True Widow - Avvolgere

 

Από το Ντάλας του Τέξας όπου και το 2007 σχηματίστηκαν από τον DH Phillips σε κιθάρα και φωνή, την Nicole Estill σε μπάσο και φωνή και τον Slim TX στα ντραμς προέρχονται οι άκρως ταλαντούχοι κι ανερχόμενοι True Widow, που στα μέσα του Σεπτέμβρη κυκλοφόρησαν μέσω της Relapse Records, την δεύτερη δουλειά τους για λογαριασμό της και τέταρτη full length συνολικά, που θαρρώ, πως αποτελεί έναν από τους πλέον απολαυστικούς δίσκους της χρονιάς.

 

Πρόκειται για το Avvolgere, που περιέχει δέκα κομμάτια συνολικής διάρκειας 47 λεπτών, τα οποία χάρη στην αψεγάδιαστη του παραγωγή, που ξεχειλίζει fuzz θέρμη κι αποπνέει 90's indie ζεστασιά, μας παρουσιάζουν σε όλο του το γκριζωπό μεγαλείο το εξόχως heavy μπρίο των υπέροχων True Widow, οι οποίοι χάρη στην σκοτεινά ευαίσθητη φαντασία και την αχαλίνωτη τους έμπνευση μας ταξιδεύουν σε καταθλιπτικά όμορφα κι εξαιρετικά εθιστικά rock ηχοτοπία.

 

Ογκώδες και τραγανό είναι το μεστό μπάσο στο εύθραυστης heavy σαγήνης Avvolgere και σχεδόν μονολιθικά τα μάλλον ανεπαίσθητης μιλιταριστικής αύρας και μονότονης doom γοητείας ντραμς, τα οποία πασπαλίζουν αρμονικά με groove σπίθες το μουντό του ηχητικό περιεχόμενο, που χάρη στην εκτελεστική δεινότητα και τον συνθετικό οίστρο των True Widow αποπνέει μια μαγευτική doom θαλπωρή, που αιχμαλωτίζει τις αισθήσεις με την έμφυτη της shoegaze αύρα.

 

Φωνητικά γυναικεία και ανδρικά εναλλάσσονται στο παραμυθένιο Avvolgere επιτυχώς κι έτσι εντείνουν την ηχητική ποικιλία του, συμβάλλοντας συνάμα στην ήδη ομαλή κι εφάμιλλη με τα νερά ενός μειλίχιου ποταμού ροή του, καθώς χαρίζουν απαλές και συνάμα ερεβώδεις grunge πινελιές στα πνιγηρά και ισχνού pop αρώματος post punk ψήγματα των έξοχων True Widow, αναδεικνύοντας έτσι τα slowcore ρινίσματα και την ιδιαιτέρως heavy τους shoegaze ψυχεδέλεια.

 

Είναι όμως η θεσπέσια κιθάρα των εξαιρετικών True Widow αυτή, που κλέβει την παράσταση στο έσχατο χρονικά πόνημα τους, καθώς τα θλιμμένα της riffs φέρουν στο σκουριασμένο τους και συνάμα λαμπερό σκαρί αμφότερα τα μάλλον ανεπαίσθητα sludge σημάδια και τις post rock πληγές, που κουβαλά το σχεδόν αβάσταχτα σαγηνευτικό κι απελπιστικά γοητευτικό Avvolgere, ενώ οι αχνές της ambient μελωδίες, απογειώνουν τα γλυκόπικρα του indie rock χαρακτηριστικά.

 

Νοσταλγία rock υφής αλλοτινών εποχών διαπερνά τα εξόχως heavy στοιχεία του Avvolgere και αυτό, θαρρώ, πως οφείλεται στην δηλητηριώδη και υφέρπουσα του shoegaze ψυχεδέλεια και την αγωνιώδη doom σαγήνη του, που σε αρμονία με τα στιβαρά post punk ρινίσματα και τα ισχνής και αναιμικής sludge ευωδίας slowcore στοιχεία των φοβερών True Widow, διανθίζουν σωστά τις βαθιές indie πινελιές τους με ανάγλυφα post rock αρώματα τραχιάς ambient αύρας.

 

Η σκιερή alternative θλίψη του συναρπαστικού Avvolgere και οι αχνές pop σκιές των λυρικών και λεπτεπίλεπτων συνάμα drone αποχρώσεων του, εντείνουν αρμονικά τόσο τα σκοτεινά του grunge ρινίσματα, όσο και τις αέρινες fuzz ανησυχίες των εκπληκτικών κι ευρισκόμενων εδώ σε μουσικό οργασμό, True Widow, οι οποίοι καθιστούν απεγνωσμένα σαγηνευτική την εγγενή τους heavy rock μελαγχολία σκλαβώνοντας έτσι τις αισθήσεις και υπνωτίζοντας νου και σώμα.

 

Δεν ξέρω εάν είναι δόκιμος ο όρος stonegaze ή εάν στην τελική περιγράφει σωστά τα γαλήνια heavy αρώματα και τα βελούδινα rock ηχοτοπία των εξαίρετων True Widow, όμως θαρρώ, πως δεν χωράει αμφιβολία το γεγονός ότι η πολυσχιδής τους μουσική δεν μπαίνει σε καλούπια, μιας κι όπως αποδεικνύει με τρόπο εύγλωττο κι αβυσσαλέα θελκτικό το χορταστικό Avvolgere, ο πυκνός, αιθέρια βαρύς και ονειρικά γλυκός τους ήχος είναι απαράμιλλα όμορφος. Φανταστικό.

 

True Widow: Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Red Fang - Only Ghosts

 

Ήτανε το έτος 2005 όταν στο Όρεγκον σχηματίστηκαν από τους John Sherman σε ντραμς, Aaron Beam σε μπάσο και φωνητικά, David Sullivan σε κιθάρα, Maurice Bryan Giles σε κιθάρα και φωνητικά οι εκρηκτικοί και ιδιαιτέρως δραστήριοι Red Fang, που έχουν οργώσει από άκρη σε άκρη την υφήλιο, οι οποίοι τον περασμένο Οκτώβρη κυκλοφόρησαν το νέο τους δίσκο.

