Cathedral - The Last Spire

Τι να πρώτο πει κανείς για τους μάστορες του doom metal από την Βρετανία ονόματι Cathedral, που από το 1989 οπότε και δημιουργήθηκαν από τον ηγέτη, τραγουδιστή και μορφή της heavy σκηνής γενικότερα, Lee Dorrian, έως και τον Απρίλη του 2013, όταν και με την κυκλοφορία της δέκατης και τελευταία τους full length δουλειάς με τίτλο: The Last Spire, έκλεισε ο κύκλος τους στον doom πλανήτη, πέτυχαν με τους αινιγματικούς, μα πάντα εξαιρετικά ενδιαφέροντες δίσκους τους, να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον, τόσο για την doom σκηνή, όσο και για την αργή μουσική γενικότερα, καθώς όλα αυτά τα χρόνια, δεν κυκλοφόρησαν ούτε έναν μέτριο δίσκο.

Και πως αλλιώς να γινόταν, όταν κουμάντο στις συνθέσεις κάνει, τόσο ο προαναφερθείς ηγέτης της μπάντας, όσο και ο τρομερός Gaz Jennings με την κιθάρα του, που συνεργάζεται άψογα εδώ και δυο περίπου δεκαετίες με τον ντράμερ της μπάντας, Brian Dixon, αλλά και με τον προσφάτως εισελθόντα σε αυτή, Scott Carlson στο μπάσο, δημιουργώντας heavy κομμάτια άλλοτε βαριά κι ασήκωτα κι άλλοτε διανθισμένα με ψυχεδελικές prog αναφορές, αλλά και συχνά πυκνά με αχνά ψήγματα punk και stoner στοιχεία, που προσέδιδαν στη μουσική των Cathedral, μια κολακευτική για αυτήν, ποικιλία, που πάντα διακρίνονταν από μια πειραματική διάθεση.

Όλα τα παραπάνω στοιχεία βρίσκονται και στο κύκνειο άσμα τους, που φέρει τον πολύ ταιριαστό τίτλο: The Last Spire και το οποίο καταφέρνει στα 8 κομμάτια συνολικής διαρκείας 58 περίπου λεπτών, που το αποτελούν, να μας υπενθυμίσει γιατί οι Cathedral ήταν, είναι και θα είναι για πάντα χαραγμένοι με τεράστια κι ανάγλυφα γράμματα στην doom βίβλο, καθώς περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία, που τους κατέστησαν ξεχωριστούς, αλλά και μερικούς νεωτερισμούς, που όμως πλέουν αρμονικά με το παλιακό doom ύφος του δίσκου, που μοιάζει πολύ με εκείνο των πρώτων δουλειών της μπάντας, δίχως αυτό να σημαίνει, πως αυτή αντιγράφει τον εαυτό της.

Οι συνθέσεις του The Last Spire έχουν την δική τους μοναδική του ταυτότητα και αποτελούν ένα doom απαύγασμα απαράμιλλης ομορφιάς, καθώς πέρα των γιγαντιαίων και με συχνές αλλαγές στο τέμπο τους, riffs της κιθάρας, των τρομακτικής δυναμικής χτυπημάτων των ντραμς και του μεστού και σπινθηροβόλου μπάσου, διαθέτουν κι άκρως κολακευτικά για αυτό αιθέρια πλήκτρα, καθώς και μια μαγευτική vintage αύρα, που είναι απόρροια των μελωδιών του David Moore στα moog, mellotron και hammond, που με μαεστρία ντύνουν τις στερνές μελωδίες των Cathedral, στις οποίες προσφέρουν την φωνή τους η Rosalie Cunningham και ο Chris Reifert.

Οι τραχιές κιθάρες δημιουργούν riffs αγνού και ανόθευτου doom, πότε σε βασανιστικά αργό και πότε σε λίγο πιο σπιντάτο τέμπο, ενώ τα leads και solos τους, άλλοτε προσδίδουν στο The Last Spire μια metal χροιά κι άλλοτε έναν ψυχεδελικό prog τόνο, που απογειώνει τα πολύ σημαντικά, για την εκπληκτική του ροή, ακουστικά περάσματα, που καθηλώνουν με την λιτή και απέριττη ομορφιά τους. Τα φωνητικά του αρχηγού της μπάντας και ιδρυτή της φημισμένης Rise Above Records, είναι στα γνωστά επίπεδα της μπάντας, ενώ εδώ συνοδεύονται από ένα guest μιλητό sample κι από μερικά πανέμορφα γυναικεία φωνητικά, που απογειώνουν το ηχητικό σύνολο.

Το μπάσο σιγοντάρει τις κιθάρες και τα ντραμς εντυπωσιακά, δίχως όμως να στερηθεί ηχητικών πρωτοβουλιών, ενώ τα τύμπανα προσφέρουν απύθμενο groove στις διακριθείσες εκτός όλων των άλλων και για το fuzz τους συνθέσεις του The Last Spire, συμβάλλοντας σημαντικά στο θελκτικό χαρακτήρα του τελικού ηχητικού αποτελέσματος. Τα πλήκτρα γεμίζουν επιτυχώς τα κομμάτια του δίσκου, τα οποία χρωστούν πολλά, τόσο στο mellotron και το hammond, όσο και στο moog, καθώς σε αυτά οφείλει την ατίθαση φαντασία, που χαρακτηρίζει την περιπετειώδη υπόσταση, που οι ευρισκόμενα σε συνθετικά κέφια Cathedral τους προσέδωσαν απλόχερα.

Οι experimental ανησυχίες τούτης της μπάντας σύμβολο της doom σκηνής συγκρούονται αρμονικά με τις ανίερες ηχητικές τους ρίζες, δημιουργώντας έτσι ένα μεγαλειώδες heavy κράμα, που μπάντα και οπαδοί θα απολαύσουν εξίσου, καθώς ο αυθορμητισμός στην ευεργετηθείσα από την αψεγάδιαστη παραγωγή της, μουσική του The Last Spire, περισσεύει, ενώ το ταλέντο και η τιμιότητα των Cathedral, μαρτυρείται για ακόμη μια φορά στην ιστορία τους, σε κάθε τους νότα, καθιστώντας έτσι την περσινή τους απόφαση να τελειώσουν την ηχητική τους διαδρομή με αυτήν τη μορφή, αμφίβολη, καθώς στο έσχατο χρονικά πόνημα τους, η έμπνευση ξεχειλίζει.

Όμως η μπάντα έχει λάβει εδώ και καιρό την απόφαση της, οπότε όλα τα υπόλοιπα σχετικά με αυτό το θέμα περιττεύουν, καθώς τίποτα δεν φαίνεται να μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Ας είναι όμως, μιας και οι μεγάλοι Cathedral ποτέ δεν θα χαθούν στην λήθη, καθώς τα έργα τους θα παραμείνουν σε περίοπτη θέση του ευρύτερου heavy χώρου, υπενθυμίζοντας σε όλους, πως μερικές μπάντες είναι φτιαγμένες από ανεξίτηλα υλικά και πως ακόμη κι η στερνή τους ηχητική ανάσα, που σε τούτη την περίπτωση φέρει τον τίτλο: The Last Spire, εμπνέει σεβασμό. R.I.P. Cathedral και καλό ταξίδι στα απέραντα σοκάκια των heavy ουρανών. Twenty years it's been..

Cathedral: Official Website / Facebook

Rise Above Records: Official Website

Φθινοπωρινή Βροχή Από Νότες

Το ερχόμενο Φθινόπωρο θα είναι πολύ δυνατό συναυλιακά για την χωρά μας καθώς, πολλές μπάντες του σκληρού ήχου έχουν ήδη ανακοινώσει επίσημα ότι θα εμφανιστούν ζωντανά μπροστά στο ελληνικό κοινό. Με τις μέχρι τώρα επίσημες ανακοινώσεις, ο Οκτώβρης είναι ο μήνας που φαίνεται πιο γεμάτος, αλλά καλό θα ήταν να κάνουμε λίγη υπομονή ακόμη καθώς, οι φήμες που ακούγονται για επερχόμενες φθινοπωρινές συναυλίες στη χώρα μας, οργιάζουν. Ας δούμε όμως, λίγο πιο αναλυτικά, κάποιες συναυλίες που έχουν ήδη επισημοποιηθεί.

Οι Βρετανοί Cathedral -στυλοβάτες της doom μουσικής τα τελευταία 20 χρόνια, ανακοίνωσαν πριν κάποιους μήνες ότι το 2012 θα κυκλοφορήσουν το κύκνειο άσμα τους ενώ, επιβεβαίωσαν πως το τρέχον έτος, θα είναι το τελευταίο, όσον αφορά τις live εμφανίσεις τους. Οι ενδιαφερόμενοι λοιπόν -που δεν είναι και λίγοι φαντάζομαι, καλό θα είναι να κάνουν τα κουμάντα τους όσο πιο νωρίς γίνεται, διότι προβλέπεται να γίνει μακελειό για την εξασφάλιση ενός από τα μαγικά χαρτάκια που θα μας προσφέρουν την ευκαιρία να δούμε για τελευταία φορά μια από τις κορυφαίες μπάντες του σκληρού ήχου. 30 Σεπτέμβρη στο Block 33 το στερνό ραντεβού στη Θεσσαλονίκη και 1 Οκτώβρη στο Gagarin το έσχατο ραντεβού στην Αθήνα. Οι τιμές είναι σε λογικά πλαίσια καθώς αυτές διαμορφώνονται ως εξής: 20, 25 και 30 ευρώ. Όπως καταλαβαίνετε, κανείς δεν πρέπει να λείψει.

