Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Born In A Cloud Of Dopesmoke & Bad Vibes [Gr]

Συνέντευξη με τους In The Company Of Serpents

To γεννημένο το 2011 και προερχόμενο από το Ντένβερ ντουέτο, In The Company Of Serpents, κυκλοφόρησε φέτος το εξαιρετικό κι ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ του, το οποίο θα πρέπει να θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα για το 2012. Έχοντας εντυπωσιαστεί από αυτό, θεώρησα, πως μια κουβέντα με την μπάντα θα ήταν χρήσιμη, έτσι ώστε να μάθουμε περισσότερα για αυτή. Ακολουθούν οι ερωταποκρίσεις μου με τον Grant, κιθαρίστα και τραγουδιστή της. 

 
Γεια σου Grant! Καταρχάς, συγχαρητήρια για το ντεμπούτο άλμπουμ σας! Ειλικρινά, είναι φοβερό!
 
Ευχαριστούμε! Χαιρόμαστε, που το γουστάρεις.
 
Μιας και είσαι σε μια νεότευκτη μπάντα, θα είχες την ευγενή καλοσύνη να μας δώσεις ένα μίνι βιογραφικό αυτής?
 
Ευχαρίστως. Αρχικά δημιούργησα τους ITCOS με τον JJ Anselmi τον Ιανουάριο του 2011. Γνωριστήκαμε μεταξύ μας, όταν οι μπάντες στις οποίες παίζαμε τότε έτυχε να βρεθούν στην ίδια συναυλία, περίπου έναν μήνα πριν. Σε εκείνο το live ο JJ με άκουσε στο sound-check να παίζω κάποια riffs από τον δίσκο Hex των Earth κι έπειτα συζητήσαμε την πιθανότητα να αρχίσουμε μια δική μας doom μπάντα. Τα πρώτα κομμάτια, που γράψαμε ποτέ, κατέληξε να είναι τα Dirtnap, Intro και νομίζω, το Canto III Inferno, αν και τότε όλα τους είχαν διαφορετικό όνομα. Με το πέρας των ηχογραφήσεων για τον δίσκο μας, ο JJ αποδέχθηκε μια θέση καθηγητή σε ένα κολέγιο σε μια άλλη πολιτεία, οπότε υπέθεσα ότι αυτό θα ήταν και το τέλος της μπάντας, αλλά ο JJ υποστήριξε, πως η φυγή του δεν θα έπρεπε να αποδειχθεί ο θάνατος της. Οπότε, είχαμε από κοινού το νου μας για ντράμερ, που θα ταίριαζαν στη μπάντα και τελικά, σε μια συναυλία, όπου παίξαμε μαζί με τους Royal Talons (εξαιρετική μπάντα, που πρέπει να τσεκάρετε), στους οποίους τα ντραμς έπαιζε ο Joseph Weller Meyer. Ο Joe κι εγώ το αποφασίσαμε κι έπειτα προσπαθήσαμε να τον πείσουμε να μπει στη μπάντα και τελικά τα καταφέραμε, μιας και είναι ακόμη εδώ. Είναι μια εξαιρετική προσθήκη κι ανυπομονώ να ακούσω την συνεισφορά του στον επόμενο δίσκο.
 
Πως ήταν η εποχή, που η μπάντα είχε σχεδόν διαλυθεί και ποιες ήταν οι σκέψεις σου σχετικά τότε?


Είχαμε ακόμη μια εξαιρετικά ορμητική φόρα ως μπάντα παρόλο, που γνωρίζαμε, πως ο JJ σύντομα θα έπρεπε να φύγει, αλλά ο JJ ήταν πραγματικά ήρεμος κι ενθαρρυντικός σχετικά με τις εξελίξεις εν τη απουσία του. Σίγουρα, θα είχα συνεχίσει με κάποιο doom πρότζεκτ, αλλά χωρίς την ευλογία του, δεν θα μπορούσα ποτέ να το ονομάσω In The Company Of Serpents.

Ποιος ήταν ο αποφασιστικός παράγοντας, που κράτησε τελικά ζωντανή τη μπάντα?
 
Ο Joe είναι μια εξαιρετική προσθήκη, απλός και σαφής. Είναι ένας φανταστικός live μουσικός και το σπλαχνικό του στυλ είναι ότι ακριβώς ήθελα για την μπάντα.
 

