Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Heavy Christmas & A Fuzzy New Year!

Έχοντας πλέον φτάσει στο κατώφλι του 2013 θαρρώ, πως θα ήταν πρέπον να ρίξουμε μια ματιά στις κυκλοφορίες του 2012, που για τον έναν ή τον άλλον λόγο, μας κράτησαν την περισσότερη ή/και την καλύτερη συντροφιά κατά την διάρκεια του. Όμως, η λίστα με τις κυκλοφορίες, που κόλλησαν στον player μου περισσότερο καιρό από ότι κάποιες άλλες, γνωστή στον διαδικτυακό κόσμο κι ως η λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς, θα αναρτηθεί στα δυο επόμενα κείμενα. Ως τότε όμως, ας πάρουμε μια γεύση από κάποιους δίσκους του 2012, που κατά τη γνώμη μου, αξίζουν ειδικής μνείας και όχι μονάχα την καταγραφή κι αναφορά τους σε κάποια λίστα. Για περισσότερες λεπτομέρειες, ένα κλικ πάνω στους τίτλους των δίσκων, είναι αρκετό. :)


Visual Aesthetics of the Year: Ufomammut - Oro: Opus Primum & Opus Alter

Εκτός από το μουσικό κομμάτι ενός δίσκου, σημαντικό ρόλο παίζει και το οπτικό του μέρος, καθώς αυτό είναι, που βάζει στο κλίμα τον ακροατή, ενώ πολλές φορές, τόσο το artwork ενός δίσκου, όσο και τα βίντεο, που δημιουργούνται για να ντύσουν τις μελωδίες του, έχουν καθοριστική σημασία για την ηχητική του εξέλιξη, μιας κι ολοκληρώνουν το κάθε λογής concept του. Σίγουρα, τα φαινόμενα απατούν καμιά φορά, αλλά όταν πρόκειται για τους Ιταλούς Ufomammut, τα λόγια περιττεύουν, καθώς το καλλιτεχνικό alter ego τους, που ακούει στο όνομα Malleus Rock Art Lab, κατάφερε να πλαισιώσει με φανταστικό τρόπο το διττής υπόστασης Oro, το οποίο απογειώνεται, τόσο από το artwork, που δεν μπορούσα να ξεκολλήσω τα μάτια μου από πάνω του, όσο και από τα βίντεο, που βλέποντας ξανά και ξανά, αντελήφθην, ότι το Opus Primus και το Opus Alter, δεν είναι απλώς δύο καλοί heavy δίσκοι, αλλά μια τερατώδους ομορφιάς οπτικοακουστική εμπειρία, που δεν χάνεται.  



Το τραγούδι, που πραγματικά έλιωσα την φετινή χρονιά, προέρχεται από μια μπάντα, το ηχητικό ταλέντο της οποίας,  δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς, κι αυτό διότι οι Γερμανοί Colour Haze, δεν έχουν κυκλοφορήσει στην όχι και μικρή ως τώρα διαδρομή τους, ούτε μια μέτρια δουλειά, ενώ το φετινό τους άλμπουμ, το εκπληκτικό She Said, που πέρασε από πολλές συμπληγάδες, έως ότου καταφέρουμε να το απολαύσουμε σε όλο του το μεγαλείο, δεν αποτελεί εξαίρεση, μιας και στα δυο του cd υπάρχουν κάποιες εξαιρετικές μουσικές ιδέες, που ξεμυαλίζουν και τον πλέον δύσκολο ακροατή, ενώ όσον αφορά το αγαπημένο μου κομμάτι, Transformation, τα λόγια θαρρώ, πως δεν είναι αρκετά για να περιγράψουν την απαράμιλλη ομορφιά του.

Demo/Ep of the Year: Mass Culture - Amoralism EP


Πολλές ποιοτικές κι άκρως ενδιαφέρουσες κυκλοφορίες σε demo και ep μορφή έκαναν την εμφάνιση τους φέτος στον ευρύτερο heavy χώρο, κι αυτό μόνο καλό είναι, καθώς δείχνει ότι η μουσική, που όλοι μας γουστάρουμε, δεν πρόκειται να ατονίσει σύντομα. Το ακόμη καλύτερο όμως είναι ότι πολλά από αυτά είναι τέτοιας ποιότητας, που αναγκάζουν τον ακροατή να τα ακούσει ξανά και ξανά. Στην δική μου περίπτωση, το άκουσμα, που για κάποιον ανεξήγητο λόγο ακούω σε υπερβολικά συχνή βάση από τότε, που έπεσε στα χέρια μου, είναι το Amoralism Ep των Mass Culture, το οποίο στα 35 περίπου λεπτά της διάρκειας του, αιχμαλωτίζει κάθε φορά, που το ακούω και μάλιστα σχετικά εύκολα, τις αισθήσεις μου. Ειλικρινά, συγκλονιστικό.

Debut of the Year: Heat - Old Sparky


Κάθε χρονιά έχει τις δικές της ηχητικές εκπλήξεις και το 2012 δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση σε αυτό, καθώς πολλές νέες ή/και πρωτοεμφανιζόμενες μπάντες έκαναν την εμφάνιση τους από το πουθενά και κλέψανε τις εντυπώσεις με τις ηλεκτρισμένες μελωδίες τους. Η μπάντα όμως, που θαρρώ, πως άφησε τις περισσότερες υποσχέσεις για το μέλλον από κάθε άλλη αυτή τη χρονιά είναι οι Γερμανοί Heat, οι οποίοι κυκλοφόρησαν έναν αψεγάδιαστο δίσκο, με τον οποίο όχι μόνο μας γέμισαν προσδοκίες, αλλά μας μάγεψαν με τις ποτισμένες στα αγνότερα των ηχητικών υλικών vintage μελωδίες του ντεμπούτου δίσκου τους, Old Sparky. Ακαταμάχητο.

Comeback of the Year: Viaje a 800 - Coñac Oxigenado


Το comeback της τρέχουσας χρονιάς θαρρώ, πως δεν μας έρχεται εκ Σουηδίας, από όπου προέρχονται, τόσο οι Greenleaf, όσο και οι Witchcraft, που αμφότεροι κυκλοφόρησαν φέτος έπειτα από πέντε χρόνια τη νέα τους δουλειά, αλλά από την Ισπανία, που αποτελεί την πατρίδα των αδικημένων όσο λίγες μπάντες του heavy χώρου, Viaje a 800, οι οποίοι έφτασαν έως και την διάλυση πριν επιστρέψουν φέτος δυναμικά στο προσκήνιο με το εξαιρετικό από κάθε άποψη Coñac Oxigenado, το οποίο περιέχει κάποιες ιδιαιτέρως εθιστικές μελωδίες. Σπεύσατε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου