Τετάρτη, 25 Μαΐου 2016

Yurt - Yurt III - Molluskkepokk

 
Από το Δουβλίνο της Ιρλανδίας προέρχονται οι άκρως ταλαντούχοι και ιδιαιτέρως μυστηριώδεις Yurt όπου και σχηματίστηκαν στα τέλη του 2006 από τρεις εξαιρετικούς μουσικούς και πιο συγκεκριμένα από τον Boz Mugabe σε μπάσο, φωνητικά και διάφορα εφέ, τον Steven Anderson σε κιθάρα, φωνητικά και διάφορα εφέ κι από τον Andrew Bushe στα κρουστά.
 
Δέκα χρόνια λοιπόν από την δημιουργία τους οι εξαίρετοι Yurt πρόκειται να κυκλοφορήσουν σε λίγες μέρες τη νέα τους full length δουλειά, που θα είναι η τρίτη τους συνολικά υπό τον τίτλο Yurt III - Molluskkepokk, η οποία περιέχει έξι κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 58 λεπτών και διακρίνεται για την εξαιρετικά δυναμική, στιβαρή κι αψεγάδιαστη της γενικότερα παραγωγή.
 
Ηλεκτρονικά εφέ πλαισιώνουν φανταστικά τις πυρωμένες ηλεκτρικές μελωδίες από την ατίθαση κιθάρα των Yurt, η οποία άλλοτε σκαρώνει στιβαρά riffs με ισχυρό stoner άρωμα κι έντονη doom αύρα κι άλλοτε υφαίνει περάσματα σχεδόν epic αισθητικής, που προσφέρουν χάρη στην αχνή τους black τεχνοτροπία progressive αιχμές στα noise στολίδια του έξοχου III - Molluskkepokk.
 
Ρυθμοί σχεδόν υστερικοί σε σημεία κι άκρως μεθυστικές μελωδίες γραμμές ονειρικής ομορφιάς ξεπηδούν συνεχώς από την κιθάρα των Yurt και σε συνδυασμό με τα παθιασμένα τους φωνητικά, που συνήθως έχουν μορφή διφωνιών, συνθέτουν ένα σκηνικό βίαιής κι άγριας rock ψυχεδέλειας, που καθιστά το III - Molluskkepokk απόκοσμα όμορφο κι εξαιρετικά απολαυστικό.
 
Ιδιαιτέρως μεστό και συμπαγές είναι το μπάσο των Yurt, το οποίο χαρίζει βάθος κι όγκο στο περιπετειώδες τελικό σύνολο, ενώ συγχρόνως ευρισκόμενο σε πλήρη αρμονία με τα άκρως δυναμικά και ρωμαλέα τους ντραμς, πλημμυρίζουν με γενναίες ποσότητες groove αδρεναλίνης το III - Molluskkepokk και πασπαλίζουν συνάμα με prog σκόνη το έντονο του space άρωμα.
 
Ξέφρενοι χοροί σε πειραματικούς rock σκοπούς αρχίζουν υπό μια έντονη και παράλληλα διάφανη jazz βροχή στο III - Molluskkepokk, το πανέμορφο artwork του οποίου μας βάζει για τα καλά στο πλούσιο ηχητικό κλίμα του, μιας και μας ταξιδεύει νοητά σε διαστημικούς βυθούς, εκεί όπου οι Yurt τελούν με περισσή προσήλωση τις noise αύρας progressive τελετουργίες τους.
 
Έντονες metal αιχμές πλαισιώνουν αρμονικά τα οργανικά rock ξεσπάσματα των Yurt και χάρη στην αχαλίνωτη τους έμπνευση μας οδηγούν σε αρκούντως heavy και τρομερής ποικιλίας prog ηχοτοπία, εκεί όπου το III - Molluskkepokk ελίσσεται ανάμεσα σε math αγκάθια και σέρνεται με περισσή χάρη και γοητεία μέσα σε πυκνές noise λασπουριές space υφής και jazz ομορφιάς.
 
