Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Salem's Pot - Pronounce This!

 
Πριν από πέντε χρόνια σχηματίστηκαν στην Σουηδία οι ανερχόμενοι Salem's Pot, οι οποίοι έπειτα από κάποιες αλλαγές στην σύνθεση τους, πλέον αποτελούν ένα άκρως ελπιδοφόρο κουϊντέτο, το οποίο στα μέσα του περασμένου καλοκαιριού κυκλοφόρησε δια μέσω της RidingEasy Records τη νέα του δουλειά με τίτλο Pronounce This!, η οποία περιέχει έξι εκρηκτικά κι εξόχως εθιστικά κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 49 λεπτών.
 
Διαύγεια fuzz υφής και heavy βρωμιά ισορροπούν απόλυτα στην αψεγάδιαστη παραγωγή του εξαίρετου Pronounce This! και του χαρίζουν όγκο κι απύθμενη rock δυναμική, ενώ η σπιρτόζικη απόδοση των εξαιρετικών Salem's Pot και το σφιχτό τους δέσιμο, μαρτυρούν αμφότερα την εκτελεστική δεινότητα και τον συνθετικό τους οίστρο και αναδεικνύουν συνάμα τον σπινθηροβόλο τους stoner χαρακτήρα, καθώς και τις εύφλεκτες τους metal ατασθαλίες.
 
Ρωμαλέα riffs άλλοτε σε κλασσικό stoner ύφος κι άλλοτε με κοφτερές doom αιχμές πλημμυρίζουν αρμονικά το Pronounce This!, το οποίο χρωστά στα διαβολικής γοητείας leads και τα αμαρτωλής ομορφιάς solos από τις δυο κιθάρες, τόσο τα διακριτικά και λάγνα του blues ψήγματα, όσο και τις αχνές NWOBHM σκιές του, που εντείνονται από τα θορυβώδη πλήκτρα των Salem's Pot, τα οποία πασπαλίζουν με space σκόνη το τελικό σύνολο.
 
Μπάσο και ντραμς συνθέτουν ένα ιδιαιτέρως δυνατό και συμπαγές rythm section με το πρώτο να προσφέρει στο νέο πόνημα των Salem's Pot αρχέγονες doom πινελιές, χάρη στον ογκώδη και ποτισμένο με fuzz δηλητήριο χαρακτήρα του, ενώ τα φλογερά και στιβαρά ντραμς διανθίζουν σωστά με γενναίες ποσότητες stoner αδρεναλίνης το έξοχο Pronounce This!, χάρη στο εγγενές και παχύρρευστο τους groove, που το διαπερνά στην ολότητα του.
 
Φωνητικά και πλήκτρα συνεργάζονται άψογα με τα δεύτερα εκτός από τα space ηχοτοπία να ενισχύουν συγχρόνως και τις heavy psych αναθυμιάσεις, που ξεπηδούν από τα έγχορδα των εξαιρετικών Salem's Pot, ενώ η παθιασμένη φωνή τους, ερμηνεύει με μπόλικη θεατρικότητα κι ανησυχητική πειστικότητα τους horror ευωδίας στίχους του Pronounce This!, χάρη στη σχεδόν ανεπαίσθητη αύρα punk παράνοιας, που διακρίνει τα μεθυσμένα της χνώτα.
 
Τρεμάμενα και space προελεύσεως drone ρινίσματα συνυπάρχουν υπέροχα με τα βαλτώδη κι αιθέρια συνάμα heavy psych στοιχεία των Salem's Pot κι απογειώνουν αμφότερα τα ισχνά noise στολίδια και τα τερατώδη doom ξεσπάσματα τους, ενώ η stoner ιδιοσυγκρασία τους κολακεύεται στο συναρπαστικό Pronounce This!, τόσο από τα ξεβαμένα blues ηχοχρώματα, όσο κι από τις western αρώματος NWOBHM πινελιές τους. Διεστραμμένα υπέροχο.
 
Salem's Pot: Bandcamp / Facebook
RidingEasy Records: Official Website
 

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Clouds Taste Satanic - Dawn Of The Satanic Age

 
Από το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, όπου και το 2013 σχηματίστηκαν από τους εξαιρετικά ταλαντούχους David και Steve στις κιθάρες, Christy στα ντραμς και Sean στο μπάσο, προέρχονται οι ανερχόμενοι Clouds Taste Satanic, που επιστρέφουν στο heavy προσκήνιο δυναμικά τούτες τις μέρες, καθώς κυκλοφορούν δίχως την εμπλοκή κάποιας δισκογραφικής την τρίτη τους full length δουλειά υπό τον αχνής horror αύρας, τίτλο: Dawn Of The Satanic Age.
 
