Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

IRN


Μια νέα μπάντα από το Τορόντο του Καναδά ήρθε να ταράξει για τα καλά τις λασπουριές του τραχύ doom και sludge ήχου με το ομώνυμο και ντεμπούτο EP της, αλλά και να μας προσφέρει πολλές ελπίδες, τόσο για το μέλλον της, όσο και για το μέλλον της συγκεκριμένης σκηνής γενικότερα, καθώς οι περί ου ο λόγος, IRN, που απαρτίζονται από τους Jeff σε μπάσο και φωνητικά, Ken σε κιθάρες και Will σε ντραμς, δημιουργήθηκαν πριν από έναν περίπου χρόνο με σκοπό να σπείρουν μουσικό όλεθρο με τις τερατώδους ομορφιάς και θηριώδους υπόστασης μελωδίες τους κι όπως μάλλον υποψιάζεστε, φαίνεται να πετυχαίνουν τον στόχο τους.

Οι 3 τρομερές συνθέσεις συνολικής διάρκειας περίπου 33 λεπτών του παρθενικού EP των IRN, διακρίνονται για τον μοχθηρό τους χαρακτήρα και την καταχθόνια υφή τους, ενώ ξεχωρίζουν για την πολύ καλή δομή τους, που έχει ως αποτέλεσμα η ροή του εν λόγω φρικαλέου ακούσματος, να είναι εξαιρετική, αλλά κι εφάμιλλη με αυτή πλημμυρισμένων υπονόμων, καθώς πέραν των πραγματικά εμπνευσμένων και αψεγάδιαστα εκτελεσμένων κομματιών των IRN, σε αυτό πολύ σημαντικά συμβάλουν και τα σωστά κι έξυπνα χρησιμοποιημένα samples, με τα οποία τούτη η εξαιρετικά ταλαντούχα μπάντα, στολίζει το πρώτο της μοχθηρό και χαιρέκακο πόνημα.

Τα απόκοσμα και γεμάτα φθόνο και κακία φωνητικά μοιάζουν βγαλμένα μέσα από τα έγκατα της αβύσσου και με περίσσια πειθώ ξερνούν στίχους με κυρίαρχα τα αισθήματα της απώλειας και του μίσους, εντείνοντας έτσι τα βάρβαρα κι έρποντα riffs της κιθάρας, που κινούνται με βήμα βαρύ κι ασήκωτο, οδηγώντας έτσι τα κομμάτια σε βασανιστικά αργούς ρυθμούς και συνάμα, πλαισιώνοντας εντυπωσιακά το μεστό μπάσο του IRN, που αποδεικνύεται με εκκωφαντικό τρόπο, πως είναι πιστός συνοδοιπόρος στα σκοτεινά κι ανήλιαγα ηχητικά σοκάκια, τόσο αυτής, όσο και των φθονερών και καταιγιστικών και κατακλυσμιαίων χτυπημάτων των ντραμς.

Το ευωδιάζον σαπίλα ηχητικό απαύγασμα sludge μοχθηρότητος και doom καταχνιάς, που φέρει τον τίτλο: IRN, αποτελεί ένα από τα πλέον ελπιδοφόρα ακούσματα του ακραίου heavy ήχου, καθώς οι κτηνώδεις συνθέσεις του, που μας προσφέρουν μπόλικες στιγμές αγνής, ανίερης κι ανόθευτης μουσικής απόλαυσης, εύκολα παραλληλίζεται με μια σαγηνευτική και λάγνα χίμαιρα, ο extreme χαρακτήρας της οποίας, δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας για τις όχι και τόσο καλοσυνάτες της προθέσεις. Με άλλα λόγια, αν ψάχνετε κάτι υπέρμετρα heavy, αλλά κι ακραίο, τότε το πολύ καλό ντεμπούτο των ανερχόμενων IRN αποτελεί ιδανική επιλογή για όλους.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου