Wight - Through The Woods Into Deep Water

Ο νέος δίσκος των γεννημένων το 2008 στη Γερμανία, Wight, που φέρει τον τίτλο: Through The Woods Into Deep Water, αναμενόταν από πολλούς με μεγάλη αγωνία, καθώς ο ψυχεδελικός doom χαρακτήρας του περσινού τους ντεμπούτου, είχε αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις.

Έτσι, το αποτελούμενο από 9 κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 58 λεπτών, δεύτερο full length άλμπουμ της μπάντας, το οποίο πλαισιώνεται υπέροχα από το εξαιρετικό artwork, που φιλοτέχνησε ο Arik Roper, απέκτησε κομβικής σημασίας υπόσταση, για το μέλλον της.

Η ηχητική παρέα των Rene Hofmann (κιθάρα, φωνητικά), Peter-Philipp Schierhorn (μπάσο, σαξόφωνο) και Michael Kluck (ντραμς), έχοντας γνώση της δυναμικής, που δημιούργησε για την μπάντα τους, το παρθενικό τους άλμπουμ, έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες.

Εν αρχή είναι η παραγωγή του άλμπουμ, στην οποία εκτός του frontman της μπάντας, πήραν μέρος οι Jorge Medina και Lorenz Blümler, που ηγήθηκαν των ηχογραφήσεων κι ανέλαβαν την μίξη αντίστοιχα, ενώ σημαντικό ρόλο έπαιξε ο Tony Reed, που φρόντισε για το mastering.

Αποτέλεσμα της καλής δουλειάς όλων των παραπάνω, είναι ο ήχος του Through The Woods Into Deep Water, να διακρίνεται για τον όγκο και το βάθος του, αλλά και να ξεχωρίζει συνάμα, για την γλυκιά τονικότητα του, η οποία είναι απόρροια της διαυγούς, οργανικής του αύρας.

Το 60's ψυχεδελικό στοιχείο έχει υποχωρήσει στον ήχο της μπάντας, αν και στο δεύτερο πόνημα της, συνδυάζεται υπέροχα με τις 70's space πινελιές, με τις οποίες επιτυχώς διάνθισε, τα vintage ηχοχρώματα των στηριζόμενων σε ένα 80's doom metal μοτίβο, heavy psych συνθέσεων της.

Η παιχνιδιάρικη κιθάρα πλέκει υπέρβαρα riffs σε doom ύφος κι υφαίνει ψυχεδελικά solos με έντονες space αναφορές, ενώ συμβάλει τα μέγιστα στην πλούσια ηχητική ποικιλία του άλμπουμ, με τις φέρουσες μια σχεδόν ανεπαίσθητη post αύρα, ηλεκτρισμένες blues μελωδίες της.

 

Τα ακουστικά της περάσματα προσδίδουν μια άκρως γοητευτική για το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, folk αισθητική σε αυτό, ενώ εντείνουν την υφέρπουσα ανατολίτικη αύρα, που διακρίνουν τα σχεδόν tribal τεχνοτροπίας, χτυπήματα, των περιπετειωδών κρουστών.

Τα εξόχως δυναμικά ντραμς κρατούν τα μπόσικα του Through The Woods Into Deep Water με μαεστρία, καθώς παρά τις πολλές ηχητικές αλλαγές, που τα έγχορδα του προσφέρουν, αυτά παραμένουν έγκυρα χρονικά, ενώ συνεργάζονται αρμονικά μαζί τους, στην ολότητα του.

Το όργανο συμβάλει στην retro ατμόσφαιρα του δίσκου και το σαξόφωνο προσφέρει ηχητικούς οργασμούς και μουσικό πλουραλισμό με τις αιθέριες νότες του, ενώ τα φωνητικά, που μαρτυρούν βελτίωση κι ωριμότητα, διακρίνονται για την θεατρικότητα και το πάθος τους.

Την παράσταση όμως θαρρώ, πως κλέβει το μεστό μπάσο, το οποίο εκτός από τις γενναίες ποσότητες groove, που προσδίδει στον ήχο των Wight, συμβάλει τα μέγιστα στη καλή ροή του Through The Woods Into Deep Water, με τα fuzz περάσματα του και τα solos του.

