Amorphis - Under The Red Cloud

 

Η μεγάλη metal σχολή της Φινλανδίας έχει την τύχη να φιλοξενεί μερικές πραγματικά εξαιρετικές και σημαντικές μπάντες, όπως για παράδειγμα οι φημισμένοι Amorphis, οι οποίοι γεννήθηκαν στο Ελσίνκι το 1990 κι έκτοτε δεν έχουν σταματήσει να μας κρατούν συντροφιά με τις διάφορες studio δουλειές τους, οι οποίες κατά γενική ομολογία δεν έφτασαν δυστυχώς ποτέ στο επίπεδο των 2-3 πρώτων τους δίσκων, αν και σε κάποιες περιπτώσεις πλησίασαν αρκετά σε αυτό.

 

Το γεγονός βέβαια, πως ποτέ δεν έμειναν στάσιμοι σε ένα είδος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αποδοχή των εκάστοτε δουλειών τους, καθώς η σταδιακή μεν, σχεδόν ριζική δε, μετάβαση από τα death νιάτα και την doom/death εφηβεία τους σε melodic death και γαλήνια heavy metal ηχοτοπία με μοναδικές σταθερές τις άλλοτε έντονες κι άλλοτε αχνές folk και prog αναφορές τους, δεν τους βοήθησε καθόλου στο να κρατούν συνεχώς ικανοποιημένο το μεγάλο τους κοινό.

 

Ο λόγος φυσικά δεν είναι άλλος από το ότι οι λάτρεις των Amorphis όπως συμβαίνει σε πολλές πτυχές της μουσικής κι όχι μόνο, δεν θα μπορούσαν εκ των πραγμάτων ποτέ να φθάσουν σε μια άτυπη συμφωνία ως προς το τι τους ταιριάζει καλύτερα και κάπου εδώ μπαίνει στην κουβέντα το νέο τους πόνημα, που κυκλοφόρησε με τίτλο Under The Red Cloud μέσω της Nuclear Blast, το οποίο θαρρώ ότι αποτελεί την πλέον ισορροπημένη και μεστή studio δουλειά τους ως τώρα.

 

Τα γνωστά progressive στοιχεία των Amorphis εδώ είναι διανθισμένα με σχεδόν ανεπαίσθητα doom/death ηχοχρώματα κι έντονες folk πινελιές με βαριά oriantal αύρα, ενώ τα ελεγχόμενα death ξεσπάσματα του Under The Red Cloud απογειώνουν τη melodic πτυχή των δημιουργών του και το καθιστούν έτσι ένα εξόχως απολαυστικό metal άκουσμα, τα 10 κομμάτια συνολικής διάρκειας σχεδόν 50 λεπτών του οποίου, μας ταξιδεύουν σε πολύχρωμα σκληρά rock σοκάκια.

 

Οι ρωμαλέες κιθάρες υφαίνουν συνεχώς δυνατά κι ορμητικά riffs κι εναλλάσσονται αρμονικά με τα πλήκτρα στην δημιουργία εθιστικών leads και solos, ενώ τα πότε brutal και πότε καθαρά φωνητικά των Amorphis είναι εμπλουτισμένα με διακριτικά γυναικεία φωνητικά κι αναδεικνύουν έτσι υπέροχα την γαλήνια υφή του πιάνο, του φλάουτου, του hammond και του οργάνου, τα οποία προσφέρουν στο Under The Red Cloud μεθυστικές λεπτομέρειες folk metal νοσταλγίας.

 

Όμως, πολύ σημαντικό ρόλο στην ομαλή ροή και την αψεγάδιαστη εξέλιξη του χορταστικού Under The Red Cloud παίζουν τα ντραμς και το μπάσο, που συγκροτούν ένα ιδιαιτέρως στιβαρό και συμπαγές rythm section κι ενισχύουν έτσι την heavy δυναμική του, ενώ ειδικής μνείας αξίζουν οι ίδιοι οι Amorphis, καθώς εδώ όλα δείχνουν ότι έχουν φθάσει στο σημείο, που πάντοτε ήθελαν, δηλαδή στην απόλυτη ισορροπία της πλούσιας μουσικής τους κληρονομιάς.

 

Εν ολίγοις, το υπ' αριθμόν δώδεκα full length άλμπουμ των Amorphis, που πλαισιώνεται από ένα φανταστικό artwork, θαρρώ ότι αποτελεί έναν εξαιρετικό metal δίσκο, που θα ικανοποιήσει τόσο τους φαν των παλαιότερων άλμπουμ τους, όσο και των λάτρεις της νεότερης δισκογραφίας τους, μιας και το έξοχο Under The Red Cloud περιέχει κι έχει συνδυάσει με περισσή μαεστρία και τιμιότητα τα πιο εκλεκτά στοιχεία των διαβολικά ταλαντούχων δημιουργών του. Εξαίρετο.

