Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

High Priest Of Saturn - Son Of Earth And Sky

 
Κι όμως οι σχηματισμένοι το 2011 κι ανερχόμενοι High Priest Of Saturn προέρχονται από τον δικό μας πλανήτη και πιο συγκεκριμένα από το Τροντχάιμ της Νορβηγίας, όπου και πήραν σάρκα και οστά από την Merethe Heggset σε φωνή και μπάσο, τον Martin Sivertsen στην κιθάρα, τον Andreas Hagen στα ντραμς και τον Ole Kristian Malmedal στο όργανο, οι οποίοι παραδόξως είναι γήινοι κι ας παίζουν συγκλονιστικής κι απόκοσμης γοητείας heavy μελωδίες.
 
Ίσως φαίνονται λίγο υπερβολικά τα παραπάνω, αλλά είμαι σίγουρος, πως μόλις κάνετε την χάρη στον εαυτό σας κι ακούσετε το νέο τους πόνημα με τίτλο Son Of Earth And Sky, που πρόκειται να κυκλοφορήσει στα τέλη του μήνα από την Svart Records, θα συμφωνήσετε κι εσείς, πως οι σχεδόν αψεγάδιαστοι και ίσως προκλητικά ταλαντούχοι High Priest Of Saturn μοιάζουν σαν να γεννήθηκαν σε κάποιον άλλο πλανήτη ενός παράλληλου και παραισθησιογόνου σύμπαντος.
 
Δεν εξηγείται εύκολα το γεγονός, πως τα πέντε κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου σαράντα λεπτών, που είναι το μουσικό περιεχόμενο του Son Of Earth And Sky, στάζουν συναίσθημα και με περισσή μαεστρία σκλαβώνουν αισθήσεις κι αιχμαλωτίζουν ψυχή και νου με την εύθραυστη κι ονειρική doom σαγήνη τους, ενώ μαρτυρούν εύγλωττα τον συνθετικό κι εκτελεστικό οίστρο των High Priest Of Saturn, οι οποίοι τα ηχογράφησαν ζωντανά και σε διάστημα λίγων ημερών.
 
Μια λογική εξήγηση για την αέρινη και παραμυθένια heavy ομορφιά του Son Of Earth And Sky θα μπορούσε να είναι η αχαλίνωτη έμπνευση και η ατίθαση φαντασία των δημιουργών του, που εδώ συνδυάζουν αρμονικά τον doom rock χαρακτήρα τους με ισχνά stoner ηχοχρώματα κι αχνές blues ψευδαισθήσεις, που καθιστούν εθιστική με τις retro τους αναθυμιάσεις, την αβυσσαλέα τους heavy rock ψυχεδέλεια και την μεθυστική vintage αισθητική των High Priest Of Saturn.
 
Βέβαια πολύ σημαντικό ρόλο στην ομαλή ροή και την ηχητική ποικιλία του χορταστικού κι άκρως απολαυστικού Son Of Earth And Sky έχουν τα σχεδόν ανεπαίσθητα jazz ρινίσματα του, που σε συνδυασμό με την υφέρπουσα space αύρα του, πασπαλίζουν επιτυχώς με σκόνη έντονης rock αύρας αλλοτινών ηχητικών εποχών τα περιπετειώδη κι αέρινα κομμάτια του, τα οποία χάρη στη μουσική δεξιοτεχνία των High Priest Of Saturn ευωδιάζουν αγνή κι ατόφια heavy φρεσκάδα.
 
Λυρικά και μπουκωμένα riffs, άλλοτε με ισχυρή stoner χροιά κι άλλοτε σε κλασσικό doom ύφος υφαίνει συνεχώς η συμπαγής κι ατίθαση κιθάρα των High Priest Of Saturn, η οποία συχνά πυκνά μας ξεμυαλίζει με τα θελκτικά κι αμαρτωλής ομορφιάς leads και solos της, τα οποία σε πλήρη αρμονία με τις βάναυσα κι εφιαλτικά γοητευτικές μελωδίες από το vintage αρώματος όργανο, διανθίζουν επιτυχώς το έξοχο Son Of Earth And Sky με heavy ευωδίες retro αύρας.
 
