Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Blood Farmers - Headless Eyes


Οι προερχόμενοι από τη Νέα Υόρκη, Blood Farmers, σχηματίστηκαν το 1989 κι έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει μόνο 2 demos κι ένα full length δίσκο, μιας κι αφού δημιούργησαν με αυτά αρκετό θόρυβο γύρω από το όνομα τους στους underground κύκλους του doom ήχου, διαλύθηκαν ξαφνικά και χωρίς προφανή λόγο. Ευτυχώς για όλους εμάς όμως, επανήλθαν δριμύτεροι πριν λίγο καιρό και στις αρχές του περασμένου Μάρτη, έβγαλαν την δεύτερη full length δουλειά τους.

Το περί ου ο λόγος, Headless Eyes, ήρθε για να στοιχειώσει τις ηχητικές μας αισθήσεις και για να εκπληρώσει τις επιθυμίες για έναν δεύτερο, τουλάχιστον, δίσκο από τούτη την φανταστική μπάντα, το παρθενικό πόνημα της οποίας, έχει επηρεάσει πολλές γνωστές doom μπάντες του σήμερα. Τα 6 κομμάτια του, ένα εκ των οποίων αποτελεί διασκευή σε τραγούδι από soundtrack ταινίας από την δεκαετία του '70 με horror θεματολογία, διαρκούν συνολικά περίπου 45 λεπτά.

Η horror αισθητική και οι ταινίες παρεμφερούς θεματολογίας από τις δεκαετίες του '60 και '70 έχουν επηρεάσει σφόδρα τη μπάντα, καθώς από εκεί αντλεί όλη την έμπνευση της κι αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό, τόσο από τον ήχο της, όσο κυρίως, από το οπτικό και στιχουργικό της ύφος, που αποπνέει έναν μαγευτικό μυστικισμό, ο οποίος αναδεικνύει την παραδοσιακή heavy μουσική παιδεία των Blood Farmers φανταστικά με τις αμυδρές ανατολίτικες αναφορές του.

Τα riffs από την κιθάρα του Dave Szulkin φέρουν μια κλασσική doom αύρα νοσταλγίας, την οποία τα ακουστικά περάσματα και τα leads της εντείνουν με τις πλούσιες μελωδικές τους αρμονίες, ενώ τα solos της φέρουν την metal τρέλα περασμένων δεκαετιών κι αναδεικνύουν με το καλύτερο τρόπο το μεστό μπάσο του ίδιου μουσικού, που προσφέρει ζεστασιά παρέα με τα πλήκτρα του ίδιου, στον ήδη θερμό και γλυκό τονικά ήχο του απολαυστικού Headless Eyes.

Τα φωνητικά του προαναφερθέντα πολυτάλαντου μουσικού, συμπληρώνουν με τον καλύτερο τρόπο την φωνή του τραγουδιστή Eli Brown, ο οποίος διανθίζει με την ωμή και προσγειωμένη χροιά του το ήδη έντονο και χορταστικό cult αίσθημα του Headless Eyes, στην παραγωγή του οποίου έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο, μιας κι αυτός ουσιαστικά ευθύνεται για τον πολύ καλό ήχο του, ενώ άξια επαίνου είναι η συνεισφορά στα πλήκτρα του guest μουσικού, Theo Falkinburg.

Ο στιβαρός και παλιακός ήχος του Headless Eyes εμπλουτίζεται από την τρομερή δουλειά του Tad Léger στα ντραμς, μιας και τα δυναμικά του χτυπήματα αποτελούν σημαντικό στήριγμα στα έγχορδα των μουσικών του συνοδοιπόρων, ενώ άξια αναφοράς είναι και η ουσιαστική χρήση samples από διάφορες horror ταινίες του cult κινηματογράφου, καθώς βοηθούν σημαντικά την ομαλή ροή του δίσκου και την πειστική απόδοση του horror στιχουργικού του περιεχομένου.