Νομίζω, πως το μεγαλειώδες ταλέντο των Yurt, που με τρόπο εύγλωττο κι απαράμιλλη πειθώ αποτυπώνεται μες από τις άκρως απολαυστικές συνθέσεις του III - Molluskkepokk πιστοποιεί την συνθετική κι εκτελεστική τους δεινότητα και μας παρουσιάζει με τρόπο εξαίρετο την ατίθαση τους φαντασία, ενώ συγχρόνως καθιστά σαφές, πως δεν δύναται να περιοριστεί σε ταμπέλες.
 
Όπως ίσως υποψιάζεστε λοιπόν, εδώ πρόκειται για ένα εξαιρετικής ποιότητας κι απίστευτα θελκτικό rock άκουσμα, που μες από λαβυρινθώδεις progressive ατραπούς μας ταξιδεύει άλλοτε σε καθαρά και κλασσικής υφής metal ηχοτοπία κι άλλοτε οδηγεί το III - Molluskkepokk με όπλο το πλούσιο ταλέντο των Yurt σε αχνά jazz μονοπάτια εκλεπτυσμένης experimental γοητείας.
 
Καλό θα ήταν λοιπόν, όσοι κι όσες γουστάρετε τα περιπετειώδη rock ακούσματα, που βρίθουν ηχητικής ποικιλίας και ξεχωρίζουν για την ειλικρινή τους υπόσταση να κάνετε το συντομότερο δυνατό την χάρη στον εαυτό σας και να ακούσετε το φαντασμαγορικό III - Molluskkepokk από τους πραγματικά κι επιεικώς υπέροχους Yurt, διότι κάτι μου λέει ότι θα το λατρέψετε. Θαυμάσιο.
 
 

Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Flynotes - The Smell Of Space

 
Στις αρχές της δεκαετίας πήραν σάρκα και οστά στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας οι ταλαντούχοι Flynotes, που απαρτίζονται από τον Max Komarov στο μπάσο, τον Roman Komarov σε κιθάρα και πλήκτρα και τον Alex Kovalev στα ντραμς, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν μέσω της σελίδας τους στο bandcamp τη νέα και συνολικά τρίτη τους δουλειά.
 
Εξαιρετικά χορταστικά, παρά το μικρό τους δέμας, είναι τα μόλις πέντε κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 22 λεπτών, που περιέχει το περί ου ο λόγος The Smell Of Space, στο οποίο συμμετέχει ως guest μουσικός ο Oleg Bogomolov με τα πλήκτρα του, ενώ ειδικής μνείας αξίζει το ατμοσφαιρικό artwork και η μεστή του παραγωγή, που κολακεύει τα κομμάτια των Flynotes.
 
Γλυκιές post rock μελωδίες υφαίνει με μαεστρία η ατίθαση κιθάρα και τα πλαισιώνει δεξιοτεχνικά με αρκούντως heavy και space ευωδίας riffs, αναδεικνύοντας έτσι την έμφυτη rock ψυχεδέλεια των Flynotes, ενώ σε πλήρη αρμονία με τα πλήκτρα πασπαλίζει το έξοχο The Smell Of Space με ισχνή noise σκόνη, απογειώνοντας τις έντονες shoegaze αιχμές των doom του ψηγμάτων.
 
Αχνές κι ερεβώδης drone σκιές καλύπτουν αρμονικά τα περιπετειώδη πλήκτρα των Flynotes, οι οποίες τους προσφέρουν μια μυστηριώδη και σχεδόν ανεπαίσθητη prog αύρα, ενώ το μεστό και δυναμικό τους μπάσο χαρίζει όγκο και βάθος στο The Smell Of Space με το στιβαρό εκτόπισμα του και συνεργάζεται υπέροχα με τα σπιρτόζικα ντραμς τους, που ξεχειλίζουν groove τσαγανό.
 