Μόλις έξι κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 37 λεπτών περιέχει το εξόχως χορταστικό, παρά το σχετικά μικρό του δέμας, Dawn Of The Satanic Age, το οποίο έχει εξολοκλήρου instrumental μορφή, όπως ακριβώς κι οι δυο πρώτοι δίσκοι των έξοχων δημιουργών του, ενώ διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που κολακεύει τα νέα κομμάτια των Clouds Taste Satanic, τα οποία πλαισιώνονται έξοχα από το ισχνής occult αισθητικής του artwork.
 
Στιβαρά και θηριώδη riffs άλλοτε σε παραδοσιακό doom μοτίβο κι άλλοτε σε μοντέρνο stoner ύφος ξεχύνονται από τις βαφτισμένες σε δηλητηριώδεις fuzz βάλτους κιθάρες των Clouds Taste Satanic κι οπιούχα leads αναιμικής post αύρας και απειλητικής metal ομορφιάς solos ξεπηδούν μες από τις τραχιές χορδές τους, αναδεικνύοντας υπέροχα τις σχεδόν ανεπαίσθητες progressive πινελιές, που χαρίζει στο πανέμορφο Dawn Of The Satanic Age το μεστό του rythm section.
 
Ηλιαχτίδες drone υφής ξεπετάγονται συχνά πυκνά από τα συμπαγή έγχορδα των εξαίρετων Clouds Taste Satanic και αγκαλιάζουν σφιχτά τις διακριτικές τους black αρώματος ατασθαλίες, οι οποίες ενισχύουν σημαντικά την ηχητική ποικιλία του ιδιαιτέρως απολαυστικού Dawn Of The Satanic Age, το οποίο χρωστά στα δυναμικά ντραμς την αβυσσαλέα heavy κι αγέρωχη groove ενέργεια του και στο μεστό μπάσο το άπλετο rock 'n' roll βάθος και τον ογκώδη του χαρακτήρα.
 
Νοσταλγία metal ευωδίας και κλασσικά rock αρώματα πλημμυρίζουν αρμονικά με την θλιμμένη τους heavy αύρα τα μελαγχολικά όσο και σκοτεινά συνάμα fuzz ηχοτοπία του συναρπαστικού Dawn Of The Satanic Age, τα σχεδόν διάφανα prog ρινίσματα του οποίου, παρέα με την αόρατη drone νοοτροπία και τις ερεβώδεις post σκιές των Clouds Taste Satanic απογειώνουν αμφότερες την συννεφιασμένη stoner ιδιοσυγκρασία και την τραχιά τους doom υπόσταση.
 
Είναι πλέον ξεκάθαρο το γεγονός, πως οι φοβεροί και τρομεροί Clouds Taste Satanic έχουν επιτυχώς χαλιναγωγήσει τις όποιες επιρροές τους, καθώς με όπλα τον συνθετικό οίστρο και την εκτελεστική δεινότητα τους, έχουν θέσει την σκοτεινή έμπνευση και φαντασία τους υπό τον πλήρη τους έλεγχο, πυρακτώνοντας την προσωπική τους heavy ταυτότητα και καθιστώντας την ομαλή ροή του Dawn Of The Satanic Age εφάμιλλη με τα νερά μολυσμένου ποταμού.
 
Θαρρώ λοιπόν, πως δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη το ότι το έσχατο χρονικά άλμπουμ τούτης της δραστήριας μπάντας είναι το πλέον απολαυστικό και μεστό της ως τώρα πορείας της στα heavy σοκάκια εφιαλτικής γοητείας, μιας και το αγνό stoner μεράκι των Clouds Taste Satanic αποτυπώνεται στο περιπετειώδες Dawn Of The Satanic Age με περισσή μαεστρία σε όλο του το μεγαλείο κι αναδεικνύει το διαβολικής σαγήνης κι έμφυτο doom τσαγανό τους.
 
Όσες κι όσοι εν κατακλείδι θεωρούν εαυτούς λάτρεις, είτε της αιχμηρής metal μουσικής, είτε του σκαιού rock ήχου, θαρρώ, πως θα λατρέψουν την αιθέρια προσέγγιση των Clouds Taste Satanic στα πλέον σκοτεινά σημεία του αβυσσαλέου heavy χώρου, καθώς το μαγευτικό και μεθυστικό Dawn Of The Satanic Age θα τους ξελογιάσει με την αμαρτωλή του stoner αύρα και θα σκλαβώσει νου κι αισθήσεις με τα παραμυθένια του doom θέλγητρα. Σχεδόν ακαταμάχητο.
 