 

Amorphis: Official Website

Nuclear Blast: Official Website

 

Φθινοπωρινή Βροχή Από Νότες

Το ερχόμενο Φθινόπωρο θα είναι πολύ δυνατό συναυλιακά για την χωρά μας καθώς, πολλές μπάντες του σκληρού ήχου έχουν ήδη ανακοινώσει επίσημα ότι θα εμφανιστούν ζωντανά μπροστά στο ελληνικό κοινό. Με τις μέχρι τώρα επίσημες ανακοινώσεις, ο Οκτώβρης είναι ο μήνας που φαίνεται πιο γεμάτος, αλλά καλό θα ήταν να κάνουμε λίγη υπομονή ακόμη καθώς, οι φήμες που ακούγονται για επερχόμενες φθινοπωρινές συναυλίες στη χώρα μας, οργιάζουν. Ας δούμε όμως, λίγο πιο αναλυτικά, κάποιες συναυλίες που έχουν ήδη επισημοποιηθεί.

Οι Βρετανοί Cathedral -στυλοβάτες της doom μουσικής τα τελευταία 20 χρόνια, ανακοίνωσαν πριν κάποιους μήνες ότι το 2012 θα κυκλοφορήσουν το κύκνειο άσμα τους ενώ, επιβεβαίωσαν πως το τρέχον έτος, θα είναι το τελευταίο, όσον αφορά τις live εμφανίσεις τους. Οι ενδιαφερόμενοι λοιπόν -που δεν είναι και λίγοι φαντάζομαι, καλό θα είναι να κάνουν τα κουμάντα τους όσο πιο νωρίς γίνεται, διότι προβλέπεται να γίνει μακελειό για την εξασφάλιση ενός από τα μαγικά χαρτάκια που θα μας προσφέρουν την ευκαιρία να δούμε για τελευταία φορά μια από τις κορυφαίες μπάντες του σκληρού ήχου. 30 Σεπτέμβρη στο Block 33 το στερνό ραντεβού στη Θεσσαλονίκη και 1 Οκτώβρη στο Gagarin το έσχατο ραντεβού στην Αθήνα. Οι τιμές είναι σε λογικά πλαίσια καθώς αυτές διαμορφώνονται ως εξής: 20, 25 και 30 ευρώ. Όπως καταλαβαίνετε, κανείς δεν πρέπει να λείψει.

Εδώ και λίγες ημέρες ανακοινώθηκε επίσημα από τους Candlemass η πρόθεση τους να μας επισκεφθούν για ακόμη μια φορά. Το γεγονός επιβεβαιώθηκε και έτσι οι Σουηδοί θα παίξουν ζωντανά στο Fuzz στις 8 Οκτώβρη. Δεν πρόκειται όμως για μια ακόμη συνηθισμένη συναυλία των Σκανδιναβών Θεών του Doom, διότι, με ευκαιρία τη συμπλήρωση 25 χρόνων από την κυκλοφορία του, θα παίξουν ζωντανά, ολόκληρο το μνημειώδες Epicus Doomicus Metallicus -ένα άλμπουμ που σημάδεψε την καριέρα τους, αλλά και τη σκληρή μουσική συνάμα. Στη σκηνή για την ερμηνεία των τραγουδιών αυτού του ιστορικού δίσκου θα ανέβει ο Johan Langqvist -ο τραγουδιστής της μπάντας την εποχή που κυκλοφόρησε ο δίσκος ενώ, ο Robert Lowe θα ερμηνεύσει τα υπόλοιπα κομμάτια του set. Τα ωραία νέα σχετικά με αυτή τη συναυλία δεν τελειώνουν εδώ όμως, διότι στο σανίδι θα ανέβουν και οι θρυλικοί Αμερικάνοι Trouble -που έχουν επηρεάσει όσο λίγη τη heavy μουσική ενώ, αξίζει ειδικής αναφοράς ότι τα φωνητικά θα αναλάβει για τη συναυλία αυτή ο Kory Clarke των Warrior Soul. Αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συναυλία θα ανοίξουν οι doomsters εκ Φινλανδίας ονόματι Lord Vicar. Λεπτομέρειες για τις τιμές και τον τρόπο απόκτησης εισιτηρίων δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές, αλλά οι σχετικές ανακοινώσεις δεν θα αργήσουν να δημοσιευθούν.