Εδώ και λίγες ημέρες ανακοινώθηκε επίσημα από τους Candlemass η πρόθεση τους να μας επισκεφθούν για ακόμη μια φορά. Το γεγονός επιβεβαιώθηκε και έτσι οι Σουηδοί θα παίξουν ζωντανά στο Fuzz στις 8 Οκτώβρη. Δεν πρόκειται όμως για μια ακόμη συνηθισμένη συναυλία των Σκανδιναβών Θεών του Doom, διότι, με ευκαιρία τη συμπλήρωση 25 χρόνων από την κυκλοφορία του, θα παίξουν ζωντανά, ολόκληρο το μνημειώδες Epicus Doomicus Metallicus -ένα άλμπουμ που σημάδεψε την καριέρα τους, αλλά και τη σκληρή μουσική συνάμα. Στη σκηνή για την ερμηνεία των τραγουδιών αυτού του ιστορικού δίσκου θα ανέβει ο Johan Langqvist -ο τραγουδιστής της μπάντας την εποχή που κυκλοφόρησε ο δίσκος ενώ, ο Robert Lowe θα ερμηνεύσει τα υπόλοιπα κομμάτια του set. Τα ωραία νέα σχετικά με αυτή τη συναυλία δεν τελειώνουν εδώ όμως, διότι στο σανίδι θα ανέβουν και οι θρυλικοί Αμερικάνοι Trouble -που έχουν επηρεάσει όσο λίγη τη heavy μουσική ενώ, αξίζει ειδικής αναφοράς ότι τα φωνητικά θα αναλάβει για τη συναυλία αυτή ο Kory Clarke των Warrior Soul. Αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συναυλία θα ανοίξουν οι doomsters εκ Φινλανδίας ονόματι Lord Vicar. Λεπτομέρειες για τις τιμές και τον τρόπο απόκτησης εισιτηρίων δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές, αλλά οι σχετικές ανακοινώσεις δεν θα αργήσουν να δημοσιευθούν.

Οι ιδιαίτερα αγαπητοί στο ελληνικό κοινό Mogwai, κυκλοφόρησαν πριν λίγους μήνες τον νέο τους δίσκο ενώ, τον Σεπτέμβρη αναμένεται να κυκλοφορήσουν κι ένα EP με νέα τραγούδια. Με αφορμή αυτές τις κυκλοφορίες, θα επισκεφθούν για ακόμη μια φορά τη χώρα μας ενώ, θα κάνουν στάση και στην Αθήνα, αλλά και στην Θεσσαλονίκη. Στην πρωτεύουσα θα εμφανιστούν στο Fuzz στις 21 του Οκτώβρη ενώ, μια μέρα μετά -στις 22 του Οκτώβρη, θα εμφανιστούν στο Block 33 της συμπρωτεύουσας. Τιμές εισιτηρίων και τρόπος απόκτησης αυτών, δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη, αλλά αυτό αναμένεται να αλλάξει στο εγγύς μέλλον.

Οι Φινλανδοί Amorphis, με αφορμή την προ ολίγων εβδομάδων κυκλοφορία του νέου τους δίσκου, θα επισκεφτούν για άλλη μια φορά την Ελλάδα για συναυλίες και -όπως το συνηθίζουν, θα εμφανιστούν τόσο στην Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα. Στις 12 Νοεμβρίου θα εμφανιστούν στο Block 33, με την τιμή του εισιτηρίου να βρίσκεται στα 28 ευρώ ενώ, μια ημέρα μετά, στις 13 του μήνα, θα εμφανιστούν στο Gagarin, με την τιμή του εισιτηρίου να είναι στα 32 ευρώ. Λίγες μέρες μετά, στις 18 και 19 Νοέμβρη, στο Gagarin θα εμφανιστούν και οι Iced Earth, με τιμή του εισιτηρίου να είναι αρμυρούτσικη καθώς, αυτή ορίστηκε στα 35 ευρώ. Αμέσως μετά τις 2 Αθηναϊκές εμφανίσεις τους, στις 20 του μηνός, οι Αμερικάνοι θα επισκεφθούν για μια συναυλία τη Θεσσαλονίκη, με το ραντεβού να δίνεται στο Principal Club Theater και το κόστος αυτού να κυμαίνεται μεταξύ 30 και 35 ευρώ.

Τέλος, οι αγαπημένοι μου The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble, ανακοίνωσαν ότι θα έρθουν για μια μοναδική ζωντανή εμφάνιση στη χώρα μας στις 11 του Νοέμβρη στην Αθήνα, χωρίς ακόμη να έχουν γίνει γνωστές περισσότερες λεπτομέρειές σχετικά. Εν αναμονή περισσότερων ανακοινώσεων για επερχόμενες συναυλίες στη χώρα μας, το μόνο που μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά αυτή τη στιγμή, είναι ότι το ερχόμενο Φθινόπωρο δεν θα πλήξουμε ούτε στιγμή. Βέβαια, για να μπορέσουμε να απολαύσουμε όλες ή κάποιες από αυτές τις -πολύ ενδιαφέρουσες, συναυλίες, θα πρέπει να αντεπεξέλθουμε και οικονομικά, κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να αρχίσουμε τις οικονομίες το συντομότερο δυνατό.