Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Bell Witch - Four Phantoms

 
Οι ραγδαίως ανερχόμενοι Bell Witch σχηματίστηκαν το 2010 στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον από τον Dylan Desmond σε φωνητικά και μπάσο και τον Adrian Guerra σε φωνητικά και ντραμς, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν τη νέα δουλειά τους, υπό τον τίτλο Four Phantoms, η οποία είναι η τρίτη συνολικά στην ως τώρα πορεία τους, μα δεύτερη με full length μορφή, μέσω της φημισμένης κι ιδιαιτέρως εκλεκτικής δισκογραφικής από τον Καναδά, Profound Lore Records.
 
Το εν λόγω άλμπουμ περιέχει 4 θηριώδη κι άκρως απολαυστικά κομμάτια συνολικής διάρκειας 66 λεπτών, η στιχουργική θεματολογία των οποίων, έχει να κάνει με την ανθρώπινη απώλεια σε συνάρτηση με την σχέση της με τα 4 βασικά στοιχεία της φύσης, ενώ ξεχωρίζει για την πραγματικά αψεγάδιαστη παραγωγή του, που απογειώνει την θλιμμένη υφή των συνθέσεων του και το επιεικώς φανταστικό του artwork, το οποίο μαρτυρά την διάχυτη μουσική του μελαγχολία.
 
Ο σκοτεινός μουσικός κόσμος του Four Phantoms οφείλει την απόκοσμη doom ευωδία του, τόσο στα εξαιρετικά στιβαρά riffs από το μπάσο, που ισοπεδώνουν τα πάντα στο βασανιστικό κι αργόσυρτο διάβα τους, όσο και στα σαγηνευτικά κι αβυσσαλέα leads του, τα οποία εντείνουν τα sludge ξεσπάσματα των Bell Witch και συνάμα προσφέρουν σχεδόν ανεπαίσθητες αχτίδες stoner αρμονίας στις συνθέσεις τους, που ευωδιάζουν doom/death σαπίλα σε κάθε τους νότα.
 
Τα φωνητικά εναλλάσσονται επιτυχώς από κραυγές απελπισίας κι ουρλιαχτά ανείπωτου πόνου σε καθαρής χροιάς ψαλμωδίες, που ενισχύονται από την guest εμφάνιση του Erik Moggridge, ο οποίος πασπαλίζει με στοιχεία παραδοσιακού doom το τελικό σύνολο, χάρη στη γαλήνια και στεντόρεια φωνή του, ενώ τα δυναμικά ντραμς των Bell Witch σιγοντάρουν υπέροχα το 6χορδο μπάσο και συνεισφέρουν με το λυσεργικό τους groove στην ανίερη μαγεία του Four Phantoms.
 
Η ερεβώδης μυρωδιά του Four Phantoms μας ταξιδεύει σε σκληρά κι αχαλίνωτα ηχοτοπία της heavy μουσικής, χάρη στην αρχέγονη και τραχιά funeral doom υφή της, το σκοτεινό sludge άρωμα της οποίας, μας βυθίζει σε μια αέναη doom/death δίνη, που καθηλώνει το πνεύμα και σκλαβώνει τις αισθήσεις, ενώ συγχρόνως μαρτυρά την εντυπωσιακή σε όλα τα επίπεδα πρόοδο των Bell Witch, που μοιάζουν ικανοί κι έτοιμοι να κυριαρχήσουν στον extreme heavy χώρο.
 
Εν ολίγοις, η ζοφερή ευωδία doom φρεσκάδας του σαγηνευτικά θλιμμένου κι αφοπλιστικά γοητευτικού Four Phantoms, επιβεβαιώνει τα όσα καλά είχαν ακουστεί για τους Bell Witch όλα τα προηγούμενα έτη και καθιστά με το μακάβρια όμορφο προσωπείο του άκρως συναρπαστική την ακρόαση του, καθώς οι ακραία ευαίσθητες κι ιδιαιτέρως οδυνηρές μελωδίες του, παραλύουν το σώμα κι υπνωτίζουν το μυαλό, χάρη στην παγερή κι απόκοσμη σαγήνη τους. Εξαίρετο.
 
Bell Witch: Official Blog / Facebook
Profound Lore Records: Official Website
 

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Dopethrone - Hochelaga

 
Οι σταθερά ανερχόμενοι Dopethrone σχηματίστηκαν στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ το 2008 κι απαρτίζονται από τρεις ιδιαιτέρως ταλαντούχους μουσικούς και πιο συγκεκριμένα από τον Borman στα ντραμς, από τον Vincent σε κιθάρα και φωνή κι από τον Vyk στο μπάσο, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν την τέταρτη full length δουλειά τους μέσω της Totem Cat Records.
 
Το εν λόγω άλμπουμ φέρει τον τίτλο Hochelaga και περιέχει 7 κομμάτια συνολικής διάρκειας 42 λεπτών, ενώ πλαισιώνεται από ένα λεπτομερές και πανέμορφο artwork, που μαρτυρά τη σκοτεινή μουσική του ατμόσφαιρα και διακρίνεται για την δυναμική κι ερεβώδη συνάμα παραγωγή του, που ακροβατεί επιτυχώς μεταξύ της fuzz διαύγειας και της ηχητικής βρωμιάς.
 
Η τραχιά φωνή πασπαλίζει την ακραία heavy μουσική των Dopethrone με ισχνές black metal πινελιές, χάρη στην σχιστή brutal υφή της, που φέρει ένα βαλτώδες κι οποιούχο sludge άρωμα στην χροιά της, ενώ το ρωμαλέο τους rythm section, στολίζει το Hochelaga με το σκαιό groove των ορμητικών ντραμς τους και του προσφέρει βάθος κι όγκο, χάρη στο μεστό τους μπάσο.
 
Τα επιβλητικά riffs της κιθάρας των Dopethrone διακρίνονται για τις αχνές blues αποχρώσεις τους και ξεχωρίζουν για τον ορμητικό χαρακτήρα τους, ο οποίος είναι ο κύριος υπεύθυνος για το λυσσαλέο doom τσαγανό τους, ενώ τα ψήγματα heavy ψυχεδέλειας των solos της, μαρτυρούν τα stoner ηχοτοπία του Hochelaga κι απογειώνουν συνάμα τα βλοσυρά sludge ξεσπάσματα του.
 
Ο ιδιαιτέρως heavy κι αβυσσαλέα σκοτεινός μουσικός κόσμος του Hochelaga χρωστάει την απολαυστική του υπόσταση στο περίσσιο ταλέντο των Dopethrone, οι οποίοι μες από τις άκρως χορταστικές συνθέσεις του, που ευωδιάζουν ηχητική παράνοια χάρη στα samples τους, μας χαρίζουν ένα από τα πλέον όμορφα άλμπουμ της extreme σκηνής του heavy χώρου.
 
Εν ολίγοις, εδώ πρόκειται για ένα εξόχως διασκεδαστικό κι ενδιαφέρον άλμπουμ, που κάτι μου λέει ότι στο τέλος της χρονιάς θα βρίσκεται σε πολλές λίστες με τις Top κυκλοφορίες, πράγμα λογικό, αν κρίνω από το γεγονός, πως οι τρομεροί και φοβεροί Dopethrone έχουν φιλοτεχνήσει με περίσσιο μεράκι το εκρηκτικό κι αμαρτωλά σαγηνευτικό, Hochelaga. Επιεικώς, εξαιρετικό.
 
Dopethrone: Bandcamp / Facebook
Totem Cat Records: Facebook
 

Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Acid King - Middle Of Nowhere, Center Of Everywhere

 
Οι φημισμένοι Acid King σχηματίστηκαν το 1993 στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνιας από την εξαιρετικά ταλαντούχα Lori S. σε κιθάρα και φωνητικά κι από τον Joey Osbourne στα ντραμς, οι οποίοι εδώ κάμποσα χρόνια πλαισιώνονται από τον Mark Lamb στο μπάσο, μαζί με τον οποίο δεν είχαν ηχογραφήσει τίποτα ως τώρα, μιας και η τελευταία τους δισκογραφική δουλειά βγήκε το 2005 ήτοι τρία χρόνια πριν εκείνος ενταχθεί στην σύνθεση τους σε μόνιμη βάση.
 