Υπήρξαν μουσικές αλλαγές εξαιτίας της αλλαγής στον line up σας?

Φυσικά. Ο Joe κι ο JJ είναι εντελώς διαφορετικοί ντράμερ, όσον αφορά το στυλ τους. Όμως, από την στιγμή, που ο Joe μπήκε στη μπάντα, ποτέ δεν του ζήτησα να παίξει τα μέρη του JJ δίχως καμία απόκλιση. Το μόνο, που θέλω είναι να έχει μια οργανική αύρα η μουσική μας και το να ζητήσω από τον έναν να μιμηθεί τον άλλον, σίγουρα δεν είναι ο ιδανικός τρόπος για να το πετύχεις αυτό.

Ποιο το μουσικό σας υπόβαθρο, δηλαδή, ποιες είναι οι κύριες επιρροές σας?
  
Νομίζω ότι μπορώ να μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου, αλλά σίγουρα οι Black Sabbath είναι μια προφανής επιρροή, όπως ο καθένας από την οποιαδήποτε doom μπάντα θα σου πει. Επίσης, γουστάρω τρελά το στυλ του Mike Scheidt από τους YOB, ενώ και οι Electric Wizard πάντα συναρπάσουν με το groove και τον ασύλληπτα heavy χαρακτήρα τους, αλλά υπάρχουν πολλές πραγματικά καλές μπάντες εκεί έξω, που παίζουν αυτή την μουσική, που είναι δύσκολο να διαλέξεις κάποια. Θα έλεγα, ότι η αίσθηση της μουσικής έχει ακριβώς την ίδια επίδραση σε εμένα όσο και οι ίδιες οι νότες της. Πολλές φορές ακούω δίσκους, που είναι έντονοι κι απειλητικοί, δίχως όμως να ανήκουν στον heavy ήχο, οι οποίοι πραγματικά με συναρπάσουν. Επιστρέφοντας στους Earth, νομίζω, πως το κομμάτι τους “Raiford (The Felon Wind)” είναι εξαιρετικό παράδειγμα σχετικά. Οι δύο τελευταίοι δίσκοι των Swans από τότε, που επέστρεψαν, επίσης μου έρχονται στο μυαλό, αν και η αλήθεια είναι ότι περιέχουν κάποια αμιγώς heavy στοιχεία.

Πως θα περιέγραφες την μουσική σου σε κάποιον, που δεν έχει ακούσει ούτε μια νότα από εσάς?

Αυτό μάλλον εξαρτάται από το κάθε άτομο ξεχωριστά. Αν είναι χωμένοι στο doom, τότε δεν θα χρειαζόταν κάποια μεγάλη συζήτηση σχετικά, αλλά αν δεν είναι, ποιος ξέρει? Είναι λίγο δύσκολο να περιοριστώ στο πως θα ήθελα να μας χαρακτηρίζουν εκτός του γενικότερου ηχητικού πλαισίου μας.
 
Θα μας δώσεις σε παρακαλώ λίγες πληροφορίες σχετικά με την διαδικασία σύνθεσης των κομματιών σας?
 
Τα περισσότερα εξ αυτών γεννιούνται με διάφορα riffs, που φέρνω κι έπειτα παίζουμε πάνω σε αυτά έως ότου καταλήξουμε σε κάποια δομή, που νομίζουμε ότι τους ταιριάζει.

Έχετε μια αρκετά occult αισθητική κι έτσι, αναρωτιόμουν αν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο στιχουργικό περιεχόμενο στον πρώτο σας δίσκο?

Μου αρέσουν αυτού τους είδους τα θέματα κι αναπόφευκτα, κάποια από αυτά αντανακλώνται σε αυτά, που γράφω. Με αυτό ως δεδομένο, η οποιαδήποτε ερμηνεία σχετικά, έγκειται στον ίδιο βαθμό, τόσο στην κρίση του ακροατή, όσο και στη δική μου. Έχω κάποιο συγκεκριμένο θέμα στα κομμάτια, αλλά κάποιος άλλος μπορεί να τα ερμηνεύσει με τελείως διαφορετικό τρόπο. Το μόνο, που έχει μια έντονη occult αισθητική είναι το Canto III Inferno, το οποίο είναι εμπνευσμένο από την Θεία Κωμωδία του Δάντη, αλλά και πάλι, δεν ξέρω κατά πόσο ο Δάντης μπορεί να θεωρηθεί occult. Δηλαδή, ήταν ένας χριστιανός ποιητής και σχεδόν όλοι οι μαθητές λυκείων κι οι φοιτητές ανά τον κόσμο γνωρίζουν ποιος ήταν, οπότε πόσο occult μπορεί να είναι?
 

Πες μας λίγα λόγια για τις ηχογραφήσεις. Είστε ικανοποιημένοι με τον παχύ heavy ήχο, που επιτύχατε?
 
Είμαστε σίγουρα χαρούμενοι με το τελικό ηχητικό αποτέλεσμα. Ηχογραφήσαμε με τον Jamie Hillyer στο Module Overload στούντιο του Ντένβερ, ο οποίος ήταν απολύτως εξοικειωμένος με αυτού του είδους τη μουσική κι αυτό ήταν εξαιρετικά χρήσιμο. Κατά πάσα πιθανότητα θα συνεργαστούμε και για τον επόμενο δίσκο μας, αν και η οπτική μου ως προς τον ήχο μας έχει αλλάξει λίγο από τότε. Πρέπει να περιμένετε λίγο πιο ωμό τον ήχο στον επόμενο δίσκο μας.

Αν σας δινόταν η ευκαιρία θα αλλάζατε κάτι στο ντεμπούτο σας? Εάν ναι, τι θα αλλάζατε και γιατί?
  
Είμαι σκληρός με την κριτική προς τον εαυτό μου, οπότε πιθανότατα να άλλαζα κάποια πράγματα δοθείσης της ευκαιρίας, αν και είμαι σχετικά ικανοποιημένος με τον τελικό αποτέλεσμα.

Η συντριπτική πλειονότητα των κριτικών για το In The Company Of Serpents είναι πραγματικά θετική. Περιμένατε αυτού τους είδους την αντίδραση από τους οπαδούς, αλλά κι από τον τύπο επίσης και πως αισθάνεστε για αυτό?

Εκτιμώ κάποια πράγματα στην μπάντα μας, αλλά δεν περίμενα μια τόσο θερμή υποδοχή. Ο αρχικός μας στόχος ήταν να δημιουργήσουμε μουσική, που θα άρεσε σε εμάς τους ίδιους να ακούμε κι αν άρεσε σε κάποιον άλλο θα το θεωρούσαμε μπόνους. Είναι κολακευτικό και εκτιμούμε την κάθε επιβράβευση, που λαμβάνουμε. Από την άλλη πλευρά, είμαστε ακόμη σχετικά άγνωστοι, οπότε δεν ανησυχούμε μήπως την ψωνίσουμε.

Το άλμπουμ το κυκλοφορήσατε μόνοι σας. Αυτό είναι κάτι, που θέλατε να κάνατε εξαρχής κι ίσως θέλετε να συνεχίσετε να κάνετε ή θα σας ενδιέφερε να ψάξετε για κάποια δισκογραφική εταιρία στο μέλλον?
 
Ποτέ δεν προσπαθήσαμε να πείσουμε κανέναν να το κυκλοφορήσει, απλώς αποφασίσαμε να το βγάλουμε μόνοι μας. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε το ίδιο, αλλά δεν θα απορρίπταμε την βοήθεια μιας δισκογραφικής αν οι όροι ήταν οι σωστοί. Εργαλεία όπως το bandcamp είναι σπουδαία για τις ανεξάρτητες μπάντες, αλλά το bandcamp δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει μια περιοδεία. Όπως και να' χει, προτιμώ να έχουμε τον πλήρη έλεγχο των κυκλοφοριών μας, οπότε μάλλον θα παραμείνουμε μια DIY μπάντα.

Πρόσφατα ενημερώσατε το merch σας. Είναι οι συναυλίες ή το διαδίκτυο, που πουλάει περισσότερο?
 
Μάλλον οι συναυλίες, αλλά και διαδικτυακά τα πάμε καλά.
 



Δώσατε πολλές συναυλίες φέτος. Είναι αυτό κάτι, που πάντα θέλατε για την μπάντα, να παίζεται δηλαδή ζωντανά όσο το δυνατόν περισσότερο?

Κι εγώ κι ο Joe λατρεύουμε να παίζουμε ζωντανά και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε με την πρώτη ευκαιρία. Προς το παρόν όμως, κάνουμε ένα διάλειμμα από τις συναυλίες, καθώς θέλουμε να συγκεντρωθούμε στη σύνθεση και στην τελειοποίηση του υλικού για τον νέο μας δίσκο.

Πρόσφατα παίξατε στο Denver Fest. Υπάρχει κάποια καλή ιστορία από εκεί, που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας κι αν ποτέ σας δινόταν η ευκαιρία να δημιουργήσετε ένα δικό σας φεστιβάλ, ποιες μπάντες θα διαλέγατε για αυτό και γιατί θα διαλέγατε αυτές?
 
Αυτό ήταν το δεύτερο ετήσιο Denver Doom Fest, ενώ είχαμε παίξει και στο πρώτο. Περάσαμε φανταστικά κι ήδη ανυπομονούμε για το επόμενο. Νομίζω, ότι οι Adai και οι Black Sleep Of Kali, αμφότεροι τα έσπασαν, ενώ το ίδιο ισχύει και για τους Clinging To The Trees Of A Forest Fire. Μακάρι να μπορούσα να σου πω κάποιες ωραίες ιστορίες από εκεί, αλλά φοβάμαι ότι οι αναμνήσεις μου από εκείνο το σαββατοκύριακο δεν είναι και οι πιο καθαρές.
Μιλάμε για ένα φεστιβάλ ρεαλιστικό ή για κάποιο φεστιβάλ βασισμένο στη φαντασία μου? Αν είναι το δεύτερο, τότε σίγουρα θα ήθελα τους Black Sabbath εποχής Master Of Reality, τους Sir Lord Baltimore, τους Neurosis εποχής Times Of Grace, τους Electric Wizard εποχής Come My Fanatics, τους YOB εποχής The Unreal Never Lived, τους Melvin, τους Big Business, τους Black Flag όταν ο Keith Morris ήταν ο τραγουδιστής τους, τους Eyehategod εποχής Dopesick, τους Grief, τους Godflesh εποχής Streetcleaner, τους Bad Brains του 1982, τους The 13th Floor Elevators εποχής Easter Everywhere, τους The Velvet Underground όταν ήταν στην ακμή τους με το Sister Ray, κι αρκετές ακόμη μπάντες. Πάμε λοιπόν να βρούμε μια μηχανή του χρόνου και να το κάνουμε πραγματικότητα.
 
Πως είναι να παίζεται ως δίδυμο, καλύτερο, χειρότερο, ευκολότερο ή δυσκολότερο από ότι αν είχατε έναν, δυο, τρεις ή και παραπάνω μουσικούς μαζί σας επί σκηνής?

Σαν μπάντα, όσο λιγότερα άτομα, τόσο λιγότεροι πονοκέφαλοι, αλλά έτσι θα πρέπει να δουλέψεις σκληρότερα για τα καταφέρεις στις συναυλίες. Οι άνθρωποι περιμένουν λιγότερα από τα ντουέτα, καθώς μάλλον δεν τα θεωρούν κανονικές μπάντες, οπότε θα πρέπει να κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να εκπληρώσουμε τις προσδοκίες τους.
Υπάρχει περίπτωση να προστεθεί κάποιος τρίτος μουσικός σε σταθερή βάση στη μπάντα?

Είχαμε αρκετούς φίλους μας από άλλες μπάντες, που προσφέρθηκαν να συμμετάσχουν στην μπάντα ως μπασίστες, αλλά είμαι ικανοποιημένος με την μορφή των δύο ατόμων. Έχω δοκιμάσει μόλις ένα άτομο για να παίξει μαζί μας και παρόλο, που ήταν εκπληκτικός χαρακτήρας κι εξαιρετικός μουσικός, η λογιστική προσέγγιση του θέματος δεν επέτρεψε να καταστεί δυνατή αυτή η συνεργασία. Επιπλέον, τώρα έχω μια χορδή μπάσου στην κιθάρα μου, οπότε δεν είναι αναγκαία η προσθήκη ενός μπασίστα, από την στιγμή, που την χρησιμοποιώ στην βαρύτονη κιθάρα μου. Αν μπορούσαμε να τα καταφέρουμε θα ήθελα μια προσέγγιση με δυο ντράμερ όπως οι Melvins, αλλά αμφιβάλλω αν αυτό συμβεί ποτέ.