Διαβολικά σαγηνευτικές και ιδιαιτέρως συμπαγείς είναι οι post rock αιχμές του απολαυστικού The Smell Of Space κι άκρως βαριά τα διακριτικά και πνιγμένα σε fuzz όπιο doom περάσματα του, ενώ διάφανα noise ηχοχρώματα και ξεθωριασμένα shoegaze ηχοτοπία στολίζουν έξοχα το σκοτεινό drone ταμπεραμέντο των Flynotes, καθώς και την experimental ψυχεδέλεια τους.
 
Ιδιαιτέρως ταλαντούχοι συνθετικά κι εκτελεστικά είναι οι Flynotes κι αυτό αποτυπώνεται από τις ισχνές jazz ψευδαισθήσεις, που κυκλώνουν συνεχώς το εύθραυστα heavy ύφος του εξαιρετικού The Smell Of Space, η shoegaze ανάσα του οποίου, ζέχνει έντονα space αρώματα και μας ζαλίζει με τα μεθυστικά noise ρινίσματα της instrumental της post rock ψυχεδέλειας. Εξαίρετο.
 
Flynotes: Bandcamp / Facebook
 

Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Stonerror - Rattlesnake Moan

 
Ακόμη μια εξαιρετική μπάντα μας έρχεται από την Πολωνία και πιο συγκεκριμένα από την Κρακοβία όπου και το 2015 σχηματίστηκαν οι ανερχόμενοι Stonerror από τους ταλαντούχους Jarosław Daniel στην κιθάρα, Jacek Malczewski σε μπάσο και στίχους, Łukasz Mazur στην φωνή και Maciej Ołownia στα ντραμς, με τους δυο πρώτους να επιμελούνται με μαεστρία και την παραγωγή της πρώτης τους δουλειάς, που αποτελεί την αφορμή για τούτο το κείμενο.

Μορφή EP κυκλοφορίας έχει το εν λόγω άκουσμα, που φέρει τον τίτλο Rattlesnake Moan και περιέχει πέντε κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 22 λεπτών, ενώ ειδικής μνείας αξίζει τόσο το πανέμορφο artwork του, όσο και η εκρηκτική παραγωγή του, που βρίθει σπιρτάδας και μαρτυρά με τρόπο εύγλωττο το αρκούντως heavy και σπιρτόζικο rock τσαγανό των Stonerror, καθώς ηχογραφήθηκε εξολοκλήρου live, αποτυπώνοντας έτσι τον ηχητικό τους αυθορμητισμό.

Ιδιαιτέρως παχιά και βαριά είναι τα στιβαρά riffs από την κιθάρα των Stonerror, η οποία στολίζει με πυκνά desert αρώματα το ντεμπούτο EP τους και το πασπαλίζει συνάμα με σκληρά stoner ηχοχρώματα, χάρη στον αχνό και τραχύ fuzz χαρακτήρα της, ενώ εξαιρετικά παθιασμένα είναι τα φωνητικά στο εύφλεκτο κι ατμοσφαιρικό συγχρόνως Rattlesnake Moan, τα οποία ερμηνεύουν με περίσσιο πάθος τους εμπνευσμένους από κλασσικά βιβλία και παλιές ταινίες στίχους του.

Δροσερές και ισχνές παράλληλα space πινελιές ξεπετάγονται μες από τις ηλεκτρισμένες χορδές της κιθάρας, όταν αυτές βρίσκονται σε ράθυμο mood και σε συνδυασμό με το μεστό κι εθιστικό μπάσο των Stonerror διανθίζουν αρμονικά το παρθενικό τους άκουσμα με γενναίες ποσότητες heavy ατμόσφαιρας, κολακεύοντας έτσι την έμφυτη και μεθυστική rock ψυχεδέλεια του εξαιρετικά χορταστικού, παρά το σχετικά μικρό του δέμας κι εξόχως απολαυστικού, Rattlesnake Moan.

