Kongh - Sole Creation

Οι δημιουργημένοι το 2004 κάπου στα νότια της Σουηδίας, Kongh, κυκλοφόρησαν πριν από έναν μήνα περίπου μέσω της πολωνικής Agonia Records, την τρίτη full length δουλειά τους με τίτλο: Sole Creation, η οποία θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για μια από τις υψηλότερες θέσεις στις λίστες με τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς, καθώς το εξόχως περιπετειώδες μουσικό της περιεχόμενο, σαγηνεύει τις αισθήσεις και μαγεύει το πνεύμα με την απαράμιλλη ομορφιά του.

 

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τούτη την άκρως ταλαντούχα κι ανερχόμενη μπάντα απαρτίζουν οι Tomas Salonen στα ντραμς και Davin Johansson σε κιθάρες, φωνητικά και μπάσο. Οι δυο τους, που έχουν χημεία ζηλευτή, είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετικοί μουσικοί, συνθέτες και στιχουργοί κι αυτό αποδεικνύεται εμφατικά από τα 4 κομμάτια συνολικής διάρκειας σχεδόν 45 λεπτών, που αποτελούν το εξαιρετικό από κάθε άποψη, Sole Creation.

 

Η εναλλαγή των καθαρών μελαγχολικής υφής φωνητικών με τερατώδους αύρας brutal ουρλιαχτών λειτουργεί ευεργετικά, τόσο για την καλή ροή του δίσκου, όσο και για την πειστική απόδοση των στίχων του, καθώς το πάθος και η θεατρικότητα σε αυτά περισσεύει, ενώ η λειτουργία τους στο όλο ηχητικό πλαίσιο του Sole Creation κολακεύει το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα, καθώς δίνει στο διανθισμένο με ψυχεδελικά sludge στοιχεία κι έντονα prog ψήγματα, doom μοτίβο του, την πάντα καλοδεχούμενη μουσική ποικιλία.

Τα στηριζόμενα σε doom φόντο, θλιμμένα και ξεχειλίζοντα πόνο, αλλά κι οδύνη riffs της κιθάρας, τσακίζουν ψυχολογίες με την εύθραυστη, μα μεγαλοπρεπή συνάμα, υπόσταση τους, ενώ τα leads τους σκίζουν τις ηχητικές φλέβες του θηριώδους Sole Creation και ξεγυμνώνουν το σακατεμένο sludge κουφάρι του, καταδικάζοντας το έτσι σε βέβαιο, αργό και βασανιστικό πνιγμό, από το ίδιο του, το γεμάτο παραισθησιογόνες, prog rock αισθητικής, ουσίες, αίμα.  

 

Μπάσο και ντραμς βρίσκονται σε πλήρη αρμονία με την πνιγμένη στο fuzz κιθάρα, ενώ η μεταξύ τους άψογη συνεργασία, προσφέρει στο έσχατο χρονικά πόνημα των Kongh γενναίες ποσότητες όγκου και groove, μιας και τα μεστά χτυπήματα των ντραμς συχνά πυκνά αλλάζουν το τέμπο των κομματιών, ενώ οι διαολεμένες νότες του μπάσου, εντείνουν με την σχεδόν απειλητική τους μορφή την πλημμυρισμένη από μια αίσθηση αβάσταχτης μοναξιάς, ατμόσφαιρα του Sole Creation.

 

Όμως, η μεγάλη μουσική ικανότητα των δυο μελών της μπάντας δεν είναι το μοναδικό στοιχείο, που καθιστά το νέο της άλμπουμ εκπληκτικό, καθώς ο Magnus Lindberg των Cult Of Luna, που ανέλαβε την μίξη και το mastering του, έκανε φανταστική δουλειά, καθώς κατάφερε να αναδείξει τις πολλές κι εθιστικές πτυχές του, δίχως να αδικήσει καμιά από αυτές, προσδίδοντας έτσι σε τούτο το σχεδόν τέλεια καμωμένο από τους Kongh δίσκο, τον χαρακτηρισμό: ακαταμάχητος. 