Οι μουσικές σας σκέψεις για την μπάντα περιλαμβάνουν κάποιου είδους ηχητικά πειράματα με περισσότερα μουσικά όργανα ή μια διαφορετική προσέγγιση στον heavy ήχο σας?

Βεβαίως. Θα ήθελα να συμπεριλάβω μερικά διαφορετικά στοιχεία στον επόμενο δίσκο μας, αλλά θα δούμε, πως θα πάει.

Να περιμένουμε κάποια νέα κυκλοφορία από εσάς στο κοντινό μέλλον και ποια είναι τα σχέδια σας γενικότερα?

Σίγουρα. Ελπίζουμε να έχουμε τελειώσει τις ηχογραφήσεις του νέου μας δίσκου μέχρι το τέλους του έτους κι έπειτα από αυτό θα θέλαμε να περιοδεύσουμε στην χώρα για λίγο.
 
 
Μιας και πλησιάζουμε προς το τέλος του έτους, θα ήθελες σε παρακαλώ να μας πεις 5 ή και περισσότερες αν θέλεις, μπάντες και δίσκους, που σε εντυπωσίασαν κατά τη διάρκεια του 2012?

Χωρίς κάποια συγκεκριμένη σειρά, οι αγαπημένοι μου δίσκοι, που κυκλοφόρησαν φέτος είναι: Labybird / Ontological Physicalism, Royal Talons / Ομώνυμο, Ice Dragon / Tome Of The Future Ancients, Alkerdeel / Morinde και Early Graves / Red Horse.

Υπάρχει κάποιος καλά κρυμμένος heavy θησαυρός, που νομίζεις, πως θα πρέπει να ακούσουμε το συντομότερο δυνατόν?

Έχετε το νου σας για τους Western Ritual. Είναι ακόμη μια μπάντα από το Ντένβερ κι είναι εκπληκτικοί. Δεν έχουν ηχογραφήσει κάτι ακόμη, αλλά ελπίζω να το κάνουν σύντομα. Δεν θα τους έλεγα ακριβώς doom, αλλά οι φίλοι του psych rock και του stoner / desert rock θα τους γουστάρουν. Να' σαι σίγουρος, πως μόλις κυκλοφορήσουν την πρώτη τους δουλειά, οι μελωδίες τους θα καρφωθούν στο μυαλό σου για μέρες. Άλλη μια εξαιρετική μπάντα από το Ντένβερ αυτή τη στιγμή είναι οι Primitive Man. Αν γουστάρεις το doom σου μαυρόψυχο κι απειλητικό, τότε μην ψάχνεις άλλο. Κυκλοφόρησαν δύο κομμάτια από το επερχόμενο άλμπουμ τους στο bandcamp, τα οποία θα σου δημιουργήσουν πραγματικά έντονα συναισθήματα.

Ποιες είναι οι φιλοδοξίες και τα πιο τρελά σας όνειρα για τη μπάντα?
 
Θα ήταν πραγματικά υπέροχο να μπορούσαμε κάποτε να κάνουμε μια περιοδεία στην Ευρώπη.

Ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη Grant, πραγματικά το εκτιμώ. Ο επίλογος σου ανήκει.

Ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον! Συνεχίστε να υποστηρίζετε την underground μουσική σκηνή κι αν κατεβάσετε κάτι από μια DIY μπάντα και το γουστάρετε, αγοράστε τον δίσκο της!
 
In The Company Of Serpents:

2 σχόλια:

  1. Φοβερή συνέντευξη μαν!

    Θεωρώ οτι το ντεμπούτο τους τα σπάσε!

    Ελπίζω να μην γίνουν άλλη μια "αδικημένη μπάντα".

    Dr.Doom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ μέϊτ!

      Συμφωνούμε, το ντεμπούτο τους τα έσπασε!

      Θέλω να πιστεύω, πως δεν θα αδικήσουν τους εαυτούς τους.

      Κοντός ψαλμός βέβαια..

      Διαγραφή