Neurosis - Fires Within Fires

 

Στα μέσα της δεκαετίας του 80 κάπου στην Καλιφόρνια πήρε σάρκα κι οστά μια φοβερή και τρομερή μπάντα, που έμελλε να αποτελέσει ένα από τα πλέον στιβαρά κι αγέρωχα μεγαθήρια του ακραίου heavy ήχου, μιας και οι περί ου ο λόγος, Neurosis, που έκτοτε απαρτίζονται από τους Scott Kelly και Steve Von Till σε κιθάρες και φωνητικά, τον Dave Edwardson στο μπάσο, τον Jason Roeder στα ντραμς και τον Noah Landis στα πλήκτρα, πέτυχαν στην ως τώρα πορεία τους στα ατμοσφαιρικά extreme σοκάκια της βαριάς metal μουσικής, όχι μόνο να επηρεάσουν, αλλά και να ορίσουν κάμποσα παρακλάδια αυτής.

 

Δεν θα μπορούσε να συμβεί κι αλλιώς βεβαία, καθώς τούτη η έξοχη μουσική κολεκτίβα ποτέ δεν επαναπαύθηκε στα πάντοτε εντυπωσιακά και άκρως ποιοτικά της πεπραγμένα, μα συνέχεια εξελισσόταν και προόδευε σε διάφορους τομείς, όπως ακριβώς συμβαίνει άλλωστε και στο νέο της πόνημα, που είναι το ενδέκατο των φανταστικών Neurosis με full length μορφή και το οποίο κυκλοφορεί υπό τον τίτλο Fires Within Fires μες από την δική τους Neurot Recordings, μιας και σε αυτό έχουν ξεφορτωθεί τα περιττά φτιασίδια κι έχουν εντέχνως εστιάσει σε αυτό, που τους κατέστησε μοναδικούς: στην συναισθηματικά λυσσαλέα ηχητική αμεσότητα.

 

Κι αυτό γίνεται εύκολα κατανοητό και με τρόπο εύγλωττο μες από τα πέντε κομμάτια συνολικής διάρκειας μόλις 41 λεπτών, που περιέχει το εξαιρετικό Fires Within Fires, την αψεγάδιαστη παραγωγή του οποίου, έχει επιμεληθεί με περισσή μαεστρία κι επιτυχία ο χρόνιος συνεργάτης τούτης της εκπληκτικής μπάντας σε αυτόν τον τομέα, Steve Albini, που για ακόμη μια φορά πετυχαίνει την τέλεια ισορροπία μεταξύ της heavy μελωδικότητας των υπέροχων Neurosis και της τραχιάς κι ογκώδους extreme υπόστασης τους, αναδεικνύοντας έτσι την απαστράπτουσα γοητεία και την θαμπή σαγήνη της ερεβώδους τους metal αύρας.

 

Πανέμορφο κι εξαιρετικά συμβολικό συνάμα θαρρώ, πως είναι το μουντό artwork, που πλαισιώνει περίφημα το μελαγχολικό μουσικό περιεχόμενο του Fires Within Fires, μιας και ο ταλαντούχος Thomas Hopper, που με περίσσιο μεράκι το επιμελήθηκε, μας βάζει για τα καλά στο γκρίζο ηχητικό του κλίμα και συγχρόνως άψογα συντροφεύει την σκοτεινή κι ακραία συναισθηματικά στιχουργική θεματολογία του, η οποία καταδεικνύει με σχεδόν σπαραχτικό τρόπο την όχι και τόσο ευδιάθετη ψυχική κατάσταση των εξαίρετων Neurosis, που εδώ μας βυθίζουν στον φλεγόμενο και παχύρρευστο metal πυρήνα τους.