 

Πρόκειται για το εξαιρετικά συμπαγές Only Ghosts, που βγήκε με την αρωγή της φημισμένης Relapse Records, το οποίο περιέχει δέκα κομμάτια συνολικής διάρκειας 41 λεπτών και διακρίνεται για το άκρως ψυχεδελικό του artwork και την στιβαρή του παραγωγή, που κολακεύει τα φλογερά νέα κομμάτια των εξαίρετων Red Fang, χάρη στην εξαιρετικά ογκώδη της διαύγεια.

 

Ορμητικά riffs και ηλεκτρισμένοι ρυθμοί σε μοντέρνο stoner ύφος με κοφτερές sludge αιχμές και με κλασσικής υφής hard rock πινελιές, αποτελούν εν πολλοίς τον ποτισμένο με fuzz δηλητήριο, ηχητικό πυρήνα του Only Ghosts και σε συνδυασμό με τα σκανταλιάρικα leads και solos από τις δυο κιθάρες των Red Fang, αναδεικνύουν υπέροχα την υφέρπουσα τους doom ψυχεδέλεια.

 

Φωνητικά γεμάτα γρέζι και βραχνάδα ερμηνεύουν στίχους βγαλμένους από την καθημερινότητα και διανθισμένους με βιτριολικό χιούμορ, ενώ μπάσο και ντραμς συγκροτούν ένα ρωμαλέο rythm section και προσφέρουν γενναίες ποσότητες groove ενέργειας στο Only Ghosts, μαρτυρώντας παράλληλα τις αχνές progressive αποχρώσεις των Red Fang και τις ισχνές τους grunge σκιές.

 

Ίσως κάμποσοι ξενερώσουν με το γεγονός, πως το ιδιαιτέρως διασκεδαστικό Only Ghosts δεν περιέχει κάποια καινοτομία από μέρους των Red Fang, όμως θαρρώ, πως αυτό δεν θα πρέπει να αποτελεί αυτοσκοπό για τις μπάντες, ειδικά από την στιγμή, που όπως ακριβώς συμβαίνει εδώ, το ατόφιο rock ταλέντο, το fuzz ταμπεραμέντο και το αγνό heavy μεράκι, περισσεύουν.

 

Βαριά stoner ηχοχρώματα με sludge τσαμπουκά, που στάζουν doom όπιο, συμπλέκονται σε μια σκληρή μάχη με τις αναιμικές grunge αποχρώσεις και τις εύφλεκτες hard rock αναφορές των Red Fang στο χορταστικό κι απολαυστικό Only Ghosts, νικητές από την οποία βγαίνουν τα ισχνά prog ψήγματα και η πνιγμένη στο fuzz κι αρκούντως heavy τους ιδιοσυγκρασία. Υπέροχο.

 

Red Fang: Official Website

Relapse Records: Official Website

 

Graves At Sea - The Curse That Is

 

Πονεμένη και βουτηγμένη στην μιζέρια είναι η μακρά ιστορία των Graves At Sea, οι οποίοι αν και σχηματίστηκαν στα μέσα του 2002 μόλις πρόσφατα κυκλοφόρησαν δια μέσω της γνωστής Relapse Records την παρθενική τους full length δουλειά κι αυτό διότι παρά την πολύ πλούσια underground δράση τους οι πολλές αλλαγές στην σύνθεση τους για λόγους ανωτέρας βίας κυρίως παραλίγο να τους διαλύσουν οριστικά, όμως ευτυχώς κάτι τέτοιο τελικά δεν συνέβη.

 

Απόδειξη τρανή αποτελεί το περί ου ο λόγος άλμπουμ με τίτλο The Curse That Is, που θαρρώ, πως έχει αυτοβιογραφικό χαρακτήρα, ενώ περιέχει οχτώ θηριώδη κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 77 λεπτών, τα οποία είναι ποτισμένα με τα πλέον απάνθρωπα συναισθήματα κι αυτό μάλλον είναι απόρροια των ουκ ολίγων δοκιμασιών, που πέρασαν οι Graves At Sea, μιας και μας παρουσιάζει μες από το νοσηρό κι ερεβώδες του heavy κλίμα το περίσσιο τους ταλέντο.

 

Με τέτοιες δυσκολίες όμως χρειάζεται και μπόλικο μεράκι για να συνεχίσει κάνεις τον δρόμο του κι ευτυχώς εκτός από ικανότητα μουσική και δεξιοτεχνία διαθέτουν αρκετό κι από αυτό οι έξοχοι Graves At Sea, που πλέον απαρτίζονται από τους ιδρυτές τους, Nick Phit και Nathan Misterek σε φωνή και κιθάρα αντίστοιχα, οι οποίοι στο εξαιρετικά χορταστικό κι εξόχως απολαυστικό The Curse That Is πλαισιώνονται από τους Jeff McGarrity σε μπάσο και Bryan Sours σε ντραμς.

 

Ιλιγγιώδης μανία και λύσσα ξεχύνονται σαν χείμαρρος από τα φωνητικά των Graves At Sea, τα οποία παρά την σχεδόν γαλήνια και καθαρή σε στιγμές χροιά τους, συνήθως διακρίνονται για την άλλοτε βορβορώδη κι άλλοτε σχιστή brutal υφή τους, που ερμηνεύει με περισσή πειθώ τους γκρίζους κι απόκοσμα ειλικρινείς στίχους του The Curse That Is, η metal καταχνιά και τα τραχιά σύννεφα heavy ομίχλης, που το καλύπτουν, απογειώνονται από την δυναμική του παραγωγή.

 

Ρωμαλέα και σκαιά doom ηχοχρώματα ενώνονται σε σάρκα μια με τα βάναυσης γοητείας sludge στοιχεία της κιθάρας των Graves At Sea, η οποία μας παρασύρει στα πλέον ανήλιαγα heavy σοκάκια με την ακάνθινη metal ορμή και τα εφιαλτικής ομορφιάς και τερατώδους εκτοπίσματος riffs της, ενώ το εύθραυστο βιολί στολίζει με doom/death αποχρώσεις το The Curse That Is και συνάμα το πασπαλίζει με αναιμικές gothic πινελιές, που απογειώνουν την ηχητική του ποικιλία.

 

Ογκώδες και συμπαγές είναι το στιβαρό rythm section των Graves At Sea, το οποίο χρωστά το βαρύ του sludge άρωμα και στο μεστό τους μπάσο και την αχνή fuzz ιδιοσυγκρασία του, ενώ τα δυνατά τους ντραμς πλημμυρίζουν αρμονικά με το μανιώδες τους groove τις occult αναθυμιάσεις horror αισθητικής, που χαρακτηρίζουν τις αβυσσαλέα heavy συνθέσεις του φρικιαστικά θελκτικού κι αποκρουστικά όμορφου The Curse That Is, καθώς και το πρωτόγονο τους doom υπόβαθρο.