Άκρως δυναμικά είναι τα ρωμαλέα κι άρτια τεχνικά ντραμς των High Priest Of Saturn στο νέο τους άλμπουμ κι έτσι με χαρακτηριστική άνεση του προσφέρουν απλόχερα groove αιχμές και συνθέτουν συνάμα ένα ιδιαιτέρως μεστό rythm section με το βαφτισμένο σε δηλητηριώδη fuzz ύδατα μπάσο τους, το οποίο χάρη και στην ασθενικής lo-fi αισθητικής παραγωγή του θαυμάσιου Son Of Earth And Sky, του προσφέρει μπόλικο ηχητικό βάθος με την ογκώδη του υπόσταση.
 
Φυσικά σχεδόν όλα τα παραπάνω χρωστούν αρκετή έως πολύ από την ανείπωτη ομορφιά τους στα μαγευτικά φωνητικά των High Priest Of Saturn, που με την αιθέρια χροιά τους υπνωτίζουν σώμα και πνεύμα και καταπραΰνουν σχεδόν ολοκληρωτικά τα τρομαχτικής δυναμικής και βίαια heavy συναισθήματα, που γεννά το επιεικώς φανταστικό Son Of Earth And Sky, το οποίο μας ταξιδεύει βαθιά μες τον αχανή και μεγαλοπρεπή rock κήπο της αχαλίνωτης doom ψυχεδέλειας.
 
Εκεί όπου λουλούδια stoner ευωδίας ανθίζουν υπό το φως ενός υπέρλαμπρου και κοκκινωπού ήλιου και κρατούν συντροφιά στον άκρως δροσιστικό και σχεδόν ανεπαίσθητο jazz αγέρα του εκκωφαντικά γαλήνιου Son Of Earth And Sky, οι έντονες retro πινελιές του οποίου, σε πλήρη αρμονία με τα blues αρώματα και το σπιρτόζικο fuzz μπρίο των έξοχων High Priest Of Saturn καλύπτουν σαν πέπλο τη vintage ψυχεδέλεια της ανείπωτα γοητευτικής τους doom rock αύρας.
 
Τέλος, εάν αναρωτηθήκατε ποτέ τι γεύση έχουν άραγε τα χρώματα και πως μοιάζει το νέκταρ και η αμβροσία τότε μάλλον ήρθε η ώρα να λάβετε κάποιες απαντήσεις ακούγοντας και βιώνοντας με όλες σας τις αισθήσεις το μεγαλειώδες και πανέμορφο Son Of Earth And Sky από τους εξαιρετικούς High Priest Of Saturn, το οποίο με την ακατέργαστη ομορφιά και την ακαταμάχητη σαγήνη του θα κλέψει την καρδιά σας και θα τη στείλει στο εξώτερο διάστημα. Φαντασμαγορικό.
 
High Priest Of Saturn: Bandcamp / Facebook
Svart Records: Official Website
 

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

Flesh Of The Stars - Hosanna

 
Δεν έχει περάσει και πολύ καιρός από το ντεμπούτο των ανερχόμενων Flesh Of The Stars, το οποίο κυκλοφόρησε μόλις τον περασμένο Οκτώβρη κι όμως τούτη η εξαιρετική μπάντα, που σχηματίστηκε το 2014 στο Σικάγο από τους Matt Ciani σε κιθάρα, φωνή και ηλεκτρικό πιάνο, Nico Ciani στα ντραμς, Mike Fox σε κιθάρα και φωνή και Travis Marmon σε μπάσο και φωνή, κυκλοφόρησε τον περασμένο Γενάρη την δεύτερη full length δουλειά της με τίτλο Hosanna.
 