Οι ιδιαίτερα αγαπητοί στο ελληνικό κοινό Mogwai, κυκλοφόρησαν πριν λίγους μήνες τον νέο τους δίσκο ενώ, τον Σεπτέμβρη αναμένεται να κυκλοφορήσουν κι ένα EP με νέα τραγούδια. Με αφορμή αυτές τις κυκλοφορίες, θα επισκεφθούν για ακόμη μια φορά τη χώρα μας ενώ, θα κάνουν στάση και στην Αθήνα, αλλά και στην Θεσσαλονίκη. Στην πρωτεύουσα θα εμφανιστούν στο Fuzz στις 21 του Οκτώβρη ενώ, μια μέρα μετά -στις 22 του Οκτώβρη, θα εμφανιστούν στο Block 33 της συμπρωτεύουσας. Τιμές εισιτηρίων και τρόπος απόκτησης αυτών, δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη, αλλά αυτό αναμένεται να αλλάξει στο εγγύς μέλλον.

Οι Φινλανδοί Amorphis, με αφορμή την προ ολίγων εβδομάδων κυκλοφορία του νέου τους δίσκου, θα επισκεφτούν για άλλη μια φορά την Ελλάδα για συναυλίες και -όπως το συνηθίζουν, θα εμφανιστούν τόσο στην Θεσσαλονίκη όσο και στην Αθήνα. Στις 12 Νοεμβρίου θα εμφανιστούν στο Block 33, με την τιμή του εισιτηρίου να βρίσκεται στα 28 ευρώ ενώ, μια ημέρα μετά, στις 13 του μήνα, θα εμφανιστούν στο Gagarin, με την τιμή του εισιτηρίου να είναι στα 32 ευρώ. Λίγες μέρες μετά, στις 18 και 19 Νοέμβρη, στο Gagarin θα εμφανιστούν και οι Iced Earth, με τιμή του εισιτηρίου να είναι αρμυρούτσικη καθώς, αυτή ορίστηκε στα 35 ευρώ. Αμέσως μετά τις 2 Αθηναϊκές εμφανίσεις τους, στις 20 του μηνός, οι Αμερικάνοι θα επισκεφθούν για μια συναυλία τη Θεσσαλονίκη, με το ραντεβού να δίνεται στο Principal Club Theater και το κόστος αυτού να κυμαίνεται μεταξύ 30 και 35 ευρώ.

Τέλος, οι αγαπημένοι μου The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble, ανακοίνωσαν ότι θα έρθουν για μια μοναδική ζωντανή εμφάνιση στη χώρα μας στις 11 του Νοέμβρη στην Αθήνα, χωρίς ακόμη να έχουν γίνει γνωστές περισσότερες λεπτομέρειές σχετικά. Εν αναμονή περισσότερων ανακοινώσεων για επερχόμενες συναυλίες στη χώρα μας, το μόνο που μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά αυτή τη στιγμή, είναι ότι το ερχόμενο Φθινόπωρο δεν θα πλήξουμε ούτε στιγμή. Βέβαια, για να μπορέσουμε να απολαύσουμε όλες ή κάποιες από αυτές τις -πολύ ενδιαφέρουσες, συναυλίες, θα πρέπει να αντεπεξέλθουμε και οικονομικά, κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να αρχίσουμε τις οικονομίες το συντομότερο δυνατό.

Amorphis - The Beginning Of Times

Το 1990 στην Φινλανδία δημιουργήθηκαν οι Amorphis, μια μπάντα που έμελλε να εξελιχθεί σε μια από τις γνωστότερες του metal ήχου, αλλά και τις ποιοτικότερες συνάμα. Πολλές οι αλλαγές των μελών στην κάτι παραπάνω από εικοσαετή ως τώρα καριέρα τους και αυτό φυσικά δεν θα μπορούσε να μην αποτυπωθεί και στη μουσική τους, καθώς ξεκίνησαν σαν death metal μπάντα για να περάσουν στην πορεία σε doom/death φόρμες, που με τη σειρά τους οδήγησαν σε περισσότερο ατμοσφαιρικά και μελωδικά ηχητικά μονοπάτια τη μπάντα -ενώ ποτέ δεν έλειψαν τα folk και progressive στοιχεία από τον ήχο τους. Όλα αυτά βέβαια, είναι λίγο-πολύ γνωστά στους περισσότερους, οπότε ας περάσουμε στο κυρίως θέμα τούτου του ποστ, που δεν είναι άλλο από το νέο τους άλμπουμ. Το οποίο τιτλοφορείται The Beginning Of Times και αποτελείται από 12 τραγούδια με συνολική διάρκεια σχεδόν 55 λεπτά -ενώ, στην digipack, αλλά και στην Ιαπωνική έκδοση του δίσκου, υπάρχει ένα επιπλέον κομμάτι που προσθέτει ακόμη 4 λεπτά στη συνολική διάρκεια του δίσκου.