 

Σκιές gothic αμαρτίας απλώνονται πάνω από το μακάβρια σαγηνευτικό The Curse That Is και σκεπάζουν αρμονικά το γεμάτο fuzz πληγές και βυθισμένο σε doom/death βάλτους κουφάρι του, κολακεύοντας παράλληλα το λυσσαλέο και σχεδόν μισάνθρωπο sludge μίσος των ανερχόμενων Graves At Sea, η extreme metal μελαγχολία των οποίων, οφείλει στην σκληρή κι ακραία τους heavy δυσωδία το διανθισμένο με άκρως οδυνηρά κι αιχμηρά doom αγκάθια ταμπεραμέντο της.

 

Εν ολίγοις, πένθιμα κι εξαιρετικά heavy αρώματα αγκαλιάζουν σφιχτά το αποκρουστικά ωραίο και μαγευτικό ντεμπούτο των Graves At Sea, το οποίο μας παρουσιάζει με τρόπο εύγλωττο το πλούσιο ταλέντο τους, μιας και η δηλητηριώδης γοητεία του The Curse That Is υπνωτίζει τις αισθήσεις με τα καταθλιπτικά κι αγωνιώδη της θέλγητρα και καθιστά συναρπαστικό το φρικαλέας ομορφιάς ταξίδι του στα πλέον ανήλιαγα doom σοκάκια του λυσσαλέου sludge ήχου. Ωραιότατο.

 

Graves At Sea: Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Black Tusk - Pillars Of Ash

 

Από την Σαβάνα της πολιτείας της Γεωργίας στην Αμερική προέρχονται οι Black Tusk, οι οποίοι σχηματίστηκαν το 2005 από τον James May στα ντραμς, τον Andrew Fidler στην κιθάρα κι από τον εκλιπόντα Jonathan Anton στο μπάσο, ενώ όλοι τους μοιράζονται τα φωνητικά στις όχι και λίγες κυκλοφορίες τους, στις όποιες πρόσφατα προστέθηκε το τέταρτο full length τους άλμπουμ.

 

Pillars Of Ash είναι ο τίτλος και έντεκα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 35 λεπτών το περιεχόμενο του περί ου ο λόγος δίσκου, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την φημισμένη Relapse Records κι ο οποίος αποτελεί τελευταίο πόνημα του αποθανόντα μπασίστα και ιδρυτή τούτης της εξαίρετης μπάντας, την θέση του οποίου κατέχει πλέον ο έμπειρος Corey Barhorst.

 

Σταθεροί στο βάρβαρο sludge μοτίβο τους και στα πρωτόγονα punk στοιχεία τους είναι οι έξοχοι Black Tusk στη νέα δουλειά τους, η οποία διακρίνεται για το εξαιρετικό της artwork και την δυνατή κι αψεγάδιαστη παραγωγή της, που δίχως να είναι πλαστική ή και να στερεί κάτι από την σκαιή και βίαια heavy νοοτροπία του Pillars Of Ash ξεχωρίζει για την τραχιά της διαύγεια.

 

Ορμητικά και χειμαρρώδη riffs άλλοτε σε κλασσικό sludge ύφος κι άλλοτε με ισχυρές punk αποχρώσεις αποτελούν εν πολλοίς το εκρηκτικό Pillars Of Ash, το οποίο χρωστά τα ισχνά του stoner ηχοχρώματα στο στιβαρό και συμπαγές rythm section των Black Tusk, που χάρη στο μπάσο και τα ντραμς τους, πλημμυρίζει τα κομμάτια τους με metal χροιάς groove αδρεναλίνη.

 

Βάναυσα ηχοτοπία punk νοοτροπίας διανθισμένα επιτυχώς με μια παχιά ευωδία metal πυρίτιδας και στολισμένα σωστά με λασπωμένα sludge ηχοχρώματα αποτελούν αρμονικά τον αρκούντως heavy καμβά των Black Tusk, οι οποίοι εντείνουν υπέροχα την ηχητική ποικιλία του οργισμένου κι αβυσσαλέα πονεμένου Pillars Of Ash, χάρη στα αιχμηρά και μανιακά τους stoner ψήγματα.

 

Εν ολίγοις, ξεχειλίζει πάθος και αρχέγονα συναισθήματα γεμάτα θυμό κι οδύνη το τρομακτικά σκληρό Pillars Of Ash, το οποίο αποτελεί το κύκνειο άσμα για τους Black Tusk με την αρχική τους μορφή και συνάμα ένα νέο και ιδιαιτέρα ελπιδοφόρο ξεκίνημα για την συνέχιση της πορείας τους, η οποία κάτι μου λέει ότι στο εξής θα είναι πιο στυγνή, ακραία κι ωμή από ποτέ. Εξαίρετο.

 

Black Tusk: Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Bloodiest

 

Χρειάστηκε να περάσουνε πέντε χρόνια από το ντεμπούτο τους με τίτλο Descent και οχτώ χρόνια από την δημιουργία τους κάπου στο Σικάγο για να επιστρέψουν δυναμικά στα heavy δρώμενα με τη νέα τους και δεύτερη συνολικά δουλειά οι τρομεροί Bloodiest, οι οποίοι στα μέσα του Γενάρη κυκλοφόρησαν δια μέσω της Relapse Records τον ομώνυμο τους δίσκο.

 

Όμως άξιζε τον κόπο η πολυετής αναμονή, καθώς τούτο το άλμπουμ, που περιέχει 8 κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 44 λεπτών, βρίθει από αγνό κι ατόφιο experimental μεράκι και στάζει heavy τσαγανό σε κάθε νότα του, ενώ ειδικής μνείας αξίζει το λιτό, μα συνάμα γεμάτο συμβολισμούς artwork του Bloodiest, που κολακεύει το στιχουργικό και ηχητικό του άρωμα.

 

Ιστορίες για την παρακμή της ανθρωπότητας και για συμφορές ανείπωτου πόνου χαρακτηρίζουν τα κομμάτια του Bloodiest, τα οποία χρωστούν λίγη από την ηχητική τους οξυδέρκεια και στην αψεγάδιαστη πραγματικά παραγωγή του, που ισορροπεί τέλεια μεταξύ fuzz βρωμιάς και heavy διαύγειας κι απογειώνει έτσι την ορμητική και χειμαρρώδη τους ακραία πειραματική δυναμική.

 

Ζοφερά post rock ηχοχρώματα συμπλέκονται σε μια αέναη μάχη με τα στιβαρά κι απόκοσμα sludge στοιχεία των Bloodiest και στολίζουν έτσι επιτυχώς με ακάνθινες post punk πινελιές κι αχνά doom ρινίσματα τον αβυσσαλέα σκοτεινό κι ερεβώδη καμβά τους, το metal περίβλημα του οποίου, αναδεικνύει την ατμοσφαιρική του heavy αύρα και την κινηματογραφική του αισθητική.

 

Σχιστά ουρλιαχτά και βαριές brutal κραυγές εναλλάσσονται αρμονικά με τα καθαρά φωνητικά και συμβάλουν έτσι στην ηχητική ποικιλία του Bloodiest, ενώ οι κιθάρες άλλοτε πλέκουν αρκούντως heavy ρυθμούς και μελωδίες, πότε με τραχιά sludge ευωδία και πότε με την εύθραυστη ομορφιά του post rock ήχου κι άλλοτε σε πλήρη αρμονία με τα πλήκτρα υφαίνουν εθιστικές drone νότες.

 

Μπάσο και ντραμς πλημμυρίζουν αρμονικά με το στιβαρό και συμπαγές τους groove το τελικό μουσικό σύνολο κι εντείνουν άλλοτε τα κοφτά riffs από τις κιθάρες με την ογκώδη τους υφή κι άλλοτε πασπαλίζουν σωστά το Bloodiest με post punk σκόνη και metalgaze πινελιές, δίνοντας heavy αιχμές στην extreme metal αύρα του και συμβάλλοντας σημαντικά στην ομαλή του ροή.

 

Νομίζω, πως οι λέξεις δεν είναι αρκετές ούτε καν για να προσπαθήσουνε να περιγράψουν ακόμη και υποτυπωδώς το εξόχως απολαυστικό κι ομώνυμο πόνημα από τους φοβερούς Bloodiest, οι οποίοι με το πλούσιο ταλέντο, την αστείρευτη έμπνευση, την συνθετική κι εκτελεστική δεινότητα και την αχαλίνωτη φαντασία τους, μες από τα περιπετειώδη κομμάτια του, ρημάζουνε ψυχές.

 

Εν ολίγοις, ο σφόδρα πειραματικός κι αρκούντως heavy ήχος, που παντρεύει σωστά sludge και post rock ηχοχρώματα με λυσσαλέες doom και post punk μελωδίες, υπό ένα μαγευτικό metal πρίσμα και μες από ένα εξαιρετικά experimental πλαίσιο, είναι στο περίπου η απάντηση στο τι ακριβώς παίζουν οι Bloodiest, που ήρθαν αποφασισμένοι να συντρίψουνε καθετί σάπιο. Δέος.

 

Bloodiest: Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Windhand - Grief's Infernal Flower

 

Οι φοβεροί και τρομεροί Windhand σχηματίστηκαν στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια το 2008 κι έκτοτε δεν έχουν σταματήσει να εντυπωσιάζουν άπαντες με τις δουλειές τους, η έσχατη χρονικά εκ των οποίων, που φέρει τον άκρως ταιριαστό με το στιχουργικό και ηχητικό της περιεχόμενο, τίτλο, Grief's Infernal Flower, κυκλοφόρησε πρόσφατα μέσω της αμερικάνικης Relapse Records.

 

Το εν λόγω άλμπουμ περιέχει εννέα κομμάτια συνολικής διάρκειας 71 λεπτών και ξεχωρίζει για το παραδοσιακής doom αισθητικής και μαγευτικό του artwork, που πλαισιώνει υπέροχα την σκοτεινή μουσική και τους στίχους του, ενώ διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που είναι απόρροια της έξοχης δουλειάς του γνωστού Jack Endino σε αυτόν τον νευραλγικό τομέα.

 

Η φωνή της Dorthia Cottrell υπνωτίζει τις αισθήσεις και ναρκώνει το μυαλό με την αισθαντική χροιά της, η οποία στοιχειώνει τα κομμάτια του εκπληκτικού Grief's Infernal Flower, το οποίο χρωστά στο μπάσο του Parker Chandler, την δηλητηριώδη fuzz υπόσταση του κι οφείλει στα δυνατά ντραμς του Ryan Wolfe το ερεβώδες του groove, που έρπει σε αχνούς sludge βάλτους.

 

Τα χειμαρρώδη riffs από τις κιθάρες των Asechiah Bogdan και Garrett Morris πλημμυρίζουν τα κομμάτια του Grief's Infernal Flower με το πυκνό κι αποπνικτικό τους εκτόπισμα, το οποίο ευωδιάζει traditional doom πυρίτιδα και ζέχνει αρχέγονη stoner φρεσκάδα, χάρη στο πλούσιο ταλέντο τους, που επενδύει το βαρύ stoner/doom σκαρί τους με έντονα heavy psych αρώματα.

 

Μελωδίες νωχελικές σε κλασσικό stoner ύφος έρπουν αργόσυρτα πάνω στο παραδοσιακό doom υπόβαθρο του παραμυθένιου Grief's Infernal Flower και στολίζουν τα δηλητηριώδη αν κι αναιμικά sludge άνθη του με γενναίες ποσότητες doom metal ψυχεδέλειας, χάρη στα leads και στα solos, που απογειώνουν την ωμή και τραχιά heavy αύρα των τρομακτικά ικανών Windhand.

 

Ο ισχνός folk καπνός, που καλύπτει για λίγο το μουντό epic doom πέπλο, το οποίο σκεπάζει το Grief's Infernal Flower, συνεισφέρει σημαντικά στην ομαλή του ροή και μαρτυρά συνάμα τον συνθετικό οίστρο των Windhand και την εκτελεστική δεινότητα τους, που σε συνδυασμό με την αχαλίνωτη έμπνευση τους, μας χαρίζουν ένα διαβολικά σαγηνευτικό κι όμορφο heavy άκουσμα.