Η μουσική ποικιλία των Wight δεν συνοδεύεται κι από πρωτοτυπία, καθώς οι αναφορές σε άλλες μπάντες του ευρύτερου heavy ήχου είναι πολλές και διόλου καμουφλαρισμένες, αλλά αυτό δεν σημαίνει, πως το Through The Woods Into Deep Water δεν αξίζει προσοχής.

Άλλωστε, δεν είναι και πολλές οι μπάντες, που στις μέρες μας πρωτοτυπούν σε τούτο τον ήχο, ενώ είμαι βέβαιος, πως οι περισσότερες εξ αυτών, δύσκολα θα κυκλοφορήσουν έναν τόσο γεμάτο ηχητικά δίσκο, όσο το άκρως ενδιαφέρον: Through The Woods Into Deep Water.

Όπως και να' χει όμως, οι ταλαντούχοι Wight, οι οποίοι προσφέρουν το Through The Woods Into Deep Water, προς download έναντι οποιουδήποτε αντιτίμου εσείς επιθυμείτε, μέσω της σελίδας τους στο bandcamp, αποδεικνύουν με αυτό, πως ήρθαν για να μείνουν στον heavy ήχο.

Wight: Bandcamp / Facebook / Official Website

Rise Above Dead - Stellar Filth

Οι ταλαντούχοι Stefano Bigoni και Matteo Sala, που χειρίζονται τις κιθάρες, δημιούργησαν το 2009 τους Rise Above Dead, στους οποίους λίγο καιρό μετά, εισήλθαν ο μπασίστας Diego Leone κι ο τραγουδιστής Andrea Rondanini, ενώ το line up τους, έκλεισε το καλοκαίρι του 2011, όταν ο Luca Riommi, ανέλαβε την προβληματική ως τότε, θέση του ντράμερ.

Τούτη η ελπιδοφόρα μπάντα από το Μιλάνο της Ιταλίας, κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες την δεύτερη συνολικά, μα παρθενική full length δουλειά της, με τίτλο: Stellar Filth, την πολύ καλή παραγωγή της οποίας, επιμελήθηκε ο Lorenzo Stecconi, κιθαρίστας των Ρωμαίων Lento και γνωστός για την συνεργασία του με μπάντες, όπως οι φημισμένοι: Ufomammut.

Το σκοτεινό artwork του δίσκου πλαισιώνει υπέροχα το όχι και τόσο χαρούμενο ηχητικό του περιεχόμενο, το οποίο έχει έντονα sludge κι ανάγλυφα post στοιχεία, ενώ η Αποκαλυπτική του ατμόσφαιρα απογειώνεται από τα ψυχεδελικά ηχοχρώματα, που αρμονικά συνυπάρχουν με τα metal ψήγματα, με τα οποία οι Rise Above Dead διανθίζουν το ντεμπούτο τους.

Οι down tempo ρυθμοί στους οποίους οι κιθάρες κινούνται εντείνουν την αίσθηση καταστροφής, που το Stellar Filth μυρίζει, ενώ κολακεύονται από τα φαρμακερά solos τους. Το μεστό μπάσο στηρίζει μαεστρικά το βαρύ κι ασήκωτο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, ενώ τα δυναμικά ντραμς του δίσκου, συναγωνίζονται σε ορμή κι αγριάδα, τα ιδιαιτέρως μανιασμένα του φωνητικά.

Η εξαιρετική απόδοση της μπάντας, η οποία συνοδεύεται από το πολύ καλό της δέσιμο, έχει ως αποτέλεσμα οι χαοτικές της μελωδίες να ακούγονται φρέσκες, μιας και οι μπόλικες επιρροές της, μοιάζουν πολύ καλά φιλτραρισμένες, καθώς οι Rise Above Dead, τις προσάρμοσαν στην δική τους ηχητική φιλοσοφία επιτυχώς, διατηρώντας έτσι, ακέραιη την μουσική τους ταυτότητα.

Το πολύ καλό Stellar Filth, δεν μας παρουσιάζει κάτι νέο στα 48 λεπτά της συνολικής του διάρκειας, αλλά τα 7 περιπετειώδη του κομμάτια, αποτελούν ένα εξαιρετικό δείγμα ακραίας heavy μουσικής κι αποδεικνύουν με εύγλωττο τρόπο, πως οι Rise Above Dead, έχουν όλα εκείνα τα στοιχεία, που χρειάζεται μια εξόχως ταλαντούχα μπάντα, για να ξεχωρίσει.

Rise Above Dead: Bandcamp / Facebook / Official Website

Demonic Death Judge - Skygods

Οι γεννημένοι το 2009 στην Φινλανδία, Demonic Death Judge, αποδεικνύονται ιδιαιτέρως παραγωγικοί, καθώς παρά τα μόλις τρία χρόνια της ως τώρα ύπαρξης τους, έχουν προλάβει να ηχογραφήσουν πέντε δουλειές και πιο συγκεκριμένα: δύο Eps, ένα split άλμπουμ, αλλά και δύο full length δίσκους, ο έσχατος χρονικά εκ των οποίων, ο οποίος τιτλοφορείται: Skygods, κυκλοφόρησε μέσω της φινλανδικής Inverse Records, πριν από έναν περίπου μήνα.

Το εν λόγω άλμπουμ, το λεπτομερές artwork του οποίου, φιλοτέχνησε ο Markku Metso, περιέχει οχτώ κομμάτια συνολικής διάρκειας 48 περίπου λεπτών, ενώ διακρίνεται για την πραγματικά αψεγάδιαστη παραγωγή του, που είναι αποτέλεσμα της εξαιρετικής συνεργασίας της μπάντας σε αυτόν τον τομέα, με τους Sami Latva, που ηγήθηκε των ηχογραφήσεων, Sami Hauru, που ανέλαβε την μίξη του δίσκου και Jaakko Viitalähde, που επιμελήθηκε το mastering του.

Η κιθάρα του Saku Hakuli χτίζει λασπωμένα ηχοτοπία τεραστίων διαστάσεων, τα οποία δεν παραλείπει να διανθίζει με ψυχεδελικές πινελιές, ενώ συνεργάζεται άψογα με τα ιδιαιτέρως δυναμικά τύμπανα του Lauri Pikka, τα οποία συμβάλουν τα μέγιστα στην ομαλή ροή των κομματιών. Τα φωνητικά του Jaakko Heinonen ταιριάζουν υπέροχα στην σκοτεινή ατμόσφαιρα του δίσκου, ενώ το μπάσο του Pasi Hakuli κλέβει την παράσταση με την απόδοση του.

Πιο αναλυτικά, η κιθάρα πλέκει θηριώδους υπόστασης, δηλητηριώδη riffs, το sludge μοτίβο των οποίων, έχει τις ρίζες του βαθιά στον doom rock χώρο της δεκαετίας του '70, από τον οποίο πηγάζουν και τα οπιούχα, ψυχεδελικά της solos, τα οποία αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο τα μαγευτικά περάσματα, μέσω των οποίων η ακουστική κιθάρα στολίζει τις συνθέσεις, ενώ ζαλίζουν τις αισθήσεις κι αιχμαλωτίζουν το μυαλό, με την έντονη, μεθυστική τους αύρα.

Τα ντραμς, άλλοτε ηχούν καταιγιστικά κι άλλοτε συμβάλουν στη φαινομενική ηχητική νηνεμία, που επικρατεί στο εκπληκτικό Skygods, ενώ σε όλη του τη διάρκεια, καταφέρνουν και κρατούν με μαεστρία τα μπόσικα του, μέσω των δυναμικών τους γυρισμάτων. Τα ουρλιαχτά, που φέρνουν μια κολακευτική για αυτό, ζοφερή black νότα, στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, αποδίδουν με πειθώ τους μυστηριακούς στίχους, ενώ εντείνουν την ζοφώδη ατμοσφαίρα του.

Τα ελάχιστα πλήκτρα, που ακούγονται στο καταπληκτικό Skygods, πλαισιώνουν υπέροχα τις μελωδικές του στιγμές, ενώ προσδίδουν μια αέρινη αίσθηση στις περιπετειώδεις και τερατώδους ομορφιάς, συνθέσεις του. Το μπάσο όμως είναι αυτό, το οποίο θαρρώ, πως απογειώνει τούτο το εξαίσιο άλμπουμ, καθώς οι πνιγμένες στο fuzz, τραχιές του νότες, προσφέρουν στα κομμάτια του, γενναίες ποσότητες groove, ενώ τα οδηγούν στα heavy πέρατα του αχανή doom ήχου.

Τα έντονα sludge ηχοχρώματα του Skygods συνυπάρχουν αρμονικά με τα ανάγλυφα black στοιχεία των Demonic Death Judge, ενώ αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο τόσο την 70's αισθητική, που διακρίνει την νοοτροπία τους, όσο και το αγνό doom υπόβαθρο τους. Με άλλα λόγια, τούτοι οι τύποι, μόλις εκτόξευσαν τις προσδοκίες για το ηχητικό τους μέλλον σε ύψη δυσθεώρητα, καθώς κυκλοφόρησαν έναν από τους καλύτερους δίσκους του ακραίου heavy ήχου για το 2012. 

Demonic Death Judge: Bandcamp / Blog / Facebook

Inverse Records: Official Website

Both Sides Suffer Heavy Losses, But We Faced An Unavoidable Conclusion - Unseen Our Voice

Μια εξαιρετικά σημαντική προσπάθεια ξεκίνησε πρόσφατα από την προερχόμενη από τα σπλάχνα μιας ραδιοφωνικής εκπομπής, κολεκτίβα: Unseen Our Voice, που κυκλοφόρησε μια άκρως ενδιαφέρουσα digital συλλογή, την οποία διανέμει δωρεάν μέσω του bandcamp.

Το εν λόγω compilation, στο οποίο συμμετέχουν 22 μπάντες της εγχώριας underground μουσικής σκηνής με ένα κομμάτι έκαστη, διαρκεί περίπου δυόμιση ώρες, ενώ συνοδεύεται από ένα εξόχως ταιριαστό με το μουσικό του περιεχόμενο artwork κι ένα pdf με πληροφορίες.

Το Both Sides Suffer Heavy Losses, But We Faced An Unavoidable Conclusion, όπως είναι ο τίτλος τούτης της συλλογής, επιτυγχάνει το σκοπό του, καθώς η απολαυστική υπόσταση του, μας παρουσιάζει κάποια από τα πλέον ταλαντούχα ελληνικά rock συγκροτήματα.

Μπάντες από τον ευρύτερο post rock χώρο, με μπόλικα experimental, ambient και shoegaze στοιχεία μεταξύ άλλων, καθιστούν την ύπαρξη τους γνωστή στους απανταχού φίλους του rock ατμοσφαιρικού ήχου, ενώ καταδεικνύουν, πως τούτη η χώρα, δεν είναι όσο φτωχή λένε.

Η κολεκτίβα Unseen Our Voice, που αποτελεί δημιούργημα των Argybäg και MissArt, η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως Independent Post Rock Support Collective, αποδεικνύει με την πρώτη της κίνηση, πως μέσα από τη περιρρέουσα σαπίλα, μπορεί να γεννηθεί κάτι καλό.

Η τρανταχτή απόδειξη αυτού, που καλό θα ήταν να στηρίξετε κι η οποία φέρει τον εύγλωττο τίτλο: Both Sides Suffer Heavy Losses, But We Faced An Unavoidable Conclusion, αποτελεί μια εξαιρετική αρχή, για την αγνή κι ανεξάρτητη πρωτοβουλία, που πρεσβεύει.

Unseen Our Voice: Bandcamp / Facebook

 

Hot Fiction - Apply Within

Μια εξαιρετικά ταλαντούχα μπάντα γεννήθηκε στα έδρανα ενός βρετανικού πανεπιστημίου το 2008, οπότε και οι μοιραζόμενοι παρόμοια μουσικά γούστα κι επιρροές, Andy Yeoh σε ντραμς και φωνητικά και Simon Miller σε κιθάρα και φωνητικά, αποφοίτησαν κι έκτοτε, αφιερώθηκαν αποκλειστικά στη συγγραφή μουσικής, δημιουργώντας την δική τους μπάντα: Hot Fiction.