Clouds Taste Satanic: Bandcamp / Facebook
 

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Wretch

 
Από τις στάχτες των εξαίρετων κι αδικοχαμένων The Gates Of Slumber γεννήθηκαν οι ανερχόμενοι Wretch πριν από δύο περίπου χρόνια οπότε κι ο ιδρυτής αμφότερων σε κιθάρα και φωνή, Karl Simon παρέα με τους Chris Gordon και Bryce Clarke σε ντραμς και μπάσο αντίστοιχα ένωσαν μεράκι και ταλέντο κι έπλασαν τούτη τη μπάντα εν μέρει για να χαλιναγωγήσουν τον ενθουσιασμό τους για κάθε τι βαρύ και μαύρο στον metal ήχο κι εν μέρει για να τιμήσουν επίσης τον αδερφικό φίλο και συνοδοιπόρο στα πρώτα μουσικά βήματα του αρχηγού τους, Jason McCash, ο οποίος εκείνη την περίοδο αποχαιρέτησε τα εγκόσμια.
 
Ομώνυμος τους είναι ο παρθενικός δίσκος από τους Wretch, που αποτελεί την αφορμή για τούτες τις γραμμές, ο οποίος βγήκε στα τέλη του περασμένου Αυγούστου με την αρωγή της Bad Omen Records και περιέχει μόλις εφτά κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 33 λεπτών, ενώ ξεχωρίζει για το λιτό και ξεθωριασμένο artwork του, που ταιριάζει γάντι στην θλιμμένη του heavy υπόσταση και διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του, που κολακεύει το τελικό σύνολο κι αναδεικνύει συνάμα με την έμφυτη ζεστασιά της φέρουσας fuzz αιχμές διαύγειας της, το εξαιρετικά στιβαρό και συμπαγές του metal εκτόπισμα.
 
Ηλεκτρισμένες μελωδίες βαφτισμένες σε οπιούχα NWOBHM ύδατα ξεπετάγονται συνεχώς από την παχιά κιθάρα και πλαισιώνουν τα βαριά της riffs υπέροχα, τα οποία μας ταξιδεύουν άλλοτε σε παραδοσιακά doom ηχοτοπία κι άλλοτε σε κλασσικής proto metal υφής βάλτους, ενώ τα νωχελικά της leads και solos μαρτυρούν αρμονικά την σπαρακτική rock μελαγχολία των Wretch χάρη στην εγγενή και υφέρπουσα metal ψυχεδέλεια τους και συνδυάζονται φανταστικά με το γρέζι των αισθαντικών φωνητικών, τα οποία ερμηνεύουν πειστικά και με περίσσιο πάθος ιστορίες βγαλμένες από τις κακοτοπιές της ζωής, γεμάτες πόνο κι οδύνη.
 
Ισχνές αποχρώσεις hard rock μαεστρίας αχνοφαίνονται στο ντεμπούτο πόνημα των έξοχων Wretch χάρη στο μεστό και σπιρτόζικο rythm section τους, το οποίο πετάει αναιμικές και σχεδόν διάφανες boogie σπίθες, χάρη στα ρωμαλέα κι ιδιαιτέρως δυναμικά ντραμς, τα οποία πασπαλίζουν σωστά με γενναίες ποσότητες groove αδρεναλίνης το τελικό σύνολο και συνοδεύουν εξαιρετικά το παχύρρευστο τους μπάσο, το οποίο χαρίζει όγκο και ηχητικό βάθος μες από τις fuzz πινελιές του στον παρθενικό κι άκρως χορταστικό, παρά το σχετικά μικρό του δέμας, δίσκο, τούτης της νέας και πάρα πολλά υποσχόμενης μπάντας.
 
Ωραία και θελκτικά σαν αμαρτία είναι τα νοσταλγικά metal αρώματα τούτης της κυκλοφορίας, τα οποία κολακεύουν σφόδρα τα έμφυτα κι αγνά της traditional doom ηχοχρώματα και τις ανόθευτες NWOBHM σκιές της, που σε συνδυασμό με το σπινθηροβόλο proto metal τσαγανό και το εγγενές hard rock ταμπεραμέντο των Wretch μας οδηγούν σε ιδιαιτέρως απολαυστικά κι αρκούντως heavy σοκάκια εκεί όπου η αχαλίνωτη φαντασία και η ατίθαση έμπνευση τούτης της υπέροχης μπάντας επιδίδεται σε συνθετικά όργια με την εκτελεστική δεινότητα τους, απόρροια των οποίων είναι το μαγευτικό τους πρώτο άλμπουμ.
 
Εν ολίγοις, μπορεί να σχηματίστηκαν σε καθεστώς πένθους και υπό συναισθηματικά δύσκολες συνθήκες οι Wretch όμως αυτό δεν τους εμπόδισε από το να δώσουν ελπίδα με τις θλιμμένα όμορφες κι εξόχως heavy μελωδίες τους στον παλιακό metal ήχο, μιας και με όπλο την εμπειρία τους πέρασαν αλώβητοι από τις εύκολες μελό ατραπούς του είδους και μας προσφέρουν ένα εξόχως συναρπαστικό traditional doom άκουσμα ποτισμένο με NWOBHM δηλητήριο και ραντισμένο με proto metal αρώματα, που ζαλίζει τις αισθήσεις και μεθάει το μυαλό με την απαράμιλλη και σχεδόν αβάσταχτη doom ομορφιά του. Φανταστικό.
 
Wretch: Facebook
Bad Omen Records: Official Website
 

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Black Tomb

 
Από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής όπου και πριν λίγο καιρό σχηματίστηκαν από μερικούς εξόχως παθιασμένους και ταλαντούχους μουσικούς προέρχονται οι ανερχόμενοι Black Tomb, που στις αρχές του τρέχοντος μήνα κυκλοφόρησαν δίχως την εμπλοκή κάποιας δισκογραφικής εταιρίας την ομώνυμη και παρθενική τους full length δουλειά.
 
Οχτώ θηριώδους εκτοπίσματος κομμάτια συνολικής διάρκειας 49 λεπτών περιέχει ο περί ου ο λόγος δίσκος, ο οποίος χρωστά εκτός φυσικά από τους Black Tomb, στους Sean Fitzpatrick, Anthony Medaglia και Brad Boatright και την αγαστή τους συνεργασία στους επιμέρους τομείς της παραγωγής την σχεδόν τερατώδη κι άκρως ογκώδη του υπόσταση.
 
Ηλεκτρισμένα και μονολιθικής doom αύρας riffs ξεχύνονται συνεχώς μες από την παχύρρευστη και βαφτισμένη σε οπιούχα fuzz ύδατα κιθάρα των Black Tomb, τα μελαγχολικά leads της οποίας ευωδιάζουν death σαπίλα και πλαισιώνουν φανταστικά τα μάλλον διακριτικά της solos, που μας βυθίζουν αρμονικά σε μια τραχιά κι αέναη δίνη sludge ψυχεδέλειας.
 
Υστερικές black metal υφής σκιές σκεπάζουν απειλητικά τα πρωτόγονα stoner ηχοτοπία των υπέροχα βλοσυρών Black Tomb, το μεστό μπάσο των οποίων προσφέρει όγκο και fuzz βάθος στο πρώτο πόνημα τους και σιγοντάρει συνάμα έξοχα τα δυναμικά τους ντραμς, το σκαιό και doom αρώματος groove των οποίων, απογειώνει την εγγενή τους sludge αγριάδα.
 
Ιδιαιτέρως παθιασμένα είναι τα γεμάτα γρέζι και βραχνιασμένα brutal φωνητικά, που ερμηνεύουν ερεβώδεις ιστορίες μακάβριας horror σαγήνης κι occult γοητείας με περισσή θεατρικότητα κι ανησυχητική πειστικότητα, ενώ ειδικής μνείας αξίζει και η αψεγάδιαστη απόδοση των Black Tomb, που είναι απόρροια του ακατέργαστου heavy ταλέντου τους.
 
Εν ολίγοις, τα αιθέρια sludge δηλητήρια και οι στιβαρές κι έντονες ευωδίες αρχέγονης doom ψυχεδέλειας από τους αβυσσαλέα σκοτεινούς Black Tomb, μαρτυρούν την ερεβώδη φαντασία και την φρικιαστικά όμορφη τους έμπνευση, που με όπλο το συμπαγές τους δέσιμο, μας ταξιδεύουν σε ανήλιαγα stoner σοκάκια ψυχρού doom/death αρώματος. Θαυμάσιο.
 
Black Tomb: Bandcamp / Facebook
 

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Kroh - Altars

 
Μια πάρα πολλά υποσχόμενη μπάντα σχηματίστηκε το 2011 στην μητέρα πόλη του heavy ήχου, που δεν είναι άλλη από το Μπέρμιγχαμ της Μεγάλης Βρετανίας από τον Paul Kenney στην κιθάρα, ο οποίος έπειτα από ένα μικρό διάλειμμα και μερικές αλλαγές στην σύνθεση των περί ου ο λόγος Kroh, πλαισιώνεται πλέον από την Oliwia Sobieszek στην φωνή, τον Darren Donovan στο μπάσο κι από τον Rich Stanton στα ντραμς, οι οποίοι κυκλοφορούν τούτες τις μέρες την δεύτερη συνολικά full length δουλειά τους και παρθενική με την παρούσα σύνθεση.
 
Κάτι λιγότερο από σαράντα λεπτά διαρκούν συνολικά τα εννέα κομμάτια του νέου πονήματος από τους άκρως ελπιδοφόρους και ανερχόμενους Kroh, το οποίο φέρει τον τίτλο Altars και διακρίνεται για το γεμάτο συμβολισμούς κι occult αισθητικής του artwork, ενώ ξεχωρίζει για την πραγματικά αψεγάδιαστη παραγωγή του, την οποία έχει επιτυχώς κι εξολοκλήρου αναλάβει ο αρχηγός και ιδρυτής της μπάντας, που πέτυχε την απόλυτη ισορροπία μεταξύ fuzz διαύγειας και heavy βρωμιάς, χαρίζοντας στο τελικό σύνολο μια μεθυστική vintage αύρα φρεσκάδας.
 
Βαριά κι αιχμηρά riffs, που συνδυάζουν επιτυχώς παραδοσιακά doom στοιχεία και σύγχρονες stoner φόρμες, μας ταξιδεύουν σε ανήλιαγα occult rock σοκάκια, εκεί όπου οι κλασσικές heavy metal αναθυμιάσεις των solos και leads από την ατίθαση κιθάρα των εντυπωσιακά ταλαντούχων Kroh τυλίγουν σαν άλλο πέπλο τα horror αρώματος fuzz ηχοχρώματα του Altars και μας βυθίζουν έτσι σε μια αέναη δίνη rock απόλαυσης και heavy ευδαιμονίας, όπου κυριαρχεί η λάγνα κι αμαρτωλά θελκτική φωνή τους, που σαν άλλη Σειρήνα ξελογιάζει κι εθίζει νου κι αισθήσεις.
 
Στίχοι μακάβριας γοητείας κι αχνής horror σαγήνης αποδίδονται ανησυχητικά πειστικά και συμβάλλουν έτσι σημαντικά στην έμφυτη occult αισθητική του ιδιαιτέρως χορταστικού, παρά το σχετικά μικρό του δέμας, Altars, το οποίο χρωστά στο μεστό του rythm section τον συμπαγή χαρακτήρα του και πιο συγκεκριμένα οφείλει στα δυναμικά ντραμς από τους έξοχους Kroh την διαβολικά όμορφη και retro ευωδίας groove αδρεναλίνη του, ενώ το στιβαρό τους μπάσο είναι υπεύθυνο για τις έντονες fuzz αποχρώσεις της νωχελικά σπιρτόζικης trad doom υφής τους.
 
Μάλλον ανεπαίσθητα είναι τα διακριτικά heavy metal ρινίσματα αλλοτινών ηχητικών εποχών με τα οποία οι ευρισκόμενοι σε συνθετικό κι εκτελεστικό οίστρο, Kroh, έχουν πασπαλίσει τα μοντέρνα stoner ψήγματα τους, ενώ ισχνοί slasher υφής καπνοί κυκλώνουν αρμονικά το εφιαλτικά παραμυθένιο Altars, η ομαλή ροή του οποίου είναι απόρροια της τρομερής χημείας και της εξαιρετικής απόδοσης των δημιουργών του, τα έντονα κι ανάγλυφα occult rock στοιχεία των οποίων, ταιριάζουν απόλυτα με την αγνή αγάπη τους για τα παραδοσιακά doom ηχοτοπία.
 
Τέλος, κάτι μου λέει ότι τούτοι εδώ οι τύποι σύντομα θα συγκαταλέγονται στην ευρύτερη heavy ελίτ, καθώς αν και ο δρόμος για τις υψηλές και δύσβατες κορυφές του μαγευτικού doom ήχου είναι μακρύς και γεμάτος ατραπούς, οι φοβεροί και τρομεροί Kroh με όπλο την αχαλίνωτη retro φαντασία και την φέρουσα vintage πινελιές έμπνευση τους, μας προσφέρουν με το φανταστικό Altars έναν από τους απολαυστικότερους δίσκους του 2016 αφού ο γάμος occult ηχοχρωμάτων και μοντέρνων stoner στοιχείων δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστός. Φαντασμαγορικό.