Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Horsehunter - Caged In Flesh

 
Ο Michael σε κιθάρα και φωνητικά, ο Himi σε μπάσο και φωνητικά, ο Nick στα ντραμς κι ο Dan στην φωνή, απαρτίζουν τους εξαιρετικούς κι ανερχόμενους Horsehunter, που σχηματίστηκαν από τους ίδιους κάπου προς τα μέσα του 2012 στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και οι οποίοι μόλις στα τέλη του περασμένου Σεπτέμβρη κυκλοφόρησαν την παρθενική τους δουλειά με τίτλο Caged In Flesh, η οποία περιέχει τέσσερα κομμάτια συνολικής διάρκειας 41 λεπτών περίπου.
 
Η εν λόγω κυκλοφορία, που πλαισιώνεται από ένα σκοτεινά σαγηνευτικό artwork, διακρίνεται για την πραγματικά αψεγάδιαστη παραγωγή της, που αποδίδει με διαύγεια τις χαοτικές μελωδίες της και ξεχωρίζει για τις θηριώδεις κι απαράμιλλου κάλλους συνθέσεις της, οι οποίες ξεκινούν το μακρύ τους ταξίδι στον ακραίο heavy ήχο, που περνά μέσα από δαιδαλώδη post ηχοτοπία και ρηχούς stoner βάλτους, από ανήλιαγα doom σοκάκια για να καταλήξουν στην sludge άβυσσο.
 
Τα φωνητικά αναδύουν συναισθήματα σύγχυσης και πανικού κι εντάσσονται στο απόκοσμο κλίμα του Caged In Flesh περίφημα, χάρη στην βαθιά συναισθηματική τους ένταση, ενώ οι δυο κιθάρες, άλλοτε υφαίνουν πελώρια riffs, που κατατροπώνουν τα πάντα στο ορμητικό διάβα τους κι άλλοτε πλέκουν γαλήνια leads κι αρμονικά solos, αναδεικνύοντας έτσι υπέροχα και με πειθώ την εύθραυστη υπόσταση των Horsehunter, οι οποίοι μοιάζει να ξεχειλίζουν από έμπνευση.
 
Το μεστό μπάσο χαρίζει όγκο και βάθος στο τελικό μουσικό σύνολο, χάρη στον fuzz χαρακτήρα του και σιγοντάρει υπέροχα, τόσο τις κιθάρες των Horsehunter, όσο και τα δυναμικά ντραμς τους, που διανθίζουν με το απαραίτητο groove τις συνθέσεις τους, στην ποικιλία των οποίων συμβάλουν σημαντικά με τα tribal υφής χτυπήματα τους, αποτυπώνοντας έτσι με εύγλωττο τρόπο το μεγαλείο του Caged In Flesh, που μαρτυρά το συνθετικό οίστρο των δημιουργών του.
 
Οι άκρως ταλαντούχοι και πολλά υποσχόμενοι Horsehunter, ανεβάζουν σε δυσθεώρητα ύψη τις προσδοκίες για το μουσικό μέλλον τους με το ντεμπούτο δίσκο τους, καθώς το χορταστικό κι απολαυστικό Caged In Flesh, αποτελεί ένα εξαιρετικό πρώτο δείγμα γραφής και μας χαρίζει στιγμές ανείπωτης heavy μαγείας, χάρη στις μεγαλειώδεις συνθέσεις του, οι οποίες παραλύουν το σώμα και σκλαβώνουν τις αισθήσεις με την αλλόκοτη κι ερεβώδη ομορφιά τους. Καθηλωτικό.
 
Horsehunter: Bandcamp / Facebook

 

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Black Moth - Condemned To Hope

 
Οι ραγδαίως ανερχόμενοι Black Moth σχηματίστηκαν στην πόλη Leeds της Αγγλίας το 2010 κι απαρτίζονται από 5 ιδιαιτέρως ταλαντούχους μουσικούς και πιο συγκεκριμένα από τη Harriet στα φωνητικά, από τους Jim και Nico στις κιθάρες, από τον Dominic στα ντραμς κι από τον Dave στο μπάσο, όλοι εκ των οποίων είναι αρκετά έμπειροι και μάλιστα έχουν συνυπάρξει κατά το παρελθόν στις ίδιες μπάντες, οπότε το δέσιμο τους μοιάζει και είναι άκρως φυσιολογικό.
 
Η χημεία των μελών τούτης της πολλά υποσχόμενης μπάντας αποτυπώνεται εύγλωττα και στην δεύτερη full length δουλειά της, που αποτελεί την αφορμή για τούτο το κείμενο και η οποία φέρει τον τίτλο Condemned To Hope και περιέχει 11 κομμάτια συνολικής διάρκειας 43 λεπτών, μιας και οι δυναμικές της συνθέσεις, που απογειώνονται από την διαυγή παραγωγή της, ξεχωρίζουν για την μεστή και στιβαρή μορφή τους, που μαρτυρά συνθετικό οίστρο κι ατίθαση έμπνευση.
 
Το πανέμορφο και σκοτεινό artwork του Condemned To Hope ταιριάζει υπέροχα τόσο με τους στίχους του, όσο και με την συμπαγή μουσική του, η οποία στηρίζεται στον doom ήχο, αν και οι grunge πινελιές είναι ιδιαιτέρως έντονες, ενώ το garage τσαγανό των Black Moth, που οφείλεται μάλλον στον πρότερο βίο τους, αποτυπώνει με εύγλωττο τρόπο την αύρα 60's ψυχεδέλειας των συνθέσεων του κι αναδεικνύει περίφημα το punk νεύρο και τα ισχνά stoner ηχοχρώματα του.
 
Τα φωνητικά άλλοτε μας ξεσηκώνουν με το πάθος και την ενέργεια τους κι άλλοτε μας μαγεύουν με την αισθαντική και noir αισθητική τους, ενώ οι κιθάρες μας καθηλώνουν με τα riffs τους, τα οποία είναι αρκούντως heavy και μας ξεμυαλίζουν με τα solos τους, που ξεχειλίζουν αδρεναλίνη, δίνοντας έτσι σπιρτόζικη υφή στο Condemned To Hope, το οποίο οφείλει το περίσσιο groove του στα ντραμς και τον ηχητικό του όγκο στο μεστό και σκανδαλιάρικο μπάσο των Black Moth.
 
Ο ποικίλος μουσικός κόσμος τούτων των Εγγλέζων, που λοξοκοιτά σε στιγμές προς τις gothic αρώματος country μελωδίες του αμερικάνικου νότου, ευωδιάζει ηχητική πυρίτιδα χάρη στο fuzz ταμπεραμέντο του και καθιστά εξόχως χορταστικό το Condemned To Hope χάρη στην ατίθαση heavy σπιρτάδα του, η οποία οφείλεται στην αψεγάδιαστη απόδοση των άκρως ελπιδοφόρων Black Moth, που επιβεβαιώνουν τις υψηλές προσδοκίες, που οι ίδιοι δημιούργησαν. Εξαίρετο.
 
Black Moth: Facebook / Official Website
 
 

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Grizzly - Rapturous Decay

 
Οι εξόχως ταλαντούχοι Grizzly σχηματίστηκαν το 2003 στην Βουδαπέστη της Ουγγαρίας κι απαρτίζονται από πέντε άκρως ικανούς μουσικούς και πιο συγκεκριμένα από τον Oszkar στη φωνή, τον Attila στο μπάσο, τον Armin στα ντραμς και τους Arian και Zsolt στις κιθάρες, οι οποίοι είναι αρκετά δραστήριοι όσον αφορά στις live εμφανίσεις τους κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τη μικρή δισκογραφία τους, που ως τώρα αποτελείται από δυο μόλις δουλειές.
 
Το δεύτερο χρονικά πόνημα τους, το οποίο φέρει τον τίτλο Rapturous Decay, κυκλοφόρησε πριν από δυο εβδομάδες περίπου και περιέχει 6 κομμάτια συνολικής διάρκειας 27 λεπτών, ενώ πλαισιώνεται από ένα ιδιαιτέρως λεπτομερές artwork, που ταιριάζει άψογα στη σκληροτράχηλη μουσική τους, η οποία απογειώνεται από την δυναμική παραγωγή, που χαρίζει ένα κολακευτικό κι εξόχως απολαυστικό live αίσθημα στις περιπετειώδεις κι επιεικώς εκρηκτικές συνθέσεις του.
 
Η βαπτισμένη στο γρέζι φωνή των Grizzly αποδίδει με περίσσιο πάθος τη νοσηρή φαντασία, που απορρέει από τους στίχους κι εντάσσεται χωρίς κανένα πρόβλημα στην ατμόσφαιρα του Rapturous Decay χάρη στο απύθμενο fuzz από τις δυο κιθάρες, οι οποίες σκαρώνουν riffs σε sludge ύφος με ανάγλυφα blues ηχοχρώματα και ισχνές southern πινελιές, χαρίζοντας έτσι ένα εξαιρετικά ορμητικό rock 'n' roll τσαγανό στο σχεδόν ισοπεδωτικά heavy τελικό μουσικό σύνολο.
 
Τα κατακλυσμιαία ντραμς σε πλήρη αρμονία με το μεστό κι ατίθασο μπάσο, προσφέρουν stoner αιχμές στο Rapturous Decay, ενισχύοντας τη μουσική ποικιλία του και συνάμα το στολίζουν με περίσσιο groove, χαρίζοντας του παράλληλα τεράστιο μουσικό βάθος κι όγκο, ενώ η ασθενική παρουσία της φυσαρμόνικας, αρωματίζει με μια άκρως σαγηνευτική retro αύρα τις ευωδιάζουσες πυρίτιδα συνθέσεις των Grizzly, που εδώ βρυχώνται δεξιοτεχνικά και με περίσσια μαεστρία.
 
Ο χειμαρρώδης και υπέρ του δέοντος heavy μουσικός κόσμος των Grizzly έχει την δική του μοναδική ταυτότητα, την οποία οφείλει στον συνθετικό τους οίστρο και γενικότερα στο μεγάλο μουσικό τους ταλέντο, που ξεδιπλώνεται σε όλο το μεγαλείο του στη νέα τους δουλειά, η οποία αφήνει πάρα πολλές υποσχέσεις για το μέλλον τους, μιας και το χορταστικό Rapturous Decay, μαρτυρά με εύγλωττο τρόπο την αστείρευτη έμπνευση των δημιουργών του. Εξαιρετικό.
 
Grizzly: Bandcamp / Facebook
 

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

The Old Crone - The Undertaker Blues

 
Οι Πολωνοί The Old Crone σχηματίστηκαν στις αρχές του 2013 κι απαρτίζονται από έξι ικανότατους μουσικούς και πιο συγκεκριμένα από την Anna στη φωνή, από τον Bedi και τον Grocki στις κιθάρες, από τον Tomasz στα πλήκτρα, από τον Robert στο μπάσο κι από τον Rafal στα ντραμς, όλοι εκ των οποίων διακρίνονται για το πάθος και το μουσικό τους ταλέντο.
 
Το παρθενικό full length πόνημα τους, που αποτελεί την δεύτερη συνολικά δουλειά τους, φέρει τον τίτλο The Undertaker Blues και περιέχει 10 κομμάτια συνολικής διάρκειας 46 λεπτών, ενώ ξεχωρίζει για το comic αισθητικής artwork του και διακρίνεται για τον παλιακό του ήχο, ο οποίος αναδεικνύεται υπέροχα από τη μεστή και διαυγή παραγωγή του, που ξεχειλίζει ηχητική θέρμη.
 
Ο vintage αύρας μουσικός κόσμος των The Old Crone περιέχει δυνατά NWOBHM στοιχεία, τα οποία αποτυπώνονται κυρίως στην φωνή και τις κιθάρες τους, ενώ τα έντονα doom ηχοχρώματα του χορταστικού The Undertaker Blues οφείλουν την στιβαρή τους πυγμή στο ογκώδες μπάσο τους και στα δυναμικά τους τύμπανα, τα οποία μαρτυρούν και τα ισχνά stoner ηχοτοπία τους.
 
Τα λιγοστά samples φωνητικών παρέα με τα διακριτικά πλήκτρα βοηθούν σημαντικά στην ήδη εξαιρετική ροή του The Undertaker Blues και χαρίζουν μια occult πινελιά στο τελικό σύνολο, η metal αισθητικής κι ωμή υφή του οποίου, μας παρουσιάζει με εύγλωττο τρόπο την συνθετική κι εκτελεστική μαεστρία των The Old Crone, που όλα δείχνουν ότι λατρεύουν τον proto metal ήχο.
 