Καταρχάς, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η παραγωγή είναι για μια ακόμη φορά εξαιρετική, καθώς εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τα κομμάτια της μπάντας. Δεύτερον, η απόδοση όλων των μελών είναι πραγματικά πολύ καλή και αν έπρεπε με το ζόρι να ξεχωρίσω κάποιον, η μάχη κιθάρες vs πλήκτρα, μάλλον θα έδινε τη νίκη στα ντραμς αυτή τη φορά, μιας και νομίζω ότι ο ντράμερ σε αυτό το δίσκο ξεσαλώνει. Όσον αφορά το καθαρά μουσικό κομμάτι του άλμπουμ, δυστυχώς ή ευτυχώς, ο ήχος κινείται στις ίδιες μουσικές διαδρομές των προηγούμενων τριών δίσκων. Δεν λείπουν κάποιες μικρές καινοτομίες βέβαια, αλλά δεν είναι αρκετές για να διαφοροποιήσουν τον δίσκο τόσο πολύ από τους αμέσως προηγούμενους. Με αυτό κατά νου, νομίζω ότι ξέρετε περίπου τι πρόκειται να ακούσετε μόλις πατήσετε το play -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι επαναλαμβάνονται σε επιλήψιμο βαθμό.

Νομίζω, ότι είναι ο δίσκος με την μεγαλύτερη διάρκεια ever για το συγκρότημα και αυτό δεν ξέρω κατά πόσο είναι καλό, γιατί έχω την αίσθηση ότι ο δίσκος θα μπορούσε να τελείωνε και λίγο νωρίτερα, χωρίς κανείς να μείνει παραπονεμένος. Anyway, τα brutal φωνητικά κάνουν ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία τους εδώ και αυτό δεν κρύβω πως είναι κάτι που με εξέπληξε θετικά. Το ίδιο μπορώ να πω και για τα γυναικεία φωνητικά, που βρίσκονται σε μεγάλες ποσότητες σε αυτόν το δίσκο, συμβάλλοντας έτσι καθοριστικά στο τελικό ηχητικό αποτέλεσμα -αν και δεν είναι ποτέ σε πρώτο πλάνο. Το folk στοιχείο δεν λείπει φυσικά ούτε κι εδώ ενώ, το progressive στοιχείο νομίζω πως έχει αυξηθεί σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη δουλειά της μπάντας -όπως επίσης και οι 70's επιρροές. Εξώφυλλο και artwork είναι σε πολύ καλό επίπεδο ενώ, η στιχουργική θεματολογία του δίσκου -που είναι concept, είναι εμπνευσμένη για ακόμη μια φορά από την φινλανδική μυθολογία.

Τέλος, νομίζω ότι το νέο -κι επετειακό θαρρώ, πόνημα των συμπαθέστατων Φιλανδών, είναι ένα σκαλί πιο κάτω από ότι θα ήθελα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι κακός δίσκος. Ίσα ίσα, που ο δίσκος είναι εξαιρετικά δουλεμένος, περιέχει κάποιες πολύ καλές ιδέες, αλλά νομίζω πως θα ήταν τουλάχιστον άτοπο να συγκριθεί σοβαρά με κάποια από τις κορυφαίες δουλειές τους. Δεν νομίζω ότι πλέον θέλω κάτι άλλο από τους Amorphis, παρά μόνο να συνεχίσουν να κινούνται στο ίδιο υψηλό επίπεδο που και τώρα βρίσκονται και να μας προσφέρουν δουλειές ανάλογες των 2-3 τελευταίων τους δίσκων, διότι όσο κι αν μου αρέσει η δεύτερη και τρίτη δισκογραφική τους δουλειά, δεν τρέφω αυταπάτες ότι θα υπάρξει κάποια ανάλογη με αυτές σε ύφος, στο μέλλον. Το The Beginning Of Times, είναι ένας δίσκος που ικανοποιεί αλλά δεν ενθουσιάζει -παραμένει όμως ένα εξαιρετικά ευχάριστο άκουσμα.