 

Εν ολίγοις, το βάναυσα γοητευτικό κι αμαρτωλά θελκτικό Grief's Infernal Flower αποτελεί έναν από τους καλύτερους και πιο χορταστικούς heavy δίσκους των τελευταίων αρκετών ετών, καθώς τα εξόχως απολαυστικά κομμάτια του, θαρρώ, πως καθιστούν τους Windhand ως μια από τις πλέον σημαντικές και ποιοτικές stoner/doom μπάντες της γενιάς μας και όχι μόνο. Υπόκλιση.

 

Windhand: Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Minsk - The Crash And The Draw

 

Οι φημισμένοι Minsk σχηματίστηκαν το 2002 στο Σικάγο κι ως το 2011 οπότε και σταμάτησαν τη διαδρομή τους στα heavy κι ακραία μουσικά δρώμενα για δυο χρόνια περίπου, είχαν καταφέρει να καταστήσουν τους εαυτούς τους ως μια από τις πλέον σημαντικές μπάντες του extreme και συνάμα ατμοσφαιρικού metal χώρου, χάρη στην ιδιαιτέρως βαριά κι επιθετική μουσική τους, ενώ αφορμή για τούτες τις γραμμές αποτελεί η δυναμική τους επιστροφή στην δισκογραφία.

 

Το 2013 δυο εκ των ιδρυτών τους αποφάσισαν να ενεργοποιήσουν ξανά την μπάντα και με νέα κι ανανεωμένη σύνθεση πλέον, οι Minsk κυκλοφόρησαν φέτος μέσω της Relapse Records την τέταρτη συνολικά full length δουλειά τους, η οποία περιέχει 11 κομμάτια συνολικής διάρκειας 75 λεπτών και φέρει τον τίτλο The Crash And The Draw, ενώ διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που αναδεικνύει υπέροχα τις συνθέσεις του, χάρη στην ογκώδη διαύγεια της.

 

Η νοσηρή ατμόσφαιρα του The Crash And The Draw οφείλει την αρρωστημένη της ομορφιά στις δυο κιθάρες, που σκαρώνουν riffs τερατώδους εκτοπίσματος, πότε σε καθαρόαιμο doom μοτίβο και πότε πάνω σε ένα διανθισμένο με prog αιχμές, sludge υπόβαθρο, ενώ διανθίζουν τις νέες συνθέσεις των Minsk με τα μαγευτικά τους leads και solos, τα οποία άλλοτε εντείνουν τις ήδη έντονες post αναφορές τους κι άλλοτε πασπαλίζουν το τελικό σύνολο με noise ψήγματα.

 

Τα δυναμικά ντραμς προσφέρουν γενναίες ποσότητες groove στο The Crash And The Draw, το οποίο διανθίζουν με ισχνές tribal αποχρώσεις και συνθέτουν ένα εξόχως στιβαρό rythm section με το μεστό κι ογκώδες μπάσο των Minsk, το οποίο δίνει περίσσιο βάθος κι όγκο στα κομμάτια τους, ενώ συνεργάζεται αρμονικά με τα διεστραμμένα πλήκτρα τους, τα οποία άλλοτε εντείνουν τα αχνά noise στοιχεία τους κι άλλοτε χαρίζουν γαλήνιες ambient στιγμές στις συνθέσεις τους.

 

Ο σκληρός κι ερεβώδης χαρακτήρας του The Crash And The Draw αποτυπώνεται και στα φωνητικά του, τα οποία στην πλειονότητα τους έχουν σχιστή brutal υφή, μαρτυρώντας έτσι το sludge ταμπεραμέντο των Minsk, που σε τούτο τον τερατώδους ομορφιάς δίσκο, πλαισιώνεται ιδανικά από τα ρωμαλέα doom ξεσπάσματα τους κι από τα ισχνά post hardcore ρινίσματα τους, που απογειώνουν τα θολά post rock ηχοτοπία και τα δυναμικά prog metal τους ηχοχρώματα.

 

Εν ολίγοις, ο πυκνός κι απόκοσμος μουσικός κόσμος των Minsk φαίνεται να μην επηρεάστηκε καθόλου από το διάλειμμα τους, καθώς τα νέα κομμάτια τους, που είναι προϊόν της νέας τους σύνθεσης, ξεχωρίζουν εκτός από το θηριώδες τσαγανό και την ηχητική τους ποικιλία και για την συμπαγή υφή τους κι αυτό είναι απόρροια του τεράστιου ταλέντου των δημιουργών τους, που μας χαρίζουν με το The Crash And The Draw δυνατές heavy στιγμές extreme μαγείας. Έξοχο. 

 

Minsk: Official Website / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Royal Thunder - Crooked Doors

 

Οι ραγδαίως ανερχόμενοι Royal Thunder σχηματίστηκαν στην Ατλάντα της Τζόρτζια το 2006 κι έκτοτε έχουν επιτύχει με βάση τις εκπληκτικές live εμφανίσεις τους, αλλά και τις εντυπωσιακές studio δουλειές τους να κλέψουν την παράσταση στον ευρύτερο rock χώρο, καθώς ο ιδρυτής τους, Josh Weaver στη κιθάρα, παρέα με την Miny Parsonz σε φωνή και μπάσο, τον Will Fiore στη κιθάρα και τον Evan Diprima στα ντραμς, μοιάζουν κι είναι έτοιμοι να αφήσουν εποχή.

 

Το δεύτερο full length άλμπουμ τους, Crooked Doors, που βγήκε μέσω της Relapse Records, αποδεικνύει του λόγου το αληθές, καθώς επιβεβαιώνει τα όσα διθυραμβικά γράφτηκαν για τους Royal Thunder με αφορμή το προδιετίας ντεμπούτο τους, το οποίο και θαρρώ ότι ξεπερνούν με το έσχατο χρονικά πόνημα τους, τα 11 κομμάτια συνολικής διάρκειας 59 λεπτών του οποίου, μας ταξιδεύουν σε rock κι αρκούντως heavy ηχοτοπία επιεικώς απαράμιλλης ομορφιάς.

 

Η φωνή βρίσκεται στο επίκεντρο του Crooked Doors και μαγνητίζει τις αισθήσεις με τον εύθραυστο δυναμισμό και την λυρικά παθιασμένη χροιά της, που σε συνδυασμό με την αρχέγονη blues υφή του στιβαρού rythm section των Royal Thunder, μας στέλνουν σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στα πέρατα του rock ήχου, καθώς το μεστό τους μπάσο πασπαλίζει με stoner ηχοχρώματα μοντέρνας κοπής το παλιακό και hard rock αύρας groove των ντραμς.

 

Τα δυναμικά τύμπανα λοιπόν, βρίσκονται σε πλήρη αρμονία με το σκανδαλιάρικο μπάσο και συγκροτούν έτσι μια σταθερή μουσική βάση για τις δυο κιθάρες, που άλλοτε σκαρώνουν riffs με grunge αιχμές κι άλλοτε στολίζουν τον ισχνό doom rock χαρακτήρα τους με σχεδόν ανεπαίσθητα sludge ξεσπάσματα, ενώ τα μαγευτικά leads και solos τους, μαρτυρούν την ισχυρή συνθετική αυτοπεποίθηση των Royal Thunder κι απογειώνουν το vintage άρωμα του Crooked Doors.

 

Ο θολός και retro μουσικός κόσμος του Crooked Doors συνυπάρχει με τις σύγχρονες heavy ανησυχίες των δημιουργών του κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι ιδιαιτέρως πλούσιες συνθέσεις να στάζουν ηχητική ποικιλία, ενώ το τεράστιο μουσικό ταλέντο των Royal Thunder εκτός όλων των άλλων αποτυπώνεται και στο γεγονός, πως το νέο τους αφοπλιστικά σαγηνευτικό πόνημα είναι πιο περίπλοκο και συνάμα πιο προσιτό συγκριτικά με όλες τις προηγούμενες δουλειές τους.

 

Εν ολίγοις, οι Royal Thunder επιβεβαιώνουν με τον πλέον πειστικό τρόπο τις ελπίδες, που οι ίδιοι δημιούργησαν για τους εαυτούς τους πριν από λίγα χρόνια και συγχρόνως στέλνουν σε ύψη δυσθεώρητα τις προσδοκίες για το μέλλον τους, καθώς το παραμυθένιο Crooked Doors, θαρρώ ότι αποτελεί μια άκρως απολαυστική για όλους μας και συνάμα σταθερή γέφυρα μεταξύ πολλών και διάφορων εποχών της ευρύτερης rock και metal μουσικής γενικότερα. Καταπληκτικό.

 

Royal Thunder: Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Primitive Man - Home Is Where The Hatred Is

 

Οι πάντοτε ορμητικοί Primitive Man σχηματίστηκαν το 2012 στο Ντένβερ του Κολοράντο κι απαρτίζονται από τρεις ιδιαιτέρως ταλαντούχους μουσικούς, που έχουν ιδιαίτερη αδυναμία τόσο στον extreme ήχο γενικότερα, όσο και στις πλέον ακραίες εκφάνσεις του heavy ήχου κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα μες από τις συνθέσεις του έσχατου χρονικά πονήματος τους.

 

Το εν λόγω άκουσμα έχει την μορφή EP, καθώς περιέχει μόλις τέσσερα κομμάτια συνολικής διάρκειας 31 λεπτών και κυκλοφορεί μέσω της φημισμένης Relapse Records υπό τον τίτλο Home Is Where The Hatred Is, ο οποίος σε συνδυασμό με το artwork και τους στίχους του EP, μαρτυρά την έντονη αντίθεση των Primitive Man στις κάθε λογής ακραίες πολιτικές.

 

Η πνιγμένη στο fuzz και την παραμόρφωση κιθάρα, γεννά μες από τόνους reverb με βίαιο τρόπο riffs, πότε σε doom και πότε σε sludge ύφος, ενώ τα δηλητηριώδη της leads, σπέρνουν το heavy όλεθρο με τις ισχυρές κι οποιούχες black πινελιές τους, οι οποίες αναδεικνύουν την υφέρπουσα noise ψυχεδέλεια των Primitive Man, απογειώνοντας το Home Is Where The Hatred Is.

 

Τα δυνατά και σκαιά ντραμς ενισχύουν με το βίαιο κι απόκοσμο groove τους το τελικό μουσικό σύνολο κι αναδεικνύουν με μαεστρία τις αχνές punk ατασθαλίες των Primitive Man, ενώ το μεστό και τερατώδες μπάσο τους, χαρίζει όγκο και βάθος στις noise αποχρώσεις του τρομερού Home Is Where The Hatred Is, συμβάλλοντας έτσι στη blackened doom αισθητική του.

 

Ο νοσηρός sludge μανδύας των Primitive Man αποκαλύπτει τον σάπιο doom πυρήνα του χάρη στα σχιστά και brutal φωνητικά τους, που μοιάζουν βγαλμένα μες από τα έγκατα αρρωστημένων σωθικών, ενώ η απόκοσμη έχθρα για καθετί σάπιο σε τούτο τον πλανήτη, πλημμυρίζει το τραχύ Home Is Where The Hatred Is κι ενισχύει τα κομμάτια του, με απάνθρωπη black αύρα.

 

Εν ολίγοις, οι Primitive Man αποδεικνύουν ξανά το πλούσιο μουσικό τους ταλέντο, μένοντας πιστοί στα βάρβαρα πιστεύω τους σχετικά με το κάθε λογής κατεστημένο, ενώ με το φρικιαστικά όμορφο Home Is Where The Hatred Is, ξεσκίζουν τα εντόσθια και βιάζουν τη ψυχή του extreme heavy ήχου, χαρίζοντας μας έτσι ένα άκρως χορταστικό άκουσμα. Αποκρουστικά θελκτικό.

 

Primitive Man: Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Usnea - Random Cosmic Violence

 

Οι πολλά υποσχόμενοι κι άκρως ταλαντούχοι Usnea σχηματίστηκαν το 2011 στο Πόρτλαντ του Όρεγκον από τον Joel στο μπάσο και τα φωνητικά, από τον Zeke στα ντραμς, από τον Johnny στην κιθάρα κι από τον Justin στην κιθάρα και τα φωνητικά, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν την συνολικά τρίτη και δεύτερη με μορφή full length δουλειά τους, μα πρώτη για λογαριασμό της φημισμένης δισκογραφικής, Relapse Records, υπό τον τίτλο Random Cosmic Violence.