Το εν λόγω δυναμικό ντουέτο, έγινε ιδιαιτέρως γνωστό στη γενέτειρα του μέσω των εκρηκτικών live εμφανίσεων του, ενώ από το καλοκαίρι του 2010 κι έπειτα, οπότε και κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ: Dark Room, η φήμη του εξαπλώθηκε με γοργό και σταθερό ρυθμό στην Ευρώπη και στην Αμερική, καθώς οι lo-fi κι αρκούντως heavy μελωδίες του, έβριθαν φρεσκάδας.

Η garage blues αύρα του ντεμπούτου των Hot Fiction, την οποία απογείωσαν τα πνιγμένα στο fuzz κι ιδιαιτέρως εμπνευσμένα τους, riffs, υπάρχει σε μεγάλο βαθμό και στο δεύτερο πόνημα τους με τίτλο: Apply Within, το οποίο στερείται της lo-fi αισθητικής, που διέκρινε τον πρώτο τους δίσκο, αλλά ξεχωρίζει για τις soul πινελιές του, που κολακεύουν τον rock χαρακτήρα του.

Το αποτελούμενο από 10 κομμάτια συνολικής διάρκειας 43 λεπτών, Apply Within, διακρίνεται για την πραγματικά αψεγάδιαστη παραγωγή του, το κερασάκι στην τούρτα της οποίας, έβαλε επιτυχώς ο Carl Saff, ο οποίος με μαεστρία επιμελήθηκε το mastering του, που προσδίδει διαύγεια στον ήχο της μπάντας, αλλά και μια σαγηνευτική ζεστασιά στην τονικότητα της.

Η ενορχήστρωση, όπως ακριβώς κι η παραγωγή της μπάντας, έχει ανέβει επίπεδο, ενώ τον ίδιο ανοδικό δρόμο ακολούθησε και η συνθετική της ικανότητα, μιας και οι Hot Fiction προσέθεσαν νέα στοιχεία στον ήχο τους, δίχως να αφαιρέσουν τα ήδη υπάρχοντα, ενώ κατάφεραν με απόλυτη επιτυχία να αφομοιώσουν, αλλά και να φιλτράρουν σωστά, τις μπόλικες επιρροές τους.

Αποτέλεσμα των παραπάνω, το ειλικρινά εκπληκτικό Apply Within, το rock μοτίβο του οποίου, διανθίζεται εξαίσια από τα ουκ ολίγα desert ηχοχρώματα, που το περίσσιο fuzz του προσφέρει, ενώ η blues αύρα του, συνυπάρχει αρμονικά με τις ανάγλυφες soul ανησυχίες τούτης της άκρως ελπιδοφόρας κι έχουσας τις sexy ηχητικές της ρίζες, στον ευρύτερο heavy χώρο, μπάντας.

Η κιθάρα παρασέρνει στο ρυθμό της, είτε δημιουργεί fuzz υφής κι άκρως ξεσηκωτικά riffs, είτε πλέκει μελίσταχτες soul μελωδίες, ενώ τα ντραμς άλλοτε τη σιγοντάρουν με τον σπιρτόζικο blues χαρακτήρα τους κι άλλοτε κρατούν τα μπόσικα με τη garage δυναμική τους. Τέλος, τα φωνητικά αποδίδουν με περισσή πειστικότητα τους αισθαντικούς στίχους του έξοχου, Apply Within.

Η μεθυστική ατμόσφαιρα, που οι ανερχόμενοι και πιστοί στο diy χαρακτήρα τους, Hot Fiction, οι οποίοι διανέμουν δωρεάν τη μουσική τους και μάλιστα, προτρέπουν τον οποιοδήποτε την γουστάρει να την μοιραστεί ελεύθερα, δημιουργούν στο γοητευτικό Apply Within, καθίσταται καθηλωτική εξαιτίας της παθιασμένης τους απόδοσης και του απύθμενου ταλέντου τους.

Το σχεδόν διάφανο vintage πέπλο, που καλύπτει την ανεπαίσθητη retro αισθητική τους, απογειώνει την αίσθηση φρεσκάδας, που διαπερνά το φανταστικό Apply Within, ενώ μαρτυρά μεράκι εκ μέρους των ανερχόμενων Hot Fiction, οι οποίοι με το δεύτερο δίσκο τους, αφήνουν πάρα πολλές υποσχέσεις για το ηχητικό τους μέλλον. Τα ειλικρινά μου συγχαρητήρια.

Hot Fiction: Bandcamp / Facebook