 

Όσοι και όσες λοιπόν, θέλουν τον heavy ήχο τους γεμάτο δυνατά κι έντονα συναισθήματα, αλλά και εφοδιασμένο συγχρόνως με ηχητική μαεστρία, δεν έχουν παρά να αφεθούν στο μεγαλείο του νέου δίσκου των Kongh το συντομότερο δυνατό, μιας και η κατακλυσμιαίας δυναμικής αύρα, που αναβλύζει από το εξόχως συναρπαστικό Sole Creation, είναι ικανή να μαγέψει ακόμη και τον πιο δύσπιστο φίλο του ακραίου heavy ήχου με τη ματωμένη και λάγνα της μορφή. Έξοχο!

Kongh: Official Website / Facebook

Agonia Records: Official Website

Ocean Chief - Sten

Για κάποιο περίεργο λόγο οι δημιουργημένοι το 2001 στο Mjölby της Σουηδίας, Ocean Chief, ποτέ δεν πήραν την προβολή, που τους άξιζε, καθώς παρότι ποτέ ως τώρα δεν κυκλοφόρησαν κάποια άσχημη δουλειά, η αναγνωρισιμότητα τους παρέμενε σταθερά καθηλωμένη σε χαμηλά επίπεδα. Ευτυχώς όμως δεν πτοήθηκαν από την μέτρια υποδοχή που έτυχαν και συνέχισαν να ηχογραφούν εξαιρετικούς δίσκους, όπως για παράδειγμα η νέα τους δουλειά, με τίτλο: Sten, που βγήκε μέσω της επίσης σουηδικής, I Hate Records, στα μέσα του περασμένου Φλεβάρη.

 

Ο εν λόγω δίσκος, που αποτελεί την πρώτη δουλειά για λογαριασμό της άνωθεν αναφερθείσας δισκογραφικής, αλλά την τέταρτη συνολικά full length δουλειά των Ocean Chief, αποτελείται από 4 κομμάτια συνολικής διάρκειας 72 λεπτών και ξεχωρίζει εκτός από την μεγαλειώδη της υπόσταση και τις για ακόμη μια φορά, μακροσκελής συνθέσεις της και για τους γραμμένους στα σουηδικά στίχους του, αλλά και για το πανέμορφο artwork του, που πλαισιώνει υπέροχα το θηριώδες κι επιβλητικό του μουσικό περιεχόμενο, που βασίζεται στον αρχέγονο doom ήχο.

 

Οι κιθάρες χτίζουν πελώρια riffs τεραστίου εκτοπίσματος και σκαρώνουν μελωδικά leads, που τσακίζουν την ψυχοσύνθεση με την μελαγχολική κι εύθραυστη υπόσταση τους, ενώ άψογη είναι η συνεργασία τους με το υφέρπων μπάσο, το οποίο προσδίδει ακόμη περισσότερο όγκο στις ήδη τερατώδους διαστάσεων συνθέσεις του μεγαλοπρεπούς Sten. Τα μεστά χτυπήματα των ντραμς προσδίδουν μια κολακευτική για τις συνθέσεις, κατακλυσμιαία αισθητική, ενώ τα πλήκτρα βοηθούν στην εξαιρετική ροή τους, καθώς εναλλάσσονται σωστά με τα αγριεμένα φωνητικά.

 

Το πρωτόγονο doom υπόβαθρο του Sten διανθίζεται με μοχθηρής αύρας sludge ηχοχρώματα, ενώ τα stoner ψήγματα του, στολίζονται με αχνά space στοιχεία, που μοιάζουν βγαλμένα από τις λασπουριές του ηχητικού διαστήματος, καθιστώντας το έτσι, εξόχως απολαυστικό, μιας και του προσδίδουν μια άκρως σαγηνευτική διάσταση ψυχεδέλειας, που έχει ως αποτέλεσμα, το έσχατο χρονικά πόνημα των Ocean Chief να διακρίνεται για το εθιστικό του χαρακτήρα του. Με λίγα λόγια, τούτο το εξαιρετικό άκουσμα ενδείκνυται για λάτρεις του εκκωφαντικού heavy ήχου.