 

Η εν λόγω κυκλοφορία περιέχει μόλις 4 συνθέσεις, οι όποιες όμως έχουν θηριώδη μορφή, μιας και η συνολική διάρκεια τους αγγίζει τα 57 λεπτά, ενώ πλαισιώνονται από ένα λεπτομερές κι όμορφο artwork, που ξεχειλίζει συμβολισμούς και μαρτυρά αρκετά στοιχεία για το στιχουργικό περιεχόμενο του χορταστικού κι αβυσσαλέα απολαυστικού, Random Cosmic Violence, το οποίο όπως άλλωστε μας έχουν συνηθίσει ως τώρα οι Usnea, δεν είναι και το πιο αισιόδοξο.

 

Το πνιγμένο στην παραμόρφωση μπάσο συντροφεύει πιστά τις βαφτισμένες στο fuzz κιθάρες, οι οποίες δημιουργούν τερατώδους ομορφιάς και γιγαντιαίου εκτοπίσματος riffs, καθώς και ιοβόλα solos, που στάζουν φαρμάκι, ενώ τα δυναμικά ντραμς των Usnea, συμβάλουν σημαντικά στην τελική μορφή των συνθέσεων του Random Cosmic Violence με τα κατακλυσμιαία περάσματα τους, τα οποία αναδεικνύουν περίφημα τις δηλητηριώδεις μελωδικές στιγμές των εγχόρδων.

 

Τα καθαρά φωνητικά, στο έσχατο χρονικά πόνημα των Usnea, περιορίζονται στο ελάχιστο, καθώς εδώ κυριαρχούν τα brutal φωνητικά, που άλλοτε φέρνουν death metal θύμισες κι άλλοτε ευνοούν τις ανατριχίλες, χάρη στη σχιστή τους υφή, ενώ άξια ειδικής μνείας είναι κι η παραγωγή του Random Cosmic Violence, η οποία συνδυάζει άψογα την ηχητική βρωμιά με την διαύγεια, αναδεικνύοντας έτσι φανταστικά τον τιτάνιο όγκο του και το απύθμενο μουσικό βάθος του.

 

Ο σκοτεινός κι υπέρ του δέοντος heavy κόσμος των εξαιρετικών Usnea, όπως αποτυπώνεται στο αποπνικτικά θελκτικό, Random Cosmic Violence, περνάει μέσα από πνιγηρά funeral doom μονοπάτια κι ελίσσεται στους πιο αχανείς κι οπιούχους sludge βάλτους, μες από τους οποίους αναδύεται η εθιστικά ψυχεδελική black δυσωδία τους, η οποία καθιστά σχεδόν ακαταμάχητη την απάνθρωπα τραχιά και σαγηνευτικά βάναυση doom υπόσταση τους. Φρικιαστικά όμορφο.

 

Usnea: Official Blog / Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Inter Arma - The Cavern

 

Η γνωστή και μη εξαιρετέα Relapse Records προσέθεσε στις κυκλοφορίες της ένα πραγματικό μουσικό μεγαθήριο, το οποίο παρά το γεγονός, πως λογίζεται ως EP από τους δημιουργούς του, τους τρομερούς και φοβερούς, Inter Arma, αποτελεί μια από τις πλέον μεγαλειώδεις δουλειές στον extreme χώρο της heavy μουσικής, μιας και το περί ου ο λόγος The Cavern ξεδιπλώνει με μαεστρία τον ηχητικό του πλούτο, μες από το μοναδικό κομμάτι του, που διαρκεί 46 λεπτά.

 

Το περιπετειώδες The Cavern απογειώνεται χάρη στην διαυγή παραγωγή του, που υποστηρίζει περίφημα την μοναδική του σύνθεση, καθώς ενισχύει σημαντικά την ηχητική της δυναμική, ενώ το μουντό artwork του, δένει υπέροχα με την μελαγχολική ατμόσφαιρα του ομώνυμου κομματιού του, με το οποίο οι ταλαντούχοι Inter Arma μας ταξιδεύουν σε πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους metal παρακλάδια, τα οποία και πετυχαίνουν με περίσσια δεξιοτεχνία να παντρέψουν.

 

Ο δαιδαλώδης μουσικός κόσμος των Inter Arma ξεκινά την αχανή ξενάγηση μας στην γεμάτη συναισθηματικές εκρήξεις υπόσταση του με ένα χειμαρρώδες sludge ξέσπασμα, που δίνει την θέση του σε ένα επικό funeral doom πέρασμα, το οποίο μας οδηγεί στα μισά του The Cavern και μας δείχνει τα έντονα progressive στοιχεία του, τα οποία μας βγάζουν σε ένα σαγηνευτικό ambient ξέφωτο, το οποίο μας βυθίζει μέσα σε μια γαλήνια κι αρμονική heavy ψευδαίσθηση.

 

Τα πελώρια κι αιχμηρά, παρά την ισχνή τους υπόσταση, black metal δίχτυα, σκίζουν με βία το βαρύ ambient πέπλο σύννεφων, που απειλούσε να συνοδέψει την διαδρομή μας στα έγκατα της μουσικής των Inter Arma κι αναδεικνύουν έτσι εύγλωττα τις ατμοσφαιρικές americana πινελιές του The Cavern, οι οποίες καθρεφτίζουν αψεγάδιαστα τα ανάγλυφα ηχοτοπία κλασικού heavy metal, που αποτελούν την έσχατη στάση μας, πριν τον τερατώδους ομορφιάς sludge επίλογο.

 

Οι προικισμένοι με γενναίες ποσότητες μουσικού ταλέντου Inter Arma, που σχηματίστηκαν το 2006 στη Βιρτζίνια, μας παρουσιάζουν με τον συνθετικό κι εκτελεστικό τους οίστρο, το πιο εντυπωσιακό άκουσμα της πορείας τους, καθώς το θηριώδες κι ευαίσθητο The Cavern, που βρίθει έμπνευσης, μαρτυρά με απόλυτη ειλικρίνεια την αστείρευτη ποιότητα τους κι αποτυπώνει με τον πλέον πειστικό τρόπο, το φυσικό τους χάρισμα στον ακραίο heavy ήχο. Καθηλωτικό.

 

Inter Arma: Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

 

Indian - From All Purity

Το 2003 στο Σικάγο σχηματίστηκαν οι Indian, που κυκλοφορούν τούτες τις μέρες μέσω της Relapse Records την πέμπτη full length δουλειά τους και δεύτερη για λογαριασμό της, την οποία τιτλοφόρησαν: From All Purity. Ο εν λόγω δίσκος αποτελείται από 6 κομμάτια συνολικής διάρκειας 40 λεπτών και ξεχωρίζει για το βάρβαρο και μηδενιστικό ηχητικό του περιεχόμενο.