Μόλις τέσσερα κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 34 λεπτών απαρτίζουν το σαγηνευτικό Hosanna, το οποίο συνοδεύεται από ένα πανέμορφο κι ολίγον τι βλάσφημο artwork, που κολακεύει την έμφυτη occult αισθητική του, ενώ ειδικής μνείας αξίζει η παραγωγή του, που ισορροπεί τέλεια μεταξύ fuzz διαύγειας και heavy βρωμιάς, απογειώνοντας έτσι τα μεθυστικά κομμάτια των πολλά υποσχόμενων Flesh Of The Stars, χάρη στον ογκώδη της χαρακτήρα.
 
Καταχθόνιας γοητείας riffs, άλλοτε σε παραδοσιακό doom metal ύφος κι άλλοτε σε αργόσυρτο stoner μοτίβο, χαρακτηρίζουν το εξαιρετικό Hosanna, το οποίο χρωστά την σχεδόν ανεπαίσθητη funeral αύρα του, τόσο στα διακριτικά leads και solos από τις κιθάρες των Flesh Of The Stars, όσο και στο ντελικάτο τους πιάνο, που πασπαλίζει τις ανείπωτα όμορφες και γοητευτικές τους συνθέσεις, πότε με αχνό synth άρωμα noise υφής και πότε βαθιές κι έντονες drone πινελιές.
 
Ρωμαλέα είναι τα ντραμς των Flesh Of The Stars, που συνοδεύουν υπέροχα τις στιβαρές τους κιθάρες με το τελετουργικής υφής groove τους, το οποίο σε συνδυασμό με το βαφτισμένο σε ποτισμένους με fuzz όπιο και σκοτεινούς sludge βάλτους, μπάσο τους, ενισχύει σημαντικά την ροή του συμπαγούς Hosanna, το οποίο οφείλει στα καθαρά κι ερεβώδη του φωνητικά τα υποχθόνια shoegaze αρώματα και τις ambient αύρας doom αναθυμιάσεις, που το διαπερνούν.
 
Ιδιαιτέρως δυναμικά είναι τα stoner ψήγματα του χορταστικού κι άκρως απολαυστικού Hosanna κι εξίσου εντυπωσιακά τα σχεδόν ανεπαίσθητα sludge ρινίσματα του, που σε συνδυασμό με τον αχνό epic doom χαρακτήρα των Flesh Of The Stars και τα σχεδόν ανεπαίσθητα τους shoegaze ηχοχρώματα, πλαισιώνουν φανταστικά τις funeral ψευδαισθήσεις, μα και τις drone λεπτομέρειες τους, καθιστώντας έτσι ακαταμάχητη την ambient ευωδίας κι αβυσσαλέα τους doom υπόσταση.
 
Εξαιρετικά δραστήριοι δισκογραφικά αποδεικνύονται οι εξόχως ελπιδοφόροι κι ανερχόμενοι Flesh Of The Stars, μα πιο σημαντικό είναι το γεγονός, πως φαίνεται να διαθέτουν όλα τα φόντα για να καθιερωθούν ως μια από τις πλέον ικανές μπάντες στον ανίερο κι occult αύρας doom χώρο, μιας κι όπως μαρτυρά η ως τώρα studio πορεία τους και ειδικότερα το βάναυσα σαγηνευτικό Hosanna, το πλούσιο ταλέντο και το heavy μεράκι τους, ξεχειλίζουν. Φανταστικό.
 
Flesh Of The Stars: Bandcamp / Facebook
 

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Postures - Halucinda

 
Μια ακόμη εξαιρετικά διασκεδαστική κι ενδιαφέρουσα μπάντα μας έρχεται από την Σουηδία στην οποία και σχηματίστηκαν σχεδόν τρία χρόνια νωρίτερα οι περί ου ο λόγος, Postures, οι οποίοι αποτελούν ένα ιδιαιτέρως ταλαντούχο rock κουϊντέτο, που με βάση τον progressive ήχο και υπό ένα στιβαρό psychedelic πλαίσιο, πειραματίζονται πολύ με την περιπετειώδη τους μουσική.
 
Για του λόγου το αληθές δεν έχετε παρά να ακούσετε το νέο και δεύτερο συνολικά δίσκο τους με τίτλο Halucinda, ο οποίος πρόκειται βγει σε λίγες εβδομάδες από την World In Sound κι έτσι θα διαπιστώσετε κι εσείς ότι ο αρκούντως heavy ήχος των ανερχόμενων κι άκρως ελπιδοφόρων Postures, βρίθει μουσικής ποικιλίας και διακρίνεται για την πλούσια ηχητική του υπόσταση.
 
Στο δυναμικό psychedelic rock υπόβαθρο του χορταστικού Halucinda έχουν υπό την ανοχή και την εποπτεία της αχαλίνωτης φαντασίας των Postures παρεισφρήσει δυνατά garage ψήγματα, τα οποία πασπαλίζουν αρμονικά με σχεδόν ανεπαίσθητη acid pop σκόνη το τελικό μουσικό σύνολο, το οποίο ξεχωρίζει για τις prog rock αιχμές και την ισχνή του alternative αισθητική.
 
Ρωμαλέες μελωδίες και συμπαγής ρυθμοί ξεχύνονται με ορμή από τις κιθάρες των Postures, τα μαγευτικά leads των οποίων σε συνδυασμό με τις εύθραυστες ακουστικές τους ατασθαλίες και τα γαλήνια solos τους, δημιουργούν ένα ονειρικής υφής rock πέπλο, το οποίο προσφέρει post αρώματα στον experimental χαρακτήρα και τη μάλλον ασθενική grunge αύρα του Halucinda.
 
Ντραμς και μπάσο συνθέτουν ένα ισχυρό και παχύ rythm section, που χαρίζει άπλετο groove στα κομμάτια του Halucinda, τα οποία χρωστούν λίγη από την ονειρώδη και παραμυθένια τους rock υφή στα μεστά πλήκτρα των έξοχων Postures, τα οποία υφαίνουν σαν άλλη αράχνη έναν πυκνό ιστό σε ambient μοτίβο, που κολακεύει τις ισχυρές psych ευωδίες της prog τους αύρας.
 
Ενόσω λοιπόν οι Benjamin Watts σε ηλεκτρικές κι ακουστικές κιθάρες, Viktor Andersson σε κιθάρα, David Petersson σε πλήκτρα και μπάσο, Isak Bjorhag σε ντραμς και πλήκτρα υφαίνουν αρμονίες rock υφής, η Paulina Nystrom στολίζει το εξαιρετικό Halucinda με την άλλοτε στεντόρεια κι άλλοτε γαλήνια μα πάντα παθιασμένη κι αισθαντική χροιά της φωνής της.
 
Και κάπως έτσι τα επτά κομμάτια συνολικής διάρκειας περίπου 49 λεπτών, που περιέχει το άκρως απολαυστικό Halucinda, αποτελούν ένα εξαιρετικό δείγμα pop rock ψυχεδέλειας και μας χαρίζουν έτσι δυνατές στιγμές alternative απόλαυσης, για τις οποίες την αποκλειστική ευθύνη φέρουν οι ταλαντούχοι και πολλά υποσχόμενοι Postures και η ατίθαση τους έμπνευση. Έξοχο.
 
Postures: Bandcamp / Facebook
World In Sound: Official Website
 

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

Ramachandran - Marshmallow

 
Από την Ιταλία προέρχονται οι σχηματισμένοι το 2014 κι ανερχόμενοι Ramachandran, που απαρτίζονται από την Sara Corso στην φωνή, τον Andrea Ricci στην κιθάρα και τον Andrea Torrini στα ντραμς, οι οποίοι σχετικά πρόσφατα κυκλοφόρησαν δια μέσω της επίσης ιταλικής Taxi Driver Records την παρθενική τους δουλειά με μορφή EP και τίτλο Marshmallow.
 
Μια ακόμη εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κι αρκούντως heavy κυκλοφορία από τούτη τη γειτονική χώρα έχουμε στο Marshmallow, το οποίο περιέχει έξι κομμάτια συνολικής διάρκειας 23 λεπτών, καθώς το παρθενικό πόνημα από τους ταλαντούχους Ramachandran βρίθει ενέργειας, μαρτυρά alternative τσαγανό και στάζει garage αλητεία και stoner αδρεναλίνη με κάθε του νότα.
 
Δυναμικές garage μελωδίες μπλέκονται στον ιδιαιτέρως παχύ και πυκνό stoner ιστό, που με μαεστρία έχουν υφάνει οι ελπιδοφόροι Ramachandran, οι οποίοι έχουν διανθίσει με ισχυρές ανατολίτικες πινελιές τα χειμαρρώδη κομμάτια τους, καθιστώντας έτσι άκρως απολαυστικό το Marshmallow, η γενικότερη αισθητική του οποίου, προδίδει τον ατίθασο του rock χαρακτήρα.
 
Ορμητικά riffs άλλοτε σε κλασσικό stoner ύφος κι άλλοτε με κοφτερές garage αιχμές ξεχύνονται από την στιβαρή κιθάρα και πλαισιώνουν αρμονικά τα σαλεμένα της leads και solos, ενώ το συμπαγές κι ογκώδες εκτόπισμα της, καθιστά περιττή την παρουσία του μπάσου στον ήχο των Ramachandran, καθώς γεμίζει περίφημα το Marshmallow με το χαμηλό της κούρδισμα.
 
Ισχνά fuzz ψήγματα πασπαλίζουν αρμονικά το rock περίβλημα και το alternative ταμπεραμέντο του Marshmallow, παρουσιάζοντας μας έτσι με σχεδόν εθιστικό τρόπο τα μεθυστικά garage ηχοτοπία του, τα οποία σε συνδυασμό με τη νευρική stoner αύρα και το νευρώδες groove από τα ντραμς των Ramachandran, μας χαρίζουν απλόχερα στιγμές heavy rock ευδαιμονίας.
 
Ειδικής μνείας αξίζουν και τα τσιτωμένα φωνητικά των Ramachandran, τα οποία είναι εξόχως παθιασμένα κι έτσι ταιριάζουν υπέροχα με την σχεδόν διαταραγμένη stoner ατμόσφαιρα του χορταστικού, παρά το μικρό του δέμας, Marshmallow, το οποίο αποτελεί ένα εξαιρετικό πρώτο δείγμα γραφής από τους δημιουργούς του και μαρτυρά συνάμα το πλούσιο ταλέντο τους.
 
Τέλος, οι πολλά υποσχόμενοι Ramachandran, που αντλούν όλη σχεδόν την έμπνευση τους από μεγάλους ψυχιάτρους και ψυχολόγους, όπως άλλωστε μαρτυρούν οι τίτλοι των κομματιών του εξαίρετου Marshmallow, μας προσφέρουν αρκετά δυνατές κι αρκούντως heavy συγκινήσεις με το ντεμπούτο τους και καλλιεργούν συνάμα πολλές ελπίδες για το μέλλον τους. Έξοχο.
 
Ramachandran: Official Website / Facebook
Taxi Driver Records: Official Website
 

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

The Curf - Royal Water

 
Περίεργη περίπτωση μπάντας οι ανερχόμενοι The Curf από την Αθήνα, οι οποίοι έπειτα από την κυκλοφορία του ντεμπούτο δίσκου τους το 2007 σχεδόν εξαφανίστηκαν από το προσκήνιο, στο οποίο κι επέστρεψαν δυναμικά τον τελευταίο καιρό, μιας κι όχι μόνο δραστηριοποιήθηκαν live ξανά, αλλά κυκλοφόρησαν και τη δεύτερη δουλειά τους με τίτλο Royal Water και μορφή EP.
 