Ocean Chief: Bandcamp / Facebook

I Hate Records: Official Website

S.I.M.B. - Monday Superblues

Στο Άμστερνταμ έχουν την βάση τους οι γεννημένοι το 2008 κι απαρτιζόμενοι από τους Babbata σε φωνή, Sven σε κιθάρες και φωνητικά, Chico σε ντραμς και Hubi σε μπάσο, S.I.M.B., οι οποίοι στις 25 του τρέχοντος μήνα πρόκειται να κυκλοφορήσουν μέσω της δισκογραφικής εκ Σουηδίας Ozium Records τη νέα τους δουλειά, που τιτλοφορείται: Monday Superblues.

Ο εν λόγω δίσκος αποτελείται από 8 κομμάτια, ένα εκ των οποίων λειτουργεί ως intro, συνολικής διάρκειας 27 λεπτών και ξεχωρίζει για τον ωμό χαρακτήρα της παραγωγής του, που απογειώνει τις αλήτικης αισθητικής συνθέσεις του, η οποία οφείλεται στην καλή δουλειά του Joey Z σε αυτόν τον τομέα, ενώ άξιος ειδικής μνείας είναι και ο Gino, που επιμελήθηκε το artwork του.

Τα riffs του Monday Superblues, τα οποία στηρίζονται στον doom ήχο, είναι πνιγμένα στο fuzz, ενώ τα solos της κιθάρας προσδίδουν στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα μια southern αύρα, την οποία τα γεμάτα γρέζι και hardcore αισθητικής φωνητικά απογειώνουν με την παθιασμένη τους υπόσταση, προσφέροντας έτσι στον ήχο των S.I.M.B. μια τσαμπουκαλεμένη heavy υφή.

Μπάσο και ντραμς συνεργάζονται πολύ καλά, τόσο μεταξύ τους, όσο και με την κιθάρα, ενώ προσδίδουν γενναίες ποσότητες groove στον γεμάτο stoner πινελιές ηχητικό καμβά των S.I.M.B., στον οποίο τα δικά τους ηχοχρώματα προσφέρουν κι αρκετοί guest μουσικοί, καθιστώντας έτσι το καλό, Monday Superblues, ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον heavy άκουσμα.

Εν κατακλείδι, οι ανερχόμενοι S.I.M.B. μας προσφέρουν έναν άκρως διασκεδαστικό δίσκο, που ενδείκνυται για ακρόαση σε υψηλές εντάσεις, καθώς το Monday Superblues έχει όλα εκείνα τα στοιχεία, που χρειάζονται για να αποτελέσει ιδανική συντροφιά σε βραδιές με περίσσιο κέφι και μπόλικη μπύρα. Εν ολίγοις, αν η έξοδος ακυρωθεί, τούτος ο δίσκος αποτελεί έξοχη εναλλακτική.

S.I.M.B.: Bandcamp / Facebook

Ozium Records: Official Website

Early Mammal - Horror At Pleasure

Μια πραγματικά εξαιρετική και πάρα πολλά υποσχόμενη μπάντα δημιουργήθηκε στις αρχές του Φλεβάρη του 2012 στο νότιο Λονδίνο με όνομα Early Mammal, η οποία γεννήθηκε από τρεις εξόχως ταλαντούχους μουσικούς, που είχαν την ανάγκη να συνδυάσουν τα heavy blues με την psyche και το space rock κι όπως ίσως μαντεύετε, οι Rob Herian σε κιθάρες και φωνητικά, Ben Davis σε ντραμς και κρουστά και Deniz Belendir σε όργανο και πλήκτρα, τα κατάφεραν.

Αυτό αποδεικνύεται τρανά από το εκπληκτικό ντεμπούτο της μπάντας, Horror At Pleasure, το οποίο πρόκειται να κυκλοφορήσει από την Devouter Records την πρώτη ημέρα του ερχόμενου Απρίλη, καθώς στα σχεδόν 40 λεπτά της συνολικής διάρκειας των 10 κομματιών, που περιέχει, το μείγμα psych ηχοχρωμάτων σε space rock μοτίβο και heavy blues με χίπικη occult αισθητική, είναι τόσο απολαυστικό, που το κουμπάκι με όνομα repeat, δύσκολα δεν θα ξεθωριάσει.

 

Το ψυχεδελικό σύννεφο των πλήκτρων με μαεστρία οδηγεί σε άκρως περιπετειώδεις space rock αναζητήσεις τη ναρκωμένη κιθάρα, τα riffs της οποίας, έχουν την σπιρτάδα των blues και το εκτόπισμα του heavy ήχου, ενώ οι μεθυσμένες μελωδικές της νότες, φλερτάρουν ασύστολα με τον psyche ήχο, δημιουργώντας έτσι ένα ανυπέρβλητο ψυχεδελικό τοίχο με υφέρπουσες desert αναφορές, τον οποίο οι αρμονίες του οργάνου, στολίζουν με την έντονη vintage αύρα τους.

 

Η απουσία μπάσου από τις μελωδίες του Horror At Pleasure δεν αποτελούν τροχοπέδη για το ηχητικό του μεγαλείο, καθώς τα ντραμς προσδίδουν το απαραίτητο groove στις ήδη δυναμικές κι αλλόκοτες συνθέσεις του, ενώ ο fuzz χαρακτήρας της κιθάρας, υποστηρίζεται εξαίσια από τα αιθέρια πλήκτρα κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα, τα όχι και τόσο μπροστά στη μίξη του δίσκου και γεμάτα γρέζι φωνητικά, να ακούγονται σχεδόν απειλητικά μέσα από το occult πρίσμα τους.

 

Οι Early Mammal μέσα σε μόλις λίγους μήνες ζωής κατάφεραν και δημιούργησαν έναν από τους καλύτερους δίσκους της χρονιάς και μάλιστα, αποδεικνύουν με αυτόν, πως έχουν την δική τους μοναδική ηχητική ταυτότητα, καθώς οι επιρροές τους είναι σωστά φιλτραρισμένες, ενώ οι συνθέσεις του φανταστικού Horror At Pleasure, αποδεικνύουν περίτρανα, πως τούτη η μπάντα δεν αστειεύεται, μιας και μοιάζει αποφασισμένη να μας ξελογιάσει. Στόχος επετεύχθη.

Early Mammal: Facebook

Devouter Records: Official Website

V.A. - Tunes In Fumes Vol. II

Δεύτερα γενέθλια για το Phantasmagoria και δεύτερη συλλογή με αυτήν την αφορμή, οπότε θα ήθελα να αδράξω την ευκαιρία και να ευχαριστήσω όσους αφιέρωσαν έστω και λίγο από το χρόνο τους για να διαβάσουν τις αράδες, που εδώ και δυο χρόνια αποτελούν τούτο τo blog, αλλά και όλες τις μπάντες, που με τις μουσικές τους δίνουν λόγo ύπαρξης σε αυτό, καθώς δίχως ένα από αυτά τα δύο συστατικά, δεν θα διαβάζατε τούτες τις γραμμές αυτή τη στιγμή.

Η φετινή χρονιά θα είναι λίγο δύσκολη για το Phantasmagoria, μιας και δεν αργεί η στιγμή, που θα πρέπει να ντυθεί στα χακί. Αυτό δεν σημαίνει όμως, πως θα χαθεί στην διαδικτυακή λήθη, ή έτσι θέλω να πιστεύω, αλλά ας μην το αναλύσουμε τώρα αυτό, διότι στο τέλος του κειμένου υπάρχει μια ωραιότατη συλλογή με τίτλο Tunes In Fumes Vol. II, προς download, που ελπίζω κι εύχομαι να σας κρατήσει όσο καλή συντροφιά κρατήσατε κι εσείς σε τούτο το blog.

Stream & Free Download: Bandcamp