Όμως πολύ σημαντική συνεισφορά στην ομαλή ροή και στην ηχητική ποικιλία του τρομερά διασκεδαστικού Rattlesnake Moan έχουν και τα δυναμικά ντραμς, που το πλημμυρίζουν με το ρωμαλέο τους groove και το ψεκάζουν συνάμα με θολές punk αποχρώσεις, αναδεικνύοντας έτσι το αλήτικο rock ταμπεραμέντο των Stonerror, οι οποίοι με όπλο το σφιχτό τους δέσιμο, που είναι σε πλήρη αρμονία με τον εκτελεστικό τους οίστρο, κεντάνε συνθετικά και πετούν φλόγες.

Φοβερά μελωδικές είναι οι σε στιγμές ανάγλυφες space αποχρώσεις του Rattlesnake Moan και σε συνδυασμό με την θερμή desert αύρα, που διαπερνά το σκαιό stoner ύφος του, καθιστούν εξόχως σαγηνευτική την περιπετειώδη και συναρπαστική rock ψυχεδέλεια των Stonerror, η οποία χάρη στην υφέρπουσα punk νοοτροπία τους, απογειώνει τα ισχνά tribal στοιχεία τους και προσφέρει ονειρική υφή στον σπινθηροβόλο κι άκρως γαλήνιο συνάμα fuzz χαρακτήρα τους.
 
Ηλεκτρισμένη είναι η ξεθωριασμένη heavy rock ατμόσφαιρα του Rattlesnake Moan και σε αυτό έχει σημαντική συνεισφορά και η διασκευή σε γνωστό τραγούδι από τους Beatles, το οποίο χάρη στην δεξιοτεχνία και το πολυσχιδές τους ταλέντο οι πολλά υποσχόμενοι Stonerror το έχουν σχεδόν οικειοποιηθεί και το έχουν εντάξει στο δικό τους μουσικό κλίμα, στο οποίο έχουν επιτύχει και του έχουν χαρίσει με μαεστρία την δική του μοναδική ταυτότητα, πράγμα ουδόλως εύκολο.
 
Θαρρώ, εν ολίγοις, πως οι άκρως ελπιδοφόροι Stonerror θα έχουν λαμπρό μέλλον στον αρκούντως heavy χώρο, μιας και κρίνοντας από το επιεικώς εξαιρετικό Rattlesnake Moan, που ευωδιάζει stoner πυρίτιδα χάρη στην desert ιδιοσυγκρασία των space και punk αναθυμιάσεων του, τούτοι οι τύποι μοιάζουν έτοιμοι και ικανοί κι έχουν συνάμα τα φόντα για να καθιερωθούν ως μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες μπάντες του βαρύ και ψυχεδελικού rock ήχου. Θαυμάσιο.
 
Stonerror: Official Website
 

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Naxatras - II

 
Μόλις δώδεκα μήνες μετά την κυκλοφορία της παρθενικής κι ομώνυμης δουλειάς τους, που εντυπωσίασε με την ειλικρινή της rock ποιότητα κι ελάχιστες μέρες ύστερα από το νέο τους EP, οι προερχόμενοι από την Θεσσαλονίκη όπου και σχηματίστηκαν το 2012 από τρεις τρομακτικά ταλαντούχους μουσικούς, Naxatras, έβγαλαν πριν λίγες μέρες το δεύτερο full length δίσκο τους, ο οποίος περιέχει έξι κομμάτια συνολικής διάρκειας 38 λεπτών, υπό τον λιτό κι απέριττο τίτλο II.
 
Όπως ακριβώς και η πρώτη τους δουλειά έτσι και το εξωπραγματικά όμορφο II ηχογραφήθηκε live και με αναλογικό τρόπο στα Magnetic Fidelity από τον Jesus I. Agnew, ο οποίος σε αγαστή συνεργασία με τους Naxatras, χάρισε μια σχεδόν απόκοσμη γοητεία στα περιπετειώδη κομμάτια τους, καθώς ανέδειξε φανταστικά την έμφυτη τους ηχητική θέρμη κι απογείωσε την αχαλίνωτη τους heavy ψυχεδέλεια, μιας και πασπάλισε την έντονη vintage ευωδία τους με rock φρεσκάδα.
 