Η μουσική των άκρως ελπιδοφόρων The Old Crone έχει την δική της μοναδική ταυτότητα κι αυτό αποτελεί ένα πολύ καλό σημάδι για το μέλλον τους, καθώς παρά τις μπόλικες και δυνατές επιρροές τους, έχουν πετύχει να χαρίσουν στο αρκούντως heavy, ιδιαιτέρως απολαυστικό και πολλά υποσχόμενο The Undertaker Blues τη δική τους προσωπική, μουσική σφραγίδα. Τίμιο.
 
The Old Crone: Bandcamp / Facebook
 

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

The Scimitar - Doomsayer

 
Οι νεοσύστατοι The Scimitar προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου και σχηματίστηκαν κάπου μες το 2013 από τον Gein στο μπάσο, από τον Brian στα ντραμς κι από τον Darryl στην κιθάρα και τα φωνητικά, όλοι εκ των οποίων έχουν θητεύσει επί σειρά ετών σε φημισμένες μπάντες του heavy και του rock ήχου γενικότερα κι αυτό χαρίζει περισσότερο ενδιαφέρον στο νέο σχήμα τους, που πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε την παρθενική δουλειά του.
 
Το εν λόγω άκουσμα, που φέρει τον άκρως ταιριαστό με την μουσική και τους στίχους του, τίτλο: Doomsayer, έχει την μορφή full length δίσκου και περιέχει 7 κομμάτια συνολικής διάρκειας 35 λεπτών, ένα εκ των οποίων είναι διασκευή σε κλασσικό κομμάτι των γνωστών και μη εξαιρετέων Motorhead, ενώ καθοριστικό ρόλο στο τελικό μουσικό σύνολο παίζει και η εξαιρετική παραγωγή του, που αναδεικνύει περίφημα την βρωμιά και τον ορμητικό χαρακτήρα των συνθέσεων του.
 
Η τραχιά και παθιασμένη υφή των φωνητικών ταιριάζει άψογα με τον μεστό και βαρύ ήχο του Doomsayer, ο οποίος οφείλεται εν πολλοίς στο στιβαρό του rythm section, το οποίο αποτελείται από τα δυναμικά τους ντραμς, που γεμίζουν δεξιοτεχνικά με περίσσιο groove τις συνθέσεις των The Scimitar κι από το ογκώδες μπάσο τους, το οποίο χαρίζει άπλετο fuzz σε αυτές, ενώ τα riffs και τα solos της υπέρ του δέοντος heavy κιθάρας τους, απογειώνουν το τελικό αποτέλεσμα.
 
Τα περιπετειώδη κι έντονα stoner ηχοχρώματα των The Scimitar αποτυπώνουν με τον πλέον απολαυστικό τρόπο το συμπαγές doom υπόβαθρο τους, το οποίο στο επιεικώς συναρπαστικό Doomsayer είναι επιτυχώς διανθισμένο με σκανδαλιάρικα blues ηχοτοπία, που αναδεικνύουν υπέροχα τα ισχνά και καταιγιστικά συνάμα sludge ξεσπάσματα τους, μαρτυρώντας έτσι με εύγλωττο τρόπο τις δυνατές πινελιές ψυχεδέλειας, που στολίζουν τούτο το εκρηκτικό άκουσμα.
 
Ο βλοσυρός ηχητικός κόσμος τούτης της άκρως ταλαντούχας μπάντας οφείλει την αγριωπή του μορφή στο πλούσιο μουσικό ταλέντο της, το οποίο σε συνδυασμό με την εξαιρετική απόδοση της, έχει χαρίσει heavy τσαγανό στο χορταστικό Doomsayer, που χάρη στο δυναμικό doom ταμπεραμέντο του, αποτελεί ένα εξαιρετικό πρώτο δείγμα γραφής κι ένα θεσπέσιο ντεμπούτο, που αφήνει πολλές υποσχέσεις για το μέλλον των άκρως ελπιδοφόρων The Scimitar. Έξοχο.
 
The Scimitar: Bandcamp / Facebook