Όλα ξεκίνησαν στην πρωτεύουσα το 2006 όταν οι The Curf πήραν σάρκα και οστά με σκοπό να δημιουργήσουν ένα ιδιαιτέρως βαρύ και συμπαγές όπως αποδείχτηκε στην πορεία κράμα heavy μουσικής, το οποίο στο μεστό και χορταστικό, παρά το μικρό του δέμας, Royal Water, που περιέχει μόλις 4 κομμάτια συνολικής διάρκειας 31 λεπτών, παρουσιάζεται ιδιαιτέρως στιβαρό.
 
Κι αυτό το οφείλει στην αψεγάδιαστη παραγωγή του Royal Water, που ισορροπεί τέλεια μεταξύ fuzz διαύγειας και heavy βρωμιάς, αλλά και στο πλούσιο συνθετικό κι εκτελεστικό ταλέντο των The Curf, οι οποίοι άλλοτε μας ταξιδεύουν σε αργόσυρτα και με doom τσαγανό stoner ηχοτοπία κι άλλοτε μας βυθίζουν στην ευωδιάζουσα sludge σαπίλα, αχανή τους heavy rock ψυχεδέλεια.
 
Γρέζι κι έμφυτη βραχνάδα χαρακτηρίζουν τα φωνητικά των The Curf, τα οποία πασπαλίζουν αρμονικά το εξόχως απολαυστικό Royal Water με σχεδόν ανεπαίσθητες πινελιές southern υφής, ενώ οι δυο κιθάρες, πότε σκαρώνουν σε doom ύφος riffs βαριά κι ασήκωτα με μονολιθικό ταμπεραμέντο και πότε υφαίνουν εθιστικά κι αχαλίνωτα solos με ισχυρά hard rock αρώματα.
 
Δυναμικά είναι τα ρωμαλέα ντραμς των The Curf, που συνεισφέρουν σημαντικά στην ομαλή ροή του Royal Water με το βαλτώδες τους groove, ενώ ειδικής μνείας αξίζει το ποτισμένο με fuzz δηλητήριο μπάσο τους, το οποίο χαρίζει βάθος κι όγκο στο τελικό μουσικό σύνολο κι αναδεικνύει συνάμα την ατόφια stoner αλητεία, που διαπερνά την doom αύρα και την sludge του ευωδία.
 
Ελεγειακό σχεδόν είναι το ισχυρό heavy άρωμα του Royal Water, το οποίο θαρρώ ότι αποτελεί ένα εξαιρετικά διασκεδαστικό EP, καθώς η σκοτεινή του stoner ατμόσφαιρα είναι διανθισμένη με ισχνά doom ρινίσματα και σχεδόν ανεπαίσθητα sludge ηχοχρώματα, που το καθιστούν άκρως απολαυστικό κι απογειώνουν συνάμα την ερεβώδη rock ψυχεδέλεια των εξαίρετων The Curf.
 
Τέλος, νομίζω ότι λαμπρό κι εξόχως ενδιαφέρον θα είναι το μουσικό μέλλον τούτης της μπάντας, μιας και κρίνοντας από το θαυμάσιο Royal Water, φαίνεται ότι οι ελπιδοφόροι The Curf έχουν ακόμη πολλά να προσφέρουν στην αγαπημένη μας heavy μουσική, αρκεί φυσικά τούτη τη φορά να παραμείνουν δραστήριοι και πιστοί στο πλούσιο ταλέντο και το rock μεράκι τους. Εξαιρετικό.
 
The Curf: Bandcamp / Facebook