Η παραγωγή του δίσκου είναι τρομερή, ειδικά αν λάβουμε υπόψιν μας ότι η παραμόρφωση περισσεύει σε τούτο το άκουσμα, καθώς παρά τις γενναίες ποσότητες feedback και reverb του From All Purity, όλα τα μουσικά όργανα ακούγονται καθαρά, μιας και κανένα δεν υπερκαλύπτει το άλλο, ενώ είναι άξιο αναφοράς, πως σε τούτο το δίσκο, τα πάντα είναι πιο ακραία από ποτέ.

Οι κιθάρες των Indian δημιουργούν ένα απόκοσμο και βδελυρό ηχητικό πλαίσιο, που ξεχωρίζει για το μονότονο μέχρι αηδίας ύφος του, καθώς και για την αιχμηρότητα με την οποία έρπει προς τα βάθη της μουσικής κολάσεως, εκεί όπου συναντά το νοσηρό μπάσο, που μοιάζει με λεπρό μέθυσο, οι ξεσκισμένες σάρκες του οποίου σέρνονται σε οπιούχες λασπουριές γεμάτες αλάτι.

Τα στιβαρά χτυπήματα των ντραμς σείουν το έδαφος και μας δίνουν μια γεύση από το πως ακούγονται τα όνειρα όταν μετατρέπονται σε εφιάλτες κι αυτοκτονούν πηδώντας στο κενό από εκεί ψηλά όπου κατοικούσαν, ενώ τα τραχιά και σχιστά φωνητικά των Indian, που ξεχειλίζουν από μίσος για κάθε τι τριγύρω, τυλίγουν την απελπισία σε ένα δίχτυ από λύσσα κι απόγνωση.

Το αβυσσαλέο blackened doom των αγριεμένων Indian διανθίζεται από γενναίες ποσότητες noise σαπίλας στο From All Purity, μέσα στο οποίο υπάρχουν ακόμη κι extreme ηλεκτρονικά ψήγματα, ενώ η sludge οπτική της μπάντας στον black metal ήχο, προσδίδει στο καταχθόνιο κι αρρωστημένο doom υπόβαθρο της, μια αποκρουστική κι αιμοδιψή γοητεία, που καθηλώνει.

Εν ολίγοις, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ δύσκολο άκουσμα, που όσοι κι όσες δεν δηλώνουν λάτρεις της extreme heavy μουσικής και των πολύ ακραίων ήχων γενικά, δεν ξέρω κατά πόσο θα το γουστάρουν, καθώς τον μουσικό βιασμό: From All Purity, που θεωρώ ως την καλύτερη δουλειά των Indian ως τώρα, χρειάζεται κότσια για να τον ακούσεις. Αντάρα κακιά.

Indian: Official Website / Facebook

Relapse Records: Official Website

 

Windhand - Soma

Οι ραγδαίως ανερχόμενοι Windhand δημιουργήθηκαν το 2009 στην Βιρτζίνια των Η.Π.Α. κι έκτοτε δεν έχουν σταματήσει στιγμή να εκπλήσσουν και να εντυπωσιάζουν με τις δηλητηριώδεις doom μελωδίες τους, καθώς η παρέα των Asechiah Bogdan σε κιθάρα, Parker Chandler σε μπάσο, Dorthia Cottrell σε φωνητικά, Garrett Morris σε κιθάρα και Ryan Wolfe στα ντραμς, έχει σκοπό να αφήσει ανεξίτηλο το ελώδες στίγμα της στην παγκόσμια heavy σκηνή.

Για του λόγου το αληθές, δεν έχετε παρά να τσεκάρετε τη δεύτερη full length δουλειά τους με τίτλο: Soma, που κυκλοφόρησε στις αρχές του φθινοπώρου μέσω της Relapse Records και η οποία αποτελείται από 6 κομμάτια συνολικής διάρκειας 75 λεπτών και θα καταλάβετε από την πρώτη κιόλας ακρόαση, πως το μουντό σκηνικό στο εξώφυλλο του άλμπουμ, μόνο τυχαίο δεν είναι, καθώς περιγράφει επακριβώς το ζοφερό κι αποπνικτικό, ηχητικό του περιεχόμενο.

Κιθάρες και μπάσο κυριαρχούν στην παραγωγή του δίσκου, σπρώχνοντας φωνητικά και ντραμς σε δεύτερο φόντο και κάνοντας τα να μοιάζουν σα μια δαιμόνια occult ηχητική μηχανή, που στόχος της είναι να υπνωτίσει και να μαγέψει τις αισθήσεις, καθώς τόσο τα ερεβώδη και γεμάτα fuzz και παραμόρφωση riffs, όσο και τα rock αύρας ψυχεδελικά leads και solos, καθηλώνουν με την δυναμική, χάρη στην οποία βυθίζουν στην αέναη δίνη τους, τις χαοτικές μπασογραμμές.

Stoner υφής μελωδίες κυκλώνουν νωχελικά κι απειλητικά συγχρόνως, έρποντας πάνω σε ένα τραχύ doom μοτίβο, τις ισχυρές ψυχεδελικές πινελιές του Soma, ανοίγοντας την ίδια στιγμή μια ισχνή χαραμάδα για τα occult ηχοχρώματα με τα οποία οι ταλαντούχοι Windhand, πλαισιώνουν υπέροχα την πυκνή fuzz ατμόσφαιρα του έσχατου χρονικά πονήματος τους, με γενναίες δόσεις sludge αισθητικής, πετυχαίνοντας έτσι έναν απολαυστικό και σχεδόν εθιστικό, heavy ήχο.

Οι ευρισκόμενες υπό ένα καπνισμένο σύννεφο occult ζάλης, αισθήσεις, πλημμυρίζουν με έντονα αρώματα doom παρακμής και τα πνευμόνια αγκομαχούν για λίγο unplugged οξυγόνο την ώρα, που παχιά κύματα sludge μαγείας τα κατακλύζουν, οδηγώντας τον ακροατή στην Γη της heavy Επαγγελίας, εκεί όπου οι σάτυροι Windhand έχουν εγκαθιδρύσει το δικό τους stoner βασίλειο, το θρόνο του οποίου απολαμβάνει το ταμένο στα rock δαιμόνια κι απελπιστικά όμορφο, Soma.

Windhand: Bandcamp / Facebook

Relapse Records: Official Website