Το πλήρωμα του χρόνου όμως έφτασε κι εδώ και λίγες εβδομάδες η τέταρτη full length δουλειά τους, που φέρει τον τίτλο Middle Of Nowhere, Center Of Everywhere, είναι πλέον γεγονός και χάρη στα 8 κομμάτια της συνολικής διάρκειας 54 λεπτών, που ξεχειλίζουν heavy φρεσκάδα και rock τσαγανό, βάζει για τα καλά τους Acid King στο προσκήνιο της stoner/doom σκηνής, από το οποίο έχω την εντύπωση ότι ουσιαστικά δεν έλειψαν ποτέ, μιας και πάντα ήταν ενεργοί live.
 
Η μεστή παραγωγή του Middle Of Nowhere, Center Of Everywhere, οφείλει την ηχητική της θέρμη στον Billy Anderson και το εξαιρετικό του artwork, που μαρτυρά την υφέρπουσα punk ψυχεδέλεια των συνθέσεων του, είναι φιλοτέχνημα του ταλαντούχου Tim Lehi, ενώ η ατίθαση heavy μουσική του, είναι απόρροια του συνθετικού κι εκτελεστικού οίστρου των Acid King, που σε συνδυασμό με την αστείρευτη έμπνευση τους, μας προσφέρουν ένα εξαίρετο άκουσμα.
 
Τα δυναμικά ντραμς στολίζουν με το αβυσσαλέο τους groove το εξόχως heavy τελικό μουσικό σύνολο και βρίσκονται συνάμα σε πλήρη αρμονία με το πυκνό και χαμηλά κουρδισμένο μπάσο, το οποίο είναι βαφτισμένο σε οπιούχα fuzz ύδατα και γεμίζει υπέροχα με τον ηχητικό του όγκο και βάθος το ιδιαιτέρως απολαυστικό Middle Of Nowhere, Center Of Everywhere, το οποίο μας υπνωτίζει με τα διαβολικής αύρας κι αιθέρια φωνητικά του, που ξεχειλίζουν rock αλητεία.
 
Ο μεστός μουσικός κόσμος των Acid King οφείλει το πυκνό του ταμπεραμέντο στα εξαιρετικά heavy και πνιγηρά riffs της κιθάρας, τα οποία ακροβατούν με θαυμαστή μαεστρία πάνω σε stoner και doom ηχοτοπία, χαρίζοντας έτσι ένα κολακευτικό και τερατώδες εκτόπισμα στο τελικό μουσικό σύνολο, το οποίο διανθίζεται υπέροχα από τα μαγευτικά leads και τα σαγηνευτικά της solos, τα οποία μαρτυρούν τις διακριτικές κι αμαρτωλά όμορφες heavy psych ανησυχίες τους.
 
Εν ολίγοις, το χορταστικό Middle Of Nowhere, Center Of Everywhere, θαρρώ ότι είναι μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες της χρονιάς, χάρη στον σπινθηροβόλο heavy χαρακτήρα των συνθέσεων του, η αχαλίνωτη stoner/doom μαγκιά των οποίων, το καθιστά ως την πιο μεστή ως τώρα κυκλοφορία των Acid King, οι οποίοι μοιάζουν αποφασισμένοι με το νέο τους πόνημα να διεκδικήσουν πίσω κι εν τέλει να κατακτήσουν το θρόνο τους στη heavy σκηνή. Εξαιρετικό.
 
 

Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

Naxatras

 
Οι ανερχόμενοι και ιδιαιτέρως ταλαντούχοι Naxatras σχηματίστηκαν πριν από τρία χρόνια στην Θεσσαλονίκη και πρόσφατα κυκλοφόρησαν την ομώνυμη και παρθενική full length δουλειά τους, που περιέχει 8 κομμάτια συνολικής διάρκειας 60 λεπτών και διακρίνεται για την ηχητικά θερμή της αύρα, που είναι αποτέλεσμα της εξολοκλήρου live κι αποκλειστικά με αναλογικά μέσα ηχογράφησης της, ενώ εκτός των άλλων ξεχωρίζει για το γεμάτο συμβολισμούς artwork της.
 
Το εν λόγω άλμπουμ μας παρουσιάζει με εύγλωττο κι άκρως απολαυστικό τρόπο το τεράστιο ταλέντο και το περίσσιο μεράκι των Naxatras, καθώς μαρτυρά την αστείρευτη έμπνευση τους, η οποία σε συνδυασμό με τον συνθετικό κι εκτελεστικό τους οίστρο, καθιστά τις παραμυθένιες τους μελωδίες εξόχως χορταστικές κι αφοπλιστικά σαγηνευτικές, ενώ το rock τσαγανό τους με την heavy γαλήνη τους, αναδεικνύουν υπέροχα το σπινθηροβόλο vintage ταμπεραμέντο τους.
 
Η κιθάρα σκλαβώνει τις αισθήσεις με τις ηλεκτρικές της αρμονίες, καθώς άλλοτε σκαρώνει αρκούντως heavy κι ορμητικά riffs σε πρωτόγονο stoner μοτίβο, τα οποία και διανθίζει με την κατάλληλη ποσότητα fuzz μαγείας κι άλλοτε υφαίνει leads ανείπωτης ομορφιάς σε heavy psych ύφος, αναδεικνύοντας έτσι την 70's αισθητικής ψυχεδέλεια των συνθέσεων της, ενώ τα ατίθασα solos της μαρτυρούν την υφέρπουσα αγάπη των Naxatras για τη πρωτόγονη funk μουσική.
 
Τα δυναμικά ντραμς συνεισφέρουν με γενναίες ποσότητες groove στο τελικό μουσικό σύνολο κι αποκαλύπτουν έτσι το έντονο άρωμα ανατολής, που διακρίνει τις συνθέσεις του παρθενικού πονήματος των Naxatras, ενώ συνεργάζονται αρμονικά με το μεστό τους μπάσο, το οποίο γεμίζει περίφημα τον ήχο τους, χαρίζοντας όγκο και βάθος στις απαράμιλλης ομορφιάς μελωδίες τους, τα διακριτικά φωνητικά των οποίων, συμβάλουν σημαντικά στην έξοχη ροή του δίσκου.
 
Ο πλούσιος μουσικός κόσμος των Naxatras είναι διανθισμένος με hard rock ηχοχρώματα και στολισμένος με ισχυρές heavy psych αποχρώσεις, ενώ τα εξαιρετικού κάλλους heavy ηχοτοπία τους, που μας ταξιδεύουν στην αχανή Γη της stoner Επαγγελίας, χάρη στα σχεδόν ανεπαίσθητα blues ψήγματα και τις ισχνές space πινελιές τους, αναδύουν οπιούχες vintage αναθυμιάσεις και καθιστούν έτσι άκρως εθιστικό το τελικό μουσικό σύνολο, το οποίο ξεχειλίζει rock φαντασία.
 
Εν ολίγοις, εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικό πρώτο δείγμα γραφής από μια πάρα πολλά υποσχόμενη κι άκρως ελπιδοφόρα μπάντα, που στέλνει τις προσδοκίες για το μουσικό της μέλλον σε άφταστα ύφη, καθώς το ντεμπούτο κι ομώνυμο άλμπουμ των Naxatras στάζει rock ειλικρίνεια και heavy μπρίο σε κάθε νότα του, ενώ ενισχύει με την ηχητική του ποιότητα την αλματώδη τα τελευταία έτη πρόοδο της εγχώριας ανεξάρτητης μουσικής σκηνής. Υπόκλιση.
 
