Judd, ο οποίος εκτός της πολύ καλής παραγωγής, έχει επιμεληθεί και το πανέμορφο εξώφυλλο του άλμπουμ, ο τίτλος του οποίου, είναι εύγλωττος, καθώς περιγράφει με σαφήνεια το μουσικό του περιεχόμενο, το οποίο όπως υποψιάζεστε, κινείται σε ιδιαιτέρως heavy ηχητικά μονοπάτια.

Η δουλειά, που κάνει στα έγχορδα είναι πάρα πολύ καλή και εντυπωσιακά groovy, ενώ το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για την απόδοση του στα ντραμς, μιας και καταφέρνει μέσω αυτών να αναδείξει τις doomy κιθαριστικές του μελωδίες με τον καλύτερο τρόπο. Η απουσία φωνητικών από τις συνθέσεις του δεν αποτελεί τροχοπέδη για το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, καθώς νομίζω, πως αυτή, λειτουργεί ευεργετικά για τον ήχο του ταλαντούχου και πολυπράγμονα Judd.

Έχω την εντύπωση, πως κάτι τέτοιες προσπάθειες, αξίζουν στήριξης και ειδικά, δουλειές όπως το πανέμορφο Doomgroove, που δεν στερούνται ποιότητας, μιας και είναι η απόδειξη, πως στην τέχνη και ειδικότερα στην μουσική, δεν μετράει μόνο το budget, το ακριβό στούντιο, η προώθηση και η μεγάλη δισκογραφική, αλλά κυρίως, το μεράκι, διότι δίχως αυτό, θαρρώ, πως η όποια επιτυχία, μάλλον θα είναι εφήμερη. Ευτυχώς όμως, ο Judd Madden έχει απόθεμα. Groove On!

Barren Earth - The Devil's Resolve

Από το Ελσίνκι της Φινλανδίας προέρχονται οι δημιουργημένοι το 2007 Barren Earth, οι οποίοι στην ουσία αποτελούν μια all star μπάντα, καθώς απαρτίζονται από έξι μουσικούς, που έχουν θητεύσει ή/και που θητεύουν ακόμη και τώρα σε μπάντες όπως, Amorphis, Swallow The Sun, Kreator, October Falls, Moonsorrow. Πρόκειται για τους Mikko Kotamaki (φωνή), Kasper Martneson (πλήκτρα), Sami Yli-Sirnio (κιθάρες), Janne Perttila (κιθάρες), Marko Tarvonen (ντραμς) και Olli-Pekka Laine (μπάσο).

Ο δεύτερος δίσκος τούτης της μπάντας, που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από την Peaceville Records, τιτλοφορείται The Devil's Resolve και περιέχει 8 κομμάτια συνολικής διάρκειας 47 λεπτών, ενώ η ειδική έκδοση του δίσκου περιέχει δύο κομμάτια παραπάνω, τα οποία ανεβάζουν κατά δέκα λεπτά την συνολική του διάρκεια. Την παραγωγή του δίσκου, στην οποία συμμετείχαν ενεργά τα μέλη της μπάντας, επιμελήθηκε ο Jukka Varmo, ο οποίος είχε τον ίδιο ρόλο και στο προ διετίας ντεμπούτο της, ενώ το artwork του δίσκου έχει επιμεληθεί ο Paul Romano, που κατά το παρελθόν έχει συνεργαστεί με μπάντες όπως οι Mastodon, Earth, Godflesh, Rosetta, κ.α..

Το progressive death/doom, στο οποίο επιδίδονται οι Barren Earth, έχει εμπλουτιστεί από 70's prog rock ηχοχρώματα, ενώ τα folk στοιχεία είναι αισθητά αυξημένα στο The Devil's Resolve. Η απόδοση όλων των μελών είναι εξαιρετική, αν και αυτό ήταν μάλλον αναμενόμενο, ενώ οι νέες συνθέσεις της μπάντας, αν και εμφανώς επηρεασμένες από μπάντες όπως οι Pink Floyd, Opeth, King Crimson, Katatonia και Amorphis, διατηρούν την δική τους ταυτότητα, καθώς η μπάντα αυτή τη φορά κατάφερε να φιλτράρει σωστά τις όποιες επιρροές της. Οι αγριεμένες κιθάρες συνδυάζονται με brutal φωνητικά, ενώ τα ακουστικά περάσματα συνοδεύονται με φλάουτο και καθαρά φωνητικά, την ίδια στιγμή, που τα γαλήνια πλήκτρα αντισταθμίζουν το βάρος του μεστού rythm section, δημιουργώντας έτσι, ένα ενδιαφέρον μείγμα ακραίας ατμοσφαιρικής μουσικής.

Εν κατακλείδι, οι Barren Earth δημιούργησαν έναν εξαιρετικό για το είδος του δίσκο, που παρόλο την μη πρωτοτυπία, που τον διακρίνει, θαρρώ, πως δεν θα δυσκολευτεί να κερδίσει τους φίλους αυτού του ήχου, διότι τούτοι οι τύποι από την Φινλανδία, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τα ηχητικά κατατόπια του μουσικού ιδιώματος μες το οποίο επέλεξαν να κινηθούν.

Corrosion Of Conformity - Corrosion Of Conformity

Οι Αμερικάνοι Corrosion Of Conformity δημιουργήθηκαν το 1982 στη πολιτεία της North Carolina, ενώ τα διαλείμματα, που κατά καιρούς έκαναν, κάθε άλλο παρά τους έβλαψαν. Η μπάντα αποτελείται όλα αυτά τα χρόνια από τους Mike Dean σε μπάσο και φωνητικά, Reed Mullin στα ντραμς και Woody Weatherman σε κιθάρες και φωνητικά, ενώ ο τραγουδιστής και κιθαρίστας, Pepper Keenan, που εισχώρησε στο line up της μπάντας στα τέλη της δεκαετίας του '80, παραμένει ενεργό μέλος της, παρόλο, που δεν συμμετείχε στην ομώνυμη και όγδοη full length δουλειά της, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Φλεβάρη από την Candlelight Records.

Το Corrosion Of Conformity, που αποτελείται από 11 κομμάτια συνολικής διάρκειας 43 λεπτών, είναι το πρώτο άλμπουμ μετά το Animosity του 1985, στο οποίο συμμετέχουν μόνο τα τρία ιδρυτικά της μέλη, ενώ την πολύ καλή παραγωγή του έχει επιμεληθεί για ακόμη μια φορά στην ιστορία της μπάντας ο John Custer, ο οποίος κατάφερε να προσδώσει καθαρό, μα και οργανικό ήχο στα κομμάτια του συγκροτήματος, τα οποία αποτελούν ένα μεθυστικό απόσταγμα όλης της ως τώρα ηχητικής του πορείας, καθώς διαπερνώνται από την ωμότητα των πρώιμων punk χρόνων του, ενώ τα crossover περάσματα έχουν δέσει υπέροχα με τα southern στοιχεία.

Το tracklist του δίσκου είναι φανταστικό, καθώς η σειρά με την οποία έχουν τοποθετηθεί τα κομμάτια συμβάλει στην καλή ροή του άλμπουμ, ενώ οι εναλλαγές στο τέμπο κρατούν τον ακροατή στην τσίτα για όλη του τη διάρκεια. Η απόδοση της μπάντας δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη, μιας και τα παλικάρια παίζουν μαζί σχεδόν σε όλη τους την μουσική πορεία, οπότε το εκπληκτικό τους δέσιμο δεν αποτελεί πλέον έκπληξη, ενώ η όλη ατμόσφαιρα του δίσκου έχει μια αύρα από τα παλιά, καθώς η αισθητική των κομματιών είναι εμφανώς εμποτισμένη από τον αυθορμητισμό, που πάντα υπήρχε στον εκρηκτικά heavy ήχο των Corrosion Of Conformity.

Εν κατακλείδι, ο ομώνυμος νέος δίσκος των Corrosion Of Conformity, έχω την εντύπωση, πως θα ευχαριστήσει τους οπαδούς της μπάντας, ενώ κάτι μου λέει, πως θα φέρει και νέους φίλους στο συγκρότημα, καθώς το ηχητικό μείγμα του δίσκου, είναι άκρως δυναμικό. Η μπάντα επέστρεψε για τα καλά στο προσκήνιο, έπειτα από 7 χρονιά δισκογραφικής απουσίας, ενώ η συναυλιακή της πορεία τους τελευταίους μήνες καταδεικνύει, πως το συγκρότημα παρά τα σχεδόν 30 χρόνια, που κουβαλά στις πλάτες του, παραμένει άκρως ορεξάτο και ακμαίο, μιας και δεν στερείται έμπνευσης, ενώ φαίνεται, πως το μεράκι για ακόμη μια φορά περισσεύει. Welcome Back.

Starve & Terzij De Horde - Split - A Chosen Hollow

Από την Ολλανδία προέρχονται οι Starve, οι οποίοι υποστηρίζουν, πως η μουσική τους είναι εμπνευσμένη από την βρωμιά, την απόγνωση, τον φόβο, την απληστία και την μη δικαιοσύνη, που κυριαρχούν στον κόσμο τούτο. Οι τέσσερις παλικαράδες από την Ουτρέχτη, αρέσκονται να παίζουν ένα μείγμα βαλτώδους sludge και blues, από το οποίο δεν λείπουν οι southern πινελιές.

Η δισκογραφία τους αποτελείται από ένα demo (Demo MMX) κι ένα full length (Wasteland), που κυκλοφόρησαν το 2010, ενώ πρόσφατα προστέθηκαν σε αυτή δύο ακόμη κυκλοφορίες: Το 7" Ep, Black Sludge, White Sludge, το οποίο κυκλοφόρησε το περασμένο φθινόπωρο και περιέχει δύο κομμάτια συνολικής διάρκειας 11 περίπου λεπτών, που αποτελούν και τον τίτλο του, αλλά και το 12" A Chosen Hollow, που είναι split κυκλοφορία με τους Terzij de Horde.

Οι οποίοι, επίσης, προέρχονται από την Ουτρέχτη της Ολλανδίας, ενώ η μουσική τους περιέχει έντονα black metal στοιχεία, τα οποία διανθίζονται με ολίγο doom, αλλά και μπόλικο hardcore. Τούτη η μπάντα ως τώρα έχει κυκλοφορήσει το Ep, A Rage Of Rapture Against The Dying Of The Light, το οποίο, περιέχει 4 τραγούδια συνολικής διάρκειας περίπου 30 λεπτών.

Η κοινή κυκλοφορία των δύο συγκροτημάτων πρόκειται να κυκλοφορήσει στο εγγύς μέλλον από την Badger Records, ενώ προς το παρόν, μπορείτε να την απολαύσετε στην ολότητα της εάν κάνετε ένα κλικ εδώ. Τα τέσσερα κομμάτια, που περιέχει η εν λόγω κυκλοφορία, διαρκούν συνολικά 27 λεπτά, ενώ το artwork, που θα τη συνοδεύει, έχει επιμεληθεί ο Mirko Meervaldt, ο οποίος δεν αρνήθηκε την βοήθεια του Richard, ντράμερ των Terzij De Horde.

Τα τρία κομμάτια, με τα οποία οι Starve συμμετέχουν σε τούτο το split είναι στο γνωστό τους ύφος, δηλαδή, sludge γεμάτο από bluesy riffs, αλλά και southern ηχοχρώματα, ενώ το μοναδικό κομμάτι των Terzij De Horde, που βρίσκεται σε τούτο το split, καταδεικνύει, πως η μπάντα έχει βρει πλέον την ηχητική της ταυτότητα, καθώς τα black και hardcore στοιχεία, που την καθορίζουν, έχουν διανθιστεί όχι μόνο με doom ψήγματα, αλλά και με post ηχοχρώματα.

Εν κατακλείδι, έχω την αίσθηση, πως τούτες οι δύο νέες και πολλά υποσχόμενες μπάντες, δεν θα αργήσουν να ξεχωρίσουν στα μουσικά τους ιδιώματα, μιας και μοιάζει να έχουν τόσο τα φόντα, όσο και το μεράκι, που απαιτείται. Όσοι λοιπόν γουστάρουν τις πλέον ακραίες εκφάνσεις του σκληρού και heavy ήχου, καλό θα ήταν να τσεκάρουν τόσο τους Starve, όσο και τους Terzij De Horde, διότι κάτι μου λέει, πως θα ερωτευθούν τις αρρωστημένες τους μελωδίες.

