Οι Αμερικάνοι Wolves In The Throne Room, που δημιουργήθηκαν το 2003, έχουν την έδρα τους σε μια φάρμα της πόλης Ολύμπια, η οποία, είναι η πρωτεύουσα της πολιτείας της Ουάσινγκτον. Η μπάντα αποτελείται από δύο άτομα, τα αδέρφια Weaver, αν και συχνά πυκνά, συμμετέχουν κι άλλοι μουσικοί στο σχήμα, είτε ως guest σε κάποια κυκλοφορία, είτε ως session μουσικοί για κάποια live περιοδεία. Μουσικά, το συγκρότημα κινείται στα ανήλιαγα σοκάκια της black metal μουσικής, αν και ποτέ δεν έλειψαν οι ambient πινελιές από τον ήχο τους. Στιχουργικά, η έμπνευση τους αντλείται κυρίως από την φύση και πιο συγκεκριμένα, οι στίχοι τους, που συνήθως είναι δοσμένοι μέσα από ένα τελετουργικό πρίσμα, καταπιάνονται με τις υπερφυσικές δυνάμεις που μας περιτριγυρίζουν ενώ, μια υφέρπουσα μελαγχολία τους διαπερνά, όπως ακριβώς και την μουσική που τους συνοδεύει.
Έως τώρα έχουν κυκλοφορήσει 4 full length δίσκους, με τον τελευταίο χρονικά, να κυκλοφορεί πριν από δύο περίπου μήνες, μέσω της Southern Lord Recordings, υπό τον τίτλο: Celestial Lineage. Την παραγωγή του νέου δίσκου των Wittr -ο οποίος περιέχει 7 κομμάτια κι έχει διάρκεια 49 λεπτών, έχει αναλάβει ο Randall Dunn, ο οποίος έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με μπάντες όπως οι Boris, Earth, Sunn 0))), κ.α. ενώ, στην όλη διαδικασία συμμετείχε με κάποιο τρόπο και ο Alan Turner των Isis, αν και δεν έχει αποσαφηνιστεί ποιος ακριβώς ήταν ο ρόλος του. Τα εύσημα για την τρομακτικά όμορφη φωτογραφία, που αποτελεί το εξώφυλλο του δίσκου, πρέπει να αποδοθούν στην Alison Scarpulla, η δουλειά της οποίας, είναι εκπληκτική.
Οι συνθέσεις του Celestial Lineage κινούνται ως επί το πλείστον σε mid-tempo ταχύτητες ενώ, το ambient πέπλο που τις καλύπτει καθόλη την διάρκεια του δίσκου, τις καθιστά μαγευτικές. Η σαγηνευτική ατμόσφαιρα που τα πλήκτρα δημιουργούν, συνοδεύεται με απαράμιλλο τρόπο, από τα γεμάτα ζεστασιά, φωνητικά, της Jessika Kenney, η φωνή της οποίας, βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με τα απόκοσμα ουρλιαχτά του τραγουδιστή της μπάντας. Το rythm section δεν ξεφεύγει στιγμή από το black υπόβαθρο του ενώ, οι νότες της κιθάρας, δοσμένες είτε σαν solos, είτε σαν riffs, μοιάζουν με αστρική βροχή, οι λαμπερές ψιχάλες της οποίας, μαστιγώνουν -το φωτισμένο από το Σελάς, έδαφος, με τις οδυνηρά ζοφερές και μαυρισμένες τους μελωδίες.
Εν κατακλείδι, οι Wolves Of The Throne Room -που ζουν μέσα σε μια love or hate σφαίρα, δημιούργησαν έναν δίσκο, που θαρρώ, πως θα χαρακτηριστεί από τους καλύτερους του είδους του για το τρέχον έτος. Και δίκαια θα συμβεί αυτό κατά τη γνώμη μου, μιας και το Celestial Lineage, αν και δεν μπορεί να χαρακτηριστεί πρωτοποριακό -όπως μερικοί από τους προκατόχους του, καταφέρνει να εισάγει κάποιες καινοτομίες στον ήχο της μπάντας -κι όχι μόνο. Αν ανήκετε σε αυτούς που τους λατρεύουν, τότε είμαι σίγουρος, πως το νέο τους πόνημα θα σας αρέσει υπερβολικά πολύ, εάν όμως ανήκετε σε αυτούς που για διάφορους λόγους δεν ασχολούνται με την μπάντα, καλό θα ήταν να το ξανασκεφτείτε ενώ, εάν το black metal δεν υπήρξε ποτέ το ιδεατό άκουσμα για εσάς, τότε αυτός ο δίσκος, είναι πολύ πιθανό, να σας βάλει σε σκέψεις. Όπως και να' χει, αυτός ο δίσκος, κάτι μου λέει πως τελικά, θα κερδίσει την προσοχή -κι όχι μόνο, που του αξίζει.