Το cult και παραδοσιακής υφής doom ύφος των Blood Farmers μοιάζει πιο φρέσκο από ποτέ, καθώς στολίζεται από περίσσιο μεράκι κι ατέλειωτη αγάπη για την πλέον heavy έκφανση του blues ήχου κι η traditional τεχνοτροπία τους, αναδεικνύει με τον καλύτερο και πιο χορταστικό για εμάς τρόπο, τον συνθετικό τους οίστρο και μαρτυρά συγχρόνως την εκτελεστική τους δεινότητα, ενώ καθιστά καθηλωτικό το τελικό ηχητικό σύνολο, το οποίο όπως ίσως μαντεύετε, συναρπάζει.

Εν ολίγοις, οι φοβεροί και τρομεροί Blood Farmers, επιστρέφουν στο doom προσκήνιο με έναν δίσκο, που αποδεικνύει τη μεγάλη τους απουσία από τα heavy δρώμενα με εκκωφαντικό τρόπο, καθώς η ποιότητα ξεχειλίζει από κάθε νότα του εκπληκτικού Headless Eyes κι ελπίζω, πως η νεκρανάσταση τους, θα διαρκέσει πολύ περισσότερο από τον θάνατο τους διότι τέτοιες μπάντες θαρρώ, πως είναι απαραίτητες για την πρόοδο του αγαπημένου μας heavy ήχου. Σεβασμός.

Blood Farmers: Official Blog
 

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

The Lone Crows - Dark Clouds


Οι The Lone Crows σχηματιστήκαν το 2009 σε κάποια σχολική αίθουσα της Μινεάπολη των Η.Π.Α. με σκοπό να παίξουν thrash μουσική, αλλά ύστερα κι από τις τελευταίες αλλαγές στο line up τους, που έλαβαν χώρα το 2011 κατέληξαν να παίζουν ένα εξόχως απολαυστικό heavy rock μείγμα από έντονα blues και soul στοιχεία κι από σαγηνευτικά ηχοχρώματα rock ψυχεδέλειας.

Η μουσική τους όμως θαρρώ, πως δεν χωρά σε κάποια ταμπέλα συγκεκριμένα, καθώς στον δεύτερο full length δίσκο τους, που πρόκειται να κυκλοφορήσει προς τα τέλη του Μάη, ακούμε κι αρκετά funk ηχοτοπία, ενώ η αίσθηση αυτοσχεδιασμού των συνθέσεων του Dark Clouds, όπως είναι ο τίτλος του εν λόγω δίσκου, εντείνει την heavy υφή των αχνών grunge ψηγμάτων τους.

Τα σχεδόν ανεπαίσθητα metal ρινίσματα στον ήχο των The Lone Crows προέρχονται από τα solos της κιθάρας, τα leads της οποίας αποπνέουν μια μεθυστική soul αύρα αλλοτινών εποχών, ενώ τα riffs της άλλοτε φέρνουν θύμισες blues & rythm ήχων κι άλλοτε φέρουν στην ραχοκοκαλιά τους ισχνά stoner στοιχεία, τα οποία αναδεικνύουν την υφέρπουσα retro rock ψυχεδέλεια της.

Το μπάσο προσδίδει όγκο και βάθος στο τελικό ηχητικό σύνολο κι εντείνει το απύθμενο groove των σπιρτόζικων ντραμς του Dark Clouds, ενώ τα φωνητικά κλέβουν την παράσταση σε τούτο το μεστό άκουσμα, μιας κι ερμηνεύουν τους στίχους του με περισσή πειστικότητα και συγχρόνως ξεχειλίζουν θεατρικότητα και στάζουν τσαγανό, δυναμισμό, αλλά κι ατελείωτη αισθαντικότητα.

Ο νοσταλγικός soul αισθησιασμός περισσεύει στα 9 κομμάτια συνολικής διάρκειας 47 λεπτών του Dark Clouds και συνδυάζεται άψογα με το θρασύ πάθος των έντονων blues rock πινελιών του, ενώ η αψεγάδιαστη παραγωγή αναδεικνύει με το καλύτερο τρόπο τις heavy καταβολές των άκρως ταλαντούχων The Lone Crows, καθώς προσφέρει διαύγεια στα fuzz ξεσπάσματα τους.

Εν ολίγοις, εάν γουστάρετε τον κλασσικό hard rock ήχο κι έχετε ιδιαίτερη αδυναμία στη μελωδική πλευρά των blues, τότε το απολαυστκό Dark Clouds των The Lone Crows θαρρώ, πως είναι η καλύτερη επιλογή σας, μιας κι αναδεικνύει το retro άρωμα των ρυθμικών blues, συνδυάζοντας το άψογα με soul μαγεία κι ανακατεύοντας το σωστά με heavy φρεσκάδα και psych σαγήνη. Άρτιο.

The Lone Crows: Bandcamp / Facebook


Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Elevators To The Grateful Sky - Cloud Eye


Από την Σικελία και πιο συγκεκριμένα από το Παλέρμο προέρχονται οι ανερχόμενοι κι άκρως ταλαντούχοι Elevators To The Grateful Sky, που σχηματίστηκαν το 2011 από τους Giuseppe και Sandro σε ρυθμική κιθάρα και φωνή αντίστοιχα, τους οποίους πλαισιώνει ο Giulio στα ντραμς και ο πολυπράγμων Giorgio σε μπάσο, lead κιθάρα, φωνητικά και φυσαρμόνικα.

Τούτη η ελπιδοφόρα μπάντα κυκλοφόρησε μέσω της Transubstans Records στις αρχές του τρέχοντος έτους την παρθενική της full length δουλειά, η οποία αποτελείται από 12 κομμάτια συνολικής διάρκειας 44 λεπτών και φέρει τον τίτλο Cloud Eye, ενώ συνοδεύεται από ένα άκρως ταιριαστό με την μουσική του artwork και διακρίνεται για την αψεγάδιαστη παραγωγή του.

Δυναμικός είναι ο ήχος του Cloud Eye, ο οποίος ξεχειλίζει ενέργεια κι αποτελεί ένα συμπαγές κράμα από διάφορα παρακλάδια της rock μουσικής, καθώς συνδυάζει άψογα την μελαγχολία του doom ήχου με την ανεμελιά των blues rock ηχοτοπίων της δεκαετίας του 70, ενώ εμπλουτίζει το σπιρτόζικο stoner ταμπεραμέντο της με reggae ψήγματα κι έντονα grunge ηχοχρώματα.

Οι κιθάρες στάζουν αδρεναλίνη με κάθε τους νότα και δημιουργούν έναν εκρηκτικό πακτωλό από heavy ύφους riffs, ενώ σκαρώνουν ρυθμούς και μελωδίες σε διάφορα ηχητικά μοτίβα του rock κι όχι μόνο ήχου, που απογειώνουν τα σαλεμένα τους solos κι αναδεικνύουν συγχρόνως το αίσθημα ενθουσιασμού, που κατακλύζει τις ευωδιάζουσες πυρίτιδα συνθέσεις του Cloud Eye.

Τα φωνητικά έχουν έντονη grunge χροιά κι ερμηνεύουν με περίσσιο πάθος και συναίσθημα τους στίχους του Cloud Eye, την ίδια στιγμή, που το μεστό μπάσο γεμίζει τις συνθέσεις του, με τον ατίθασο fuzz χαρακτήρα του κι ενισχύει το αχαλίνωτο groove των ντραμς, ενώ η φυσαρμόνικα εντείνει το retro αίσθημα του δίσκου και συνάμα του προσφέρει ηχητικές ανάσες φρεσκάδας.

Το συνθετικό ταλέντο των εκρηκτικών Elevators To The Grateful Sky αποδεικνύεται από τις περιπετειώδεις κι έξοχα δομημένες τους συνθέσεις, που μαρτυρούν δεξιοτεχνία και περίσσια μαεστρία, μιας και η πολλά υποσχόμενη αυτή μπάντα, πετυχαίνει να χαλιναγωγήσει τις πάμπολλες επιρροές της και να δώσει έτσι το δικό της στίγμα στο ποικίλο ηχητικά Cloud Eye.

Εν ολίγοις, τούτο το πολύ καλό κι άκρως χορταστικό άκουσμα ενδείκνυται για τους λάτρεις της heavy μουσικής και κυρίως σε όσες κι όσους γουστάρουν το alternative στοιχείο στον rock ήχο, μιας κι οι Elevators To The Grateful Sky, σμιλεύουν με φανταστικό τρόπο τις πλέον όμορφες εκφάνσεις του σκληρού ήχου, καθιστώντας έτσι εξόχως απολαυστικό το Cloud Eye. Έξοχο.

Elevators To The Grateful Sky: Bandcamp / Facebook
Transubstans Records: Official Website


Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

Dopelord - Black Arts, Riff Worship & Weed Cult


Οι ανερχόμενοι Dopelord σχηματίστηκαν το 2010 στην Πολωνία κι απαρτίζονται από τον Klusek στο μπάσο, τον Mroku στην κιθάρα, τον Miodek σε κιθάρα/φωνή και τον Blondyna στα ντραμς. Τούτοι οι μουσάτοι τύποι μόλις κυκλοφόρησαν την δεύτερη full length δουλειά τους, που περιέχει 5 κομμάτια συνολικής διάρκειας 40 λεπτών και φέρει τον ταιριαστό με το μουσικό, στιχουργικό κι αισθητικό του περιεχόμενο, τίτλο: Black Arts, Riff Worship & Weed Cult.

Ο εν λόγω δίσκος, ο οποίος προς το παρόν είναι διαθέσιμος μόνο σε digital μορφή μες από την σελίδα των Dopelord στο bandcamp, διακρίνεται για την πυκνή κι αρκούντως διαυγή παραγωγή του, η οποία προσδίδει μια σαγηνευτική vintage αύρα στο τελικό ηχητικό σύνολο, ενώ οι έντονες occult ανησυχίες και οι οπιούχες αναφορές τους, ανακλώνται επιτυχώς και με ανάγλυφο τρόπο στο πολύχρωμο και κατατοπιστικό artwork του Black Arts, Riff Worship & Weed Cult.

Τα riffs από τις κιθάρες αποτίουν φόρο τιμής στον πλημμυρισμένο από δηλητηριώδεις καπνούς doom ναό, ενώ αποπνέουν ένα τοξικό stoner άρωμα, που αναδεικνύει με τον πιο απολαυστικό τρόπο, την ψυχεδέλεια των μεθυστικών της leads και solos. Τα φωνητικά κινούνται βαθιά μες την μίξη του Black Arts, Riff Worship & Weed Cult κι αυτό λειτουργεί θετικά για τις συνθέσεις του, μιας κι εντείνει την ήδη αποπνικτική τους ατμόσφαιρα κι ωφελεί την ομαλή τους ροή.

Το μπάσο γεμίζει φανταστικά τις συνθέσεις του Black Arts, Riff Worship & Weed Cult, στις οποίες προσδίδει βάθος κι αχαλίνωτο όγκο, ενώ αναδεικνύει με τον fuzz χαρακτήρα του, την υφέρπουσα heavy αλητεία, που το διακρίνει και συγχρόνως συνιστά ένα στιβαρό και συμπαγές σαν σκυρόδεμα rythm section με τα δυναμικά ντραμς των κατασταλαγμένων πλέον ηχητικά Dopelord, που προσφέρουν άπλετο groove στις νέες τους κι άκρως εμπνευσμένες συνθέσεις.

Ο ήχος των Dopelord μοιάζει πλέον πιο μεστός από ποτέ κι αυτό είναι απόρροια της συνθετικής κι εκτελεστικής εξέλιξης τους, που καθιστούν το Black Arts, Riff Worship & Weed Cult εξόχως χορταστικό και συνάμα του χαρίζουν την δική του μοναδική ηχητική ταυτότητα. Εν ολίγοις, τούτη η άκρως ελπιδοφόρα και ταλαντούχα μπάντα μοιάζει έτοιμη και ικανή να κατακτήσει τις πλέον απόκρημνες doom κορυφές και θαρρώ, πως αυτό δεν θα αργήσει να συμβεί. Επενδύστε άφοβα.

Dopelord: Bandcamp / Facebook


Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

Albinö Rhino


Το 2010 στο Ελσίνκι σχηματίστηκαν οι Albino Rhino, οι οποίοι απαρτίζονται από τον Viljami Väre στα ντραμς, τον Kimmo Tyni στα φωνητικά και την κιθάρα και τον Ville Harju σε μπάσο και φωνή. Οι υποφαινόμενοι ταλαντούχοι Φινλανδοί κυκλοφορούν τούτες τις μέρες μέσω της Inverse Records, την ομώνυμη και δεύτερη συνολικά, μα παρθενική full length δουλειά τους, που αποτελείται από μόλις τέσσερα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 38 λεπτών.

Ο εν λόγω χορταστικός δίσκος, πλαισιώνεται από ένα άκρως ταιριαστό με την στιχουργική του θεματολογία, artwork, το οποίο εντείνει το νόημα των στίχων, ενώ συμπλέει με την αρμονία της νωχελικής αύρας των συνθέσεων του Albino Rhino, το οποίο διακρίνεται για το μεθυστικό heavy μείγμα του, που υπνωτίζει τις αισθήσεις με την ψυχεδελική rock υφή του και γαληνεύει το πνεύμα με τον παλαιάς κοπής, μεστό κι έχων αχνά stoner ψήγματα doom χαρακτήρα του.

Η παραγωγή του Albino Rhino έγινε εξ ολοκλήρου από την ίδια την μπάντα και προσδίδει μια γλυκιά ηχητική ζεστασιά στις μαγεμένες από την doom ραστώνη συνθέσεις του, η οποία πηγάζει από την πυκνή της υφή κι απογειώνει την γλυκιά τονικότητα όλων των μουσικών του οργάνων, τονίζοντας παράλληλα τον λυρισμό της μουσικότητας των Albino Rhino, τα φωνητικά των οποίων, στολίζουν με αχνά epic κι αιχμηρά doom rock ηχοτοπία το τελικό ηχητικό σύνολο.

Τα ντραμς προσφέρουν άπλετο groove στο Albino Rhino με τα δυναμικά τους γεμίσματα κι έτσι κρατούν με μαεστρία τα ηχητικά του μπόσικα, ενώ συνεργάζονται άψογα με το μεστό μπάσο, με το οποίο συγκροτούν ένα αρκούντως heavy και συμπαγές rythm section, που αναδεικνύει με τον πλέον όμορφο τρόπο τα κολλητικά riffs της κιθάρας, η οποία φροντίζει συχνά πυκνά να διανθίζει με τα άκρως αρμονικά της leads, το ισχυρό και στιβαρό doom οχυρό, που η ίδια δημιουργεί.

Οι πολλά υποσχόμενοι Albino Rhino, οι οποίοι στους στίχους τους καταπιάνονται με την θεϊκή υπόσταση της φύσης και την επιρροή της στον άνθρωπο, ενσωμάτωσαν με περισσή δεξιοτεχνία στις απολαυστικές τους συνθέσεις τις επιρροές τους και κατάφεραν ηχογραφώντας ζωντανά στο studio να τους προσδώσουν έναν γοητευτικό αυθορμητισμό, που αποπνέει φρεσκάδα κι ηχητική οικειότητα συγχρόνως, καθιστώντας έτσι το ντεμπούτο album τους σχεδόν καθηλωτικό. Εύγε.

Albinö Rhino: Bandcamp / Facebook
Inverse Records: Official Website