Mondstille - Seelenwund

Οι Αυστριακοί Mondstille γεννήθηκαν το 2004 στην Βιέννη, ενώ με τις σκοτεινές τους μελωδίες εξερευνούν τα γεμάτα καταχνιά και θλίψη ηχοτοπία της black metal μουσικής. Η μπάντα δημιουργήθηκε από τους David (κιθάρες, στίχους, artwork) και Markus (κιθάρες, φωνητικά), ενώ το line up της συμπληρώνουν οι Jorg (μπάσο) και Ludwig (πιάνο, βιολί). Στη θέση του ντράμερ δεν έχει στεριώσει κάποιος ακόμη, ενώ αρκετοί είναι οι guest μουσικοί, που συμμετέχουν στα lives τους ή/και στα άλμπουμ τους, όπως η Anna, που συμμετέχει με το τσέλο της στον δεύτερο full length δίσκο της μπάντας, Seelenwund.

Ο εν λόγω δίσκος, ο οποίος κυκλοφόρησε τον περασμένο Φεβρουάριο από την ίδια την μπάντα και χωρίς την εμπλοκή κάποιας δισκογραφικής εταιρείας στην όλη διαδικασία, διαρκεί περίπου 64 λεπτά, ενώ περιέχει 12 κομμάτια. Η πολύ καλή παραγωγή του δίσκου οφείλεται στον Norbert Leitner των Udio Media, ενώ αξίζει να αναφερθεί, πως οι ηχογραφήσεις έλαβαν χώρα στα home studio της μπάντας. Το artwork του δίσκου είναι πανέμορφο, ενώ ταιριάζει πολύ καλά με το μουσικό, αλλά και το στιχουργικό του περιεχόμενο, το οποίο αν και χαρακτηρίζεται από απαισιοδοξία, εντούτοις, δεν στερείται ελπίδας.

Η μουσική της μπάντας έχει ως βάση της το black metal, ενώ η παρουσία βιολιού, τσέλου και πιάνου, της προσδίδουν μια αύρα εντόνως μελαγχολική και την καθιστούν ιδιαιτέρως ατμοσφαιρική. Τα ντραμς κινούνται στο γνωστό για τούτο τον ήχο μοτίβο, ενώ οι κιθάρες δεν ξεφεύγουν από την black τεχνοτροπία, παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές. Το μπάσο διακρίνεται εύκολα, αν και δεν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ το πιάνο παρά την ισχνή του παρουσία, δεν δυσκολεύεται να σε σαγηνεύσει. Όμως, έχω την αίσθηση, πως την παράσταση κλέβουν οι πένθιμες μελωδίες του θρηνητικού βιολιού, αλλά και η μεστή παρουσία του τσέλου, που σε μεθάει και σε καθηλώνει με τις ξεχειλίζουσες από νοσταλγία, μοναδικά υπέροχες, μελωδίες του.

Το δεύτερο, μαγευτικό, πόνημα των Mondstille, καταδεικνύει με εύγλωττο τρόπο, πως ο όρος ατμοσφαιρικό black metal, μπορεί να επιτευχθεί και χωρίς την επιτηδευμένη σε πολλές περιπτώσεις, αλλά, έχω την εντύπωση και αρκετά παρωχημένη πλέον, χρήση πλήκτρων, καθώς η ατμόσφαιρα του Seelenwund, που στα ελληνικά και σε απολύτως ελεύθερη μετάφραση αποδίδεται ως Πληγές των Ψυχών, είναι τόσο βαθιά συναισθηματική, που με το πέρας της ακρόασης του, θαρρείς, πως ένα βάρος έχει φύγει από μέσα σου. Όχι, τούτο το εξαιρετικό άλμπουμ δεν θα σου λύσει τα προβλήματα, αλλά τουλάχιστον, θα σε κάνει να ξεχαστείς για λίγο από αυτά, καθώς θα σε παρασύρει σε ένα συναρπαστικά γλυκόπικρο ηχητικό ταξίδι. Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα πραγματικά, ακαταμάχητο άκουσμα.