Βέβαια ειδικής μνείας αξίζει κι ο Chris RW, που φιλοτέχνησε το επιεικώς φανταστικό artwork του ΙΙ, το οποίο μας βάζει για τα καλά στο μουσικό κλίμα του, μιας και μαρτυρά το έντονο space άρωμα και την retro αισθητική της βαριάς rock ψυχεδέλειας του, ενώ το σαξόφωνο του Αλέξη Βαγενά, πατέρα ενός εκ των μελών των Naxatras, εντείνει την ήδη πλούσια μουσική ποικιλία του νέου τους άλμπουμ και το κολακεύει συγχρόνως με την εύθραυστη και μεστή του υπόσταση.
 
Σε σχεδόν ηλεκτρονικής νοοτροπίας ηχοτοπία μας ταξιδεύει η ατίθαση κιθάρα του Γιάννη Δέλια με τα μαγευτικά της leads, που είναι βαφτισμένα σε οπιούχα heavy psych ύδατα και μας οδηγεί μες από τα ονειρικά της solos σε rock μονοπάτια σκονισμένα με 70's υφής funk ηχοχρώματα, ενώ τα στιβαρά της riffs στο II των Naxatras, άλλοτε διακρίνονται για την σχεδόν ανεπαίσθητη progressive ευωδία τους κι άλλοτε ξεχωρίζουν δια μέσω των αχνών τους stoner αποχρώσεων.
 
Αόρατα σχεδόν είναι τα γαλήνια φωνητικά του Γιάννη Βαγενά, που συνεισφέρουν σημαντικά στην ομαλή ροή του εξαίρετου ΙΙ και ηλεκτρισμένο το συμπαγές του μπάσο, το οποίο χαρίζει βάθος με περισσή μαεστρία στα δυναμικά τους κομμάτια και συνεργάζεται συνάμα αρμονικά με τα ρωμαλέα ντραμς του Κώστα Χαριζάνη, που κρατούν δεξιοτεχνικά τα μπόσικα στον νέο δίσκο των φανταστικών Naxatras, τον οποίο και διανθίζουν υπέροχα με το σπιρτόζικο τους groove.
 
Είναι σχεδόν αβάσταχτα όμορφη η βαριά rock ψυχεδέλεια του II κι αυτό οφείλεται τόσο στην αχαλίνωτη έμπνευση και την αχανή φαντασία των Naxatras, όσο και στον συνθετικό τους οίστρο, που σε συνδυασμό με την εκτελεστική δεινότητα και το απαράμιλλο τους δέσιμο, θέτουν υπό πλήρη κυριαρχία το τεράστιο ταλέντο τους και μας προσφέρουν έτσι ένα συναρπαστικό heavy άκουσμα με την δική του μοναδική ταυτότητα, που συνάμα ξεχειλίζει μεράκι και τσαγανό.
 
Ιδιαιτέρως έντονες είναι οι space πινελιές, που χαρακτηρίζουν στην ολότητα του το εξαιρετικά απολαυστικό κι άκρως χορταστικό ΙΙ και σχεδόν ανάγλυφες είναι οι λεπτές του progressive αιχμές, που με την εγγενή τους rock σπιρτάδα κολακεύουν αμφότερα τα ισχνά stoner στοιχεία και τα συμπαγή desert τερτίπια των Naxatras, οι οποίοι μες από τις διακριτικές funk ατασθαλίες τους διοχετεύουν αναθυμιάσεις εξόχως heavy πυκνότητας προς την σκληρή τους ψυχεδέλεια.
 
Πολύ σημαντικό ρόλο στην εδραίωση της πεποίθησης ότι η εγχώρια rock σκηνή βρίσκεται σε πλήρη άνθιση τα τελευταία κάμποσα χρόνια θαρρώ ότι θα παίξουν και οι άκρως ελπιδοφόροι και υπερβολικά πολλά υποσχόμενοι Naxatras, καθώς κρίνοντας από τα μέχρι τώρα πεπραγμένα τους και με αφορμή το απόκοσμα θελκτικό κι αβυσσαλέα γοητευτικό II είμαι σίγουρος ότι αυτή η μπάντα σύντομα θα συγκαταλέγεται στα μεγαθήρια του heavy psych χώρου. Φαντασμαγορικό.
 
Naxatras: Bandcamp / Facebook
 

Σάββατο, 7 Μαΐου 2016

Space God Ritual - Tentagram

 
Ήταν το έτος 2010 όταν στο Πόρτλαντ του Όρεγκον σχηματίστηκαν οι Space God Ritual, που έπειτα από κάμποσες αλλαγές στην σύνθεση τους πλέον απαρτίζονται από δύο μόλις μουσικούς και πιο συγκεκριμένα από τον Brendan Butler σε κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα και ντραμς και τον Alexander Olaff στην φωνή, οι οποίοι πρόσφατα κυκλοφόρησαν το νέο τους full length δίσκο.
 
Δέκα κομμάτια συνολικής διάρκειας 49 λεπτών είναι το περιεχόμενο του περί ου ο λόγος Tentagram, το οποίο χρωστά την αιματοβαμμένη sci-fi αύρας και σκοτεινή του horror αισθητικής στιχουργική υπόσταση στον τραγουδιστή των Space God Ritual, που επιμελήθηκε το σχετικό concept κι οφείλει στον εξαιρετικά πολυτάλαντο οργανοπαίχτη τους, artwork και παραγωγή.
 
Όπως λοιπόν γίνεται αντιληπτό ο εν λόγω δίσκος αποτελεί την δουλειά μόλις δυο εξόχως ικανών κι εμπνευσμένων μουσικών, οι οποίοι επιμελήθηκαν τα πάντα σχετικά με το Tentagram και του χάρισαν έτσι μια γοητευτική DIY ευωδία, που κολακεύει το πλούσιο και πολυσχιδές τους ταλέντο κι αναδεικνύει συνάμα την ατίθαση έμπνευση και το αβυσσαλέο μεράκι των Space God Ritual.
 
Μελωδίες άλλοτε σε παραδοσιακό doom ύφος κι άλλοτε σε heavy metal μοτίβο ξεχύνονται από τις ηλεκτρισμένες χορδές της κιθάρας και σε συνδυασμό με τα 80's αρώματος solos και leads της ταξιδεύουν σε βαριά ηχοτοπία πνιγμένα σε πυκνές occult αναθυμιάσεις το Tentagram, το οποίο χρωστά το συμπαγές του groove στους Space God Ritual και τα στιβαρά τους ντραμς.
 
Αχνές αχτίδες NWOBHM καλύπτουν σαν άλλο πέπλο τούτο το έξοχο άκουσμα χάρη στα πλήκτρα και το μπάσο των Space God Ritual, που τυλίγουν σαν αερικό τα κομμάτια του χορταστικού Tentagram, ενώ τα παθιασμένα φωνητικά ερμηνεύουν με ανησυχητική πειθώ και περισσή θεατρικότητα τις ματωμένες ιστορίες επιστημονικής φαντασίας, που το χαρακτηρίζουν.
 
Κοφτερό κι αιχμηρό είναι το metal περίβλημα του Tentagram κι εξόχως θελκτικές οι σχεδόν ανεπαίσθητες stoner αποχρώσεις του σκληρού του doom υποβάθρου, καθιστώντας έτσι τον υποφαινόμενο και τέταρτο συνολικά full length δίσκο των ελπιδοφόρων Space God Ritual ως τον πλέον απολαυστικό και μεστό της έως τώρα πορείας τους στις heavy εσχατιές. Υπέροχο.
 
Space God Ritual: Bandcamp / Facebook