 

Γεμάτα γρέζι φωνητικά άλλοτε καθαρά κι άλλοτε brutal υφής προδίδουν διάφορα σκληρά αισθήματα με την έμφυτη βραχνάδα τους και πασπαλίζουν συνάμα με post hardcore σκόνη το βαρύ και διάφανο συγχρόνως sludge πέπλο, που καλύπτει αρμονικά τον αχνό και στολισμένο με παγερά κι αναιμικά συνάμα progressive ρινίσματα doom χαρακτήρα του αμαρτωλά μαγευτικού Fires Within Fires, το οποίο χρωστάει στα ιδιαιτέρως δυναμικά ντραμς των έξοχων Neurosis την αβυσσαλέα του groove ενέργεια και οφείλει στο μεστό και πυκνό τους μπάσο τις ισχνές fuzz αιχμές της στιβαρής κι εξαιρετικά ογκώδους του post metal ιδιοσυγκρασίας.

 

Ρωμαλέα και ορμητικά είναι τα πύρινα riffs από τις δυο κιθάρες, που σαρώνουν οτιδήποτε βρεθεί στο μανιασμένα νωχελικό τους διάβα, τα οποία με το βλέμμα στο ένδοξο παρελθόν μας οδηγούν με απαράμιλλη σταθερότητα στο συναρπαστικό μουσικό μέλλον των Neurosis, ενώ τα συμπαγή κι ατίθασα πλήκτρα τους, χτίζουν θεόρατους και ασθενικής drone ευωδίας τοίχους, μες από τους οποίους ξεπηδούν αρμονικά ισχνές ambient αρώματος και ζοφερές doom αχτίδες, που φωτίζουν σε συνδυασμό με τις μελωδικές στιγμές από τις κιθάρες με υπέρβαρες post rock σκιές τον σκαιό κι extreme metal σαγήνης heavy καμβά του Fires Within Fires.

 

Φυσικά, δεν λείπουν από το εντυπωσιακό και λυρικά χειμαρρώδες Fires Within Fires ορισμένα πολύ καλά κρυμμένα και άκρως σημαντικά για την ομαλή του ροή samples, που σε πλήρη αρμονία με τα δαιδαλώδη και διακριτικά συγχρόνως εφέ των Neurosis χαρίζουν απόκοσμη extreme metal ομορφιά στα πυκνά doom ηχοχρώματα και τα αιχμηρά sludge στολίδια τους, αμφότερα εκ των οποίων διανθίζουν φανταστικά τον αβάσταχτης ομορφιάς post metal χαρακτήρα τους, που εδώ έχει σχεδόν ξεγυμνωθεί από τα κομψά του progressive γνωρίσματα, τα οποία έχουν υποχωρήσει αρκετά εμπρός στην θέα του heavy τους μεγαλείου.

 

Τίποτα περιττό εν ολίγοις δεν περιέχει το θαυμάσιο Fires Within Fires από τους φημισμένους Neurosis, οι οποίοι κοιτάζοντας κατάματα τους δαίμονες του extreme παρελθόντος τους και βγαίνοντας αλώβητοι από τούτη την αντάμωση μας οδηγούν στο εξαιρετικά heavy μέλλον τους, εκεί όπου η πυκνή και σχεδόν αποπνικτική metal καταχνιά συναντά την υφέρπουσα post hardcore ψυχεδέλεια τους και καθιστά εξόχως απολαυστικό τον έσχατο χρονικά τους δίσκο, ενώ μας ταξιδεύουν συγχρόνως σε μαγευτικά sludge ηχοτοπία, που ευωδιάζουν doom οικειότητα και ζέχνουν αρχέγονης ambient υφής post metal φρεσκάδα. Ακαταμάχητο.

 

Neurosis: Official Website

Neurot Recordings: Official Website

 

Neurosis - Honor Found In Decay

Έχω την αίσθηση, πως οι γεννημένοι το 1985 στην Καλιφόρνια, Neurosis, δεν χρειάζονται και ιδιαίτερες συστάσεις, μιας και στην 27 ετών ως τώρα διαδρομή τους στα ακραία heavy ηχοτοπία, έχουν αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα τους, καθώς οι επιδραστικές τους μελωδίες, έχουν επηρεάσει έναν όχι και τόσο ευκαταφρόνητο αριθμό συγκροτημάτων σε διάφορα μουσικά ιδιώματα.

Πράγμα άκρως λογικό, αν αναλογιστούμε ότι η ηχητική παρέα των Scott Kelly σε φωνητικά και κιθάρες, Steve Von Till επίσης σε φωνητικά και κιθάρες, Dave Edwardson σε μπάσο, Noah Landis σε πλήκτρα, όργανο, πιάνο και διάφορα ηχητικά εφέ και Jason Roeder σε ντραμς, έχει περάσει από, αλλά κι έχει ορίσει, ουκ ολίγες ηχητικές φόρμες του ακραίου heavy ήχου.

Σε τούτη την άκρως ταλαντούχα και συνεχώς εξελισσόμενη ηχητική κολεκτίβα, ανήκει σε μόνιμη βάση τα τελευταία κάμποσα χρόνια κι ο φοβερός στο είδος του Josh Graham, ο οποίος έχει να κάνει με ότι αφορά το οπτικό της κομμάτι, ενώ σημαντική συνεισφορά στον ήχο της, έχει εδώ και μια δεκαετία περίπου ο πολυπράγμων, Steve Albini, που ηγείται των ηχογραφήσεων της.

Άλλωστε, ο δέκατος full length δίσκος των Neurosis, που κυκλοφόρησε πρόσφατα μέσω της δικής τους δισκογραφικής, Neurot Recordings, υπό τον τίτλο: Honor Found In Decay, οφείλει την αίσθηση οικειότητας, που διαπερνά τον μεγαλοπρεπή του ήχο σε αυτόν, ενώ άξια μνείας, είναι η συνεισφορά του φημισμένου John Golden, που ανέλαβε το mastering του δίσκου.

Τα 7 κομμάτια συνολικής διάρκειας 61 περίπου λεπτών, τα οποία αποτελούν το μεγαλειώδες Honor Found In Decay, αντλούν μπόλικα στοιχεία από τους τρεις αμέσως προηγούμενους δίσκους της μπάντας, αν και παρουσιάζουν συγχρόνως, σχεδόν σε όλους τους τομείς, αρκετές διαφοροποιήσεις από αυτούς και κυρίως σε θέματα, συνθετικά, στιχουργικά κι artwork.

Το λίαν προσεγμένο για ακόμη μια φορά, artwork του Graham, καλύπτεται από μια άκρως κολακευτική για την μυσταγωγική του υπόσταση, γήινη αύρα, η οποία εύγλωττα προδιαθέτει, τόσο για το έντονο ηχητικό περιεχόμενο του Honor Found In Decay, όσο και για την έχουσα βιωματικό χαρακτήρα και ιδιαιτέρως σαρκαστικής μορφής, στιχουργική του θεματολογία.

Η συνθετική προσέγγιση των Neurosis έχει αλλάξει στο έσχατο χρονικά πόνημα τους, καθώς οι κιθάρες των Kelly και Von Till, δεν παίζουν σε αυτόν τον ίδιο κυρίαρχο ρόλο όπως στις πρότερες δουλειές τους, μιας και στο πολύ καλό Honor Found In Decay, τα θηριώδη τους riffs λειτουργούν, ως συνοδοιπόροι των λοιπών μουσικών οργάνων κι ουχί ως οδηγοί αυτών.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια, πως έχουν χάσει την δυναμική τους, κάθε άλλο μάλιστα, καθώς τα εκρηκτικά τους ξεσπάσματα, κάνουν αισθητή την μειωμένη χρονικά παρουσία τους στις νέες συνθέσεις των Neurosis, ενώ οι πιο μελωδικές τους στιγμές, εντείνουν τον άλλοτε αιθέριο κι άλλοτε θυελλώδη χαρακτήρα του συναισθηματικά φορτισμένου Honor Found In Decay.

Όμως, οι δυο ηγέτες της μπάντας, διακρίνονται και πάλι για την υπερβολικά αισθαντική ερμηνεία τους, καθώς τα ξεχειλίζοντα πόνο φωνητικά τους, είτε έχουν την μορφή ουρλιαχτών, είτε είναι καθαρά, είτε ψιθυριστά, βρίσκονται σε πρώτο πλάνο σε τούτο τον δίσκο, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές, που καθοδηγούν, τις αρκούντως heavy συνθέσεις του Honor Found In Decay.

Ο Roeder στα ντραμς δίνει μια από τις πλέον μεστές του παραστάσεις σε δίσκο των Neurosis, καθώς τα πότε καταιγιστικά και πότε σε tribal ρυθμούς χτυπήματα του, αποτελούν ένα εξόχως σημαντικό συστατικό του Honor Found In Decay, μιας και του προσδίδουν γενναίες ποσότητες groove, ενώ βρίσκονται σε πλήρη τονική αρμονία με όλα τα υπόλοιπα μουσικά όργανα.

Εξαιρετικά σημαντική για την απαράμιλλη ροή του δίσκου είναι η γεμάτη εμφάνιση του σχεδόν πάντα ευρισκόμενου στη σκιά, Edwardson, οι παλλόμενες μπασογραμμές του οποίου, κρατούν τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο με πλήρη επιτυχία, καθώς προσδίδουν βάθος κι όγκο στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, ενώ συμβάλουν τα μέγιστα στην πνιγηρή ατμόσφαιρα του δίσκου.

Το τεραστίων διαστάσεων εκτόπισμα του μπάσου, εκτός από τον βασικό ηχητικό πυλώνα του Honor Found In Decay, αποτελεί κι ένα άκρως σημαντικό στήριγμα στον πολυτάλαντο Landis, που έχω την εντύπωση ότι κλέβει την παράσταση σε τούτο το άκουσμα, μιας και η συνεισφορά του σε αυτό, είναι πιο ποικίλη κι έντονη από κάθε άλλη δουλειά της μπάντας ως τώρα.

Τα πλήκτρα του δημιουργούν μια αποπνικτική ambient ατμόσφαιρα, η οποία πλαισιώνεται από τα αιθέρια samples, που ο ίδιος δημιουργεί, ενώ τα ιδιαιτέρως έντονα folk στοιχεία, τα οποία κάνουν εξόχως αισθητή την παρουσία τους στο Honor Found In Decay, οφείλουν την ύπαρξη τους, τόσο στην αχαλίνωτα ατίθαση φαντασία, όσο και στην εμπνευσμένη μαεστρία του.

Οι μελωδίες, που σκαρώνει με το πιάνο και το όργανο, κολακεύουν τον σκοτεινό χαρακτήρα, που τα επιβλητικά του effects πλέκουν, ενώ ο ιστός παράνοιας, που τα samples φωνητικών υφαίνουν, αποδεικνύεται καθοριστικός για την ομαλή ροή της heavy ηχητικής πανδαισίας, που λαμβάνει χώρα, στο αψεγάδιαστο και πλούσιο ηχητικά, Honor Found In Decay.

Ο post χαρακτήρας των Neurosis βρίσκεται σε πλήρη άνθιση στα σπαρακτικά κομμάτια του Honor Found In Decay, καθώς τα post hardcore στοιχεία, που τα διακρίνουν, συνυπάρχουν αρμονικά με τις tribal αισθητικής progressive ανησυχίες τους, ενώ τα εντονότερα από ποτέ σε δίσκο τους, folk στοιχεία, αναδεικνύονται από τα άκρως βίαια sludge ξεσπάσματα τους.

Η κατακλυσμιαία υπόσταση των πάντα έντονων μελωδιών των Neurosis δεν έχει χάσει το παραμικρό από την δυναμική της, καθώς παρά το γεγονός, πως τα ηχητικά ηνία του νέου τους δίσκου δεν τα κρατούν πλέον οι κιθάρες, μα τα υπόλοιπα όργανα, το Honor Found In Decay παραμένει αρκούντως heavy, αλλά κι εξίσου συγκλονιστικό, με τους προγόνους του.

Εν κατακλείδι, οι Neurosis περιόρισαν τις βίαιες ηχητικές τους εκρήξεις, αλλά παρέμειναν πιστοί στο γεμάτο ηχητικούς σπασμούς μελαγχολικό τους μοτίβο, καθώς το Honor Found In Decay, το οποίο αν και σε καμία περίπτωση δε διεκδικεί τον τίτλο του καλύτερου δίσκου τους, εντούτοις καταφέρνει να καθηλώσει με το υποβλητικά heavy ηχητικό του ανάστημα. Respect.

Neurosis: Official Website / Facebook

Neurot Recordings: Official Website