Naxatras: Bandcamp / Facebook
 

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2015

Spacement - Ascend To Freedom

 
Οι ταλαντούχοι κι ανερχόμενοι Spacement, που το λίαν επιεικώς εύστοχο λογοπαίγνιο στο όνομα τους, συνοψίζει και περιγράφει υποδειγματικά τη μουσική τους, σχηματίστηκαν το 2012 στην Αθήνα κι απαρτίζονται από τον Θανάση στο μπάσο, από το Νίκο στη φωνή, από τον Στάθη στην κιθάρα κι από τον Τσακ στα ντραμς, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν την παρθενική δουλειά τους, που έχει την μορφή Ep και φέρει τον τίτλο, Ascend To Freedom.
 
Το εν λόγω άκουσμα διακρίνεται για την θηριώδη υπόσταση των μόλις 2 κομματιών του, που έχουν συνολική διάρκεια 29 λεπτών και ξεχωρίζει για το γεμάτο συμβολισμούς και λεπτομερές artwork του, που πλαισιώνει περίφημα την τρομακτικά heavy μουσική του, η οποία κολακεύεται από την αψεγάδιαστη παραγωγή, που χαρίζει μια έξτρα δυναμική στις εκρηκτικές του συνθέσεις, τις οποίες κι απογειώνει με την τέλεια ισορροπία της μεταξύ διαύγειας κι ηχητικής βρωμιάς.
 
Η κιθάρα σκαρώνει συνεχώς ορμητικά κι εξαιρετικά heavy εκτοπίσματος riffs, με τα οποία άλλοτε σπέρνει τον όλεθρο, χάρη στον αβυσσαλέο stoner χαρακτήρα της κι άλλοτε μας παρασέρνει σε μια ατελείωτη drone δίνη με τα παραδοσιακά doom αρώματα της, τα οποία οι Spacement έχουν επιτυχώς διανθίσει με σχεδόν ανεπαίσθητα ψήγματα post ύφους, χάρη στα μαγευτικά τους leads και solos, που στολίζουν το εξαίρετο Ascend To Freedom με heavy psych ηχοχρώματα.
 
Τα φωνητικά των Spacement συμβάλουν στην ήδη αρκετά μεγάλη μουσική ποικιλία του, καθώς πότε έχουν καθαρή χροιά και μορφή ψαλμωδίας και πότε brutal ύφη κι υπόσταση σχιστών κι απόκοσμων ουρλιαχτών, εντείνοντας έτσι τις sludge ανησυχίες τους και πασπαλίζοντας συνάμα το χορταστικό Ascend To Freedom με σχεδόν ανεπαίσθητες black αποχρώσεις, τις οποίες ενισχύουν τα ρωμαλέα τους ντραμς με τον τραχύ κι αιχμηρό χαρακτήρα του groove τους.
 
Ο μεστός μουσικός κόσμος του εξαίρετου Ascend To Freedom οφείλει την ηχητική του θέρμη στην αγάπη των δημιουργών του για το fuzz και χρωστάει τις συναρπαστικές heavy μελωδίες του στον συνθετικό κι εκτελεστικό οίστρο των Spacement, που σε συνδυασμό με την αστείρευτη έμπνευση τους, μαρτυρούν το πλούσιο ταλέντο και το περίσσιο μεράκι τους κι έτσι με εύγλωττο τρόπο μας παρουσιάζουν το αγνό κι ανόθευτο stoner/doom τσαγανό, που τους διακρίνει.
 
Εν ολίγοις, το εν λόγω Ep, θαρρώ ότι αποτελεί διαμάντι για την εγχώρια heavy σκηνή, την οποία και βοηθάει σημαντικά στην συνεχή τα τελευταία έτη ανέλιξη της, καθώς οι μαγευτικές κι ανίερες doom μελωδίες της, ξεχειλίζουν sludge αδρεναλίνη και στάζουν stoner ποιότητα σε κάθε νότα τους, καθιστώντας έτσι την γοητεία του Ascend To Freedom σχεδόν ακαταμάχητη και στέλνουν συνάμα σε δυσθεώρητα ύψη τις προσδοκίες για το μέλλον των Spacement. Φανταστικό.
 
Spacement: Bandcamp / Facebook